PROJEKT REZOLUCJI w sprawie zakazu stosowania broni kasetowej
14.11.2011
złożony zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
Ulrike Lunacek, Reinhard Bütikofer, Tarja Cronberg, Barbara Lochbihler, Raül Romeva i Rueda, Carl Schlyter, Keith Taylor, Malika Benarab-Attou w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0588/2011
B7‑0588/2011
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie zakazu stosowania broni kasetowej
Parlament Europejski,
– uwzględniając Konwencję dotyczącą broni kasetowej (CCM), która weszła w życie z dniem 1 sierpnia 2010 r. i została poparta w dniu 8 listopada 2011 r. przez 111 państw (podpisało ją 108 państw, w tym 3 państwa członkowskie UE, ratyfikowały ją 63 państwa, w tym 19 państw członkowskich UE, a przystąpiły do niej 3 państwa),
– uwzględniając Konwencję o zakazie lub ograniczeniu użycia pewnych broni konwencjonalnych, które mogą być uważane za powodujące nadmierne cierpienia lub mające niekontrolowane skutki (CCW), będącą w mocy od dnia 2 grudnia 1983 r., uwzględniając również dodatkowe zmiany i protokoły (I-V), a także fakt, iż do dnia 8 listopada 2011 r. konwencję podpisało 50 państw, a 114 zostało jej stronami,
– uwzględniając projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej z dnia 26 sierpnia 2011 r.,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie Konwencji o broni kasetowej[1],
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie wejścia w życie Konwencji o broni kasetowej (CCM) oraz roli UE[2],
– uwzględniając swoje rezolucje z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie wdrażania europejskiej strategii bezpieczeństwa oraz wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony[3], z dnia 11 maja 2011 r. w sprawie rozwoju wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony po wejściu w życie Traktatu z Lizbony[4] i z dnia 7 lipca 2011 r. sprawie postępów w zakresie rozminowywania[5],
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że broń kasetowa stanowi poważne zagrożenie dla osób cywilnych ze względu na śmiertelne skutki, jakie zwykle powoduje na szeroką skalę, oraz że stosowanie tej broni prowadzi do wielu tragicznych obrażeń i śmierci wśród ludności cywilnej po zakończeniu konfliktu, gdyż pozostawione w terenie niewybuchłe podpociski są często znajdowane przez dzieci i inne niewinne, niczego niepodejrzewające osoby;
B. mając na uwadze, że decydującą rolę w pomyślnym zakończeniu „procesu z Oslo”, w którego wyniku powstała Konwencja dotycząca broni kasetowej, odegrało poparcie ze strony większości państw członkowskich UE, inicjatyw parlamentarnych oraz organizacji społeczeństwa obywatelskiego; mając na uwadze, że do chwili obecnej do CCM przystąpiło 66 państw, w tym 17 państw członkowskich UE i 5 państw ubiegających się o członkostwo;
C. mając na uwadze, że państwa-strony CCM obowiązuje zakaz stosowania, opracowywania, produkowania, nabywania w inny sposób, składowania, przetrzymywania lub pośredniego bądź bezpośredniego przekazywania komukolwiek broni kasetowej, a także zakaz pomagania komukolwiek w prowadzeniu jakichkolwiek działań zakazanych w konwencji oraz zakaz zachęcania i nakłaniania do takich działań;
D. mając na uwadze, że CCM definiuje ofiary broni kasetowej jako wszelkie osoby, które w wyniku stosowania broni kasetowej poniosły śmierć, doznały obrażeń cielesnych lub urazów psychologicznych, poniosły straty ekonomiczne, doznały marginalizacji społecznej lub znacznego umniejszenia możliwości wykonywania swoich praw, w tym osoby bezpośrednio dotknięte skutkami stosowania broni kasetowej, a także ich rodziny i społeczności;
E. mając na uwadze, że Konwencja dotycząca broni kasetowej definiuje broń kasetową jako broń służącą do rozpraszania lub uwalniania podpocisków, z których każdy waży poniżej 20 kilogramów;
F. mając na uwadze, że CCM wymaga jak najszybszego zniszczenia wszelkiej broni kasetowej, w ciągu maksymalnie ośmiu lat od wejścia w życie tej konwencji w danym państwie-stronie, przy czym państwo-strona może w wyjątkowych okolicznościach wnieść o przedłużenie tego okresu o maksymalnie kolejne cztery lata;
G. mając na uwadze, że CCM wprowadza nową normę humanitarną dotyczącą pomocy ofiarom, obejmującą osoby, które bezpośrednio ucierpiały w wyniku stosowania broni kasetowej, a także ich rodziny i społeczności;
H. mając na uwadze, że w kontekście CCW projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej zakazuje tylko stosowania, nabywania, składowania i przetrzymywania broni kasetowej wyprodukowanej przed 1 stycznia 1980 r., a po długim, nawet dwunastoletnim okresie odroczenia – niektórych innych rodzajów broni kasetowej wyprodukowanej po 1 stycznia 1980 r., jednak z wyjątkiem broni kasetowej wyposażonej w przynajmniej jedno z następujących zabezpieczeń: a) mechanizm samoniszczący lub samoneutralizujący, b) urządzenie samorozbrajające lub c) co najmniej dwa mechanizmy inicjujące, z których przynajmniej jeden działa jak mechanizm samoniszczący; mając na uwadze, że projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej wprowadza również wyjątek obejmujący wszelkiego rodzaju broń kasetową zawierającą mechanizm lub element powodujący, że po zrzuceniu pocisku na zamierzonym obszarze operacji pozostaje nie więcej niż 1% niewybuchłych podpocisków;
I. mając na uwadze, że broń kasetowa zawierająca tylko jeden mechanizm zabezpieczający okazała się zawodna, gdyż pozostawia w terenie dużą liczbę niewybuchłych podpocisków, które w minionych latach były przyczyną licznych ofiar śmiertelnych;
J. mając na uwadze, że projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej nie wprowadza uzgodnionej przejrzystej i sprawdzalnej normy technicznej dotyczącej odsetka niewybuchów;
K. mając na uwadze, że prawie wszystkie rodzaje broni kasetowej, które wykorzystywano w niedawnych konfliktach i które poważnie wpłynęły na sytuację humanitarną ludności cywilnej, są dozwolone zgodnie z projektem protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej;
L. mając na uwadze, że projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej nie jest spójny z CCM ani jej nie uzupełnia;
M. mając na uwadze, że projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej wprowadza mniej rygorystyczne zobowiązania niż polityka przyjęta już przez niektóre państwa;
N. mając na uwadze, że projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej może doprowadzić do szerszego stosowania broni kasetowej, o której wiadomo, że powoduje niemożliwe do zaakceptowania cierpienia ludności cywilnej, gdyż protokół ten stworzy szczególne, międzynarodowe ramy prawne dla stosowania tego rodzaju broni;
O. mając na uwadze, że projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej stworzy niebezpieczny precedens w międzynarodowym prawie humanitarnym, prowadząc do niespotykanej dotąd sytuacji polegającej na przyjęciu niższego standardu międzynarodowego po tym jak większość państw świata uzgodniła standard wyższy, podczas gdy międzynarodowe prawo humanitarne powinno być kumulacyjne i zapewniać cywilom coraz lepszą ochronę;
P. mając na uwadze, że projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej może zaszkodzić wiarygodności i wizerunkowi CCW, stanowiąc alternatywny element prawa humanitarnego i osłabiając normę;
Q. mając na uwadze poważne wątpliwości co do spójności, a nawet legalności udziału państw-stron CCM w tego rodzaju negocjacjach zmierzających do utrzymania stosowania broni kasetowej, podczas gdy CCM wymaga od wszystkich stron, aby zniechęcały do stosowania broni kasetowej i zachęcały do przystąpienia do CCM;
R. mając na uwadze, że projekt protokołu (VI) w sprawie broni kasetowej może zaszkodzić wysiłkom na rzecz powszechnego przyjęcia CCM;
1. wzywa wszystkie państwa członkowskie UE, aby nie przyjmowały, nie zatwierdzały, a następnie nie ratyfikowały żadnego protokołu do CCW, który zezwala na stosowanie broni kasetowej zakazanej na mocy CCM, oraz wzywa Radę i państwa członkowskie UE do takiego właśnie działania na czwartej konferencji przeglądowej w sprawie CCW odbywającej się w dniach 14-25 listopada 2011 r. w Genewie;
2. wzywa wszystkie państwa członkowskie UE i państwa kandydujące niebędące stronami CCM do przystąpienia do niej w trybie pilnym, a państwa sygnatariuszy CCM do jej jak najszybszej ratyfikacji;
3. wzywa wszystkie państwa członkowskie UE, które nie przystąpiły jeszcze do CCM, ale chcą ograniczyć wpływ stosowania broni kasetowej na sytuację humanitarną, by w oczekiwaniu na przystąpienie do CCM przyjęły na szczeblu krajowym zdecydowane i przejrzyste środki, w tym by przyjęły moratorium na stosowanie, produkcję i przekazywanie broni kasetowej oraz potraktowały rozpoczęcie niszczenia zapasów broni kasetowej jako sprawę pilną;
4. wzywa wszystkie państwa członkowskie UE, które podpisały CCM, aby wykorzystywały każdą okazję, m.in. spotkania dwustronne, dialog wojskowy i fora wielostronne, do zachęcania państw niebędących stronami CCM do jak najszybszego przystąpienia do tej konwencji, oraz aby dokładały wszelkich starań – zgodnie ze zobowiązaniami wynikającymi z art. 21 CCM – w celu zniechęcenia państw niebędących stronami konwencji do stosowania broni kasetowej;
5. wzywa wszystkie państwa do udziału w posiedzeniach międzysesyjnych poświęconych CCM, które odbędą się w Genewie w dniach 16-19 kwietnia 2012 r., oraz w trzecim posiedzeniu państw-stron, które będzie miało miejsce w Oslo w dniach 10-14 września 2012 r.;
6. wzywa państwa członkowskie UE do podjęcia działań na rzecz rozpoczęcia wdrażania konwencji, w tym przez niszczenie składów broni, usuwanie jej i udzielanie pomocy ofiarom, a także do wniesienia wkładu w finansowanie lub różne formy pomocy dla innych państw pragnących wdrożyć konwencję;
7. wzywa Radę i Komisję, aby do porozumień z krajami trzecimi włączały zakaz stosowania broni kasetowej. jako klauzulę standardową obok klauzuli standardowej dotyczącej nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia;
8. wzywa Radę i Komisję, aby uczyniły z walki z bronią kasetową nieodłączną część wspólnotowych programów pomocy zagranicznej w celu wsparcia krajów trzecich w niszczeniu zapasów broni oraz udzielaniu pomocy humanitarnej;
9. wzywa państwa członkowskie UE, Radę i Komisję do podjęcia działań na rzecz powstrzymania krajów trzecich od dostarczania broni kasetowej podmiotom niepaństwowym;
10. apeluje do państw członkowskich UE o przejrzystość co do starań podejmowanych w reakcji na niniejszą rezolucję i o publiczne informowanie o działaniach prowadzonych zgodnie z omawianą konwencją;
11. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich UE i krajów kandydujących, sekretarzowi generalnemu ONZ oraz Koalicji przeciwko Broni Kasetowej.
- [1] Dz.U. C 16 E z 22.1.2010, s. 61.
- [2] Teksty przyjęte, P7_TA-PROV(2010)0285.
- [3] Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0061.
- [4] Teksty przyjęte, P7_TA-PROV(2011)0228.
- [5] Teksty przyjęte, P7_TA-PROV(2011)0339.