PROJEKT REZOLUCJI w sprawie kryzysu w europejskim sektorze rybołówstwa spowodowanego wzrostem cen ropy
9.5.2011
złożony zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu
Alain Cadec, Antonello Antinoro, Jarosław Leszek Wałęsa, Maria do Céu Patrão Neves, Jim Higgins, Ioannis A. Tsoukalas, Rareş-Lucian Niculescu, Crescenzio Rivellini, Werner Kuhn, Vito Bonsignore w imieniu grupy politycznej PPE
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0297/2011
B7‑0297/2011
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie kryzysu w europejskim sektorze rybołówstwa spowodowanego wzrostem cen ropy
Parlament Europejski,
– uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis,
– uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 875/2007 z dnia 24 lipca 2007 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy de minimis w sektorze rybołówstwa,
– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 7 czerwca 2005 r. zatytułowany „Plan działań w zakresie pomocy państwa – Gorzej i lepiej ukierunkowana pomoc państwa: mapa drogowa reformy pomocy państwa na lata 2005–2009” (COM(2005)0107),
– uwzględniając dyrektywę Rady 73/238/EWG z dnia 24 lipca 1973 r. w sprawie środków zmniejszania skutków trudności w dostawach ropy naftowej i produktów ropopochodnych,
– uwzględniając dyrektywę Rady 2009/119/WE z dnia 14 września 2009 r. nakładającą na państwa członkowskie obowiązek utrzymywania minimalnych zasobów ropy naftowej lub produktów ropopochodnych,
– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 listopada 2010 r. zatytułowany „Energia 2020 − Strategia na rzecz konkurencyjnego, zrównoważonego i bezpiecznego sektora energetycznego”,
– uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 663/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające program wspomagania naprawy gospodarczej poprzez przyznanie pomocy finansowej Wspólnoty na projekty w dziedzinie energetyki,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 czerwca 2008 r. w sprawie kryzysu w sektorze rybołówstwa w następstwie rosnących cen paliw[1],
– uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że w interesie Unii Europejskiej leży ochrona rybołówstwa nie tylko po to, by zachować działalność i zatrudnienie w tym sektorze, ale również po to, by wspierać bezpieczeństwo żywnościowe w Unii,
B. mając na uwadze, że w sektorze rybołówstwa energia jest istotnym składnikiem kosztów operacyjnych oraz że koszty działalności rybaków w dużym stopniu zależą od cen ropy,
C. mając na uwadze, że ceny ropy mają bezpośredni wpływ na dochody rybaków,
D. mając na uwadze, że kryzys gospodarczy i finansowy w sposób szczególny odbija się na sektorze przemysłowym oraz na małych i średnich przedsiębiorstwach, a także zagraża działalności i zatrudnieniu w pierwszym i drugim sektorze gospodarki,
E. mając na uwadze, że kryzys polityczny w krajach Maghrebu i na Bliskim Wschodzie doprowadził do wzrostu cen ropy powyżej 100 dolarów za baryłkę; mając na uwadze, że ceny ropy są nadal bardzo niepewne ze względu na ryzyko niestabilności politycznej w całym świecie arabskim,
F. mając na uwadze, że ostatni wzrost cen ropy doprowadził do kryzysu w sektorze rybołówstwa oraz do poważnych niepokojów wśród rybaków,
G. mając na uwadze, że ceny produktów rybołówstwa i akwakultury zależą od popytu i podaży oraz że producenci mają bardzo mały lub zerowy wpływ na poziom cen produktów rybołówstwa, jako że zaopatrzenie rynku UE w dużym stopniu zależy od importu z krajów trzecich (60%),
H. mając na uwadze, że sektor rybołówstwa znajduje się w trudnej sytuacji gospodarczej, i że został już głęboko dotknięty przez wielokrotne operacje związane z demontażem statków ze względu na limity, spadek połowów oraz cel zmniejszenia europejskiej floty w ramach wspólnej polityki rybołówstwa,
I. mając na uwadze, że dyrektywa Rady nr 73/238 EWG z dnia 24 lipca 1973 r. ma na celu zmniejszenie skutków trudności w dostawach ropy naftowej i produktów ropopochodnych, w szczególności poprzez rekompensowanie lub przynajmniej niwelowanie szkodliwych skutków wszelkich, nawet przejściowych, trudności powodujących zmniejszenie dostaw tych produktów, które mogłyby wywołać poważne zakłócenia w działalności gospodarczej UE,
J. mając na uwadze, że Komisja zezwala państwom członkowskim na przyznawanie przedsiębiorstwom rybackim pomocy de minimis w wysokości maksymalnie 30 000 euro w okresie trzech lat, jeśli pomoc tę można uznać jest za przejrzystą,
1. wyraża poparcie dla rybaków z UE oraz zachęca Komisję i Radę do podjęcia odpowiednich kroków celem ułatwienia ich działalności;
2. zwraca się do Komisji o zwiększenie pułapu pomocy de minimis z 30 000 do 60 000 euro na przedsiębiorstwo przez okres trzech lat;
3. przypomina Komisji i Radzie naglącą potrzebę poprawy bezpieczeństwa dostaw energii w Unii, a także lepszego informowania podmiotów rynkowych i uspokojenia konsumentów co do stanu zapasów ropy naftowej, zwłaszcza jeśli chodzi o ich dostępność w razie kryzysu lub niedoborów;
4. zwraca się do Komisji o przedstawienie planu działania dla regionów nadmorskich, w których występuje czynny sektor rybołówstwa;
5. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich, organizacjom producentów oraz przedstawicielom europejskiego sektora rybołówstwa.
- [1] Dz.U. C 286 E z 27.11.2009, s. 32.