PROJEKT REZOLUCJI w sprawie Kirgistanu
28.4.2010
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
Elmar Brok, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Paolo Bartolozzi, Filip Kaczmarek, Cristian Dan Preda
w imieniu grupy politycznej PPE
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0246/2010
B7‑0257/2010
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Kirgistanu
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Kirgistanu, a zwłaszcza rezolucję z dnia 12 maja 2005 r.,
– uwzględniając strategię UE na rzecz nowego partnerstwa z Azją Środkową przyjętą przez Radę Europejską w dniach 21 – 22 czerwca 2007 r.,
– uwzględniając umowę o partnerstwie i współpracy między UE a Kirgistanem, która weszła w życie w 1999 r.,
– uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji/ Wysokiej Przedstawiciel do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa Catherine Ashton z dnia 7 i 8 kwietnia 2010 r. w sprawie sytuacji w Kirgistanie,
– uwzględniając oświadczenia UE w sprawie sytuacji w Kirgistanie złożone na posiedzeniu Stałej Rady OBWE w dniu 22 kwietnia 2010 r.,
– uwzględniając konkluzje Rady na temat Kirgistanu z dnia 26 kwietnia 2010 r.,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że UE jest żywotnie zainteresowana tym, by Kirgistan był państwem dobrze prosperującym, w którym panuje pokój i demokracja; mając na uwadze, że zobowiązania Kirgistanu w zakresie prawa międzynarodowego, praworządności, praw człowieka oraz wartości demokratycznych, jak również gospodarki rynkowej, pozwolą szerzyć bezpieczeństwo i stabilizację,
B. mając na uwadze, że Kirgistan jest członkiem OBWE i w związku z tym jest zobowiązany do poszanowania podstawowych wolności, praw człowieka i praworządności oraz do wdrażania standardów demokratycznych OBWE,
C. mając na uwadze rozczarowanie obywateli faktem, że rząd nie wypełnił obietnic dotyczących demokracji i lepszego zarządzania złożonych w 2005 r. podczas tulipanowej rewolucji,
D. mając na uwadze, że powszechne protesty doprowadziły do konfrontacji z użyciem siły, która spowodowała śmierć 84 osób i obrażenia u 400 osób; mając na uwadze ucieczkę prezydenta Bakijewa ze stolicy, a następnie z kraju, oraz pospieszne utworzeniee rządu tymczasowego składającego się z głównych przywódców byłej opozycji, z których wielu sprawowało władzę w 2005 r. zaraz po tulipanowej rewolucji,
E. mając na uwadze, że UE musi we wszystkich porozumieniach z krajami trzecimi zawsze kłaść nacisk na prawa człowieka, demokrację i praworządność oraz wspierać reformy demokratyczne poprzez spójne strategie polityczne, które podnoszą jej wiarygodność jako regionalnego gracza,
F. mając na uwadze strategiczne położenie Kirgistanu w pobliżu Afganistanu i Kotliny Fergańskiej, która z geograficznego, politycznego i ekonomicznego punktu widzenia znajduje się w sercu Azji Środkowej,
G. mając na uwadze, że obecność UE w Kirgistanie, przede wszystkim jako darczyńcy, ma zasadnicze znaczenie i upoważnia UE do odgrywania istotniejszej roli we wspieraniu kraju,
1. szczególnie ubolewa nad utratą istnień ludzkich i wyraża nadzieję na znalezienie pokojowego rozwiązania konfliktu w Kirgistanie w oparciu o zasady demokracji, praworządność i poszanowanie praw człowieka;
2. wzywa wszystkie strony zaangażowane w konflikt do uczynienia wszystkiego co możliwe, by chronić prawa człowieka i podstawowe wolności ludności Kirgistanu, ponieważ to właśnie prawa człowieka są podstawowym budulcem społeczeństwa i warunkiem jego prawidłowego funkcjonowania;
3. z zadowoleniem przyjmuje ogłoszony przez rząd tymczasowy zamiar zorganizowania referendum konstytucyjnego i wyborów parlamentarnych, by wzmocnić demokrację i odpowiedzialność polityczną; wzywa rząd tymczasowy do wypełniania międzynarodowych zobowiązań Kirgistanu oraz do zadbania o wolny i sprawiedliwy charakter wyborów;
4. podkreśla, że - z perspektywy instytucjonalnej - dla zapobieżenia niepokojom społecznym w przyszłości i zapewnienia Kirgizom pokoju konieczne są spójne i stabilne ramy konstytucyjne; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje współpracę rządu tymczasowego z Komisją Wenecką;
5. zachęca rząd tymczasowy do przyjęcia środków zwalczających wysoką stopę bezrobocia, co w istotny sposób przyczyniłoby się do zapewnienia stabilności politycznej w kraju w długiej perspektywie;
6. zauważa, że znaczący brak zasobów w Kirgistanie i słabość tego kraju sprawiają, że jest on bardzo zależny od wsparcia zewnętrznego; zauważa również dotkliwy brak przykładów dobrze sprawowanych, demokratycznych rządów oraz pozytywnego rozwoju społecznego wśród państw ościennych, a w związku z tym wnioskuje, że pomoc międzynarodowa będzie mieć zasadnicze znaczenie;
7. podkreśla znaczenie aktywnego zaangażowania wraz z rządem tymczasowym w celu zbadania i wykorzystania możliwości działania na rzecz dobrego zarządzania i realizacji innych celów polityki UE określonych w strategii na rzecz Azji Środkowej, jak również w celu ułatwienia zaangażowania i działań międzynarodowych instytucji finansowych;
8. zwraca uwagę na fakt, że rozwój sytuacji w Kirgistanie wpływa na rozwój wydarzeń w regionie i na całym świecie, i odwrotnie, wydarzenia w regionie i na świecie wpływają na sytuację w Kirgistanie; wyraża przekonanie, że interesy Rosji, Stanów Zjednoczonych i innych zaangażowanych stron znacznie się pokrywają, w szczególności w odniesieniu do Afganistanu i umacniania się islamskich ruchów radykalnych w regionie, w tym w Kirgistanie; uważa, że powinno to umożliwić ograniczanie współzawodnictwa geopolitycznego i znalezienie synergii; jest przekonany, że powodzenie takiego przedsięwzięcia miałoby szeroko zakrojony pozytywny wpływ na stosunki międzynarodowe i bezpieczeństwo na świecie;
9. wzywa Komisję i Radę do bezzwłocznego zbadania, czy istnieją warunki pozwalające na rozpoczęcie koordynowanego przez instytucje międzynarodowe nowego głównego programu pomocy dla Kirgistanu lub też czy takie warunki można stworzyć, uwzględniając przede wszystkim wagę rzeczywistych zobowiązań kirgiskiego rządu tymczasowego do demokratyzacji i prowadzenia nieskazitelnych rządów; uważa, że jeżeli potwierdzi się istnienie wystarczających, odpowiednich warunków, UE winna przyjąć rolę przewodnią w organizacji konferencji międzynarodowych darczyńców na rzecz Kirgistanu;
10. wzywa Komisję do upewnienia się, czy konieczne jest pilne wysłanie pomocy humanitarnej, przy uwzględnieniu obecnej sytuacji;
11. wzywa Komisję do zwrócenia się o wykorzystanie instrumentu na rzecz stabilności i do przygotowania wniosków w sprawie ponownego przeznaczenia funduszy pochodzących z instrumentu współpracy na rzecz rozwoju na zapewnienie odpowiedniej intensywności krótko- i średnioterminowej reakcji UE na nową sytuację w Kirgistanie;
12. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parlamentom i rządom państw członkowskich, tymczasowemu rządowi Kirgistanu, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Sekretarzowi Generalnemu OBWE oraz Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy.