PROJEKT REZOLUCJI w sprawie sytuacji w Egipcie i Syrii, a zwłaszcza położenia społeczności chrześcijańskich

24.10.2011

zamykającej debatę na temat oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu

Willy Meyer, Jean-Luc Mélenchon, Marie-Christine Vergiat, Helmut Scholz w imieniu grupy politycznej GUE/NGL

B7‑0547/2011

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Egipcie i Syrii, a zwłaszcza położenia społeczności chrześcijańskich

Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoje poprzednie rezolucje,

–   uwzględniając art. 18 Karty Narodów Zjednoczonych i Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych oraz art. 10 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

–   uwzględniając deklarację ONZ z 1981 r. w sprawie likwidacji wszelkich form nietolerancji i dyskryminacji ze względu na wyznanie lub przekonania,

–   uwzględniając rezolucje Komisji Praw Człowieka ONZ w sprawie zwalczania zniesławiania religii,

–   uwzględniając oświadczenie sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-Moona z października 2011 r., w którym stwierdził on, że rząd Egiptu powinien zagwarantować ochronę praw człowieka i swobód obywatelskich Egipcjanom wszystkich wyzwań,

–   uwzględniając oświadczenie Ruperta Colville'a, rzecznika wysokiego komisarza ONZ ds. praw człowieka, który wezwał władze Egiptu do zagwarantowania bezstronności i niezależności dochodzeń,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że zgodnie z art. 18 Karty Narodów Zjednoczonych i Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych oraz art. 10 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej każdy ma prawo do wolności myśli, sumienia i wyznania; prawo to obejmuje wolność zmiany wyznania lub przekonań oraz wolność uzewnętrzniania, indywidualnie lub wspólnie z innymi, publicznie lub prywatnie, swej religii lub przekonań poprzez nauczanie, praktykowanie, kult i uczestniczenie w obrzędach;

B.  mając na uwadze szereg rezolucji Komisji Praw Człowieka ONZ, w których wezwano wszystkie państwa, aby w oparciu o prawo krajowe i międzynarodowe instrumenty dotyczące praw człowieka podejmowały wszelkie odpowiednie kroki w celu zwalczania nienawiści, dyskryminacji, nietolerancji i aktów przemocy, zastraszania i wymuszenia z powodów nietolerancji religijnej, w tym zamachów w miejscach kultu, a także by szerzyły zrozumienie, tolerancję i szacunek w kwestiach związanych z wolnością wyznania i przekonań;

C. mając na uwadze, że wolność myśli, sumienia i wyznania dotyczy nie tylko wyznawców religii, ale także ateistów, agnostyków i osób niewierzących;

D. mając na uwadze, że dialog między wspólnotami ma kluczowe znaczenie dla wspierania pokoju i wzajemnego zrozumienia między narodami;

E.  mając na uwadze niezadowolenie mieszkańców krajów borykających się z problemami gospodarczymi i społecznymi wynikającymi z realizacji polityki neoliberalnej;

F.  mając na uwadze, że zarówno w Egipcie, jak i w Syrii społeczności chrześcijańskie stanowią około 10% ludności;

G. mając na uwadze, że w piątek 7 października w wyniku ataku doszło do spalenia kościoła koptyjskiego w południowej prowincji Asuan;

H. mając na uwadze, że w niedzielę 9 października koptowie zorganizowali przed budynkiem telewizji państwowej (nazywanym powszechnie Maspero) protest przeciw temu atakowi, przy czym w wyniku starć 25 osób poniosło śmierć a ponad 300 odniosło obrażenia rzekomo z rąk policji wojskowej;

I.   mając na uwadze, że zatrzymano 28 osób, zarówno muzułmanów, jak i chrześcijan, w których sprawie rozpocznie się dochodzenie;

J.   mając na uwadze, że po tych zajściach wicepremier Egiptu Hazem al-Beblawi podał się do dymisji;

K. mając na uwadze, że w ostatnich tygodniach doszło do zabójstw kilku ważnych osób w mieście Homs w Syrii, m.in. inżyniera jądrowego, wykładowców uniwersyteckich i lekarzy, a większość ofiar należała do mniejszości takich jak alawici, chrześcijanie i szyici;

1.  stanowczo potępia użycie przemocy, którego rzekomo dopuściła się egipska policja wojskowa podczas demonstracji, w której życie straciło 25 osób a ponad 300 odniosło obrażenia;

2.  składa kondolencje rodzinom zabitych i rannych w ostatnich zamachach w Egipcie oraz we wszystkich atakach skierowanych przeciwko wspólnotom wyznaniowym;

3.  przypomina o apelu wysokiego komisarza ONZ ds. praw człowieka o bezstronne i niezależne dochodzenie w sprawie tych wydarzeń, które zagwarantuje, że sprawcy poniosą karę i zostaną osądzeni w procesach cywilnych; zaznacza, że w śledztwie należy zwrócić szczególną uwagę na zabójstwo koptyjskich chrześcijan, którzy podczas demonstracji zginęli najprawdopodobniej pod kołami pojazdów policji wojskowej;

4.  jest zaniepokojony tymi wydarzeniami i wyraża nadzieję, że nie utrudnią one procesu, który rozpoczął się zrywem na placu Tahrir, i że w wyniku tego procesu dojdzie do spełnienia nadziei obywateli na podniesienie poziomu życia i poprawę w zakresie praw socjalnych i praw pracy, wolności i demokracji;

5.  zdecydowanie potępia użycie siły i przemocy ze skutkiem śmiertelnym przeciw pokojowym demonstrantom oraz inne poważne naruszenia praw człowieka, do których doszło w Syrii, takie jak arbitralne egzekucje i zatrzymania, wymuszone zaginięcia, tortury oraz regularne prześladowanie i zastraszanie obrońców praw człowieka i dziennikarzy przez władze syryjskie; składa kondolencje rodzinom zabitych i rannych;

6.  wzywa rząd Syryjskiej Republiki Arabskiej do natychmiastowego położenia kresu wszelkiemu naruszaniu praw człowieka oraz do pełnego poszanowania wszystkich praw człowieka i podstawowych swobód, w tym wolności wypowiedzi i zgromadzeń;

7.  wyraża poparcie dla heroicznej walki Syryjczyków przeciwko reżimowi i domaga się, by decyzję co do przyszłości kraju pozostawić całkowicie narodowi syryjskiemu bez jakiejkolwiek ingerencji z zewnątrz;

8.  odrzuca możliwość wszelkiej interwencji zbrojnej w Syrii;

9.  zdecydowanie potępia wszelkie przejawy przemocy, dyskryminacji i nietolerancji ze względu na wyznanie i przekonania, skierowane przeciwko wiernym, apostatom i niewierzącym;

10. podkreśla, że prawo do wolności myśli, sumienia i wyznania to fundamentalne prawo człowieka gwarantowane przez międzynarodowe instrumenty prawne, które powinno być przestrzegane we wszystkich krajach, również w Egipcie i w Syrii; przypomina jednocześnie o swoim zaangażowaniu w podstawową koncepcję niezbywalności wszystkich praw człowieka;

11. potępia instrumentalizację religii w rozmaitych konfliktach politycznych; popiera wszelkie inicjatywy zmierzające do wspierania dialogu i wzajemnego poszanowania między wspólnotami religijnymi; wzywa wszystkie rządy i władze religijne do propagowania tolerancji, poszanowania wolności wyznania i do podejmowania inicjatyw przeciwko nienawiści; zwraca się do rządów o zagwarantowanie wolności wyznania i przekonań; przypomina o swoim poparciu dla wartości, jaką jest laickość państwa;

12. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, a także rządom i parlamentom Egiptu i Syrii oraz Unii Afrykańskiej.