Πρόταση ψηφίσματος - B7-0064/2010Πρόταση ψηφίσματος
B7-0064/2010

    ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ σχετικά με την έκβαση της Διάσκεψης της Κοπεγχάγης για την Αλλαγή του Κλίματος (COP 15)

    1.2.2010

    εν συνεχεία δηλώσεων του Συμβουλίου και της Επιτροπής
    σύμφωνα με το άρθρο 110, παράγραφος 2, του Κανονισμού

    Corien Wortmann-Kool, Karl-Heinz Florenz, Richard Seeber, Peter Liese, Pilar del Castillo Vera, Romana Jordan Cizelj, Sirpa Pietikäinen, Θεόδωρος Σκυλακάκης, Maria Da Graça Carvalho εξ ονόματος της Ομάδας PPE

    Βλ. επίσης την κοινή πρόταση ψηφίσματος RC-B7-0064/2010

    Διαδικασία : 2009/2619(RSP)
    Διαδρομή στην ολομέλεια
    Διαδρομή του εγγράφου :  
    B7-0064/2010
    Κείμενα που κατατέθηκαν :
    B7-0064/2010
    Συζήτηση :
    Κείμενα που εγκρίθηκαν :

    B7‑0064/2010

    Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την έκβαση της Διάσκεψης της Κοπεγχάγης για την Αλλαγή του Κλίματος (COP 15)

    Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

    –   έχοντας υπόψη τη Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Αλλαγή του Κλίματος (UNFCCC) και το προσαρτημένο σε αυτήν Πρωτόκολλο του Κιότο,

    –   έχοντας υπόψη τη δέκατη πέμπτη Διάσκεψη των Συμβαλλομένων Μερών (COP 15) της UNFCCC και την πέμπτη Διάσκεψη των Συμβαλλομένων Μερών που αποτέλεσε τη Σύνοδο των Συμβαλλομένων Μερών του Πρωτοκόλλου του Κιότο (COP/MOP 5), οι οποίες διεξήχθησαν στην Κοπεγχάγη της Δανίας από τις 7 έως τις 18 Δεκεμβρίου 2009, καθώς και την υπογραφείσα τελική συμφωνία,

    –   έχοντας υπόψη τη δέσμη μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια που ενέκρινε το Κοινοβούλιο στις 17 Δεκεμβρίου 2008, και ειδικότερα την οδηγία 2009/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, με την οποία τροποποιείται η οδηγία 2003/87/EΚ, με στόχο τη βελτίωση και επέκταση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου της Κοινότητας[1] και την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020[2],

    –   έχοντας υπόψη τα προηγούμενα ψηφίσματά του σχετικά με την αλλαγή του κλίματος και ειδικότερα αυτό της 4ης Φεβρουαρίου 2009 με θέμα «2050: το μέλλον αρχίζει σήμερα – συστάσεις για τη μελλοντική ολοκληρωμένη περιβαλλοντική πολιτική της ΕΕ για την αλλαγή του κλίματος»[3] και της 11ης Μαρτίου 2009 σχετικά με τη στρατηγική της ΕΕ με σκοπό την επίτευξη συνεκτικής συμφωνίας για την κλιματική αλλαγή στην Κοπεγχάγη και τη δέουσα πρόβλεψη χρηματοδότησης της σχετικής πολιτικής[4],

    –   έχοντας υπόψη τις προφορικές ερωτήσεις ... προς την Επιτροπή και το Συμβούλιο σχετικά με τη στρατηγική της ΕΕ για τη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης για την Αλλαγή του Κλίματος (COP 15) (O-0000/2009 – B7-0000/2009, O-0000/2009 – B7-0000/2009),

    –   έχοντας υπόψη την ακρόαση της Connie Hedegaard, προτεινόμενης Επιτρόπου αρμόδιας σε θέματα δράσης για το κλίμα, στις 15 Ιανουαρίου 2010,

    –   έχοντας υπόψη τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με την έκβαση της Διάσκεψης της Κοπεγχάγης για την Αλλαγή του Κλίματος, που πραγματοποιήθηκαν στις 20 Ιανουαρίου 2010,

    –   έχοντας υπόψη την προσεχή διάσκεψη, COP-16, που θα διεξαχθεί στο Μεξικό,

    –   έχοντας υπόψη το άρθρο 110, παράγραφος 2 του Κανονισμού του,

    A. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι διαπραγματεύσεις για μια συνολική διεθνή συμφωνία που θα ισχύσει μετά το 2012 σχετικά με την αλλαγή του κλίματος, οι οποίες επρόκειτο να ολοκληρωθούν στην Κοπεγχάγη το Δεκέμβριο του 2009, τερματίστηκαν με μια απογοητευτική συμφωνία η οποία δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες της ΕΕ,

    B.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η συμφωνία δεν περιλαμβάνει δεσμευτικούς όρους ούτε μακροπρόθεσμους στόχους,

    Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ρητή ενσωμάτωση του στόχου των 2 °C στη συμφωνία μπορεί να κριθεί ως ιστορικό βήμα,

    Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ποσοστά μείωσης των εκπομπών που προτάθηκαν από τα συμμετέχοντα μέρη δεν ήταν επαρκή για να επιτύχουν το στόχο των 2 °C και ότι οι υφιστάμενες αναληφθείσες δεσμεύσεις από διάφορες χώρες δεν θα επιτύχουν σε καμία περίπτωση την εκπλήρωση των απαιτήσεων μείωσης των εκπομπών CO2 που έθεσε η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος (IPCC), στις οποίες γίνεται λόγος για εκπομπές μόνο 700-800 δισεκατομμυρίων τόνων CO2 έως το 2050,

    E.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι αναπτυσσόμενες και οι αναδυόμενες οικονομίες καθώς και οι ΗΠΑ αποδέχθηκαν ότι είναι συνυπεύθυνες και αναγνώρισαν την ανάγκη να δεσμευθούν για την ανάληψη δράσης για τη μείωση των εκπομπών,

    ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ δεν μπόρεσε να εκφράσει τον ηγετικό της ρόλο στον αγώνα κατά της αλλαγής του κλίματος και δεν συμμετείχε καν στις τελικές διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, την Κίνα, την Ινδία, τη Βραζιλία και τη Νότια Αφρική για το τελικό κείμενο της συμφωνίας,

    Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η έκβαση της Κοπεγχάγης έχει αφήσει τις διεθνείς διαπραγματεύσεις για το κλίμα σε εκκρεμότητα και ότι οι προσεχείς μήνες θα είναι κρίσιμοι προκειμένου να αποτιμηθούν οι προηγούμενοι μήνες και να ξεπεραστούν έτσι τα υφιστάμενα εμπόδια στη διαδικασία,

    1.  εκφράζει τη λύπη του για την αδύναμη συμφωνία που επιτεύχθηκε στην COP-15· παραδέχεται, ωστόσο, ότι αποτελεί επαρκή βάση προόδου για την προετοιμασία και την επιτυχία της προσεχούς COP-16, καθώς περιλαμβάνει ορισμένα θετικά στοιχεία όπως είναι η γενική συναίνεση για να περιορισθεί η υπερθέρμανση του πλανήτη σε 2 °C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα και προβλέπει επανεξέταση αυτού του στόχου και δράσεις στο πλαίσιο της συμφωνίας έως το 2015, με αναφορά στην αναζήτηση τρόπων ώστε να περιορισθεί η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη σε λιγότερο από 1,5 ° C·

    2.  χαιρετίζει τη δέσμευση των αναδυόμενων οικονομιών για τη μείωση των εκπομπών και την αναφορά στις αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίες θα πρέπει να υποβάλουν εθνικές εκθέσεις σχετικά με τη μείωση των εκπομπών τους στο πλαίσιο μιας μεθόδου επαλήθευσης·

    3.  επισημαίνει ότι η συμφωνία κάνει λόγο για ετήσια χρηματοδότηση ύψους 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων έως το 2020 από τις αναπτυγμένες χώρες και 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τις αναπτυσσόμενες χώρες κατά το διάστημα των προσεχών τριών ετών (2010-2012), για τη στήριξη του αγώνα κατά της αλλαγής του κλίματος, καθώς και για τη θέσπιση ενός πράσινου ταμείου για το κλίμα, το οποίο θα αποσκοπεί στην υποστήριξη προγραμμάτων στις αναπτυσσόμενες χώρες που σχετίζονται με την αποψίλωση και την υποβάθμιση των δασών, με την προϋπόθεση ότι όλες οι μορφές χρηματοδότησης θα αποτελούν αντικείμενο επιτήρησης·

    4.  συμφωνεί με τη δημιουργία μηχανισμού για τη μείωση εκπομπών λόγω της αποψίλωσης και της υποβάθμισης των δασών και την ενίσχυση της απορρόφησης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τα δάση· επίσης συμφωνεί με τη θέσπιση ενός τεχνολογικού μηχανισμού για την επιτάχυνση της ανάπτυξης και της μεταφοράς τεχνολογίας και χαιρετίζει την αναφορά στο ρόλο των αγορών για την ενίσχυση της οικονομικής απόδοσης των δράσεων μετριασμού·

    5.  εκφράζει την ικανοποίησή του σχετικά με τη δράση προσαρμογής, ειδικά σε εκείνες τις αναπτυσσόμενες χώρες που είναι ιδιαιτέρως ευάλωτες (ιδίως τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, τα μικρά νησιωτικά αναπτυσσόμενα κράτη και την Αφρική)·

    6.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι οι ΗΠΑ και η Κίνα δεν ήταν πρόθυμες, για λόγους εσωτερικής πολιτικής, να αποδεχθούν μια πιο φιλόδοξη συμφωνία, καθώς και για το γεγονός ότι επέδειξαν, μαζί με ορισμένες τρίτες χώρες (Κούβα, Νικαράγουα, Σουδάν και Βενεζουέλα) στάση εμπλοκής στις διεθνείς διαπραγματεύσεις, ώστε να αποφύγουν αυστηρές και δεσμευτικές υποχρεώσεις, παρά το υψηλό επίπεδο πολιτικής δυναμικής στην Κοπεγχάγη·

    7.  εκφράζει την άποψη ότι ο περαιτέρω διάλογος σχετικά με μέτρα όπως είναι οι τελωνειακές φορολογικές ρυθμίσεις ή άλλες κυρώσεις θα επιτείνει την υφιστάμενη ασυμφωνία και δεν θα βοηθήσει στη σύναψη διεθνούς συμφωνίας για το κλίμα·

    8.  εκφράζει τη λύπη του διότι η συμφωνία της Κοπεγχάγης δεν περιλαμβάνει αναφορά σε διεθνή συμφωνία για τις εναέριες και θαλάσσιες μεταφορές, αλλά σημειώνει ότι τα νομικά κείμενα που αποτέλεσαν αντικείμενο συμφωνίας στην Κοπεγχάγη διατηρούν το ζήτημα στην ημερήσια διάταξη και επαναλαμβάνει τη δέσμευσή του για διεθνή συμφωνία που να περιλαμβάνει τις εκπομπές από τις εναέριες και θαλάσσιες μεταφορές·

    9.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η ΕΕ απέτυχε να διατηρήσει την ηγετική της θέση στο διεθνές πλαίσιο και παροτρύνει την ΕΕ να διδαχθεί από την έκβαση της COP-15 και, αποσκοπώντας στην επίτευξη μιας πιο ενωμένης και αποφασιστικότερης ευρωπαϊκής παρουσίας με μεγαλύτερη δύναμη επιρροής, να επανεξετάσει τη στρατηγική της ώστε να διατηρήσει τον ηγετικό της ρόλο στον αγώνα κατά της αλλαγής του κλίματος·

    10. θεωρεί ότι υπάρχουν διδάγματα που μπορούν να αντληθούν από την έκβαση της COP-15, ώστε να καταστεί δυνατή η επίτευξη επιτυχών αποτελεσμάτων στην COP-16 που θα διεξαχθεί στο Μεξικό κατά το τρέχον έτος·

    11. υπογραμμίζει ότι νέες, παγκόσμιες προσεγγίσεις, όπως είναι η δημοσιονομική προσέγγιση, θα πρέπει να συζητηθούν και να αποτελέσουν νέα έμπνευση για το διάλογο· επιπροσθέτως, πιστεύει ότι τέτοιες νέες προσεγγίσεις στην παγκόσμια πολιτική για το κλίμα απαιτείται να συνδυάζουν την οικονομική απόδοση και μια παγκόσμια συνεργασία στην ανάπτυξη και, ταυτόχρονα, να εξασφαλίζουν απόδοση ευθυνών για το κλίμα σε όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένων των αναδυόμενων οικονομιών·

    12. είναι πεπεισμένο ότι εάν η Ευρώπη επενδύσει σε ένα βιώσιμο μέλλον, η επένδυση αυτή θα αποφέρει λύσεις οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν ταυτόχρονα το κλίμα, την ενεργειακή ασφάλεια και τον περιορισμό της ενεργειακής εξάρτησης, την αποδοτικότητα των πόρων, την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας και τη δημιουργία θέσεων εργασίας·

    13. εκφράζει την άποψη ότι υφίσταται ανάγκη για καλύτερη γνωστοποίηση των δυνατοτήτων που παρέχει η προστασία του κλίματος, συμπεριλαμβανομένης της εξασφάλισης της ανάπτυξης στο μέλλον και της στήριξης των χωρών, οι οποίες δεν είναι ακόμη τόσο αναπτυγμένες όσο η ΕΕ, ώστε να μη διαπράξουν και αυτές τα ίδια σφάλματα με αυτά που διέπραξαν οι χώρες της ΕΕ·

    14. επιμένει ότι η ΕΕ, καθοδηγούμενη από την αρχή της αλληλεγγύης, πρέπει αφενός να συνασπίσει εταίρους σε ένα νέο πνεύμα αμοιβαίου σεβασμού και ευθύνης και αφετέρου να ενισχύσει προσεγγίσεις «από τη βάση προς την κορυφή» (όπως είναι η συνεργασία δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, οι επενδύσεις σε νέες τεχνολογίες και έρευνα και τα μέτρα στήριξης συνεργασιών για το κλίμα, προσανατολισμένων προς την τεχνολογία, την καινοτομία ή την ενέργεια, με την Κίνα, την Ινδία και άλλες αναδυόμενες οικονομίες), ώστε να δοθεί νέα ώθηση από τους πολίτες·

    15. τονίζει ότι το πιο σημαντικό στοιχείο για να επιτύχει η ΕΕ είναι να ομιλεί με μία φωνή, ώστε να τη λαμβάνουν δεόντως υπόψη τα άλλα διαπραγματευόμενα μέρη και να τη θεωρούν κύριο ή, έστω, ισότιμο συνομιλητή·

    16. συνιστά να εκπροσωπείται η ΕΕ σε μελλοντικές διασκέψεις από ένα μόνο διαπραγματευτή, ώστε να υπογραμμίζεται η κοινή θέση της Ευρώπης·

    17. τονίζει την ανάγκη να ενθαρρύνονται όλες οι φιλικές προς το κλίμα πηγές παραγωγής ενέργειας, εάν η Ευρώπη επιθυμεί να επιτύχει τους στόχους αναφορικά με την αλλαγή του κλίματος, επιτυγχάνοντας, παράλληλα, την ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού· θεωρεί αναγκαίο να αυξήσουν η ΕΕ και τα κράτη μέλη της τις επενδύσεις στις καθαρές τεχνολογίες, στην έρευνα σχετικά με την ενέργεια και στην αποδοτικότητα της ενέργειας και των πόρων, ώστε να ενισχυθεί η αξιοπιστία της ΕΕ και ο ηγετικός της ρόλος σε διεθνές επίπεδο·

    18. θεωρεί ότι, πέραν των διαπραγματεύσεων για συγκεκριμένους στόχους μείωσης, οι δυνατότητες της ενεργειακής απόδοσης ως σημαντικής και προσιτής οικονομικά συνεισφοράς στο μετριασμό της αλλαγής του κλίματος θα πρέπει να προβληθούν σαφέστερα σε διεθνές επίπεδο· είναι πεπεισμένο ότι μια διεθνής συμφωνία σχετικά με την ενεργειακή απόδοση θα πρέπει να αποτελέσει μέρος των αποτελεσμάτων των επικείμενων συνομιλιών για το κλίμα στην Πόλη του Μεξικού·

    19. καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να μην αποδέχονται μονομερείς δεσμεύσεις σε βάρος της ανταγωνιστικότητας των βιομηχανιών της ΕΕ· θεωρεί ουσιαστικής σημασίας την αποδοχή λήψης συγκρίσιμων μέτρων από άλλα βιομηχανοποιημένα κράτη εκτός ΕΕ, παράλληλα με την ανάληψη λογικών δεσμεύσεων μείωσης από τις αναπτυσσόμενες και τις αναδυόμενες οικονομίες· τονίζει ότι οι στόχοι μείωσης πρέπει να επιδέχονται μέτρηση, απολογισμό και επαλήθευση·

    20. ζητεί εκτενή διάλογο όσον αφορά τη βέλτιστη επιλογή μέσων για την επίτευξη της μείωσης εκπομπών σε παγκόσμιο επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης μιας κριτικής αποτίμησης των θέσεων της ΕΕ στο πλαίσιο αυτό· ωστόσο, πιστεύει ότι θα πρέπει να προτιμηθεί η εφαρμογή μέσων τα οποία βασίζονται στην αγορά, καθότι τέτοια μέσα επιτρέπουν την επίτευξη υποχρεωτικών στόχων μείωσης με το χαμηλότερο δυνατό κοινωνικό κόστος·

    21. προτρέπει τις ανεπτυγμένες χώρες να επενδύσουν περισσότερο στην έρευνα όσον αφορά τις νέες και προηγμένες τεχνολογίες για φιλικές προς το κλίμα και ενεργειακώς αποδοτικές παραγωγικές διεργασίες· θεωρεί αναγκαίο να αποτελέσει η Ευρώπη παράδειγμα προς μίμηση αυξάνοντας σημαντικά τις δαπάνες για την έρευνα σχετικά με τις φιλικές προς το κλίμα τεχνολογίες εντός του προγράμματος-πλαισίου για την έρευνα·

    22. προτείνει, στο πλαίσιο των κοινών διεθνών δράσεων για την αποτελεσματική μείωση των παγκόσμιων εκπομπών CO2, να αναπτυχθεί μια τομεακή προσέγγιση «από τη βάση προς την κορυφή» για τις βιομηχανίες με μεγάλη κατανάλωση ενέργειας· σημειώνει ότι, στο πλαίσιο αυτής της προσέγγισης, οι στόχοι μείωσης των εκπομπών για τις βιομηχανίες αυτές σε ολόκληρο τον κόσμο, σε συνδυασμό με τη μεταφορά τεχνολογίας ως μέσο τόνωσης, έχουν αποδειχθεί πολύ αποτελεσματικοί σε χώρες όπως η Ιαπωνία και ξεκινούν τώρα να αναπτύσσονται στο πλαίσιο της Εταιρικής Σχέσης Ασίας-Ειρηνικού·

    23. θεωρεί ότι η Διάσκεψη της Πόλης του Μεξικού για την Αλλαγή του Κλίματος θα αποτελέσει εξαιρετική ευκαιρία για να υπογραφεί συμφωνία ανάπτυξης μιας παγκόσμιας πολιτικής για τις βιομηχανίες με μεγάλη κατανάλωση ενέργειας, η οποία διαπνέεται από τομεακή προσέγγιση «από τη βάση προς την κορυφή»· θεωρεί ότι μια τέτοια διεθνής συμφωνία θα πρέπει να περιλαμβάνει την απαραίτητη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών, της Κίνας, της Ινδίας και της Βραζιλίας·

    24. τονίζει ότι έχει θεμελιώδη σημασία το να διατηρήσει η ΕΕ τους φιλόδοξους στόχους της στον αγώνα κατά της αλλαγής του κλίματος και τις διατάξεις της σχετικά με τη διαρροή άνθρακα, καθώς και τους μηχανισμούς που βασίζονται στην αγορά και το σύστημα εμπορίας εκπομπών, αλλά ότι θα πρέπει να είναι πρόθυμη να είναι περισσότερο ελαστική όσον αφορά το πέρασμα από το πρωτόκολλο του Κιότο σε πιθανές οικειοθελείς δεσμεύσεις από άλλες χώρες, υπό την προϋπόθεση ότι οι τελευταίες θα αναλάβουν επίσης δράση στην πράξη για τη σημαντική μείωση των εκπομπών·

    25. υπογραμμίζει το γεγονός ότι, ενόψει των δεσμεύσεων των άλλων κρατών που ανακοινώθηκαν στις 31 Ιανουαρίου, η ΕΕ θα πρέπει να γνωστοποιήσει με καλύτερο τρόπο την προθυμία της να προχωρήσει σε μείωση 30% των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, υπό την προϋπόθεση ότι οι άλλες οι χώρες είναι έτοιμες να δεσμευθούν εξίσου για την ανάληψη επαρκούς δράσης, με βάση την αρχή της «κοινής αλλά διαφοροποιημένης ευθύνης» και ότι, σε πιο γενικό επίπεδο, η ΕΕ θα πρέπει να εξετάσει προσεκτικά, εάν οι εθνικές αυτοδεσμεύσεις αποτελούν κατάλληλο θεμέλιο παγκόσμιας στρατηγικής, όσον αφορά τόσο τη φιλοδοξία όσο και τη δυνατότητα επιβολής·

    26. αναγνωρίζει ότι μια από τις μελλοντικές κύριες προκλήσεις είναι, όχι μόνο η μείωση του CO2, αλλά και η αποδοτικότερη και βιωσιμότερη χρήση των φυσικών πόρων, πράγμα που θα αναδειχθεί σε ιδιαιτέρως σημαντικό ζήτημα στο άμεσο μέλλον·

    27. θεωρεί ότι οι διμερείς συνεδριάσεις μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων μπορούν να συνεισφέρουν σημαντικά στο διάλογο και να διευκολύνουν την κατανόηση μεταξύ των μερών· κατά συνέπεια, προτίθεται να διεξαγάγει αυτές τις συνεδριάσεις πριν την έναρξη των επίσημων διαπραγματεύσεων, ώστε να συνεισφέρει με πιο ουσιαστικό τρόπο στη βέλτιστη δυνατή έκβαση των διαπραγματεύσεων·

    28. υπογραμμίζει την ανάγκη να δημιουργηθεί μια νέα «διπλωματία για το κλίμα» στην ΕΕ και να ενισχυθούν οι συμμαχίες με τις ισχυρές χώρες του κόσμου, καθώς και με τις πιο προοδευτικές αναπτυσσόμενες χώρες, όπως είναι η Βραζιλία, το Μεξικό, η Κόστα Ρίκα και οι Μαλδίβες· εκφράζει, περαιτέρω, την άποψη ότι η ΕΕ, προκειμένου να ενισχύσει μελλοντικές διεργασίες διαπραγμάτευσης, απαιτείται να βοηθήσει στην εξασφάλιση καλύτερης ροής πληροφοριών και καλύτερης ανατροφοδότησης, ιδίως εντός ετερογενών ομάδων όπως είναι η G-77·

    29. παροτρύνει τη Γραμματεία της Σύμβασης-Πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την Αλλαγή του Κλίματος να επανεξετάσει τις μεθόδους εργασίας των διεθνών διαπραγματεύσεων, ιδίως όσον αφορά το ρόλο των εθνικών ηγετών και τις θέσεις που ανακοινώνονται δημοσίως προ της ολοκλήρωσης των διαπραγματεύσεων, να εξασφαλίσει ότι τα υπό εξέταση σχέδια κειμένων έχουν προετοιμασθεί επαρκώς εκ των προτέρων και ότι τα διαπραγματευόμενα μέρη διαθέτουν την απαιτούμενη εξουσία λήψης αποφάσεων, ώστε να καταστεί η διαδικασία αποδοτικότερη και αποτελεσματικότερη·

    30. ζητεί στενότερη σύνδεση μεταξύ των πολιτικών της ΕΕ για τις εξωτερικές σχέσεις και για τη δράση σχετικά με το κλίμα· εκφράζει την πεποίθηση ότι θα πρέπει να δοθεί μεγάλη σημασία στην αλλαγή του κλίματος στο πλαίσιο της ατζέντας της ΕΕ για τις εξωτερικές δράσεις· κατά συνέπεια, παροτρύνει την ΕΕ να ομιλεί με μια φωνή, ώστε να διατηρήσει τον ηγετικό της ρόλο στις προσεχείς διαπραγματεύσεις και να εκπροσωπηθεί στο τμήμα ανώτερου επιπέδου της COP-16 από τον Πρόεδρο της Επιτροπής Barroso, την Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για τις Εξωτερικές Υποθέσεις και την Πολιτική Ασφάλειας Βαρόνη Ashton και την Επίτροπο σε θέματα δράσης για το κλίμα Hedegaard·

    31. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών και στη Γραμματεία της Σύμβασης-Πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για την Αλλαγή του Κλίματος, με το αίτημα να κοινοποιηθεί σε όλα τα συμβαλλόμενα μέρη εκτός ΕΕ.