Projekt rezolucji - B7-0529/2011Projekt rezolucji
B7-0529/2011

    PROJEKT REZOLUCJI w sprawie sytuacji w Palestynie

    27.9.2011

    zamykającej debatę na temat oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
    złożony zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu

    Kyriacos Triantaphyllides, Patrick Le Hyaric, Bairbre de Brún, Jean‑Luc Mélenchon, Willy Meyer, Nikolaos Chountis, Lothar Bisky, Helmut Scholz, Sabine Wils, Marie-Christine Vergiat, Jacky Hénin, Søren Bo Søndergaard, Marisa Matias, Miguel Portas, Sabine Lösing, Ilda Figueiredo, João Ferreira w imieniu grupy politycznej GUE/NGL

    Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0525/2011

    Procedura : 2011/2828(RSP)
    Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
    Dokument w ramach procedury :  
    B7-0529/2011
    Teksty złożone :
    B7-0529/2011
    Teksty przyjęte :

    B7‑0529/2011

    Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Palestynie

    Parlament Europejski

    –   uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych,

    –   uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka,

    –   uwzględniając odnośne rezolucje ONZ, a w szczególności rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 z 1947 r. i nr 194 z 1948 r. oraz rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 242 z 1967 r. i nr 338 z 1973 r.,

    –   uwzględniając wnioski Rady z dnia 8 grudnia 2009 r. w sprawie procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie,

    –   uwzględniając podsumowanie dokonane przez przewodniczącego spotkania komitetu kontaktowego ad hoc, które odbyło się w Brukseli w dniu 13 kwietnia 2011 r.,

    –   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

    A. mając na uwadze, że w rezolucji nr 181 z dnia 29 listopada 1947 r. Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych zdecydowało o utworzeniu dwóch państw na terytorium byłego Mandatu Palestyny;

    B.  mając na uwadze, że w następstwie rezolucji nr 181 i na jej mocy państwo Izrael zostało uznane i przystąpiło do Organizacji Narodów Zjednoczonych dnia 11 maja 1949 r., zaś państwo palestyńskie nie zostało jeszcze uznane, a co za tym idzie nie jest członkiem ONZ;

    C. mając na uwadze, że Palestyna, nie będąc członkiem ONZ, posiada status obserwatora stałego na posiedzeniach Zgromadzenia Ogólnego ONZ;

    D. mając na uwadze, że dnia 23 września 2011 r. prezydent Palestyny Mahmud Abbas złożył na ręce sekretarza generalnego ONZ oficjalny wniosek o przyjęcie Palestyny w poczet członków tej organizacji;

    E.  mając na uwadze, że nie można kwestionować niezbywalnego prawa narodu palestyńskiego do samostanowienia i państwowości, jak również prawa państwa izraelskiego do istnienia;

    F.  mając na uwadze, że utworzenie państwa Palestyna przyczyniłoby się do utrzymania pokoju i bezpieczeństwa na świecie i pozwoliło dalej podążać drogą koncepcji współistnienia dwóch państw, jak również stanowiło podstawę do wznowienia negocjacji pokojowych zgodnie z wnioskami Rady w sprawie procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie przyjętymi dnia 8 grudnia 2009 r. i 13 grudnia 2010 r.;

    G. mając na uwadze, że osiągnięcia prezydenta Mahmuda Abbasa i premiera Salama Fajjada w zakresie budowania państwowości uzyskały poparcie wielu podmiotów międzynarodowych, w tym komitetu kontaktowego ad hoc, Międzynarodowego Funduszu Walutowego i Banku Światowego;

    H. mając na uwadze, że we wnioskach Rady Unia Europejska wielokrotnie potwierdzała swoje poparcie dla koncepcji dwóch państw – państwa Izrael i sąsiadującego z nim niepodległego, demokratycznego i zdolnego do samostanowienia państwa palestyńskiego – współistniejących obok siebie w pokoju i poczuciu bezpieczeństwa, jak również wzywała do wznowienia bezpośrednich rozmów pokojowych pomiędzy Izraelem a Palestyńczykami i oświadczyła, że nie można zaakceptować żadnych zmian granic sprzed 1967 r., w tym zmian dotyczących Jerozolimy, chyba że są one wynikiem ustaleń obu stron;

    1.  wzywa do natychmiastowego uznania państwa palestyńskiego i przyjęcia go w poczet członków ONZ;

    2.  przypomina o swoim zdecydowanym poparciu dla koncepcji dwóch państw w granicach z 1967 r. z Jerozolimą jako stolicą obu państw – Izraela oraz sąsiadującej z nim niepodległej, demokratycznej i zdolnej do samostanowienia Palestyny – współistniejących obok siebie w pokoju i poczuciu bezpieczeństwa;

    3.  dostrzega i docenia skuteczne wysiłki prezydenta Palestyny Mahmuda Abbasa i premiera Salama Fajjada na rzecz budowania państwowości, które to wysiłki dowiodły, iż Palestyna jest gotowa, by stać się suwerennym państwem;

    4.  wzywa UE i jej państwa członkowskie, by uczyniły wszystko, co w ich mocy, aby zgodnie z poprzednimi oświadczeniami poprzeć uznanie Palestyny w granicach ustalonych w 1967 r., w tym podziału Jerozolimy, oraz przyjęcie Palestyny w poczet pełnoprawnych członków ONZ;

    5.  wzywa do natychmiastowego wstrzymania wszelkich działań osadniczych;

    6.  wzywa społeczność międzynarodową, w tym UE i jej państwa członkowskie, do potwierdzenia ich niezłomnego zaangażowania w bezpieczeństwo zarówno państwa izraelskiego, jak i terytoriów palestyńskich;

    7.  ponownie podkreśla wyrażone w rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 194 z 1948 r. prawo uchodźców palestyńskich do powrotu do ojczyzny;

    8.  zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, przewodniczącemu Zgromadzenia Ogólnego ONZ, sekretarzowi generalnemu ONZ, prezydentowi Autonomii Palestyńskiej, Palestyńskiej Radzie Legislacyjnej, premierowi Izraela i Knesetowi.