PROJEKT REZOLUCJI w sprawie operacji wojskowej Izraela przeciw flotylli statków z pomocą humanitarną oraz blokady Strefy Gazy
14.6.2010
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
Eva Joly, Nicole Kiil-Nielsen, Hélène Flautre, Margrete Auken, Malika Benarab-Attou, Reinhard Bütikofer, Ulrike Lunacek, Jan Philipp Albrecht, Jill Evans, Isabelle Durant, Raül Romeva i Rueda, Yannick Jadot, Jean Lambert, Bart Staes, Heidi Hautala, Rebecca Harms, Daniel Cohn-Bendit, Catherine Grèze, Keith Taylor, Michail Tremopoulos w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0345/2010
B7‑0379/2010
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie operacji wojskowej Izraela przeciw flotylli statków z pomocą humanitarną oraz blokady Strefy Gazy
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje ws. Strefy Gazy, w szczególności rezolucję z dnia 15 stycznia 2009 r. w sprawie sytuacji w Strefie Gazy oraz rezolucję z dnia 18 lutego 2009 r. w sprawie pomocy humanitarnej dla Strefy Gazy,
– uwzględniając rezolucję nr 1860 przyjętą przez Radę Bezpieczeństwa ONZ w dniu 8 stycznia 2009 r.,
– uwzględniając oświadczenie , złożone w imieniu UE przez wysoką przedstawiciel/ wiceprzewodniczącą Komisji Catherine Ashton w dniu 31 maja 2010 r., w sprawie operacji wojskowej Izraela przeciw konwojowi statków,
– uwzględniając oświadczenie Rady Bezpieczeństwa ONZ (S/9940) z dnia 31 maja 2010 r.,
– uwzględniając przyjętą dnia 2 czerwca 2010 r. przez Radę Praw Człowieka ONZ rezolucję ws. poważnego ataku sił izraelskich na humanitarny konwój statków,
– uwzględniając uwagi Hermana Van Rompuya, przewodniczącego Rady Europejskiej w sprawie operacji wojskowej Izraela przeciw konwojowi statków wygłoszone w imieniu UE w dniu 1 czerwca 2010 r. podczas szczytu UE-Rosja,
– uwzględniając rezolucję przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne WHO dnia 18 maja 2010 r.,
– uwzględniając sprawozdanie Światowego Programu Żywnościowego oraz Organizacji NZ do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w sprawie sytuacji w Strefie Gazy opublikowany w listopadzie 2009 r.,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że w wyniku operacji wojskowej przeprowadzonej przez Izrael na wodach międzynarodowych w dniu 31 maja 2010 r. przeciw flotylli z pomocą humanitarną dla strefy Gazy śmierć poniosło dziewięć osób cywilnych, a rano odniosło 38 osób cywilnych i siedmiu żołnierzy izraelskich,
B. mając na uwadze, że przejścia graniczne po obydwu stronach granicy ze Stefą Gazy są zamknięte od czerwca 2007 r., zaś blokada przepływu ludności i towarów przyczyniła się do zwiększenia ubóstwa, sparaliżowała proces odbudowy i wywarła negatywny wpływ na gospodarkę strefy, przyczyniając się do powstania ogromnego czarnego rynku, kontrolowanego między innymi przez Hamas; mając na uwadze, że blokada ta nie przyczyniła się do oczekiwanego przez władze izraelskie uwolnienia Gilada Shalita, do czego wielokrotnie wzywał PE; mając na uwadze, że blokada ta nie osiągnęła wyznaczonego celu, którym było zmniejszenie znaczenia ekstremistów, a co więcej przyczyniła się do wzrostu radykalizmu,
C. mając na uwadze, że zgodnie z wcześniejszymi oświadczeniami ONZ oraz oświadczeniem Rady Bezpieczeństwa ONZ (S/9940) z dnia 31 maja 2010 r. embargo nałożone na Strefę Gazy stanowi zbiorową karę niezgodną z przepisami międzynarodowego prawa humanitarnego,
D. mając na uwadze, że 80% populacji Strefy Gazy jest uzależnione od pomocy żywnościowej, ponad 60% boryka się z niepewnością dostaw żywności, 50% z bezrobociem, zaś warunki sanitarne i stan środowiska naturalnego uległy znacznemu pogorszeniu,
E. mając na uwadze, że tylko 3 600 samochodów ciężarowych z pomocą żywnościową wjechało do Strefy gazy w pierwszym kwartale tego roku, dla porównania w pierwszym kwartale 2007 r. było to 36 000 ciężarówek; oraz mając na uwadze, że do Strefy Gazy można wwieźć tylko 81 produktów, podczas gdy Agencja ONZ ds. Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie (UNRWA) szacuje minimalną liczbę produktów potrzebnych na zaspokojenie podstawowych potrzeb humanitarnych na 6 000,
F. mając na uwadze, że terytoria palestyńskie są wśród krajów trzecich największym odbiorcą pomocy świadczonej w ramach funduszy UE a wsparcie to odegrało zasadniczą rolę w staraniach na rzecz zapobieżenia katastrofie humanitarnej w Strefie Gazy; mając na uwadze, że UE wciąż udziela niezbędnej pomocy humanitarnej w Strefie Gazy, w tym poprzez Agencję ONZ ds. Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie (UNRWA),
G. mając na uwadze, że rozwiązanie oparte na współistnieniu dwóch państw nadal stanowi podstawę trwałego pokoju pomiędzy Izraelczykami a Palestyńczykami i w związku z tym należy unikać wszelkich działań jednostronnych, które mogłyby zagrozić realizacji tego celu; mając na uwadze, że toczące się rozmowy zbliżeniowe mogą doprowadzić do ponownego podjęcia bezpośrednich negocjacji pokojowych mających na celu utworzenie państwa palestyńskiego koegzystującego w atmosferze pokoju i bezpieczeństwa z państwem izraelskim,
1. przekazuje kondolencje rodzinom ofiar, a mianowicie rodzinom: İbrahima Bilgena, Aliego Haydara Bengiego, Cevdeta Kılıçlara), Çetina Topçuoğlu, Necdeta Yıldırıma, Furkana Doğana, Fahriego Yaldıza, Cengiza Songüra i Cengiza Akyüza;
2. potępia izraelską operację przeciwko humanitarnemu konwojowi statków; wyraża głębokie ubolewanie z powodu tego naruszenia prawa międzynarodowego, szczególnie IV konwencji genewskiej oraz potępia wykorzystanie nieproporcjonalnej przemocy wobec ludności cywilnej;
3. popiera oświadczenie sekretarza Generalnego ONZ i Wysokiego Komisarza Narowów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka, w którym wezwali oni do bezzwłocznego przeprowadzenia międzynarodowego, niezależnego dochodzenia w sprawie tego ataku oraz nalega na przestrzeganie zasad odpowiedzialności; wzywa WP/WK oraz państwa członkowskie UE do podjęcia działań gwarantujących podjęcie wszelkich właściwych środków w celu urzeczywistnienia tego żądania oraz wyraża gotowość UE do aktywnego zaangażowania w tym zakresie;
4. wzywa Izrael do bezzwłocznego, kompleksowego i trwałego zaprzestania oblężenia Strefy Gazy, przede wszystkim ponieważ jest to niedopuszczalna praktyka z humanitarnego punktu widzenia;
5. wzywa wysoką przedstawiciel/ wiceprzewodniczącą Komisji oraz państwa członkowskie UE do podjęcia działań, by zagwarantować otwarcie na stałe wszystkich przejść granicznych do i ze Strefy Gazy, w tym portu w Strefie Gazy, przy zastosowaniu odpowiednich procedur międzynarodowego monitoringu odbioru końcowego (end-use monitoring), by umożliwić nieograniczony przepływ pomocy humanitarnej i towarów komercyjnych, niezbędnych w procesie rekonstrukcji i dla samowystarczalnej gospodarki, jak również przepływu gotówki i nieograniczonego przepływu osób;
6. wzywa wysoką przedstawiciel/ wiceprzewodniczącą Komisji oraz państwa członkowskie do ponownej oceny mandatu misji szkoleniowo-kontrolnej Unii Europejskiej na przejściu granicznym, również w porcie morskim, zgodnie z obecną sytuacją polityczną oraz obowiązującymi wymogami bezpieczeństwa, by umożliwić jej bezzwłoczne przemieszczenie się;
7. wzywa wysoką przedstawiciel/ wiceprzewodniczącą Komisji do rozpoczęcia w ścisłej współpracy z Ligą Państw Arabskich negocjacji z Autonomią Palestyńską ws. kontroli i zarządzania na przejściach granicznych do i ze Strefy Gazy, w tym w porcie w Strefie Gazy, oraz ws. międzynarodowej misji pomocy w organizacji ruchu granicznego, uwzględniając również rolę rzeczywistych władz Strefy Gazy; wzywa UE do aktywnego wspierania toczącego się procesu pojednania społeczeństwa palestyńskiego;
8. w związku z tym wzywa wysoką przedstawiciel/ wiceprzewodniczącą Komisji do przedyskutowania na nadchodzącej Radzie Spraw Zagranicznych możliwości rozmieszczenia skutecznej. powołanej przez ONZ międzynarodowej misji pomocy w organizacji ruchu granicznego, której celem będzie kontrola przejść granicznych do i ze Strefy Gazy, w tym morskich przejść granicznych;
9. nalega, by świadcząc bezwarunkową pomoc humanitarną, UE wypełniła swoją polityczną powinność, co doprowadzi do osiągnięcia wymiernych wyników zgodnych ze znaczącą pomocą finansową i gospodarczym znaczeniem UE w tym regionie;
10. jest przekonany, że należy pilnie i gruntownie przeformułować politykę UE na Bliskim Wschodzie, by przy zastosowaniu skutecznych narzędzi dyplomatycznych spójnie odegrać decydującą rolę polityczną na rzecz pokoju i bezpieczeństwa w tym sąsiadującym z UE regionie, w którym UE ma żywotne interesy strategiczne; wyraża przekonanie, że takie przeformułowanie powinno między innymi dotyczyć charakteru obecnego przedstawicielstwa UE w regionie, w kontekście utworzenia ESDZ, której celem będzie poprawa spójności i wydajności działań zewnętrznych UE;
11. wyraża zaniepokojenie możliwymi konsekwencjami ataku na stosunku pomiędzy Izraelem a Turcją, co może przyczynić się do zwiększenia napięcia w regionie; podkreśla istotną rolę Turcji w promowaniu procesu pokojowego i zachęcaniu do pojednania społeczeństwa palestyńskiego;
12. pozytywnie ocenia prace UNRWA, a świadom deficytu finansowego, z którym agencja ta zmierzy się na koniec bieżącego roku, wzywa międzynarodową wspólnotę udzielającą pomocy, żeby dotrzymała złożonych zobowiązań i dodatkowo zwiększyła swoje składki;
13. potępia przeprowadzone przez komisję spraw wewnętrznych Knessetu głosowania dotyczące pozbawienia arabskiej posłanki do Knesset p. Hanin Zoabi wszelkich przywilejów za jej udział w humanitarnym konwoju statków;
14. wzywa wysoką przedstawiciel/ wiceprzewodniczącą Komisji do natychmiastowego zwołania Rady Stowarzyszeniowej UU-Izrael w celu dokładnego przeanalizowania sytuacji;
15. stoi na stanowisku, że wszelkie możliwe rozważania dotyczące poprawy stosunków UE z Izraelem muszą następować wraz ze znoszeniem embarga nałożonego na Stefę Gazy oraz przy pełnym poszanowaniu zobowiązań wynikających z międzynarodowego prawa humanitarnego i praw człowieka, jak również rzeczywistego zobowiązania się do kompleksowego politycznego rozwiązania konfliktu; wzywa w tym zakresie do zamrożenia procedury zgody na porozumienie UE-Izrael ws. oceny zgodności i zatwierdzania produktów przemysłowych, umożliwiającego wolny przepływ produktów i przewidującego rozwiązania techniczne;
16. wzywa państwa członkowskie, które są stronami OECD do bezzwłocznego zorganizowania spotkania z Izraelem w związku z nieprzestrzeganiem zasad określonych w „wytycznych w sprawie przystąpienia do OECD”, a mianowicie w kwestii międzynarodowych zobowiązań humanitarnych i zobowiązań dotyczących praw człowieka oraz do uwzględnienia wyników tego spotkania w świetle podpinania przez Izrael umowy o przystąpieniu do OECD;
17. zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Wysokiemu Przedstawicielowi ds. Wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, przedstawicielowi kwartelu, przewodniczącemu Autonomii Palestyńskiej, palestyńskiej Radzie Legislacyjnej, Knesetowi i rządowi izraelskiemu oraz sekretarzowi generalnemu Ligii Państw Arabskich.