Procedura : 2010/2846(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B7-0497/2010

Teksty złożone :

B7-0497/2010

Debaty :

Głosowanie :

PV 08/09/2010 - 6.3
CRE 08/09/2010 - 6.3

Teksty przyjęte :

P7_TA(2010)0310

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 140kWORD 80k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0494/2010
6.9.2010
PE446.580v01-00
 
B7-0497/2010

zamykającej debatę na temat oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej / Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa

zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu


w sprawie praw człowieka w Iranie, w szczególności spraw Sakineh Mohamadi Asztiani i Zahry Bahrami


Frédérique Ries, Marietje Schaake, Ramon Tremosa i Balcells, Marielle De Sarnez, Alexander Alvaro, Renate Weber, Leonidas Donskis, Niccolò Rinaldi, Sonia Alfano w imieniu grupy politycznej ALDE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie praw człowieka w Iranie, w szczególności spraw Sakineh Mohamadi Asztiani i Zahry Bahrami  
B7‑0497/2010

Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Iranu, zwłaszcza te dotyczące praw człowieka,

–   uwzględniając TFUE oraz konstytucje państw członkowskich UE,

–   uwzględniając oświadczenie wydane w dniu 6 lipca 2010 r. przez Wysoką Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa Catherine Ashton w sprawie zbliżających się egzekucji w Iranie,

–   uwzględniając list otwarty z dnia 7 lipca 2010 r. skierowany do rządu irańskiego w sprawie Sakineh Mohamadi Asztiani, opublikowany przez The Times i podpisany m.in. przez przewodniczącego Jerzego Buzka,

–   uwzględniając wspólne oświadczenie transatlantyckiego dialogu prawodawców w sprawie praw człowieka w Iranie, wydane w czerwcu 2010 r.,

–   uwzględniając przypadek Zahry Bahrami, obywatelki holendersko-irańskiej, przetrzymywanej w odosobnieniu w więzieniu Evin od ponad ośmiu miesięcy,

–   uwzględniając przypadek Sakineh Mohamadi Asztiani, skazanej na karę śmierci za rzekome popełnienie cudzołóstwa i oczekującej na wykonanie wyroku od 2006 r.,

–   uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Jerzego Buzka z dnia 11 sierpnia 2010 r. w sprawie skazania siedmiu bahaickich przywódców religijnych w Iranie na karę 20 lat pozbawienia wolności,

–   uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Parlamentu Europejskiego z dnia 9 października 2009 r., w którym Parlament ponownie podkreślił swoje zaangażowanie na rzecz ogólnoświatowego zniesienia kary śmierci,

–   uwzględniając sprawozdanie sekretarza generalnego ONZ z dnia 23 września 2009 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Islamskiej Republice Iranu,

–   uwzględniając rezolucje Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych nr 62/149 z dnia 18 grudnia 2007 r. oraz 63/168 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie moratorium na wykonywanie kary śmierci,

–   uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (ICCPR), Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych (ICESCR), Międzynarodową konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej oraz Konwencję o prawach dziecka, których stroną jest Iran,

–   uwzględniając konwencję wiedeńską o stosunkach dyplomatycznych i konsularnych z 1963 r.,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że ogólna sytuacja w zakresie praw człowieka w Iranie nieustannie się pogarsza,

B.  mając na uwadze, że Parlament Europejski jest szczególnie zaniepokojony sprawą Sakineh Mohamadi Asztiani oraz Zahry Bahrami,

C. mając na uwadze, że Sakineh Mohamadi Asztiani, obywatelka irańsko-azerska, oczekuje na wykonanie wyroku śmierci w Iranie od 2006 r.,

D. mając na uwadze, że jej kontrowersyjna sprawa nabrała rozgłosu międzynarodowego w 2010 r., po tym jak została uznana za winną rzekomego popełnienia cudzołóstwa i skazana na karę śmierci przez ukamienowanie,

E.  mając na uwadze, że egzekucje przez ukamienowanie zostały przywrócone w 1979 r. za czasów irańskiej rewolucji islamskiej, uznaje się je za przejaw barbarzyństwa i stanowią one ostatnią istniejącą metodę egzekucji wykorzystującą tortury,

F.  mając na uwadze, że według ekspertów od 1979 r. w następstwie wyroków irańskiego wymiaru sprawiedliwości dokonano egzekucji od 200 do 300 kobiet,

G. mając na uwadze, że egzekucje przez ukamienowanie są również praktykowane w Nigerii, Sudanie, Somalii, Arabii Saudyjskiej i Afganistanie,

H. mając na uwadze, że wskutek kampanii prowadzonej przez dwoje dzieci Mohamadi Asztiani wstrzymano jej egzekucję w lipcu 2010 r., lecz nie unieważniono nałożonego na nią wyroku śmierci,

I.   mając na uwadze, że Zahra Bahrami, 45-letnia obywatelka holendersko-irańska została aresztowana podczas protestów w dniu święta Aszury 27 grudnia 2009 r., jest przetrzymywana w odosobnieniu w więzieniu Evin od ponad ośmiu miesięcy oraz jest pozbawiona prawa do odwiedzin,

J.   mając na uwadze, że władze irańskie nie zgodziły się na wsparcie konsularne dla Zahry Bahrami ze strony holenderskich władz, i nie podały żadnych informacji o jej stanie,

K. mając na uwadze, że obowiązkiem konstytucyjnym państw członkowskich UE jest dbanie o dobro swoich obywateli,

L.  mając na uwadze, że rządy państw członkowskich UE szukają kontaktu ze swoimi obywatelami w zagranicznych więzieniach bez względu na to, jakich przestępstw się dopuścili,

M. mając na uwadze, że wielu obywateli europejskich ma podwójne, irańskie obywatelstwo,

N. mając na uwadze, że Iran nie uznaje obywatelstwa europejskiego obok obywatelstwa irańskiego,

O. mając na uwadze, że główny zarzut wobec Zahry Bahrami to działalność na szkodę bezpieczeństwa narodowego Iranu; mając na uwadze, że na czas rozprawy nie przyznano jej obrońcy,

P.  mając na uwadze, że w pierwszych miesiącach uwięzienia jej rodzinie nie udzielano żadnych informacji,

Q. mając na uwadze, że zarówno Sakineh Mohamadi Asztiani, jak i Zahra Bahrami były prawdopodobnie molestowane seksualnie i torturowane fizycznie oraz psychicznie podczas długich przesłuchań; mając na uwadze, że śledczy wywiadu usiłowali zmusić więzione kobiety do składania fałszywych zeznań i udzielania wywiadów telewizyjnych,

R.  mając na uwadze, że nadal powszechne jest łamanie podstawowych praw człowieka poprzez torturowanie więźniów i znęcanie się nad nimi, pozbawianie ich snu, przetrzymywanie w celi izolacyjnej, więzienie w tajnych ośrodkach, traktowanie w okrutny, nieludzki i poniżający sposób, stosowanie przemocy fizycznej, w tym seksualnej, a także bezkarność funkcjonariuszy państwowych,

S.  mając na uwadze, że wyroki na przedstawicieli bahaizmu są szokującym sygnałem i źródłem ogromnego rozczarowania dla wszystkich, którzy mieli nadzieję na poprawę sytuacji w zakresie praw człowieka w Iranie,

T.  mając na uwadze, że istnieją poważne wątpliwości co do uczciwości i przejrzystości postępowania sądowego,

U. mając na uwadze, że wciąż zaostrzają się brutalne fizyczne, gospodarcze, polityczne, prawne i społeczne represje wobec przeciwników politycznych, obrońców praw człowieka, dziennikarzy, autorów blogów, nauczycieli, intelektualistów, pracowników naukowych, homoseksualistów, kobiet, studentów, działaczy związkowych oraz osób należących do mniejszości religijnych, etnicznych i językowych,

V. mając na uwadze, że wciąż nasila się ograniczanie wolności prasy i słowa, o czym świadczy liczba dokonanych po wyborach aresztowań dziennikarzy i autorów blogów, systematyczne blokowanie Internetu oraz źródeł informacji, zakłócanie transmisji satelitarnych oraz konfiskata paszportów kilku wybitnych irańskich dziennikarzy,

W. mając na uwadze, że osoby oskarżane o przestępstwa są kojarzone z opozycją polityczną w Iranie, a irański wymiar sprawiedliwości przypisuje członkom opozycji politycznej popełnianie przestępstw, co ma na celu utożsamienie opozycji politycznej ze środowiskiem przestępczym,

X. mając na uwadze, że ze względu na całkowitą izolację kraju społeczność międzynarodowa nie jest w stanie sprawdzić, czy prawa osób podejrzanych są przestrzegane, procesy sądowe są prowadzone uczciwie i czy zapewniony jest dostęp do pomocy prawnej,

Y. mając na uwadze, ze rząd irański aresztował wielu prawników zajmujących się prawami człowieka, m.in. Nasrina Sotoudeha, Mohameda Aliego Dadkaha, Mohamada Oliayifarda, Mohamada Seifzadeha i Mohamada Mostafei, który musiał uciekać z kraju, będąc obrońcą Sakineh Asztiani,

Z.  mając na uwadze, że dochodzi do nadużyć przepisów podatkowych, aby uniemożliwić prawnikom zajmującym się prawami człowieka wykonywanie pracy,

1.  składa hołd odwadze wszystkich irańskich mężczyzn i kobiet walczących w obronie podstawowych wolności, własnych praw człowieka i zasad demokratycznych oraz pragnących żyć w społeczeństwie wolnym od represji i zastraszania;

2.  wzywa rząd irański do ponownego rozpatrzenia spraw Sakineh Mohamadi Asztiani i Zahry Bahrami, zapewnienia im uczciwego procesu sądowego zgodnie z międzynarodowymi standardami oraz umożliwienia dostępu do pomocy prawnej i wsparcia konsularnego;

3.  wzywa rząd irański do natychmiastowego uchwalenia prawa zakazującego kamienowania i innych form wykonywania kary śmierci, chłosty lub więzienia wobec osób uznanych za winne „cudzołóstwa” lub innych przestępstw, a także do przywrócenia moratorium na egzekucje, zgodnie z apelem zawartym w rezolucjach Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 62/149 i 63/168;

4.  wzywa władze irańskie do usunięcia z prawa i praktyki wszelkich form tortur i innych metod okrutnego, nieludzkiego i poniżającego traktowania lub karania, a także do stania na straży należytych procedur prawnych i do położenia kresu bezkarności za łamanie praw człowieka;

5.  głęboko ubolewa z powodu braku uczciwych i przejrzystych procesów sądowych oraz wzywa władze irańskie do zapewnienia uczciwych i otwartych procedur odwoławczych;

6.  wzywa przedstawicieli UE i wysoką przedstawiciel do wznowienia dialogu w sprawie praw człowieka z Iranem;

7.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ONZ, Radzie Praw Człowieka ONZ oraz rządowi i parlamentowi Islamskiej Republiki Iranu.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności