Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : B7-0357/2010

Κείμενα που κατατέθηκαν :

B7-0357/2010

Συζήτηση :

PV 16/06/2010 - 4
CRE 16/06/2010 - 4

Ψηφοφορία :

PV 16/06/2010 - 8.13

Κείμενα που εγκρίθηκαν :


ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ
PDF 159kWORD 110k
14.6.2010
PE441.939v01-00
 
B7-0357/2010

εν συνεχεία δηλώσεων του Συμβουλίου και της Επιτροπής

σύμφωνα με το άρθρο 110, παράγραφος 2, του Κανονισμού


σχετικά με την οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ


Lothar Bisky, Νικόλαος Χουντής, Ilda Figueiredo, Patrick Le Hyaric, Kartika Tamara Liotard, Marisa Matias, Willy Meyer, Miguel Portas, Alfreds Rubiks, Eva-Britt Svensson, Κυριάκος Τριανταφυλλίδης, Sabine Wils εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ  
B7‑0357/2010

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–   έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της εαρινής συνόδου κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 26ης Μαρτίου 2010 για την Ευρώπη του 2020 και την οικονομική διακυβέρνηση,

–   έχοντας υπόψη τη δήλωση της 7ης Μαΐου 2010 των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της ευρωζώνης,

–   έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της έκτακτης συνόδου του Συμβουλίου Οικονομικών και Δημοσιονομικών Υποθέσεων στις 9/10 Μαΐου 2010,

–   έχοντας υπόψη την έκβαση των συνόδων του Συμβουλίου Οικονομικών και Δημοσιονομικών Υποθέσεων στις 18 Μαΐου και στις 8 Ιουνίου 2010,

–   έχοντας υπόψη τα άρθρα 115 παράγραφος 5 και 110 παράγραφος 2 του Κανονισμού του,

 

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι, στα τέλη του 2009 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε επί μιας «στρατηγικής εξόδου» και κίνησε διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος σε βάρος είκοσι κρατών μελών, ζητώντας από αυτά να περικόψουν τα ελλείμματα του προϋπολογισμού κάτω από το 3 % του ΑΕγχΠ το αργότερο μέχρι την περίοδο 2013/14· λαμβάνοντας υπόψη ότι πολλά κράτη μέλη έχουν ήδη εκδηλώσει επιθέσεις εναντίον των μισθών και έχουν επιβάλει αυστηρές περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, με αποτέλεσμα τη μείωση των μισθών του δημόσιου τομέα και των συντάξεων, τον περιορισμό και την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών, καθώς και τη λήψη μέτρων για αύξηση του ΦΠΑ, των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης και της αύξησης της ονομαστικής ηλικίας συνταξιοδότησης,

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η «στρατηγική εξόδου» της ΕΕ και η συμπεριφορά του χρηματοπιστωτικού κλάδου αναδεικνύουν ένα βαθύτατα εδραιωμένο κυνισμό: τα ελλείμματα είναι υψηλά και το δημόσιο χρέος εκτοξεύεται κυρίως λόγω του ότι οι κυβερνήσεις μεριμνούν για τη διάσωση του χρηματοπιστωτικού τομέα από τις συνέπειες της κερδοσκοπίας και τις ζημίες που προξένησε στην οικονομία· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι χρηματοπιστωτικές αγορές στρέφονται τώρα στις ίδιες κυβερνήσεις που τους έσωσαν προηγουμένως, και οι κυβερνήσεις μετακυλίουν το βάρος της αποπληρωμής του δημόσιου χρέους προς τους ίδιους πιστωτές του χρηματοπιστωτικού κλάδου, στους απλούς εργαζόμενους πολίτες, τους συνταξιούχους κλπ, των οποίων οι θέσεις εργασίας, οι μισθοί, οι κοινωνικές απολαβές και τα δικαιώματα δέχονται επίθεση·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή, στην αξιολόγηση των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης 24 κρατών μελών της ΕΕ στις 17 και 24 Μαρτίου και στις 14 Απριλίου 2010, ζητούσε από τα περισσότερα από αυτά να προχωρήσουν σε αυστηρότερες περικοπές των δημοσίων δαπανών και περισσότερες «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις»· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Επιτροπή προτείνει τη δημιουργία μηχανισμών για ακόμη αυστηρότερη εποπτεία των ελλειμμάτων του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού σχεδιασμού των κρατών μελών· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα συμπεράσματα του εαρινού Συμβουλίου για την «οικονομική διακυβέρνηση» υποστηρίζουν επίσης την προσφυγή στο άρθρο 136 της ΣΛΕΕ ως μέσου για την επίτευξη αυστηρότερης δημοσιονομικής επιτήρησης και την εστίαση στις πιεστικές προκλήσεις της ανταγωνιστικότητας και των εξελίξεων στον τομέα του ισοζυγίου πληρωμών,

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι μια η δημοσιονομική λιτότητα που υποστηρίζουν η Επιτροπή και το Συμβούλιο και ακολουθούν τα περισσότερα κράτη μέλη, αυξάνει τις αποπληθωριστικές πιέσεις σε μια ήδη εύθραυστη και στάσιμη οικονομία, αποδιοργανώνει τους «αυτόματους σταθεροποιητές» όπως τα συστήματα κοινωνικής προστασίας και οι δημόσιες επενδύσεις που αντιστάθηκαν αποτελεσματικά στην καθοδική τάση και κινδυνεύει να βυθίσει την οικονομία και πάλι στην ύφεση, συντρίβοντας όλες τις ελπίδες για μείωση του δημόσιου χρέους και δημοσιονομική εξυγίανση,

1.  επισημαίνει ότι η σαδομονεταριστική στρατηγική εξόδου της ΕΕ δεν θα δώσει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να επιτύχουν δημοσιονομική εξυγίανση, καθώς αυτή θα αποδυναμώσει τους αυτόματους σταθεροποιητές, όπως την κοινωνική προστασία και τις δημόσιες επενδύσεις, οι μισθοί θα μειωθούν και, ως εκ τούτου, θα συρρικνωθούν η εσωτερική ζήτηση και τα φορολογικά έσοδα· επισημαίνει ότι η οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ όπως προτείνεται από το Συμβούλιο στη βάση αυτών των κατευθύνσεων, θα οδηγήσει σε, κοινωνική οπισθοδρόμηση, περαιτέρω εξασθένηση της οικονομίας και αποσταθεροποίηση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και της δημοκρατίας·

 

2.  επιμένει ότι, κατά τα επόμενα τρία έως πέντε χρόνια, απαιτείται περαιτέρω δημοσιονομικό ερέθισμα για την καταπολέμηση της οικονομικής στασιμότητας και την ανάπτυξη καινοτόμου στρατηγικής για δημιουργία νέων θέσεων εργασίας: ένα νέο, ισχυρότερο και καλύτερα εστιασμένο πρόγραμμα ανάκαμψης της ΕΕ όπου όλες οι εκφάνσεις του θα συνυπολογίζουν τη διάσταση του φύλου, το οποίο θα κινητοποιεί κάθε χρόνο το 1% του ΑΕγχΠ της ΕΕ για επενδύσεις σε περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά διατηρήσιμη ανάπτυξη, για την προώθηση της δικαιοσύνης, της πλήρους απασχόλησης με «αξιοπρεπή εργασία», την πράσινη οικονομία, την κοινωνική ευημερία, την εξάλειψη της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού και τη βελτίωση της κοινωνικής και εδαφικής συνοχής σε ολόκληρη την ΕΕ· επισημαίνει ότι αυτό πρέπει να συνοδεύεται από παρόμοια μέτρα σε επίπεδο κρατών μελών, είναι συνεκτικά συντονισμένα τόσο μεταξύ τους όσο και σε επίπεδο δράσης της ΕΕ·

 

3.  επισημαίνει ότι μόνο με έντονη ανάκαμψη της οικονομίας και την ποιοτική αύξηση της αξιοπρεπούς και υψηλού επιπέδου απασχόλησης μπορεί να διασφαλιστεί μεσοπρόθεσμα η μείωση των δημοσίων ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους· επισημαίνει ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης δεν εφαρμόστηκε ντε φάκτο το 2008 και 2009 προκειμένου να παρασχεθεί στα κράτη μέλη δυνατότητα να προωθήσουν προγράμματα ανάκαμψης· επιμένει στη μη εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης·

 

4.  υποστηρίζει ότι οι επενδύσεις από το νέο σχέδιο ανάκαμψης της ΕΕ και των πρωτοβουλιών ανάκαμψης των κρατών μελών πρέπει να προσανατολίζονται στην αειφόρο ανάπτυξη, όπως στην εξοικονόμηση ενέργειας και τις ανανεώσιμες μορφές ενεργείας, την καθαρή παραγωγή και την πρόληψη δημιουργίας αποβλήτων, τη βιώσιμη αστική ανάπτυξη και στέγαση, την οργανική γεωργία, τη βιώσιμη αλιεία και την προστασία των οικοσυστημάτων, τη βελτίωση της ποιότητας των υδάτων και της αποδοτικότητας των πόρων, την αναδιάρθρωση της βιομηχανίας όπλων, την επέκταση και τη βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών, της παιδείας, της υγειονομικής περίθαλψης, της μακροχρόνιας μέριμνας, των κοινωνικών υπηρεσιών και της κοινωνικής οικονομίας, τη στήριξη της δημόσιας στέγασης και των τομέων της πρόνοιας και της παιδείας, την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, με σκοπό την προώθηση της δημιουργίας βιώσιμων «πράσινων» και «λευκών» δηλωμένων θέσεων εργασίας·

 

5.  πιστεύει ότι ένα τμήμα των επενδυτικών προγραμμάτων του σχεδίου ανάκαμψης πρέπει να εστιάσει ειδικότερα στους κλάδους της βιομηχανίας που επλήγησαν περισσότερο από την κρίση, ούτως ώστε να αντιμετωπιστεί η ανάγκη επίτευξης πλήρους και αξιοπρεπούς απασχόλησης: η αναδιάρθρωση της αυτοκινητοβιομηχανίας προς την κατεύθυνση των βιώσιμων υπηρεσιών μεταφοράς, η επέκταση των σιδηροδρομικών δικτύων και η χωρίς εδαφικούς αποκλεισμούς παροχή περιφερειακών σιδηροδρομικών μεταφορών (σιδηροδρομικό πρόγραμμα για την Ευρώπη του 2025), προώθηση της «πράσινης» ναυπηγικής βιομηχανίας και σταθεροποίηση της χαλυβουργίας στο πλαίσιο αυτό· επιμένει ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη της πρέπει να συνοδεύσουν τα εν λόγω μέτρα αναδιάρθρωσης με μέτρα για τη διατήρηση θέσεων εργασίας, την κατάρτιση, την επανακατάρτιση, για την ανάπτυξη και δεξιοτήτων, καθώς και την ασφαλή εργασιακή μετάβαση των εργαζομένων στις εν λόγω βιομηχανίες·

 

6.  επισημαίνει ότι η ΕΕ κατά κράτη μέλη της πρέπει να εφαρμόσουν μηχανισμούς για στοχοθετημένη και δημοκρατικά ελεγχόμενη δημόσια ενθάρρυνση των επενδύσεων στο πλαίσιο του νέου σχεδίου ανάκαμψης, στους τομείς της οικονομίας που επλήγησαν περισσότερο από την κρίση, στις νεοαναδυόμενες βιώσιμες βιομηχανίες και υπηρεσίες και στις μειονεκτούσες περιοχές· επιμένει στην ενεργό εμπλοκή και συμμετοχή όσων επηρεάζονται από τις επενδύσεις αυτές· επισημαίνει ότι στις περιπτώσεις που τα κράτη μέλη χορηγούν ενισχύσεις, κεφαλαιοποίηση αποθεματικών και οικονομικές εγγυήσεις σε εταιρείες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα, αυτό πρέπει να συνοδεύεται αντιστοίχως με αύξηση της συμμετοχής του δημόσιου με δικαίωμα ψήφου και πρόσβαση στα μελλοντικά κέρδη και πρέπει να αξιοποιείται για επηρεασμό των επενδυτικών στρατηγικών των εταιρειών· επισημαίνει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να εφαρμόσουν μέτρα για την ενίσχυση της οικονομικής δημοκρατίας, την αλλαγή της διακυβέρνησης των εταιρειών προκειμένου να ενισχυθεί η θέση των εργαζομένων, των συνδικάτων και των καταναλωτών, καθώς και η κοινωνική και περιβαλλοντική διάσταση των στρατηγικών επιλογών των εταιρειών και των δημοσίων υπηρεσιών·

 

7.  πιστεύει ότι οι ανισορροπίες που παρατηρούνται στα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών στις χώρες της ΕΕ-27, όπου παρατηρούνται μεγάλα ελλείμματα στα ισοζύγια των χωρών της νότιας και ανατολικής Ευρώπης, ενώ ταυτόχρονα το ισοζύγιο χωρών όπως η Γερμανία, η Αυστρία και οι Κάτω Χώρες παρουσιάζει πλεονάσματα, πρέπει να αντιμετωπιστούν σε βάθος από την οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ· επισημαίνει ότι οι χώρες που παρουσιάζουν πλεονάσματα πρέπει να μεταστρέψουν την οικονομική τους ανάπτυξη για την ενίσχυση της εσωτερικής ζήτησης και της εγχώριας οικονομίας τους· προτείνει τη δημιουργία ενός ενωσιακού μηχανισμού «εκκαθάρισης» στο πλαίσιο της ΕΕ-27, που να υποχρεώνει τις πλεονασματικές χώρες να καταβάλουν στις ελλειμματικές θετικά επιτόκια, παρέχοντάς τους έτσι τη δυνατότητα να επενδύσουν στον εκσυγχρονισμό της παραγωγής, των υπηρεσιών και της υποδομής, στην αύξηση της παραγωγικότητας και στον περιορισμό των ελλειμμάτων των τρεχουσών συναλλαγών τους·

 

8.  επισημαίνει ότι, σύμφωνα με την εκτίμηση της Επιτροπής, το δημόσιο χρέος της ΕΕ-27 θα αυξηθεί κατά μέσο όρο τουλάχιστον στο 84% εντός του 2011, παρά τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης που καταβάλλουν τα κράτη μέλη· επισημαίνει ότι οι πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με την ενδεχόμενη αδυναμία της Ελλάδας να αποφύγει τη χρεοκοπία θα μπορούσε να δώσει έναυσμα για το χειρότερο σενάριο, σύμφωνα με το οποίο και άλλα κράτη μέλη δεν θα είναι σε θέση να αποπληρώσουν το χρέος τους, τινάζοντας έτσι την ευρωζώνη στον αέρα· πιστεύει ότι για την αντιμετώπιση του σεναρίου αυτού είναι επιτακτική ανάγκη να χαραχθεί ένα εναλλακτικό σχέδιο που να βασίζεται σε ένα μίγμα πολιτικής διαπραγμάτευσης για διαγραφή και αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους με τράπεζες και χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, καθώς επίσης και θαρραλέα βήματα για τη λήψη μη συμβατικών μέτρων από πλευράς ΕΚΤ, για διεύρυνση του ισολογισμού της και νομισματοποίηση του χρέους με την εξαγορά κρατικών ομολόγων, μέσω δέσμης διαρθρωτικών ενεργειών, προκειμένου να αποτρέψουν την οικονομική κατάρρευση·   

 

9.  καλεί το Συμβούλιο να διευρύνει την εντολή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανοικοδόμησης και Ανάπτυξης (ΕΤΑΑ), ούτως ώστε οι δανειοδοτικές τους πολιτικές να καλύψουν ολόκληρο το εύρος του νέου ευρωπαϊκού προγράμματος ανάκαμψης (π.χ. περιλαμβάνοντας τη βιώσιμη βιομηχανική πολιτική κλπ)·

10. καλεί το Συμβούλιο να καθιερώσει ένα κοινό ομόλογο της ΕΕ, το οποίο θα εκδοθεί από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, το οποίο θα τεθεί υπό τη συλλογική εγγύηση των κυβερνήσεων της ΕΕ-27 και θα στηρίζεται από τα εθνικά φορολογικά έσοδα καθώς και από στήριξη ρευστότητας από πλευράς Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με το επιτόκιο 1% που αυτή επιβάλλει· επισημαίνει ότι ένα τέτοιο κοινό ομόλογο της ΕΕ πρέπει να αξιοποιηθεί όχι μόνο για την καταπολέμηση της χρηματοπιστωτικής κερδοσκοπίας και την εξάλειψη της σημερινής ψαλίδας των επιτοκίων που παρατηρείται στο εθνικό χρέος, αλλά ειδικότερα για τη χρηματοδότηση του νέου σχεδίου ανάκαμψης της ΕΕ· επισημαίνει ότι από τις δυνατότητες παραγωγής πιστώσεων που θα υπάρξουν με βάση το κοινό ομόλογο της ΕΕ θα επωφεληθούν όχι μόνο οι χώρες της ευρωζώνης αλλά όλα τα κράτη μέλη· πιστεύει ότι με χρηματοοικονομικές επενδύσεις μέσω της ΕΤΕπ αντί του δανεισμού από τις ιδιωτικές χρηματαγορές, η ΕΕ και τα κράτη μέλη θα εξοικονομήσουν κονδύλια που μπορούν να αξιοποιηθούν για περαιτέρω ώθηση των επενδύσεων·

11. επισημαίνει ότι για τις δημόσιες επενδύσεις που θα γίνουν με επικεφαλής την ΕΤΕπ μπορεί να επιτευχθεί πολλαπλασιαστικός δείκτης μεταξύ 1,5 και 2 στην απασχόληση και τα έσοδα, παρέχοντας έτσι προοπτικές αυτοχρηματοδότησης των μέτρων που θα ληφθούν στο πλαίσιο του σχεδίου ανάκαμψης της ΕΕ·

12. τονίζει ότι κάθε χρηματοοικονομική στήριξη προς τα κράτη μέλη μέσω του ομολόγου της ΕΕ πρέπει να συνδεθεί με τις αρχές του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου, να αποφύγει αποφασιστικά περικοπές στον δημόσιο τομέα, το πληθωριστικό πάγωμα των μισθών κλπ και να αναπτυχθεί σε βάθος χρόνου ώστε να αποφευχθεί η κυκλική δημοσιονομική λιτότητα· καλεί το Συμβούλιο να αποσύρει τις απαιτήσεις περί προϋποθέσεων που επεβλήθησαν στην Ελλάδα αλλά και αυτές που έχουν επιβληθεί στη Λετονία, τη Ρουμανία και την Ουγγαρία στο πλαίσιο της επείγουσας βοήθειας της ΕΕ και του ΔΝΤ·

13. καλεί το Συμβούλιο να θεσπίσει σε επίπεδο ΕΕ έναν γενικό φόρο χρηματοπιστωτικών συναλλαγών (ΦΧΣ) για να κάμψει την κερδοσκοπία και να διασφαλίσει τη δίκαιη συμμετοχή του χρηματοπιστωτικού κλάδου στην οικονομική ανάκαμψη και την αναχρηματοδότηση της δημοσιονομικής επιβάρυνσης που προήλθε από τις δημόσιες ενέργειες διάσωσης· επισημαίνει ότι, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, αν στην Ευρώπη επιβληθεί ένας γενικός ΦΧΣ 0,1%, θα μπορούσε να επιφέρει αύξηση των ετησίων εσόδων κατά 2,1% του ΑΕγχΠ (σχεδόν 262 δισ. €)· προτείνει τα έσοδα που θα προέλθουν από τον γενικό ΦΧΣ να αξιοποιηθούν για αναπτυξιακή βοήθεια, μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης και την προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης·

14. επισημαίνει ότι οι τράπεζες εξακολουθούν να διαθέτουν μια αφανή αλλά ισχυρή εγγύηση στήριξης από το δημόσιο τομέα ακόμη και μετά από τις ενέργειες διάσωσης και τις κρατικές εγγυήσεις που χορηγήθηκαν (που ανέρχονται σε 3 τρισ. ευρώ στην Ευρώπη) αλλά, ταυτόχρονα, δεν καλούνται να καταβάλουν κόστος γι' αυτό· καλεί το Συμβούλιο να συμφωνήσει επί ενός σχεδίου για την καθιέρωση εισφορών επί του ισολογισμού για το παθητικό των τραπεζών (εκτός των καταθέσεων)· επισημαίνει ότι με την προσαρμογή του δείκτη εισφοράς αναλόγως του μεγέθους των ισολογισμών, οι κυβερνήσεις μπορούν να αυξήσουν την εισφορά των μεγάλων τραπεζών, αντιμετωπίζοντας έτσι το πρόβλημα οι τράπεζες να καταστούν «υπερβολικά μεγάλες για να καταρρεύσουν»·

15. καλεί τα κράτη μέλη να αυξήσουν τη φορολογία των επιδομάτων που χορηγούνται στις τράπεζες και τις διοικήσεις, των εισοδημάτων από κεφάλαια (μερίσματα, τόκους), των κεφαλαιουχικών κερδών καθώς και των μεγάλων περιουσιών και των κληρονομιών, αξιοποιώντας τα έσοδα αυτά για την αύξηση των δημοσίων επενδύσεων· επισημαίνει ότι, κατ’ αυτό τον τρόπο, μπορεί να ενισχυθεί η δυναμική της ζήτησης και να ενσωματωθεί σε μια στρατηγική για περιβαλλοντικά και κοινωνικά βιώσιμη ανάπτυξη, με μεσοπρόθεσμη προοπτική τη μείωση των ελλειμμάτων· επισημαίνει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να προβλέψουν περικοπές των στρατιωτικών δαπανών και των επιδοτήσεων που είναι ζημιογόνες για το περιβάλλον, ώστε να συμβάλουν στη δημοσιονομική εξυγίανση·

16. επισημαίνει ότι πρέπει να κινητοποιηθούν συμπληρωματικοί πόροι για το νέο ευρωπαϊκό σχέδιο ανάκαμψης με περικοπές του προϋπολογισμού της ΕΕ όσον αφορά, επί παραδείγματι, τις στρατιωτικές και αμυντικές δαπάνες, την πυρηνική ενέργεια και την πυρηνική σύντηξη, προγράμματα των διαρθρωτικών ταμείων και έργα στον τομέα των ΔΕΔ που πλήττουν το περιβάλλον· θεωρεί επίσης αναγκαία τη θέσπιση μέτρων δημοσιονομικής στήριξης προς τις χώρες που διέρχονται τη σοβαρότερη κατάσταση κρίσης, ιδίως προωθώντας κοινοτικά κονδύλια χωρίς ανάγκη εθνικής συμμετοχής· ζητεί από την Επιτροπή και το Συμβούλιο να παρατείνουν την πρόσφατα αποφασισθείσα χαλάρωση των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων, τουλάχιστον όσο επικρατεί στασιμότητα και υψηλή ανεργία·

17. υποστηρίζει ότι ο χρηματοπιστωτικός κλάδος πρέπει να λειτουργήσει πρώτα και κύρια προς το δημόσιο συμφέρον, να αποδεχθεί χαμηλότερες αποδόσεις και να στραφεί προς την κατεύθυνση της αποστροφής του κινδύνου θέτοντας μακροπρόθεσμους στόχους αντί των βραχυπρόθεσμων κερδών· πιστεύει ότι η κοινωνικοποίηση του τραπεζικού τομέα και η δημιουργία ενός δημόσιας ιδιοκτησίας χρηματοπιστωτικού πόλου (εθνικοποιημένες τράπεζες, τοπικά και περιφερειακά τραπεζικά ταμιευτήρια, συνεταιριστικές τράπεζες) αποτελούν επείγουσα ανάγκη για την καθοδήγηση των πιστώσεων προς την κατεύθυνση κοινωνικά και περιβαλλοντικά χρήσιμων επενδύσεων που θα δημιουργήσουν υψηλής ποιότητας απασχόληση με διασφάλιση των εργατικών δικαιωμάτων· θεωρεί ότι η διαδικασία λήψης αποφάσεων σχετικά με την πιστωτική πολιτική στον χρηματοπιστωτικό κλάδο πρέπει να τεθεί υπό δημόσιο δημοκρατικό έλεγχο και τη δημοκρατική συμμετοχή των εργαζομένων και των καταναλωτών·

18. επιμένει στη λήψη ισχυρών μέτρων για την κάμψη της κερδοσκοπίας στις χρηματοπιστωτικές αγορές· τονίζει ότι είναι ανάγκη να ληφθούν επειγόντως μέτρα για απαγόρευση των ανοιχτών ακάλυπτων πωλήσεων και της εμπορικής διάθεσης των συμφωνιών ανταλλαγής κινδύνων αθέτησης (CDS), και για τη δημιουργία ενός δημόσιου ευρωπαϊκού οργανισμού αξιολόγησης· επισημαίνει ότι πρέπει να απαγορευτεί, ή τουλάχιστον να περιοριστεί αυστηρά εντός της ΕΕ, η λειτουργία των αμοιβαίων κεφαλαίων αντιστάθμισης κινδύνου (hedge funds), να κλείσουν τα κέντρα υπεράκτιων εταιρειών και οι επενδύσεις των συνταξιοδοτικών ταμείων να περιοριστούν αυστηρά σε ευρωπαϊκά κρατικά ομόλογα, ενώ δεν πρέπει να επιτρέπονται επενδύσεις των συνταξιοδοτικών ταμείων σε αμοιβαία κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου ή ιδιωτικά κεφάλαια συμμετοχών, ξένο συνάλλαγμα, παράγωγα και ισοτιμίες· καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να επιταχύνουν την αυστηρότερη ρύθμιση της εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα·

19. επικρίνει τις προτάσεις που υπέβαλε η Ειδική Ομάδα με επικεφαλής τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, καθώς και το Συμβούλιο ECOFIN για αυστηρότερη δημοσιονομική επιτήρηση και για μέτρα «διαρθρωτικής μεταρρύθμισης» προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι εξελίξεις στον τομέα της ανταγωνιστικότητας και του ισοζυγίου πληρωμών στο πλαίσιο της ευρωζώνης·

20. λαμβάνει υπό σημείωση την απόφαση του Συμβουλίου ECOFIN για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης, συνολικού προϋπολογισμού μέχρι 500 δισ. €, με βάση το άρθρο 122 παράγραφος 2 της Συνθήκης και με διακυβερνητική συμφωνία των κρατών μελών της ευρωζώνης, προκειμένου να παράσχουν οικονομική στήριξη στα κράτη μέλη που βρίσκονται σε δυσχερή κατάσταση· συμφωνεί ότι ο μηχανισμός σταθεροποίησης είναι αναγκαίος για την αντιμετώπιση του κινδύνου εκδήλωσης φαινομένου ντόμινο σε περίπτωση χρεοκοπίας ενός κράτους μέλους της ευρωζώνης· ωστόσο, αντιτίθεται έντονα στο γεγονός ότι η ενεργοποίηση και η παροχή βοήθειας από τον μηχανισμό σταθεροποίησης υπόκειται στους αυστηρούς όρους που τέθηκαν κατά την πρόσφατη στήριξη της ΕΕ και του ΔΝΤ, καθώς και στο γεγονός ότι το ΔΝΤ συμμετέχει στις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις·

21. εκφράζει την έντονη αντίθεσή του στην πρόθεση της Επιτροπής και του Συμβουλίου να δημιουργήσουν ένα πλαίσιο για περαιτέρω επιτάχυνση των πολιτικών δημοσιονομικής εξυγίανσης των κρατών μελών, να ζητήσουν από την Πορτογαλία και την Ισπανία ιδιαίτερα σοβαρά συμπληρωματικά μέτρα εξυγίανσης για το 2010 και 2011 και να επιβάλουν αυστηρότερους κανόνες και διαδικασίας εποπτείας των κρατών μελών της ευρωζώνης και «πιο αποτελεσματικές» κυρώσεις από αυτές που προβλέπονται ήδη στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης· πιστεύει ότι τέτοιου είδους πολιτικές το μόνο που θα επιτύχουν είναι να οδηγήσουν σε αποπληθωριστική εμβάθυνση της κρίσης και ενίσχυση των κυκλικών και αντικοινωνικών πολιτικών μεταξύ των κρατών μελών που βρίσκονται σε οικονομική δυσκολία·

22. επισημαίνει ότι το Συμβούλιο ECOFIN υπογράμμισε την ανάγκη για ταχεία πρόοδο όσον αφορά τη ρύθμιση και την εποπτεία της χρηματοπιστωτικής αγοράς, ιδίως όσον αφορά τις αγορές παραγώγων και τον ρόλο των οίκων αξιολόγησης, καθώς επίσης και όσον αφορά την ουσιαστική συμβολή του χρηματοπιστωτικού τομέα στο κόστος των κρίσεων· καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να επιταχύνουν την υποβολή αποτελεσματικών προτάσεων σε σχέση με αυτό·

23. χαιρετίζει την πρόσφατη επανεξέταση των μακροικονομικών πολιτικών του ΔΝΤ, που θέτει επί τάπητος την εγκατάλειψη των προϋποθέσεων που σχετίζονται με την υπερβολικά αυστηρή δημοσιονομική λιτότητα, τις πολιτικές ελευθέρωσης, ιδιωτικοποιήσεων και απορρύθμισης, και προτείνει να επιτραπούν οι έλεγχοι στις κινήσεις κεφαλαίων, καθώς επίσης και ο στόχος για δείκτη πληθωρισμού 4%· υποστηρίζει ότι η ΕΕ πρέπει να προωθήσει παρεμφερή διαδικασία επανεξέτασης του συνδυασμού της μακροοικονομικής πολιτικής της με την οικονομική διακυβέρνηση·

24. πιστεύει ότι κάθε ουσιαστική συζήτηση για την τροποποίηση της Συνθήκης της ΕΕ υπό το φως των κρίσεων πρέπει να εστιάζει, καταρχάς και κατά κύριο λόγο, στην εγκατάλειψη της μονεταριστικής αρχιτεκτονικής που την χαρακτηρίζει: κατάργηση των δυσλειτουργικών κριτηρίων που Μάαστριχτ για την Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση, θέσπιση κριτηρίων για «πραγματική σύγκλιση» και μηχανισμοί στήριξης των κρατών μελών με στόχο την επίτευξή της, ανάκληση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και αντικατάστασή του από ένα Σύμφωνο για την Απασχόληση και την Αειφόρο Ανάπτυξη, αναδιατύπωση του καταστατικού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας προκειμένου αυτή να υπόκειται σε δημοκρατικό έλεγχο και εγκατάλειψη της «απόλυτης ανεξαρτησίας» της, επαναπροσδιορισμό της αποστολής της για στήριξη της βιώσιμης και ισόρροπης οικονομικής ανάπτυξης, της πλήρους απασχόλησης, της οικονομικής σταθερότητας και της σταθερότητας των τιμών και των συναλλαγματικών ισοτιμιών, που αποτελούν ορισμένες μόνο από τις σημαντικότερες τροποποιήσεις που πρέπει να επέλθουν στη Συνθήκη·

25. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα εθνικά κοινοβούλια.

 

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου