Projekt rezolucji - B7-0058/2009Projekt rezolucji
B7-0058/2009

    PROJEKT REZOLUCJI w sprawie bezpieczeństwa energetycznego

    14.9.2009

    zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
    zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu

    Michał Tomasz Kamiński, Charles Tannock, Roberts Zīle, Adam Bielan, Tomasz Piotr Poręba, Ryszard Antoni Legutko w imieniu grupy politycznej ECR

    Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0040/2009

    Procedura : 2009/2532(RSP)
    Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
    Dokument w ramach procedury :  
    B7-0058/2009
    Teksty złożone :
    B7-0058/2009
    Teksty przyjęte :

    B7‑0058/2009

    Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie bezpieczeństwa energetycznego

    Parlament Europejski,

    –   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 września 2007 r. w sprawie wspólnej europejskiej polityki zagranicznej w dziedzinie energetyki,

    –   uwzględniając porozumienie międzyrządowe zawarte przez Austrię, Bułgarię, Węgry, Rumunię i Turcję w sprawie projektu gazociągu Nabucco, podpisane w dniu 13 lipca 2009 r. w Ankarze,

    –   uwzględniając przejęcie dużej części udziałów mniejszościowych (21,2%) w węgierskim przedsiębiorstwie petrochemicznym MOL, będącym członkiem konsorcjum Nabucco, przez rosyjskie przedsiębiorstwo ropo-gazowe Surgutneftegaz,

    –   uwzględniając Protokół w sprawie współpracy w dziedzinie gazu między Rosją a Turcją, podpisany w dniu 6 sierpnia 2009 r. w Ankarze, na mocy którego Turcja udziela wstępnej zgody na budowę gazociągu południowego (South Stream) i zezwala Rosji na prowadzenie prac badawczych związanych z gazociągiem na tureckich wodach terytorialnych,

    –   uwzględniając Protokół ustaleń podpisany dnia 13 lipca 2009 r. przez 12 przedsiębiorstw z UE, dotyczący stworzenia inicjatywy przemysłowej DESERTEC mającej na celu wykorzystanie znacznych zasobów energii słonecznej na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej,

    –   uwzględniając drugi strategiczny przegląd sytuacji energetycznej,

    –   uwzględniając wniosek Komisji w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego i uchylającego dyrektywę 2004/67/WE (COM(2009)363 wersja ostateczna),

    –   uwzględniając wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie zgłaszania Komisji projektów inwestycyjnych dotyczących infrastruktury energetycznej we Wspólnocie Europejskiej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 736/96 (COM(2009)361 wersja ostateczna),

    –   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

    A. mając na uwadze, że bezpieczeństwo energetyczne stanowi istotny składnik ogólnego bezpieczeństwa, stabilności i dobrobytu Unii Europejskiej, a także kluczowy element dążenia do rozwoju gospodarczo-społecznego w Europie, dla którego nie istnieje jednak jeszcze podstawa traktatowa,

    B.  mając na uwadze, że UE jest obecnie poważnie uzależniona od dostaw energii, a w obecnym stanie rzeczy przewiduje się, że uzależnienie to jeszcze wzrośnie,

    C. mając na uwadze, że pomimo spadku cen ropy i gazu w następstwie światowego kryzysu finansowego powolny postęp przechodzenia na bardziej trwałe rodzaje paliwa, zmniejszające się wydobycie z pól naftowych na świecie przy stale rosnącym popycie oznaczają dalsze nieuniknione kurczenie się rynków paliw kopalnych oraz wzrost zależności krajów konsumenckich od importu wraz z końcem kryzysu,

    D. mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie są w dużym stopniu uzależnione od jednego dostawcy gazu ziemnego, a nieuzasadnione zakłócenia jego dostaw mogą spowodować poważny kryzys, czego dowodem był konflikt gazowy między Rosją a Ukrainą na początku bieżącego roku,

    E.  mając na uwadze, ze niektóre państwa członkowskie nie mają wystarczających rezerw naturalnych, dzięki którym mogłyby radzić sobie z kryzysem,

    F.  mając na uwadze, że ze względu na występujące obecnie i stale rosnące uzależnienie od dostaw energii z regionów niestabilnych politycznie wysiłki zmierzające do zapewnienia bezpieczeństwa dostaw wyłącznie na szczeblu krajowym okazały się niewystarczające i nie zabezpieczają długofalowych interesów wszystkich państw członkowskich UE,

    G. mając na uwadze, że istniejące instrumenty wczesnego ostrzegania okazały się nieskuteczne, jeżeli chodzi o przewidzenie kryzysu gazowego, do którego doszło w styczniu 2009 r.,

    H. mając na uwadze, że przewidywalne zagrożenia dla bezpieczeństwa dostaw energii będą istniały, dopóki dostawcy energii i kraje tranzytowe nie będą przestrzegać wspólnych i przejrzystych zasad określonych w Traktacie karty energetycznej i w protokole tranzytowym,

    I.   mając na uwadze, że ścisła współpraca w dziedzinie dostaw energii stanowi jeden z najskuteczniejszych i niezbędnych środków budowy zaufania w stosunkach między Unią Europejską a krajami sąsiednimi,

    J.   mając na uwadze, że chociaż podjęto już pewne kroki, konieczne jest stworzenie prawdziwie wspólnej polityki w dziedzinie energetyki z uwzględnieniem regulacji rynku wewnętrznego, jednak nie w odniesieniu do koszyka energetycznego, który pozostaje przywilejem państw członkowskich, oraz z uwzględnieniem zewnętrznych aspektów mających na względzie polityczne i gospodarcze interesy wszystkich państw członkowskich,

    K. mając na uwadze, że wspólna europejska polityka zagraniczna w dziedzinie energetyki, oparta na zasadach solidarności, zróżnicowania dostaw, jedności w obronie wspólnych interesów, ściślejszej współpracy z krajami będącymi głównymi producentami energii, krajami tranzytowymi i konsumenckimi, przyniosłaby efekt synergii zapewniający Unii Europejskiej bezpieczeństwo dostaw, wzmacniając jednocześnie jej pozycję, poprawiając zdolność do podejmowania działań w kwestiach związanych z polityką zagraniczną i zwiększając jej wiarygodność jako partnera na arenie światowej,

    1.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do objęcia bardziej zdecydowanego przywództwa strategicznego w procesie tworzenia rzeczywistej wspólnej europejskiej polityki zagranicznej w dziedzinie energetyki, o które Parlament apelował w rezolucji z dnia 26 września 2007 r. w sprawie wspólnej europejskiej polityki zagranicznej w dziedzinie energetyki;

    2.  z zadowoleniem przyjmuje środki na rzecz zróżnicowania dostaw energii i poprawy bezpieczeństwa energetycznego UE zgodnie z propozycją Komisji przedstawioną w drugim strategicznym przeglądzie polityki energetycznej; uważa jednak, że niezbędne są jasno określone priorytety i szybkie działania mające na celu wdrożenie tych środków oraz pełne informowanie Parlamentu na ten temat;

    3.  zauważa ponownie, że dobrze funkcjonujący wewnętrzny rynek energii ma zasadnicze znaczenie dla zapobiegania przyszłym zakłóceniom i kryzysom dostaw gazu, a także dla zróżnicowania źródeł energii; w związku z tym podkreśla potrzebę zwiększenia inwestycji w odnawialne i niskoemisyjne źródła energii oraz w efektywność energetyczną, które powinny stanowić centralną część planu działania dotyczącego energetyki na lata 2010-2014;

    4.  z zadowoleniem przyjmuje wnioski dotyczące nowych rozporządzeń w sprawie środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego oraz w sprawie projektów inwestycyjnych dotyczących infrastruktury energetycznej we Wspólnocie Europejskiej, które przyczyniają się do poprawy bezpieczeństwa dostaw gazu w Unii Europejskiej poprzez zagwarantowanie, że państwa członkowskie będą podejmowały działania prewencyjne i usprawnią mechanizmy zarządzania kryzysowego, oraz poprzez zwiększenie przejrzystości i ograniczenie biurokracji;

    5.  podkreśla pilną potrzebę realizacji projektów strategicznych mających na celu zróżnicowanie dostaw energii, szczególnie w południowym korytarzu gazowym; w tym kontekście gratuluje rządom Austrii, Bułgarii, Węgier, Rumunii i Turcji podpisania w dniu 13 lipca porozumienia międzyrządowego w sprawie ram prawnych projektu gazociągu Nabucco, które stanowi ważny krok na drodze realizacji tego projektu, jednocześnie podkreśla jednak znaczenie określenia ogólnych zasad dotyczących utworzenia, niezależnie od zaangażowanego przedsiębiorstwa czy gazociągu, korytarza łączącego UE z nowymi źródłami gazu na Bliskim Wschodzie i regionie Morza Kaspijskiego; celem tych zasad powinna być szybka realizacja wspomnianego połączenia; wzywa przedsiębiorstwa i państwa członkowskie, które współpracują ściśle z Komisją, do podpisania wstępnych porozumień z potencjalnymi dostawcami, którzy będą operatorami gazociągów;

    6.  wzywa Komisję do nasilenia działań na rzecz zróżnicowania form energii i jej źródeł; oczekuje silnego zaangażowania UE w projekt gazociągu Nabucco i potwierdza swoje poparcie dla tego projektu, a także wyraża przekonanie, że powinien on stanowić priorytet Unii Europejskiej objęty odpowiednim, szczególnym wsparciem z budżetu UE; wzywa Komisję do dalszych wysiłków na rzecz przyjęcia rzeczywistej, wspólnej polityki energetycznej przy poszanowaniu zasady pomocniczości;

    7.  wzywa Komisję do przyspieszenia działań na rzecz budowy gazociągu Nabucco jako najpoważniejszej alternatywy dla projektów podejmowanych we współpracy z Rosją, z których wszystkie mogą skutkować zwiększeniem gospodarczej i politycznej zależności państw członkowskich UE od Rosji, która niedawno ogłosiła, że oficjalnie wycofuje się z jakiegokolwiek udziału w Traktacie karty energetycznej;

    8.  podkreśla, że kierowany przez Gazprom i ENI projekt gazociągu południowego stanowi zagrożenie dla realizacji projektu gazociągu Nabucco, który należy traktować jako strategiczny priorytet UE;

    9.  podkreśla, że w związku z powtarzającymi się przerwami w dostawach gazu do Europy Rosji nie można traktować jako wiarygodnego dostawcy energii dla Europy; podkreśla, że wiarygodność partnerów handlowych i solidarność między państwami członkowskimi UE ma zasadnicze znaczenie dla przyszłego bezpieczeństwa dostaw gazu w Europie;

    10. wzywa Komisję do zapewnienia pomocy politycznej, prawnej i finansowej przedsiębiorstwom, które biorą udział lub chcą uczestniczyć w realizacji projektów strategicznych, i do przejęcia inicjatywy w zakresie ujednolicenia porozumień będących podstawą budowy rurociągów;

    11. uważa, że niezwykle ważna jest poprawa wzajemnych połączeń w Europie, ponieważ usunięcie istniejących braków ma kluczowe znaczenie dla skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego i solidarności energetycznej; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje porozumienie w sprawie finansowania projektów infrastrukturalnych stanowiące część Europejskiego planu naprawy gospodarczej, uważa jednak, że niezbędne jest ogólne zwiększenie środków publicznych w dziedzinie bezpieczeństwa energetycznego;

    12. wzywa państwa członkowskie do wzajemnego informowania się oraz powiadamiania Komisji o strategicznych decyzjach i porozumieniach dotyczących projektów z zakresu infrastruktury energetycznej; zauważa, że zawarte niedawno porozumienie w sprawie trzeciego pakietu liberalizacyjnego wznowiło procedurę przyznawania odstępstw dla nowej infrastruktury i ustanawia ramy prawne certyfikacji operatora systemu przesyłowego w stosunku do krajów trzecich;

    13. wzywa Komisję do podjęcia natychmiastowych działań przeciwko dokonywaniu wrogich przejęć na rynku energetycznym UE przez nieprzejrzyste podmioty zagraniczne oraz do ścisłego stosowania unijnych zasad konkurencji; jest zaniepokojony niedawnym nabyciem przez Surgutneftegaz udziałów w węgierskim przedsiębiorstwie energetycznym MOL i niezdolnością rosyjskiego koncernu do ujawnienia swojej struktury majątkowej oraz określenia ostatecznych właścicieli beneficyjnych, czego domagał się zgodnie z prawem węgierski organ ds. regulacji rynku energetycznego;

    14. wzywa Radę i Komisję do współpracy z krajami regionu Morza Śródziemnego i Afryki Północnej ze względu na znaczący potencjał tych krajów w zakresie zasobów energetycznych oraz duże możliwości ich rozwoju; zachęca w szczególności do wykorzystywania energii słonecznej i wiatrowej w tych regionach; przyjmuje z zadowoleniem niedawny postęp inicjatywy przemysłowej DESERTEC mającej na celu wykorzystanie na szeroką skalę zasobów energii słonecznej na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej;

    15. podkreśla strategiczne znaczenie regionu arktycznego dla UE, zarówno pod względem kwestii dotyczących źródeł energii, jak i środowiska naturalnego i transportu; biorąc pod uwagę coraz większą dostępność zasobów spowodowaną zmianami klimatu, podkreśla konieczność stworzenia kompleksowej strategii na rzecz współpracy na dalekiej północy; w związku z tym jest przekonany, że w celu zabezpieczenia swoich długofalowych interesów Unia Europejska powinna zagwarantować aktywne włączenie w taką strategię partnerów w regionie, na przykład Norwegii i Islandii; wzywa do refleksji na temat prowadzenia pragmatycznej długoterminowej polityki UE wspólnie z innymi zainteresowanymi stronami, takimi jak Rosja, Stany Zjednoczone i Kanada, w dziedzinie energii i bezpieczeństwa, a także transportu i środowiska naturalnego celem uniknięcia ewentualnego konfliktu w tym wrażliwym regionie;

    16. podkreśla, że postęp w tworzeniu wspólnej europejskiej polityki energetycznej zależy od wspólnej woli politycznej wszystkich 27 państw członkowskich; apeluje do UE i państw członkowskich o podjęcie kroków mających na celu zapewnienie podstawy prawnej dla wspólnych europejskich dostaw energii i bezpieczeństwa energetycznego;

    17. zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.