PROJEKT REZOLUCJI w sprawie strategii UE 2020 w perspektywie przygotowań na wiosenny szczyt Rady
3.3.2010
zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu
Corien Wortmann-Kool, Peter Liese, Richard Seeber, Pilar del Castillo Vera, Andreas Schwab, Jean-Paul Gauzès, Csaba Őry, Mathieu Grosch, Lambert van Nistelrooij, Albert Deß, Othmar Karas, Marian-Jean Marinescu w imieniu grupy politycznej PPE
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0151/2010
B7‑0153/2010
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie strategii UE 2020 w perspektywie przygotowań na wiosenny szczyt Rady
Parlament Europejski,
– uwzględniając nieformalne posiedzenie Rady Europejskiej z dnia 11 lutego 2010 r.,
– uwzględniając konkluzje prezydencji wydane po posiedzeniach Rady Europejskiej z marca 2000 r., marca 2001 r., marca 2005 r., marca 2006 r., marca 2007 r. i grudnia 2009 r.,
– uwzględniając konsultacje publiczne rozpoczęte przez Komisję w sprawie strategii UE 2020 oraz ich wyniki (SEC(2010)116),
– uwzględniając dokonaną przez Komisję ocenę strategii lizbońskiej (SEC(2010) 114),
– uwzględniając art. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
– uwzględniając pytanie z dnia 23 lutego 2010 r. skierowane do Komisji Rolnictwa, a także przyszłą strategię UE 2020 (O-0023/2010 – B7 0000/2010),
– uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że każda strategia długoterminowa musi być połączona z konkretnymi działaniami mającymi na celu reakcję na bieżące obawy obywateli europejskich, a także mając na uwadze, że strategia UE 2020 powinna służyć naszemu głównemu celowi, jakim jest wzrost gospodarczy i zatrudnienie,
B. mając na uwadze, że strategia lizbońska odniosła sukces tylko częściowo z powodu braku struktury zarządzania, a także braku zasad dotyczących ponoszenia odpowiedzialności przez państwa członkowskie,
C. mając na uwadze, że z zadowoleniem przyjmuje się wysiłki Komisji zmierzające do osiągnięcia zrównoważonej społecznej gospodarki rynkowej, tj. gospodarki integracyjnej, ekologicznej i zrównoważonej,
D. mając na uwadze, że niestety Komisja nie skoncentrowała swojej strategii na promowaniu i wspieraniu małych i średnich przedsiębiorstw; mając na uwadze, że większość miejsc pracy powstaje w tym sektorze i konieczne są środki mające na celu zmniejszenie biurokracji oraz promowanie i wdrażanie innowacyjnych pomysłów w tych dziedzinach przemysłu; mając na uwadze, że finansowanie nie powinno koncentrować się jedynie na tworzeniu ekologicznych miejsc pracy,
E. mając na uwadze, że główne innowacje, takie jak mobilność elektroniczna, technologie słoneczne i wiele innych nie będą mogły być produkowane w Europie, jeżeli nie zostaną opracowane ramy zapewniające dostawy surowców,
F. mając na uwadze, że podczas konsultacji Komisji dotyczących przyszłej strategii UE 2020 nie wspomina się wcale o rolnictwie ani o przemyśle rolno-spożywczym, a także mając na uwadze, że pominięcie to musi być natychmiast skorygowane, ponieważ przemysł rolno-spożywczy stanowi główny składnik gospodarki UE, zatrudniając 19,2 mln osób (9% całkowitego zatrudnienia) i wytwarzając 4,3% PKB Unii złożonej z 27 państw,
G. mając na uwadze, że strategia UE 2020 rozpoczyna się w Europejskim Roku Walki z Ubóstwem i należy zwrócić uwagę na likwidację ubóstwa oraz społeczne aspekty agendy lizbońskiej,
H. mając na uwadze, że polityka spójności jest objęta nowym Traktatem z Lizbony, stanowi instrument realizacji celów w nim określonych i musi być integralną częścią strategii UE 2020, jeżeli państwa członkowskie chcą, żeby ta nowa polityka na rzecz wzrostu i zatrudnienia przyniosła oczekiwane rezultaty; mając na uwadze, że strategia UE 2020 powinna podkreślić znaczenie tej polityki, zarówno w warunkach ogólnych, jak i szczególnych, a także powinna uwzględnić fakt, że odpowiednio finansowana polityka rozwoju regionalnego po roku 2013 jest niezbędna dla wszystkich państw członkowskich, jeżeli dążą one do zrównoważonej społecznej gospodarki rynkowej i wzrostu,
I. mając na uwadze, że w świetle niedociągnięć strategii lizbońskiej Komisja powinna przygotować jeden dokument zawierający jasną i opartą na celach strategię oraz wnioski ze sprawozdania Mario Montiego w sprawie ponownego uruchomienia jednolitego rynku, a także wszystkie stosowne strategie UE, aby stanowić kluczowy dokument na najbliższe 10 lat,
1. zwraca się do Komisji i Rady – przypominając, że Komisja i jej przewodniczący J. M. Barroso podkreślili kluczową rolę Parlamentu Europejskiego w strategii UE 2020 – o całkowite przestrzeganie prerogatyw Parlamentu w opracowywaniu i wdrażaniu strategii w celu wzmocnienia jego demokratycznej legitymacji w oczach społeczeństwa obywatelskiego;
1. Rygorystyczne zarządzanie europejskie kluczem do sukcesu strategii UE 2020
2. nalega na Komisję, aby w świetle niedociągnięć strategii lizbońskiej zaproponowała jasną i opartą na celach strategię w jednym dokumencie;
3. podkreśla, że skoordynowane i konkretne prawodawstwo europejskie musi uwzględniać istniejącą w UE różnorodność , i dlatego musi obejmować rygorystyczną i przejrzystą strukturę zarządzania w pełni przestrzegającą zasady pomocniczości sformułowanej w Traktacie z Lizbony;
4. podkreśla konieczność wprowadzenia rygorystycznych mechanizmów wdrażania i nadzoru; wzywa Komisję do sporządzenia dokładnej listy przeszkód oraz do zaproponowania ukierunkowanych działań w obszarze głównych przeszkód; uważa, że kwestia posiadania przez każdą przyszłą strategię skutecznych mechanizmów osiągania zamierzonych wyników ma dla Europy kluczowe znaczenie;
5. podkreśla, że można będzie osiągnąć bardziej zrównoważoną społeczną gospodarkę rynkową jedynie wtedy, gdy cele i strategie będą wspierane przez ukierunkowane działania rządów i właściwie skoordynowane;
6. jest zdania, że społeczeństwo obywatelskie powinno być zaangażowane i powinno czuć się odpowiedzialne w celu uwieńczenia sukcesem strategii UE 2020, i dlatego partnerzy społeczni powinni zostać zaproszeni do udziału w opracowywaniu strategii, a także jej realizacji zarówno na szczeblu europejskim, jak i krajowym;
7. uważa, że do zrealizowania ambitnego celu strategii niezbędne jest stworzenie przejrzystego wielopoziomowego zarządzania oraz że cele, zadania i odpowiedzialność w ramach strategii UE 2020 muszą być dzielone we właściwie zorganizowany sposób między Unię Europejską, państwa członkowskie oraz władze lokalne i regionalne, działające sprawnie, zdecydowanie i w sposób niezwykle pilny; uważa, że wielopoziomowe zarządzanie i partnerstwo powinny stanowić główny element zarządzania i realizacji strategii;
8. uważa, że utworzenie jednolitego rynku detalicznych usług finansowych musi być ważnym składnikiem strategii UE 2020;
9. jest zdania, że porozumienie osiągnięte przez Radę w sprawie nowej struktury nadzoru finansowego nie jest zgodne z celami strategii UE 2020; w związku z tym zwraca się do prezydencji hiszpańskiej o przedstawienie bardziej ambitnych propozycji zwiększających uprawnienia planowanych organów;
10. zauważa, że jednym z kluczowych aspektów europejskiego zarządzania gospodarczego powinna być koordynacja krajowych polityk dotyczących MŚP w celu uniknięcia tworzenia nowych przeszkód lub obciążeń w państwach członkowskich, gdy próbuje się usunąć istniejące; uważa, że włączenie nowego europejskiego „testu MŚP” do ustawodawstw krajowych mogłoby stanowić jedno z zadań dla gałęzi europejskiego zarządzania gospodarczego dotyczącej MŚP;
11. podkreśla, że kluczowym elementem strategii UE 2020 powinna być silna, zreformowana i elastyczna polityka spójności, przystosowana do obecnych potrzeb; uważa, że ta unijna polityka, z jej horyzontalnym podejściem, odgrywa znaczącą rolę w reagowaniu na główne wyzwania, przed jakimi stoi Unia, a mianowicie: zmniejszenie różnic strukturalnych między krajami i regionami, zwiększenie konkurencyjności regionów UE w zglobalizowanym świecie, przeciwdziałanie skutkom światowego kryzysu gospodarczego poprzez przywrócenie zaufania i dynamiki gospodarce europejskiej, a także ograniczanie skutków zmian demograficznych i zmian klimatu;
12. uważa, że środki polityki strukturalnej oraz środki finansowe powinny skupiać się na priorytetach UE, takich jak konkurencyjność, wydajne użytkowanie zasobów i zrównoważony rozwój, a także być z nimi w zgodzie;
2. Zrównoważony budżet publiczny
13. podkreśla, że dyskusja i decyzje dotyczące przyszłego podziału środków budżetowych UE powinny odbywać się w kontekście śródokresowego przeglądu obecnych wieloletnich ram finansowych (WRF) 2007-2013, a także przygotowywania i prowadzenia procedury decydującej o następnych WRF;
14. podkreśla, że zrównoważony budżet publiczny będzie podstawą finansowania strategii UE 2020; jest zdania, że zgodność z paktem stabilności, a także zasady koordynowania strategii przezwyciężania skutków kryzysu gospodarczego i finansowego dla budżetu publicznego powinny być kluczowymi kwestiami w przyszłej polityce podatkowej;
15. podkreśla, że polityka antyinflacyjna i solidne zasady budżetowe mają długoterminowe skutki dla wspierania wzrostu i zwiększania perspektyw zatrudnienia młodych ludzi; uważa, że czyniąc tak, państwo wypełni swoją rolę dobrego opiekuna, a jednocześnie zapewni dostępność odpowiednich usług publicznych dla przyszłych pokoleń;
16. uważa, że niedawne wydarzenia pokazują, iż ramy instytucjonalne unii gospodarczej i walutowej zawiodły, jeżeli chodzi o utrzymanie deficytów publicznych pod kontrolą; wzywa Komisję do przedstawienia inicjatyw, które poradzą sobie z tą słabą stroną UGW; ostrzega przed ryzykiem powstania Europy dwóch prędkości;
3. Promowanie MŚP i zatrudnienia
17. podkreśla, że MŚP są siłą napędową obecnej gospodarki i tworzą miejsca pracy, odgrywając tym samym podstawową rolę w ożywieniu wzrostu gospodarczego, oraz że wzmocnią one zrównoważoną społeczną gospodarkę rynkową i będą sprzyjać kreatywności i innowacjom, które leżą u podstaw siły gospodarczej i postępu technologicznego; uważa, że należy bardziej ambitnie realizować kierunek polityki przyjęty w związku z programem „Small Business Act”; uważa, że priorytetem należy objąć dalsze działania w dziedzinie deregulacji, takie jak dalsze wdrożenie celów w zakresie deregulacji i ustawodawstwa przyjaznego dla MŚP, tworząc dynamiczne warunki dla nowych przedsiębiorstw, promując przedsiębiorczość i ulepszając dostęp do finansowania;
18. podkreśla, że w celu zapewnienia powodzenia strategii 2020 powinna się ona koncentrować nie tylko na promowaniu MŚP i zatrudnienia w handlu i usługach, ale również w przemyśle, rolnictwie i opiece zdrowotnej, ponieważ te trzy sektory mają podstawowe znaczenie dla przyszłej gospodarki;
19. ponawia wniosek o rynek pracy, który byłby bardziej konkurencyjny i sprzyjałby integracji społecznej; uważa, że potrzebna jest restrukturyzacja systemów zabezpieczenia społecznego, tak aby zmiana zatrudnienia nie pociągała za sobą zmniejszenia ochrony socjalnej, czasowe przekwalifikowanie na inne stanowisko nie powodowało spadku płacy, a podejście zgodne z modelem elastycznego rynku pracy i bezpieczeństwa socjalnego (flexicurity) nie było jednostronnie skoncentrowane na elastyczności rynku pracy;
20. uważa, że starzenie się ludności Europy wymaga strategii politycznych w zakresie uczenia się przez całe życie, w których promowane powinny być możliwości zdobywania kwalifikacji, i które powinny towarzyszyć ludziom przez całe życie zawodowe; uważa, że konieczne będzie utrzymanie liczby osób aktywnych zawodowo na rynku pracy i zwiększenie integracji społecznej; ubolewa nad faktem, że zaniedbano właśnie kwestię potencjału zatrudnienia pracowników starszych, jak również pracowników niepełnosprawnych; oczekuje zatem przedstawienia wniosków mających na celu zwiększenie tego potencjału i promowanie elastycznego odchodzenia na emeryturę, nawet później niż chce tego obowiązujący wiek emerytalny;
21. zaleca promowanie samozatrudnienia w postaci gwarantowanej np. przez Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji;
22. wzywa Komisję do przedstawienia wniosków dotyczących wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania; uważa, że ostateczny system VAT oparty na zasadzie kraju pochodzenia przyczyniłby się do wydajności jednolitego rynku i przyniósłby dodatkowe dochody dla budżetów publicznych, bez zmian stawek VAT;
4. W kierunku zrównoważonej społecznej gospodarki rynkowej
23. biorąc pod uwagę, że Komisja Europejska musi wzmocnić rynek wewnętrzny i zapewnić zgodność z zasadami konkurencji, wzywa do włączenia jednolitego rynku do strategii UE 2020 jako zasady ogólnego dobrobytu, w oparciu o przyszłe sprawozdanie Mario Montiego w sprawie ponownego uruchomienia jednolitego rynku; uważa, że dla zrealizowania rynku wewnętrznego w zakresie towarów, pracy i usług ważne będzie dobre ustawodawstwo i zapewnienie lepszej transpozycji przepisów europejskich do prawa krajowego, efektywniejsze ich wdrożenie i europejski nadzór nad rynkami finansowymi;
24. jest zdania, że UE powinna wykorzystać swoją wiodącą rolę w technologiach związanych ze zrównoważoną gospodarką i z zieloną mobilnością i zwiększyć swój margines konkurencyjności w tej dziedzinie oraz rozważyć możliwości eksportu tych osiągnięć technologicznych; zauważa, że zrównoważone procesy produkcji, wydajne wykorzystanie zasobów i dalszy rozwój odnawialnych źródeł energii pozwolą na utrzymanie silnej bazy produkcyjnej w Europie, zwiększając jednocześnie konkurencyjność poprzez ograniczenie zależności od zasobów i realizując ambitne cele w dziedzinie zmiany klimatu; podkreśla możliwość wkładu wiodących gałęzi przemysłu europejskiego w innowacyjne rozwiązania w tej dziedzinie; zwraca uwagę na potrzebę wyposażenia gospodarki UE w wystarczające surowce dla potrzeb przemysłu high-tech;
25. uważa, że sektor transportowy jest ważnym elementem realizacji celu „zielonego wzrostu” przewidzianego w strategii UE 2020, oraz że sektor ten przyczynia się w ogromnym zakresie do wzrostu gospodarczego wymaganego do wdrożenia strategii UE 2020; uważa, że mieszanka różnych środków takich jak koszyk energetyczny, środki w zakresie kształtowania cen oraz internalizacja kosztów zewnętrznych są w tym kontekście istotne, oraz że środkom tym powinny towarzyszyć jaśniejsze i bardziej rzeczywiste cele, które powinny być poddawane regularnym przeglądom;
26. podkreśla prawnie wiążące już zobowiązanie UE do ograniczenia emisji CO2 o co najmniej 20% do 2020 r. oraz uważa, że UE powinna w lepszy sposób komunikować swoje dążenie do zwiększenia celu ograniczenia emisji gazów cieplarnianych do poziomu 30%, pod warunkiem że również inne kraje wyrażą gotowość do zobowiązania się do podjęcia odpowiednich działań; uważa, że muszą istnieć jasne i obiektywne wskaźniki pomiaru postępu w kierunku zrównoważonej i wydajnej pod względem energetycznym społecznej gospodarki rynkowej, oraz że w tym kontekście ustalone cele powinny być realistyczne i osiągalne;
27. uważa, że szybkie ukończenie zintegrowanego w pełni i wzajemnie połączonego wewnętrznego rynku energii jest podstawowym elementem w zapewnieniu wzrostu gospodarczego, we włączeniu odnawialnych źródeł energii i ograniczeniu ryzyka wystąpienia przerw w dostawach w Unii; podkreśla, że należy podjąć wysiłki w celu zwiększenia udziału lokalnych niskoemisyjnych źródeł energii w koszyku energetycznym UE;
28. zauważa, że poprzez wzmocnienie swojej wiodącej roli UE powinna wykorzystać możliwości eksportowe osiągnięć technologicznych;
29. podkreśla ogólną potrzebę zapewnienia odpowiedniej transpozycji prawodawstwa UE, a w szczególności dyrektywy w sprawie wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych oraz dyrektywy usługowej, tak aby w pełni wykorzystać możliwości, jakie zapewnia rynek usług, który jest największym obszarem działalności gospodarczej w UE; uważa, że w tym celu strategia powinna zmierzać do usunięcia wszelkich pozostałych przeszkód w dziedzinie usług najpóźniej do 2020 r.;
30. podkreśla potrzebę promowania podejścia do jednolitego rynku, które będzie zachęcało konsumentów do zakupów towarów za granicą oraz do korzystania z usług transgranicznych, przede wszystkim online, a MŚP do pełnego wykorzystania możliwości, jakie daje jednolity rynek;
5. Zrównoważony wzrost oparty na wiedzy
31. podkreśla, że wzrost oparty na wiedzy wymaga wydajnych działań badawczych, zarówno podstawowych, jak i stosowanych; uważa, że innowacyjność musi być siłą napędową rozwoju i dobrobytu Europy, podstawowe badania naukowe muszą być przeprowadzane na szczeblu UE w sposób skoordynowany, a wyniki muszą przynosić korzyści wszystkim obywatelom UE; zauważa w szczególności, że badania dotyczące bezpieczeństwa i dekarbonizacji sektora transportu przyczynią się do wzmocnienia pozycji UE jako miejsca badań;
32. wzywa Komisję do utrzymania celu 3% PKB na rzecz badań i rozwoju, wpisanego do strategii lizbońskiej, w nowej strategii zarówno w odniesieniu do budżetu UE, jak i budżetów krajowych; uważa, że programy w dziedzinie badań i rozwoju oraz środki finansowe powinny koncentrować się na strategii UE 2020 i być z nią zgodne; wzywa państwa członkowskie do lepszego wykorzystania możliwości płynących ze współdziałania funduszy polityki spójności oraz funduszy na rzecz badań i rozwoju;
33. podkreśla, że w celu podniesienia wydajności europejskich badań stosowanych konieczne są poprawa usprawnienia obecnych struktur oraz stworzenie klimatu do inwestycji, który będzie bardziej przyjazny badaniom i innowacjom, zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym; wzywa Komisję do zaproponowania praktycznych środków poprawy dostępu do finansowania, w szczególności w celu osiągnięcia większej dostępności kapitału ryzyka i zrobienia postępów w dziedzinie zamówień przedkomercyjnych;
34. odnotowuje, że innowacje mają swój początek w inwestycjach w edukację, oraz że tworzenie zatrudnienia poprzez strategie polityczne dotyczące uczenia się przez całe życie zwiększy integrację społeczną; wzywa Komisję do pobudzania i promowania nowych partnerstw pomiędzy przedsiębiorstwami, nauką i badaniami akademickimi;
35. domaga się szerokiego podejścia do przyszłej polityki innowacji UE; uważa, że odpowiednie finansowanie ze środków publicznych i prywatnych powinno skupiać się na obszarach, w których Europa jest lub może być liderem na skalę światową, oraz że szczególną uwagę należy zwrócić na rozwój kluczowych technologii wspomagających;
36. z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji, w którym uznano politykę przemysłową w erze globalizacji za jeden z priorytetów tematycznych; podkreśla, że obecne struktury przemysłowe będą nadal w znacznym stopniu przyczyniać się do rozwoju gospodarczego w UE, a zatem powinny być wspierane;
37. uważa, że szczególnie w transporcie ważną rolę odgrywa rozwój technologii i uproszczenie multimodalnych łańcuchów transportów osobowych i towarowych; w związku z tym jest zdania, że transport powinien opierać się na skutecznej współmodalności mierzonej za pomocą kryteriów związanych z aspektami gospodarczymi, ochroną środowiska, warunkami socjalnymi i warunkami zatrudnienia oraz bezpieczeństwem;
38. uważa, że Europa powinna promować skuteczną ochronę własności intelektualnej poprzez wspieranie skutecznego systemu patentowego UE, koncentrując się w szczególności na gospodarce cyfrowej, tak aby umożliwić Europie odegranie wiodącej roli na świecie; jest zdania, że dobrze funkcjonująca gospodarka cyfrowa jest niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania całej gospodarki UE; uważa jednak, że swobodny przepływ usług cyfrowych jest dziś poważnie utrudniony przez niejednolite zasady na poziomie krajowym; wyraża przekonanie, że w celu osiągnięcia cyfrowego środowiska jednolitego rynku po pierwsze należy skutecznie wdrożyć nowe ramy regulacyjne, po drugie rynek usług cyfrowych musi zostać rozwinięty, a po trzecie należy stworzyć piątą wolność, czyli swobodny przepływ treści i wiedzy;
39. jest przekonany, że przy odpowiednich ramach polityki i wystarczających zasobach budżetowych rolnictwo i leśnictwo mogą odegrać ważną rolę w ogólnej strategii europejskiej, której celem jest zapewnienie odbudowy gospodarczej, przyczyniając się jednocześnie do bezpieczeństwa w zakresie żywności na szczeblu UE i światowym, zachowując ukształtowanie terenów wiejskich, które odpowiadają 90% terytorium UE, gwarantując korzyści środowiskowe i zapewniając znaczący wkład w poszukiwanie alternatywnych źródeł energii;
40. odnotowuje, że braki w zakresie infrastruktury są różne w poszczególnych krajach Europy i pozostają nadal na wysokim poziomie, co uniemożliwia nasz rozwój i sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego; wzywa zatem do stworzenia prawdziwie równych warunków poprzez odpowiednie inwestycje publiczne i prywatne w dziedzinie transportu, energii, telekomunikacji i infrastruktury IT;
41. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.