Procedura : 2011/2586(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B7-0195/2011

Teksty złożone :

B7-0195/2011

Debaty :

Głosowanie :

PV 12/05/2011 - 12.3

Teksty przyjęte :

P7_TA(2011)0232

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 134kWORD 79k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0193/2011
16.3.2011
PE459.741v01-00
 
B7-0195/2011

złożony w odpowiedzi na pytanie wymagające odpowiedzi ustnej B7‑0018/2011

zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu


w sprawie negocjacji dotyczących odnowienia umowy partnerskiej w sprawie połowów między UE i Mauretanią


Isabella Lövin, Raül Romeva i Rueda w imieniu grupy politycznej Verts/ALE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie negocjacji dotyczących odnowienia umowy partnerskiej w sprawie połowów między UE i Mauretanią  
B7‑0195/2011

Parlament Europejski,

–   uwzględniając Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r., w szczególności jej art. 61 i 62,

–   uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1801/2006 z dnia 30 listopada 2006 r. dotyczące zawarcia Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską,

–   uwzględniając sprawozdanie z czwartego posiedzenia podkomitetu naukowego przy Komitecie ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku (CECAF), które odbyło się w Akrze, Ghana, w dniach 24-26 października 2005 r.,

–   uwzględniając art. 208 TFUE,

–   uwzględniając wizytę delegacji Komisji Rybołówstwa w Mauretanii w listopadzie 2010 r.,

–   uwzględniając art. 115 ust. 5 i art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że zgodnie z prawem międzynarodowym połowami należy zarządzać w taki sposób, aby „utrzymać lub odtworzyć populację poławianych gatunków na poziomie zapewniającym stałą, maksymalną wydajność, określoną z uwzględnieniem odpowiednich czynników środowiskowych i gospodarczych”,

B.  mając na uwadze, że obecny protokół do umowy partnerskiej z Mauretanią w sprawie połowów wygaśnie w dniu 31 lipca 2012 r., co spowoduje konieczność jego renegocjacji, jeżeli statki pływające pod banderą UE mają nadal operować na wodach Mauretanii,

C. mając na uwadze, że podczas niedawnej wizyty w Mauretanii Komisja Rybołówstwa nie była w stanie wyjaśnić wielu istotnych kwestii w zakresie polityki rybołówstwa w tym kraju, między innymi stanu zasobów i poziomu działalności połowowej prowadzonej przez flotę Mauretanii i innych krajów,

D. mając na uwadze, że od dawna istnieją dowody na to, iż stan wielu zasobów na wodach Mauretanii został uszczuplony,

E.  mając na uwadze, że od wielu lat ujawniają się sprzeczne interesy statków UE i statków mauretańskich, w tym flot rybołówstwa przybrzeżnego i tradycyjnego, jeśli chodzi o dostęp do lukratywnych połowów głowonogów,

1.  nalega, aby każdy wynegocjowany dostęp statków pływających pod banderą UE do połowów na wodach Mauretanii opierał się na zasadzie udostępniania nadwyżki zasobów zgodnie z prawem morza przyjętym przez ONZ; w szczególności domaga się aktualnej, szczegółowej i rygorystycznej oceny wszystkich zasobów, które są przedmiotem wniosków o zezwolenie na dostęp lub które mogą zostać złapane jako przyłów, a także nalega, żeby dostęp UE dotyczył tych ilości, których flota Mauretanii nie jest w stanie odłowić;

2.  zauważa z poważnym zaniepokojeniem, że w najnowszym sprawozdaniu podkomitetu naukowego CECAF z 2005 r. stwierdzono, iż w owym czasie wszystkie zasoby małych gatunków pelagicznych były w pełni wyeksploatowane, większość gatunków przydennych była nadmiernie eksploatowana, a niektóre z nich w pełni wyeksploatowane; zauważa, że w studium grupy roboczej FAO ds. małych gatunków pelagicznych w Afryce Północno-Zachodniej stwierdzono w 2010 r., iż sytuacja uległa pogorszeniu, a zasoby dwóch małych gatunków pelagicznych (ostroboka i sardyneli) są obecnie nadmiernie eksploatowane;

3.  uważa, że w przypadku konieczności wprowadzenia ograniczeń z uwagi na nadmierną eksploatację zasobów, w pierwszej kolejności należy zmniejszyć liczebność flot z państw trzecich (UE i innych), poczynając od tych flot, które powodują największe szkody w środowisku;

4.  uważa, że w celu zapewnienia przejrzystości informacje o każdej umowie dwustronnej i protokole, które zostały wynegocjowane z Mauretanią, powinny być udostępniane publicznie, w tym oceny ex-post, nazwy statków posiadających zezwolenie na połowy na mocy tej umowy i ich kwoty połowowe (w stosownych przypadkach), połowy dokonane na mocy umowy, wszelkie kary nałożone za naruszenie istotnych przepisów oraz sprawozdania na temat wdrożenia wieloletniego programu sektorowego;

5.  jest przekonany, że wszystkie statki, niezależnie od ich wielkości, dokonujące połowów na wodach Mauretanii na mocy umowy powinny być wyposażone w system VMS oraz że sygnały określające ich pozycję powinny być przekazywane bezpośrednio, w czasie rzeczywistym władzom Mauretanii; uważa ponadto, że protokół powinien przewidywać, iż w przypadku awarii systemu VMS danego statku, system ten powinien zostać naprawiony w terminie dwóch tygodni albo zezwolenie na połowy zostanie zawieszone do czasu dokonania naprawy;

6.  uważa, że statki pływające pod banderą UE powinny stosować normy selektywności co najmniej równie surowe jak normy stosowane wobec statków dokonujących połowów na wodach UE w odniesieniu do porównywalnych rodzajów rybołówstwa (np. kratownice selektywne, panele o kwadratowych oczkach, rozmiar i kształt haków itd.);

7.  jest przekonany, że w odniesieniu do zasobów wspólnych z innymi państwami Afryki Zachodniej poziomy dostępu do połowów w Mauretanii muszą być negocjowane z uwzględnieniem poziomów połowów w pozostałych państwach, oraz że ostatecznie UE powinna dążyć do wynegocjowania regionalnej umowy partnerskiej w miejsce szeregu umów dwustronnych;

8.  uważa, że kwoty płacone z tytułu rekompensaty za dostęp do zasobów rybnych na wodach Mauretanii muszą być wyraźnie oddzielone od wsparcia finansowego dla mauretańskiego wieloletniego programu sektorowego w dziedzinie rybołówstwa, a żadne ograniczenie możliwości połowowych nie może prowadzić do zmniejszenia płatności UE na rzecz programu wieloletniego;

9.  jest przekonany, że wsparcie finansowe dla mauretańskiego wieloletniego programu w dziedzinie rybołówstwa musi odpowiadać potrzebom Mauretanii w zakresie zrównoważonego rozwoju rybołówstwa, w szczególności zarządzania rybołówstwem (badania, kontrola, mechanizmy udziału zainteresowanych podmiotów, infrastruktura itd.), zgodnie z tym, co zostało określone w ramach współpracy i rozwoju między UE i Mauretanią; pomoc finansowa udzielana na mocy umowy partnerskiej w sprawie połowów powinna wspierać i wzmacniać cele UE w zakresie współpracy na rzecz rozwoju, aby wypełnić prawne zobowiązanie UE do spójności polityki na rzecz rozwoju wynikające z art. 208 TFUE;

10. jest przekonany, że w wieloletnim programie sektorowym – z uwagi na jego znaczenie dla tworzenia miejsc pracy, bezpieczeństwa żywnościowego itd. – należy zwrócić szczególną uwagę na wspieranie rozwoju ram, które doprowadzą do powstania zrównoważonego pod względem środowiskowym i społecznym rybołówstwa łodziowego (realizacja planu zarządzania rybołówstwem przybrzeżnym w Mauretanii, promowanie wartości dodanej lokalnie, nadzór i kontrola itd.);

11. uważa, że Komisja powinna działać bardziej aktywnie w zakresie planowania, realizacji i oceny wieloletniego programu sektorowego;

12. zachęca Komisję, aby w ramach współpracy na rzecz rozwoju omówiła z Mauretanią cel polegający na dopilnowaniu, by wszystkie kwoty połowowe i zadania przydzielane przez władze mauretańskie flotom krajowym oraz flotom państw trzecich (UE i innym) były objęte długoterminowym planem zarządzania, co pozwoli na utrzymanie zasobów na poziomie powyżej poziomu zapewniającego stałą, maksymalną wydajność;

13. wyraża uznanie dla Komisji za sfinansowanie programu nadzoru w podregionie, w tym w Mauretanii, i zachęca ją do zapewnienia finansowego i innego wsparcia również dla naukowych programów badawczych;

14. utrzymuje, że strefa przybrzeżna o odpowiednich rozmiarach musi zostać zastrzeżona dla mauretańskiej floty rybołówstwa tradycyjnego oraz że każde naruszenie tej strefy musi prowadzić do natychmiastowego cofnięcia prawa do połowów przez statek dokonujący naruszenia;

15. zauważa, że na mocy art. 208 TFUE unijna polityka rybołówstwa w Mauretanii musi być spójna z polityką UE na rzecz rozwoju;

16. jest przekonany, że zasoby morskie mauretańskiej wyłącznej strefy ekonomicznej powinny zostać wykorzystane jako środek do zapewnienia społecznościom mauretańskim bezpieczeństwa żywnościowego oraz do realizacji milenijnych celów rozwoju;

17. utrzymuje, że w przypadku gdy dostęp niektórych statków UE do pewnych rodzajów połowów nie zostaje odnowiony ze względu na obawy o nadmierną eksploatację zasobów lub degradację środowiska, UE i Mauretania muszą opracować i wdrożyć program zarządzania nadmiernie eksploatowanymi łowiskami, zawierający postanowienia uniemożliwiające kontynuację połowów przez statki na mocy innych ustaleń;

18. wzywa Komisję, aby zadbała o pełne przestrzeganie wszystkich wymogów dotyczących sprawozdawczości w zakresie działalności połowowej i połowów oraz lokalnych wyładunków połowów, a także dopilnowała, by nieprzestrzeganie tych wymogów powodowało zawieszenie licencji danego statku;

19. popiera włączenie klauzuli praw człowieka;

20. zachęca Mauretanię do ratyfikacji odnośnych międzynarodowych instrumentów w zakresie rybołówstwa, takich jak porozumienie dotyczące państw portu i porozumienie NZ w sprawie zasobów rybnych;

21. wzywa Komisję i Radę, aby umożliwiły posłom do PE udział w sesjach negocjacyjnych i posiedzeniach wspólnego komitetu w charakterze obserwatorów;

22. uważa, że jedynie w przypadku gdy wszystkie z powyższych uwag zostaną w pełni uwzględnione w protokole, Parlament Europejski powinien wyrazić swoją zgodę.

 

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności