Projekt rezolucji - B7-0166/2010Projekt rezolucji
B7-0166/2010

PROJEKT REZOLUCJI w sprawie rozległych klęsk żywiołowych w autonomicznym regionie Madery, we Francji i w Hiszpanii

4.3.2010

zamykający debatę na temat oświadczenia Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu

Marek Henryk Migalski w imieniu grupy politycznej ECR

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0139/2010

Procedura : 2010/2580(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury :  
B7-0166/2010
Teksty złożone :
B7-0166/2010
Debaty :
Głosowanie :
Teksty przyjęte :

B7‑0166/2010

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie rozległych klęsk żywiołowych w autonomicznym regionie Madery, we Francji i w Hiszpanii

Parlament Europejski,

–   uwzględniając art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–   uwzględniając wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Fundusz Solidarności (COM(2005)0108) oraz stanowisko Parlamentu z dnia 18 maja 2006 r.[1],

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że w dniu 20 lutego 2010 r. na Maderze wystąpiły nadzwyczajne zjawiska meteorologiczne w postaci bezprecedensowo obfitych opadów deszczu (szacuje się, że opady odnotowane w ciągu 5 godzin odpowiadają wielkościom obserwowanym zazwyczaj średnio w ciągu dwóch i pół miesiąca), silnego wiatru i bardzo wysokich fal morskich, które spowodowały śmierć co najmniej 42 osób, ponadto 32 osoby wciąż uznaje się za zaginione, 370 zostało przesiedlonych, a około 70 odniosło obrażenia,

B.  mając na uwadze, że w dniu 27 i 28 lutego 2010 r. przez zachodnią Francję wzdłuż wybrzeża Atlantyku (w regionie Poitou-Charentes i Kraj Loary) przeszła potężna i niszczycielska nawałnica Xynthia, powodując śmierć niemal 60 osób, zaginięcie prawie 10 osób, przesiedlenie ponad 2 000 osób i niespotykane szkody,

C. mając na uwadze, że zjawiska meteorologiczne, zwłaszcza nawałnica Xynthia, spowodowały również odcięcie od świata niektórych regionów Hiszpanii, zwłaszcza Wysp Kanaryjskich i Andaluzji, i wywołały poważne zniszczenia, których pełnego zasięgu nie można jeszcze ostatecznie oszacować,

D. mając na uwadze, że klęski te przyniosły ludzkie cierpienie i niemożliwe do naprawienia szkody psychologiczne w rodzinach ofiar i wśród mieszkańców obszarów dotkniętych klęską,

E.  mając na uwadze, że klęski spowodowały zniszczenia na znaczną skalę, w tym ogromne szkody w infrastrukturze publicznej (m.in. drogi, autostrady i mosty, podstawowe usługi, jak dostawy wody, elektryczności, sieci kanalizacyjne i telekomunikacyjne), a także w domach mieszkalnych, placówkach handlowych, w gospodarce regionów przybrzeżnych, w przemyśle i na terenach rolniczych oraz w dziedzictwie przyrodniczym, kulturowym i religijnym,

F.  mając na uwadze, że gospodarcze i społeczne skutki klęski, mające oczywisty wpływ na całą działalność produkcyjną we wspomnianych regionach, uniemożliwiają obecnie mieszkańcom podjęcie normalnego życia,

G. mając na uwadze konieczność oczyszczenia, odbudowy i rekultywacji obszarów dotkniętych klęską, odtworzenia infrastruktury i obiektów energetycznych, wodociągów, kanalizacji, telekomunikacji, a także dróg, mostów i domów mieszkalnych, odbudowania potencjału produkcyjnego tych obszarów i odtworzenia utraconych miejsc pracy, a także przyjęcia odpowiednich środków w celu zrekompensowania kosztów społecznych nierozerwalnie związanych ze wspomnianą utratą miejsc pracy i innych źródeł dochodu,

1.  wyraża głębokie współczucie i solidarność ze wszystkimi regionami, których dotknęły opisane zjawiska, ubolewając przy tym nad poważnymi konsekwencjami dla ich struktury gospodarczej i produkcyjnej, a w szczególności przekazuje kondolencje rodzinom ofiar;

2.  składa wyrazy uznania zespołom poszukiwawczym i ratowniczym, które pracowały bez ustanku, by ratować ludzi i zmniejszyć straty ludzkie i materialne;

3.  wzywa Komisję, by niezwłocznie po przedłożeniu odpowiednich wniosków przez zainteresowane rządy wsparła wszelkie działania niezbędne do jak najszybszego i jak najbardziej elastycznego uruchomienia jak najwyższych środków z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej w celu przyjścia z pomocą ofiarom klęski;

4.  zdecydowanie wzywa Komisję, by poza uruchomieniem środków z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej przyjęła dyspozycyjną i elastyczną postawę wobec wynegocjowania z odpowiednimi organami przeglądu regionalnych programów operacyjnych Intervir+ (ERDF) i Rumos (ESF) oraz ich francuskich odpowiedników, a także dotyczącej Madery części tematycznego programu rozwoju terytorialnego, finansowanego przez Fundusz Spójności; wzywa Komisję, by przystąpiła do wspomnianego przeglądu jak najszybciej i by przeanalizowała również możliwość zwiększenia w 2010 r. poziomu współfinansowania przez Wspólnotę realizacji konkretnych projektów w ramach odpowiednich programów operacyjnych, zgodnie z zasadami i pułapami ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności, nie kwestionując przy tym rocznej puli finansowej przyznanej danym państwom członkowskim;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich, rządowi autonomicznego regionu Madery oraz zainteresowanym organom regionalnym Francji i Hiszpanii.