Procedura : 2009/2697(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B7-0109/2009

Teksty złożone :

B7-0109/2009

Debaty :

PV 21/10/2009 - 9
CRE 21/10/2009 - 9

Głosowanie :

PV 22/10/2009 - 8.6
PV 22/10/2009 - 8.9

Teksty przyjęte :

P7_TA(2009)0058

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 158kWORD 123k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0095/2009
19.10.2009
PE428.717v01-00
 
B7-0109/2009

zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji

zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu


w sprawie zbliżającego się szczytu UE-USA i posiedzenia Transatlantyckiej Rady Gospodarczej


Charles Tannock, Ryszard Antoni Legutko, Tomasz Piotr Poręba, Adam Bielan w imieniu grupy politycznej ECR

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie zbliżającego się szczytu UE-USA i posiedzenia Transatlantyckiej Rady Gospodarczej  
B7‑0109/2009

Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoje rezolucje z dnia 8 maja 2008 r. w sprawie Transatlantyckiej Rady Gospodarczej (TRG), z dnia 5 czerwca 2008 r. w sprawie szczytu UE-USA oraz z dnia 26 marca 2009 r. w sprawie stanu stosunków transatlantyckich po wyborach prezydenckich w USA,

–   uwzględniając wyniki szczytu UE-USA, który odbył się w dniu 5 kwietnia 2009 r. w Pradze,

–   uwzględniając wspólne oświadczenie i sprawozdanie z postępów przyjęte na trzecim posiedzeniu Transatlantyckiej Rady Gospodarczej w dniu 16 października 2008 r. oraz wspólne oświadczenie przyjęte na posiedzeniu Transatlantyckiego Dialogu Ustawodawców w kwietniu 2009 r. w Pradze,

–   uwzględniając rezolucję z dnia 17 września 2009 r. w sprawie przewidywanego porozumienia międzynarodowego dotyczącego udostępniania Departamentowi Skarbu USA danych z komunikatów o płatnościach finansowych w celu zapobiegania terroryzmowi i finansowaniu terroryzmu oraz ich zwalczania,

   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 października 2009 r. w sprawie szczytu G-20 w Pittsburghu w dniach 24-25 września 2009 r.,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że Unia Europejska z zadowoleniem przyjmuje wyrażaną przez administrację Stanów Zjednoczonych chęć współpracy na arenie międzynarodowej oraz zacieśnienia stosunków UE-USA, stanowiących istotny element polityki zewnętrznej UE,

B.  mając na uwadze, że UE i USA pełnią strategiczną rolę w zakresie światowych wyzwań gospodarczych, ponieważ ich produkt krajowy brutto (PKB) stanowi ponad połowę światowego PKB oraz tworzą największe dwustronne partnerstwo na świecie w zakresie handlu i inwestycji, odpowiadające za niemal 40% światowego handlu,

C. mając na uwadze, że UE i USA mają wspólne interesy polityczne i wspólnie ponoszą odpowiedzialność na światowej scenie politycznej za promowanie pokoju, poszanowanie praw człowieka oraz stabilność, jak również radzenie sobie z różnorodnymi zagrożeniami i wyzwaniami o charakterze światowym, takimi jak rozprzestrzenianie broni jądrowej, terroryzm, zmiany klimatu, bezpieczeństwo energetyczne oraz likwidacja ubóstwa i osiągnięcie innych milenijnych celów rozwoju,

D. mając na uwadze, że prace Transatlantyckiej Rady Gospodarczej muszą być kontynuowane tak, aby do 2015 r. zrealizować cel w postaci prawdziwego, zintegrowanego rynku transatlantyckiego, którego osiągnięcie będzie głównym sposobem pobudzenia wzrostu i odnowy gospodarczej,

E.  co więcej, mając na uwadze, że dla pozytywnego zakończenia realizacji porozumienia w sprawie rozwoju z Dauhy konieczne jest, aby UE i USA miały w tej kwestii rolę przewodnią;

F.  mając na uwadze, że istotne jest, aby proces TRG należycie odzwierciedlał rolę prawodawców oraz aby odpowiednio uwzględniono priorytety Parlamentu Europejskiego,

G. mając na uwadze fakt, że UE i USA staną w obliczu rosnącego zużycia energii na świecie oraz wymogu realizacji światowych zobowiązań związanych ze zwalczaniem zmian klimatu, które zostaną uzgodnione w Kopenhadze, jak również mając na uwadze, że nowe normy i środki prowadzące do zwiększenia wydajności energetycznej nie powinny tworzyć nowych barier w handlu transatlantyckim ani ograniczać bezpieczeństwa w zakresie materiałów rozszczepialnych,

H. mając na uwadze, że kryzys finansowy i gospodarczy szybko przeobraził się w kryzys zatrudnienia, pociągając za sobą poważne skutki społeczne, oraz mając na uwadze, że partnerzy transatlantyccy ponoszą wspólną odpowiedzialność za zmaganie się z wymiarem społecznym kryzysu gospodarczego,

I.   mając na uwadze, że ostatnie badania, jak np. analiza trendów transatlantyckich 2009 („Transatlantic Trends 2009”) przeprowadzone przez Niemiecki Fundusz Marshalla (German Marshall Fund), pokazują niespotykane dotąd poparcie społeczne dla administracji USA ze strony obywateli UE, stanowiące podstawę ożywienia stosunków UE-USA,

Szczyt UE – USA

1.  ponownie potwierdza, że stosunki UE – USA są najistotniejszym partnerstwem strategicznym dla UE i nalega, by administracja UE oraz USA zintensyfikowały swój dialog strategiczny, współpracę oraz koordynację, stawiając czoła światowym wyznaniom i konfliktom regionalnym, jak również podkreśla znaczenie tego rodzaju działań; wzywa Komisję do przedłożenia po szczycie komunikatu w sprawie strategicznego partnerstwa UE-USA;

2.  wyraża przekonanie, że podczas szczytu UE-USA obydwaj partnerzy winni mieć wiodącą rolę we wdrażaniu zobowiązań G20; w związku z tym wzywa do koordynacji w ramach przedstawionego przez USA pakietu reform dotyczącego sektora finansowego oraz bieżących reform legislacyjnych UE, w tym reform struktury nadzoru finansowego, oraz zwraca się do obu partnerów o wzmocnienie współpracy na rzecz reformy MFW;

3.  podkreśla znaczenie współpracy UE USA, mającej na celu wypracowanie międzynarodowego porozumienia na COP 15 w Kopenhadze w grudniu 2009 r.; wzywa prezydencję UE do nakłonienia USA w ramach szczytu UE-USA do podjęcia ambitnych zobowiązań oraz współpracy na rzecz promowania powiązań pomiędzy systemem handlu emisjami w UE, a regionalnymi i federalnymi systemami handlu w USA;

4.  zwraca się do UE i USA, aby na zbliżającym się szczycie osiągnęły porozumienie w sprawie wzmocnionego partnerstwa transatlantyckiego celem podejmowania wspólnych światowych wyzwań, zwłaszcza w odniesieniu do nierozprzestrzeniania broni jądrowej i rozbrojenia, przeciwdziałania terroryzmowi, zmian klimatu, przestrzegania praw człowieka, przeciwdziałania pandemiom i realizacji milenijnych celów rozwoju; podkreśla, że kraje rozwijające się nie spowodowały światowego kryzysu finansowo-gospodarczego, a ponoszą jego konsekwencje w nieproporcjonalnym stopniu;

5.  podkreśla znaczenie NATO jako fundamentu bezpieczeństwa transatlantyckiego; wyraża przekonanie, że w dialogu z Rosją i krajami członkowskimi OBWE spoza UE należy podjąć kwestię odpowiednich zmian w ramach tej szerszej struktury bezpieczeństwa, aby odnowić transatlantyckie uzgodnienia dotyczące bezpieczeństwa;

6.  w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje decyzję podjętą przez Federację Rosyjską oraz Stany Zjednoczone dotyczącą negocjacji prowadzących do zawarcia nowego, wyczerpującego, prawnie wiążącego porozumienia zastępującego układ o redukcji zbrojeń strategicznych (START), który przestaje obowiązywać w grudniu 2009 r. oraz podpisanie dnia 6 lipca 2009 r. w Moskwie przez prezydentów Baracka Obamę oraz Dmitrija Miedwiediewa wspólnego oświadczenia na rzecz kolejnego porozumienia zastępującego układ START-1;

7.  przyjmuje z zadowoleniem zapowiedź prezydenta USA, że będzie kontynuował prace zmierzające do ratyfikacji Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBT); apeluje do Rady o pozytywny i proaktywny wkład w przygotowania do następnej konferencji przeglądowej dotyczącej Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej w 2010 r., w ścisłej współpracy z USA i Rosją;

8.  podkreśla, że niepewność związana z charakterem irańskiego programu nuklearnego stanowi zagrożenie dla systemu nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz dla stabilności w regionie i na świecie; popiera cel polegający na wynegocjowaniu porozumienia z Iranem dzięki zastosowaniu podwójnej strategii dialogu i sankcji, w porozumieniu z innymi członkami Rady Bezpieczeństwa i Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej;

9.  jest zaniepokojony w związku z ostatnimi próbami jądrowymi przeprowadzonymi przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną oraz odrzuceniem przez to państwo rezolucji nr 1887 Rady Bezpieczeństwa ONZ; niemniej jednak popiera podejście USA oparte na dwustronnym dialogu w ramach rokowań sześciostronnych na rzecz likwidacji broni jądrowej na Półwyspie Koreańskim;

10. ponownie podkreśla znaczenie promowania przez obu partnerów – w duchu zaufania i przejrzystości – skoordynowanego podejścia w zakresie polityki wobec Iranu, Iraku, Afganistanu i Pakistanu; wzywa UE, USA, NATO i ONZ do wypracowania nowej wspólnej koncepcji strategicznej, która kompleksowo obejmie zobowiązania międzynarodowe, wzywając wszystkich sąsiadów do udziału w staraniach na rzecz osiągnięcia stabilności w regionie;

11. uważa, że pierwsze zorganizowane przez prezydenta Baracka Obamę spotkanie izraelskiego premiera Beniaminem Netanjahu oraz przywódcy palestyńskiego Mahmuda Abbasa, które odbyło się dnia 23 września 2009 r. nie spełniło pokładanych w nim oczekiwań, potwierdza, że powodzenie bliskowschodniego procesu pokojowego jest jednym z priorytetów UE i USA, i zwraca się do UE i USA o wspólne promowanie aktywnego udziału kwartetu w poszukiwaniu wspólnej płaszczyzny będącej podstawą pokojowego rozwiązania opartego na koncepcji dwóch państw, w tym niezależnego i trwałego państwa palestyńskiego;

12. ma nadzieję, że podczas szczytu obie strony uzgodnią, iż pomyślne zakończenie rundy dauhańskiej powinno obejmować środki prowadzące do uniknięcia zmienności cen produktów rolnych oraz niedoborów żywności; wzywa przywódców, aby nie zapomnieli o ostatecznym celu rozwojowym tej rundy oraz aby dotrzymali zobowiązania do przeznaczenia 0,7% swojego PKB na współpracę w zakresie rozwoju; podkreśla potrzebę uwzględnienia niedawnych reform WPR oraz ma nadzieję na dokonanie podobnych zmian w amerykańskiej ustawie rolnej (Farm Bill); przypomina zmiany dotyczące pozostających uprzednio w sprzeczności zagadnień, takich jak wołowina z dodatkiem hormonów, kurczaki z dodatkiem chlorków oraz zezwolenia w zakresie niektórych genetycznie modyfikowanych produktów; wyraża przekonanie, że dzięki ciągłemu dialogowi można poradzić sobie z kwestiami wpływającymi na wzajemny handel produktami rolnymi, zanim zostaną wniesione przed organy arbitrażowe WTO;

13. przyjmuje do wiadomości zamysł utworzenia Transatlantyckiej Rady Energetycznej; stanowczo podkreśla, że powinna ona zająć się wyłącznie aspektami polityki zewnętrznej oraz polityki bezpieczeństwa w tym zakresie oraz winna w przyszłości zostać włączona do Transatlantyckiej Rady Politycznej oraz, że Transatlantycka Rada Gospodarcza winna zająć się ogólnie polityką energetyczną;

14. przypomina, że w ramach transatlantyckiego porozumienia UE-USA w sprawie pomocy prawnej, które wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., art. 4 zapewnia na żądanie dostęp do wybranych danych finansowych za pośrednictwem krajowych władz państwowych, i może stanowić solidniejszą podstawę prawną dla przekazywania danych ze SWIFT niż proponowane porozumienie przejściowe; przyjmuje do wiadomości, że nowe porozumienie, wynegocjowane z poszanowaniem procedury przewidzianej w traktacie lizbońskim, będzie musiało zakładać pełne zaangażowanie PE oraz parlamentów krajowych oraz gwarantować spełnienie warunków ustanowionych w ust. 3 rezolucji z dnia 17 września 2009 r.;

15. przyjmuje z zadowoleniem niedawne rozszerzenie systemu bezwizowego na kolejnych siedem państw członkowskich UE; wzywa jednak USA do zniesienia systemu wizowego wobec pozostałych państw członkowskich i do traktowania wszystkich obywateli UE jednakowo i na zasadach pełnej wzajemności; wyraża zaniepokojenie przewidzianym wprowadzeniem opłat administracyjnych w związku z wydaniem obywatelom UE w ramach elektronicznego systemu zezwoleń na podróż zezwolenia na wjazd na teren USA i wzywa Komisję, by potraktowała tę kwestii jako priorytetową w stosunkach z administracją USA;

16. wzywa USA do umożliwienia pełnego i skutecznego wdrożenia pierwszego etapu umowy lotniczej między UE a USA oraz umowy między UE a USA dotyczącej bezpieczeństwa lotniczego; przypomina Komisji i władzom USA, że niezakończenie drugiego etapu umowy może doprowadzić do unieważnienia pierwszego etapu umowy przez niektóre państwa członkowskie; wzywa USA do unikania wszelkich środków, które działają na szkodę ściślejszej współpracy, takich jak te dotyczące zagranicznych stacji naprawczych, wyłączeń spod zakazów antytrustowych oraz przynależności państwowej przewoźników lotniczych, o której mowa w rezolucji Kongresu USA nr 915;

Posiedzenie Transatlantyckiej Rady Gospodarczej i wzmocnienie TRG

17. podkreśla, iż ściślejsze partnerstwo transatlantyckie, w kontekście realizacji rynku transatlantyckiego do 2015 r., oparte na zasadach społecznej gospodarki rynkowej, jest istotnym narzędziem kształtowania globalizacji oraz stawiania czoła światowemu kryzysowi gospodarczemu i społecznemu; wskazuje na fakt, że wiele pozacelnych barier w dziedzinie handlu i inwestycji, do których usunięcia wzywa się Transatlantycką Radę Gospodarczą, ma swoje źródło w świadomych działaniach organów legislacyjnych, dążących do kształtowania celów społecznych, związanych z ochroną zdrowia, kulturą lub środowiskiem naturalnym, barier tych nie wolno zatem usuwać inaczej niż za pomocą odpowiedniego aktu prawnego;

18. zwraca się do Komisji z wnioskiem o stworzenie szczegółowych wytycznych z uwzględnieniem istniejących przeszkód na drodze do osiągnięcia tego celu; przypomina analizę, na którą zezwolił i którą sfinansował w ramach budżetu 2007; zastanawia się nad powodami, dla których żaden z tych dokumentów nie został do tej pory opublikowany przez Komisję Europejską, pomimo wielokrotnych wniosków w tej sprawie ze strony Parlamentu Europejskiego; ustanawia termin ich przedłożenia do publikacji na dzień 15 listopada 2009 r;

19. uważa, że współpraca transatlantycka w zakresie wydajności energetycznej i technologii (w tym „zielonej energii”) oraz w obszarach regulacji energetycznych może odbywać się w ramach Transatlantyckiej Rady Gospodarczej; nalega, aby współpraca transatlantycka w zakresie bezpieczeństwa energetycznego stanowiła jedno z kluczowych zagadnień, regularnie poruszanych w ramach Transatlantyckiej Rady Politycznej (TPC), której utworzenie zaproponował Parlament Europejski w swej rezolucji z dnia 26 marca 2009 r.;

20. uważa, że transatlantycka współpraca gospodarcza powinna opierać się w większym stopniu na zasadzie odpowiedzialności, przejrzystości i przewidywalności oraz że harmonogramy posiedzeń, porządki dzienne, plany pracy i sprawozdania na temat postępu prac powinny być regularnie publikowane i niezwłocznie umieszczane na stronie internetowej; proponuje przeprowadzenie rocznej debaty nad postępami uzyskanymi w kwestiach omawianych w ramach TRG oraz nad jej strukturą;

21. pomimo to wyraża przekonanie, że wpływ działań podejmowanych w ramach polityki handlowej przez rządy w tym kontekście na kwestie takie jak standardy związane z prywatnością oraz ochroną danych, charakterystyka biometryczna, bezpieczeństwo lotnictwa, dokumentacja podróży oraz wymiana danych dotyczących informacji nt. pasażerów, powinien znaleźć się również w spektrum zainteresowań TRG;

Rola Transatlantyckiego Dialogu Ustawodawców (TDU) w Transatlantyckiej Radzie Gospodarczej (TRG)

22. ponawia wezwanie skierowane do przywódców UE i USA, a także współprzewodniczących TRG o uwzględnienie istotnej roli prawodawców dla zapewnienia powodzenia TRG; wzywa ich do pełnego i bezpośredniego zaangażowania w prace TRG przedstawicieli TDU, ponieważ prawodawcy dzielą z władzą wykonawczą odpowiedzialność za wprowadzanie w życie i nadzór wielu decyzji TRG;

23. uważa za szczególnie istotne, aby zapewniono, że najbardziej odpowiedni członkowie Kongresu i Parlamentu Europejskiego będą uczestniczyć w Dialogu Ustawodawców i procesie TRG w celu zapobieżenia powstawania prawodawstwa mającego niezamierzone skutki dla transatlantyckiego handlu i inwestycji; wyraża nadzieję, że nowe porozumienie podniesie jakość obecnego TDU, prowadząc do utworzenia transatlantyckiego zgromadzenia międzyparlamentarnego, zgodnie z zaleceniami poczynionymi przez Parlament Europejski w rezolucji z dnia 26 marca 2009 r.;

Transatlantycka Rada Gospodarcza a kryzys finansowy

24. podkreśla rolę TRG we wspieraniu i zapewnianiu skoordynowanej reakcji regulacyjnej UE-USA na kryzys, w szczególności w odniesieniu do alternatywnych funduszy inwestycyjnych, infrastruktury rynku finansowego (zwłaszcza jeżeli chodzi o pozagiełdowe rynki instrumentów pochodnych), wymogów kapitałowych, rajów podatkowych o rozwiązania problemu transgranicznych upadłości; wzywa TRG do zbadania spójności oraz najlepszych praktyk w zakresie polityki wynagradzania instytucji finansowych, gwarantując, że wynagrodzenie to będzie opierało się na długoterminowych wynikach, ograniczając w ten sposób zagrożenia związane z ryzykiem;

25. wzywa TRG do nalegania, by przy wprowadzaniu w życie ram umowy Bazylea II władze USA uwzględniły zmiany w dyrektywach UE dotyczących wymogów kapitałowych; z zadowoleniem przyjmuje propozycję administracji Stanów Zjednoczonych, aby regulować wszystkie pozagiełdowe instrumenty pochodne i ich działanie w centralnej izbie rozliczeniowej dla złożonych produktów strukturyzowanych i wzywa TRG do przeanalizowania, sposobu promowania skoordynowanego podejścia dotyczącego kategorii aktywów oraz ekwiwalencji przedsiębiorstw jak również infrastruktury;‑{}‑

26. wzywa TRG do zagwarantowania, że władze USA wezmą pod uwagę unijne uregulowania prawne dotyczące zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (dyrektywa w sprawie alternatywnych funduszy inwestycyjnych) podczas stanowienia prawa dotyczącego takich instrumentów, w celu uniknięcia arbitrażu regulacyjnego;

27. wzywa Transatlantycką Radę Gospodarczą do zajęcia się zagadnieniem instytucji „zbyt dużych, by mogły upaść” i popiera wniosek G-20 dotyczący planów awaryjnych dla istotnych systemowo instytucji transgranicznych; wyraża przekonanie, że instytucje finansowe znaczące z punktu widzenia ryzyka systemowego mogłyby podlegać bardziej rygorystycznym wymogom dotyczącym jawności, takim jak ograniczenie tajemnicy handlowej, w taki sam sposób, jak może to dotyczyć przedsiębiorstw dominujących na podstawie polityki konkurencji UE;

28. wspiera apel grupy G-20 do przyspieszenia ujednolicenia standardów rachunkowości; wzywa TRG do zwrócenia się do Rady Standardów Rachunkowości Finansowej (FASB) oraz Rady Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (IASB) z prośbą o doprowadzenie do ustanowienia jednego zbioru wysokiej jakości światowych standardów rachunkowości oraz do zakończenia ich projektu na rzecz konwergencji do czerwca 2011 r.; podkreśla, że IASB powinna kontynuować swą reformę zarządzania;

29. wzywa TRG, aby domagała się od władz USA przestrzegania planu działania dotyczącego wymogu stosowania przez amerykańskich użytkowników krajowych Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (MSSF); przypomina, że zażądał od Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC), aby, do czasu przyjęcia MSSF przez Stany Zjednoczone i podjęcia decyzji o ich stosowaniu przez amerykańskich użytkowników, uznawała Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF), określone przez Unię Europejską za odpowiednik amerykańskich standardów rachunkowości GAAP; wzywa TRG do wspierania rozwoju indywidualnej analizy dla każdego kraju w ramach sprawozdań dla grup składających się z wielu krajów;

30. wyraża nadzieję, że TRG będzie wzywać do wprowadzenia zmian w systemie nadzoru ubezpieczeń w Stanach Zjednoczonych, co pozwoli UE na uznanie amerykańskiego nadzoru ubezpieczeń za odpowiadający europejskiemu zgodnie z wymogami dyrektywy Solvency II; uważa, że inicjatywa na rzecz ustanowienia Krajowego Urzędu ds. Ubezpieczeń poprawiłaby współpracę UE-USA; wzywa TRG do zagwarantowania, ze władze USA dokonają postępów w zakresie nadzoru ubezpieczeniowego na szczeblu federalnym poprzez oddzielenie, w razie konieczności, podatków i innych kwestii od czysto nadzorczych aspektów;

31. z zadowoleniem przyjmuje poszerzenie Światowego Forum ds. Przejrzystości i Wymiany Informacji (GFTEI) i postrzega jako obiecujący krok naprzód, że wszystkie 87 krajów w GFTEI zgodziło się przyjąć standard OECD w zakresie wymiany informacji podatkowych; wzywa TRG do zapewnienia, że UE i USA dadzą wyraz swojemu wspólnemu globalnemu przywództwu poprzez zapewnienie wprowadzenia w marcu 2010 r. niezbędnych zachęt, w tym sankcji, oraz do szybkiego wdrożenia, ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, programu wzajemnej weryfikacji w celu oceny postępów, lecz uważa, że ramy te powinny ulec wzmocnieniu w celu zwalczania unikania i uchylania się od płacenia podatków; podkreśla, że automatyczna wymiana informacji powinna być standardem we wszystkich ponadnarodowych kwestiach podatkowych;

32. uważa, że odpowiedzialność społeczna przedsiębiorstw może być postrzegana jako model biznesowy wymagający samoregulacji; uważa, że wymiana najlepszych praktyk w zakresie odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw między USA a UE będzie miała znaczący wpływ na stosunek przedsiębiorstw do CSR oraz przyczyni się do ich konstruktywnego podejścia do spraw społecznych i kwestii związanych z ochroną środowiska; uważa, że współpraca regulacyjna powinna uwzględniać wzmocnienie ram regulacyjnych UE w związku z dyrektywą w sprawie wymogów kapitałowych, w szczególności politykę wynagrodzeń w sektorze usług finansowych;

Transatlantycka Rada Gospodarcza a własność intelektualna

33. wzywa, aby zbliżające się posiedzenie TRG wsparło strategiczną współpracę w zakresie ochrony własności intelektualnej przy pełnym poszanowaniu praw podstawowych i praw obywatelskich; podkreśla, że rozprzestrzenianie się technologii nie musi zaburzać systemu ochrony własności intelektualnej, który gwarantuje zdolność do podejmowania ryzyka finansowego i biznesowego towarzyszącego procesowi innowacyjnemu;

34. przypomina TRG, że społeczeństwo informacyjne jest kluczowym elementem transatlantyckiego obszaru gospodarczego opartego na dostępie do wiedzy oraz nowym modelu ochrony i wymiany treści cyfrowych, pod względem proporcjonalności;

TRG a ochrona konsumentów

35. wzywa TRG do wspierania wspólnych działań na rzecz zagwarantowania, że kraje trzecie, a zwłaszcza Chiny, podniosą swe standardy produkcji w celu spełnienia wymogów bezpieczeństwa UE/USA, szczególnie w odniesieniu do zabawek oraz zapewnienia ścisłego egzekwowania, po obu stronach Atlantyku, aktów prawnych dotyczących bezpieczeństwa produktów, a w szczególności zabawek, oraz do zapewnienia dokładniejszych kontroli na szczeblu krajowym;

36. wzywa Komisję Europejską do opracowania wraz z TRG silniejszych i skuteczniejszych transgranicznych systemów współpracy w dziedzinie egzekwowania prawa, co miałoby na celu powiązanie unijnego systemu RAPEX ostrzegającego o produktach konsumenckich stanowiących ryzyko dla konsumentów z systemem ostrzegania amerykańskiej Komisji ds. bezpieczeństwa produktów konsumenckich oraz zintegrowanie działań sieci ochrony konsumentów z działaniami władz USA;

37. proponuje, aby TRG poparła przyjęcie wiążącego instrumentu współpracy, który usystematyzowałby i ułatwił wymianę informacji na temat bezpieczeństwa produktów oraz opracowanie programu wspólnych działań;

38. wzywa Komisję, w obliczu najbliższego posiedzenia TRG i szczytu UE-USA, do przyspieszenia prac nad poważnie opóźnionym dwustronnym porozumieniem w sprawie współpracy w dziedzinie egzekwowania prawa rozszerzającym na Stany Zjednoczone działania w zakresie egzekwowania prawa podejmowane na podstawie rozporządzenia UE w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów i amerykańskiego aktu dotyczącego bezpieczeństwa w sieci (US Safe Web Act);

39. wzywa Komisję Europejską do współpracy z jej amerykańskimi odpowiednikami w celu umożliwienia TRG badania sposobów zwiększania ochrony konsumentów w odniesieniu do ich praw cyfrowych, a także podejmowania współpracy w zakresie zasad dotyczących produktów wadliwych;

Dwustronne stosunki handlowe – zagadnienia celne, nadzór rynku i bezpieczeństwo handlu

40. wzywa TRG do wspierania zacieśnienia współpracy między organami nadzoru celnego i rynkowego w UE i USA, aby nie dopuścić do tego, by niebezpieczne produkty, a zwłaszcza niebezpieczne zabawki, docierały do konsumentów;

41. wzywa TRG do wyrażenia obaw UE w sprawie jednostronnych środków legislacyjnych USA, przyjętych przez Kongres Stanów Zjednoczonych, dotyczących skanowania wszystkich kontenerów wysyłanych do USA drogą morską; uważa, że TRG mogłaby z pożytkiem organizować w Brukseli i Waszyngtonie seminaria dotyczące obowiązku skanowania wszystkich kontenerów, aby osiągnąć lepsze zrozumienie między prawodawcami w UE i USA, a także szybko uzyskać zadowalające dla obu stron rozwiązanie tego problemu; wzywa Komisję do oszacowania, na nadchodzące posiedzenie TRG, potencjalnych kosztów tych środków dla przemysłu i gospodarki UE, a także ich potencjalnego wpływu na działania służb celnych;

42. jest zdecydowany kontynuować wezwania skierowane do organu legislacyjnego USA – a także zwraca się do Komisji o podobne działanie w ramach TRG – o ponowne rozpatrzenie obowiązku skanowania wszystkich kontenerów oraz o rozwój współpracy z USA opartej na zarządzaniu ryzykiem, powiązanej ze wzajemnym uznawaniem programów partnerstwa handlowego UE i USA, zgodnie z ramami standardów SAFE Światowej Organizacji Celnej;

Wzajemne uznawanie i normalizacja

43. wzywa Komisję, w świetle zbliżającego się posiedzenia TRG, aby dążyła do formalnego przyjęcia procedur wzajemnego uznawania deklaracji zgodności produktów, na które nałożono wymóg sprawdzenia przez stronę trzecią, w szczególności sprzętu informacyjno-komunikacyjnego i elektrycznego, oraz aby nalegała na wzajemne uznawanie przyjętych jednostek miar, w szczególności na przyjmowanie przez USA produktów UE oznaczonych tylko w systemie metrycznym, a także do zbadania wraz z władzami USA kwestii normalizacji w celu skoordynowania jej na płaszczyźnie międzynarodowej;

Kwestie związane ze środowiskiem i zdrowiem publicznym

44. uważa, że sprawą najwyższej wagi jest zaangażowanie w dialog w ramach TRG dotyczący nowej żywności i wykorzystania nowych technologii w produkcji żywności; podkreśla obawy dotyczące klonowania w hodowli zwierząt;

45. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że administracja USA uznał potrzebę reformy ustawy o kontroli substancji toksycznych (TSCA); wzywa UE i USA do współpracy w celu ustanowienia systemu regulacyjnego w USA, który przyniesie stopień ochrony zgodny z REACH;

Energia, przemysł i nauka

46. wzywa do współpracy w ramach TRG w zakresie wszystkich kwestii mających wpływ na środowisko prawne dla przemysłu, w następstwie stanowiska przedstawionego w unijnym programie „Small Business Act” – stosowanie zasady „najpierw myślenie na małą skalę” – przy opracowywaniu przepisów o wpływie transatlantyckim;

47. zachęca TRG do rozwoju współpracy na rzecz wspólnej strategii energetycznej wspierającej dywersyfikację i promującej gospodarkę wydajną ekologicznie w celu zwiększenia bezpieczeństwa dostaw; zachęca TRG do wspierania starań na rzecz ujednolicenia kryteriów zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do biopaliw;

48. wzywa TRG do stymulowania współpracy badawczej w celu lepszego wykorzystania potencjału rozszerzonej umowy o współpracy naukowej i technologicznej pomiędzy UE i USA;

Handel międzynarodowy

49. uważa, że dostęp do rynków krajów trzecich stanowi kwestię leżącą w obopólnym interesie UE i USA; wyraża przekonanie, że TRG może odegrać ważną rolę we wspieraniu wspólnego stanowiska UE i USA w ich stosunkach handlowych z krajami trzecimi; wzywa TRG do wypracowania stanowiska uwzględniającego w większym stopniu nowe umowy handlowe zawierane przez USA i UE z myślą o harmonizacji tego rodzaju umów;

50. wzywa TRG do zajęcia się ramami prawnymi i standardami technicznymi w celu zlikwidowania niejasnych warunków prawnych i rozważenie w tym kontekście kwestii umów, obowiązków oraz bezpieczeństwa prawnego w USA;

Współpraca sądowa i policyjna, wizy

51. oczekuje, że na posiedzeniu na szczeblu ministerialnym UE – USA zaplanowanym na 28 października 2009 r. w Waszyngtonie zostanie przyjęte wspólne oświadczenie w sprawie współpracy policyjnej i sądowej, obejmujące w szczególności bezpieczeństwo w cyberprzestrzeni;

52. ponownie podkreśla swoją determinację w walce z terroryzmem i wyraża zdecydowane przekonanie o konieczności znalezienia właściwej równowagi między środkami bezpieczeństwa a ochroną wolności obywatelskich i praw podstawowych, przy jednoczesnym zapewnieniu największego poszanowania dla prywatności i ochrony danych; ponownie potwierdza, że konieczność i proporcjonalność stanowią priorytety, bez których walka z terroryzmem nigdy nie będzie skuteczna;

53. wyraża przekonanie, że należy stworzyć solidne ramy prawne i polityczne ścisłej współpracy pomiędzy UE a USA w kwestiach dotyczących sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa oraz że silniejsze partnerstwo, również w wymiarze parlamentarnym i demokratycznym jest istotne w celu skutecznego stawienia czoła wyzwaniom takim jak zwalczanie terroryzmu oraz zorganizowanej przestępczości w oparciu o prawa podstawowe i praworządność, współpracę sądową w sprawach karnych oraz współpracę policyjną, zarządzanie migracjami oraz ochroną prawa ubiegania się o azyl, jak również promowaniem bezwizowego ruchu w obu obszarach wszystkich obywateli przemieszczającymi się w dobrej wierze;

54. przypomina w związku z tym, że Unia Europejska opiera się na rządach prawa i że we wszelkich przypadkach przekazywania europejskich danych osobowych krajom trzecim w celach związanych z bezpieczeństwem należy przestrzegać zasady poszanowania gwarancji proceduralnych oraz prawa do obrony i działać zgodnie z przepisami w zakresie ochrony danych na poziomie krajowym i europejskim;

55. zauważa, że to porozumienie przejściowe w sprawie przekazywania tych danych, negocjowane między UE i USA, będzie obowiązywać poprzez klauzulę wygaśnięcia w okresie przejściowym nie przekraczającym 12 miesięcy, a negocjacje w sprawie nowego porozumienia, prowadzone z poszanowaniem procedury przewidzianej w traktacie lizbońskim, będą musiały w pełni angażować Parlament Europejski i parlamenty krajowe oraz zapewnić spełnienie warunków ustanowionych w ust. 3 rezolucji PE z dnia 17 września 2009 r.;

****

56. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Kongresowi Stanów Zjednoczonych Ameryki, współprzewodniczącym Transatlantyckiego Dialogu Ustawodawców oraz współprzewodniczącym Transatlantyckiej Rady Gospodarczej i jej sekretariatowi.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności