Procedura : 2011/2962(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B7-0223/2012

Teksty złożone :

B7-0223/2012

Debaty :

Głosowanie :

PV 10/05/2012 - 12.56
CRE 10/05/2012 - 12.56

Teksty przyjęte :

P7_TA(2012)0203

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 144kWORD 104k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0223/2012
2.5.2012
PE486.789v01-00
 
B7-0223/2012

złożony w następstwie oświadczenia Komisji

zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu


w sprawie piractwa morskiego (2011/2962(RSP))


Izaskun Bilbao Barandica, Gesine Meissner, Alexander Graf Lambsdorff, Marielle de Sarnez w imieniu grupy ALDE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie piractwa morskiego (2011/2962(RSP))  
B7‑0223/2012

Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 maja 2008 r. w sprawie zintegrowanej polityki morskiej Unii Europejskiej(1),

–   uwzględniając swoje rezolucje w sprawie piractwa morskiego, a zwłaszcza rezolucję z dnia 23 października 2008 r. w sprawie piractwa na morzu(2) i rezolucję z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie politycznego rozwiązania problemu piractwa u wybrzeży Somalii(3),

–   uwzględniając Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS) z dnia 10 grudnia 1982 r.,

–   uwzględniając Konwencję Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1988 r. w sprawie przeciwdziałania bezprawnym czynom przeciwko bezpieczeństwu żeglugi morskiej,

–   uwzględniając rezolucje nr 1814 (2008) Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 15 maja 2008 r., nr 1816 (2008) z dnia 2 czerwca 2008 r., jak również rezolucje nr 1851 (2008) z dnia 16 grudnia 2008 r., nr 1897 (2009) z dnia 30 listopada 2009 r., nr 1950 (2010) z dnia 23 listopada 2010 r., nr 1976 (2011) z dnia 11 kwietnia 2011 r., nr 2015 (2011) z dnia 24 października 2011 r. i nr 2020 (2011) z dnia 22 listopada 2011 r. w sprawie sytuacji w Somalii,

–   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/749/WPZiB z dnia 19 września 2008 r. w sprawie wojskowego działania koordynującego Unii Europejskiej wspierającego rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1816 (2008) (EU NAVCO)(4),

–   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r.(5) oraz decyzję Rady 2010/766/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej o nazwie ATALANTA(6), mającej na celu zapobieganie aktom piractwa i rozboju wzdłuż wybrzeży Somalii, odstraszanie od nich oraz ich zwalczanie, a także ochronę statków przewożących pomoc żywnościową dla somalijskich wysiedleńców w ramach Światowego Programu Żywnościowego (WFP) oraz ochronę dostaw misji Unii Afrykańskiej w Somalii (AMISOM),

–   uwzględniając decyzję Rady 2010/96/WPZiB z dnia 15 lutego 2010 r. oraz decyzję Rady 2010/197/WPZiB z dnia 31 marca 2010 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia),

–   uwzględniając koncepcję zarządzania kryzysowego uzgodnioną przez Radę do Spraw Zagranicznych na posiedzeniu w dniu 16 grudnia 2011 r. dla prowadzonej przez Radę misji budowania regionalnych zdolności morskich jako przygotowywanej cywilnej misji WPBiO dysponującej fachową wiedzą wojskową,

–   uwzględniając ramy strategiczne dla Rogu Afryki, stanowiące wytyczne dla zaangażowania UE w tym regionie, przyjęte przez Radę w dniu 14 listopada 2011 r.,

–   uwzględniając układ o podziale władzy podpisany w Dżibuti w dniu 9 czerwca 2008 r., którego celem było rozpoczęcie szeroko zakrojonego procesu pojednania narodowego i stworzenie silnego i powszechnego sojuszu politycznego, będącego w stanie zapewnić pokój, doprowadzić do zgody w kraju i przywrócić centralną władzę państwową,

–   uwzględniając konkluzje konferencji londyńskiej poświęconej Somalii z dnia 23 lutego 2012 r.,

–   uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 27 lutego 2012 r.,

–   uwzględniając pytania z dnia 15 grudnia 2011 r. w sprawie piractwa morskiego skierowane do Rady i do Komisji (B7‑0039/2012 i B7‑0040/2012),

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że transport morski stanowił od zawsze jeden z podstawowych warunków rozwoju gospodarczego i dobrobytu w Europie, a ponad 80% światowego handlu odbywa się drogą morską i że w związku z tym w dobrze pojętym interesie UE leży pomoc w zapewnieniu międzynarodowego bezpieczeństwa morskiego;

B.  mając na uwadze, że europejska działalność połowowa w regionie jest regulowana przez kilka dwustronnych i wielostronnych umów w sprawie połowów z krajami sąsiadującymi;

C. mając na uwadze, że problem piractwa na pełnym morzu wciąż jeszcze nie został rozwiązany, a wręcz przeciwnie, szybko się rozprzestrzenia w zachodniej części Oceanu Indyjskiego, szczególnie na wodach Somalii i Rogu Afryki, lecz również na innych obszarach, w tym w Azji Południowo-Wschodniej i Afryce Zachodniej, stając się coraz większym zagrożeniem dla życia i bezpieczeństwa marynarzy i innych osób, jak również dla rozwoju regionu i jego stabilności, środowiska morskiego, handlu światowego, wszelkiego rodzaju transportu morskiego i żeglugi, łącznie ze statkami rybackimi, a także dla dostaw pomocy humanitarnej;

D. mając na uwadze, że każdego roku 10 000 europejskich statków przepływa przez niebezpieczne obszary morskie, a w związku z tym piractwo jest nie tylko zagrożeniem dla życia i bezpieczeństwa ludzi, lecz także problemem gospodarczym, ponieważ zagraża bezpieczeństwu międzynarodowych morskich szlaków handlowych i ma bardzo negatywny wpływ na handel międzynarodowy;

E.  mając na uwadze, że liczba prób ataków na statki jest wciąż bardzo wysoka – w 2011 r. złożono doniesienia o 28 uprowadzeniach statków, 470 marynarzy zostało porwanych, a 15 zamordowanych, a obecnie około 191 marynarzy z około 7 statków jest przetrzymywanych w charakterze zakładników w Somalii w okropnych i nieludzkich warunkach przez coraz dłuższy czas;

F.  mając na uwadze, że piraci stale doskonalą swoją taktykę i metody oraz że rozszerzyli promień działania, używając największych porwanych statków jako tzw. statków-baz;

G. mając na uwadze, że utrzymujący się brak stabilności politycznej w Somalii stanowi jedną z przyczyn problemu piractwa, a niektórzy Somalijczycy wciąż jeszcze postrzegają piractwo jako dobre i opłacalne źródło dochodów;

H. mając na uwadze, że walki z piractwem nie uda się wygrać samymi metodami wojskowymi, ale wynik jej zależy głównie od skutecznego promowania pokoju, rozwoju i budowania państwowości w Somalii;

I.   mając na uwadze, że EMSA dysponuje instrumentami i danymi, które mogą pomóc operacji EU-NAVFOR ATALANTA zwiększyć bezpieczeństwo statków i marynarzy w regionie;

J.   mając na uwadze, że problem piractwa ma również negatywny wpływ na cały region, gdzie połowy stały się niebezpiecznym przedsięwzięciem, nie tylko dla statków UE prowadzących połowy np. na wodach terytorialnych Seszeli na podstawie umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy UE a Republiką Seszeli, lecz także dla miejscowych rybaków, którym udzielamy wsparcia sektorowego, a w związku z tym bierzemy na siebie odpowiedzialność społeczną w tym zakresie; mając na uwadze, że miejscowi rybacy nie dysponują takimi samymi środkami finansowymi ani zasobami ludzkimi umożliwiającymi ochronę przed piractwem, co trawlery UE;

K. mając na uwadze, że UE jest największym darczyńcą w Somalii i dotychczas zobowiązała się do udzielenia pomocy rozwojowej w wysokości 215,4 miliona EUR w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) na okres 2008–2013; mając na uwadze, że głównym celem tej pomocy finansowej jest pomoc ludności w wydobyciu się z ubóstwa, zapewnienie samonapędzającego się wzrostu gospodarczego oraz zagwarantowanie długotrwałej stabilności w kraju poprzez wyeliminowanie podstawowych przyczyn piractwa dzięki finansowaniu projektów mających na celu poprawę zarządzania, edukacji i wzrostu gospodarczego oraz wspieranie sektorów niepriorytetowych (zdrowie, środowisko, woda i urządzenia sanitarne);

L.  mając na uwadze, że według szacunków Organizacji Narodów Zjednoczonych 40% dochodów z somalijskiego piractwa w 2010 r. zostało wykorzystanych do finansowania lokalnego zatrudnienia i w pewnym stopniu przyczyniło się do lepszej redystrybucji i większych inwestycji w infrastrukturę, co jest dowodem na skalę kryzysu gospodarczego w Somalii;

M. mając na uwadze, że chociaż wysiłki UE w walce ze zjawiskiem piractwa uchroniły wszystkie dostawy w ramach Światowego Programu Żywnościowego (WFP), w przyszłości mogą one stracić skuteczność ze względu na brak sił morskich oraz kwestie prawne, które często uniemożliwiają aresztowanie piratów i stawianie ich przed sądem;

N. mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie opracowują obecnie swoje własne zasady dotyczące obecności uzbrojonych strażników na pokładzie statków handlowych;

1.  ponownie wyraża ogromne zaniepokojenie w związku ze stale rosnącym zagrożeniem, jakie piractwo i zbrojne napady na morzu popełniane wobec międzynarodowych i unijnych statków rybackich, handlowych i pasażerskich na Oceanie Indyjskim w pobliżu wybrzeży Afryki, szczególnie na wodach Somalii i Rogu Afryki, stwarzają dla bezpieczeństwa marynarzy i innych osób, stabilności regionalnej, a także wszelkiego rodzaju transportu morskiego i żeglugi, łącznie z rybołówstwem;

2.  wzywa wysokiego przedstawiciela i państwa członkowskie do pilnego rozważenia sposobów uwolnienia setek marynarzy obecnie przetrzymywanych w charakterze zakładników, co zakończyłoby ich przedłużające się i przerażające uwięzienie przez porywaczy i umożliwiło powrót tych marynarzy do domów i jednoczesne uwolnienie porwanych statków;

3.  z zadowoleniem przyjmuje wkład operacji EU-NAVFOR ATALANTA w bezpieczeństwo na morzu u wybrzeży Somalii poprzez ochronę statków wyczarterowanych przez Światowy Program Żywnościowy do przewozu pomocy żywnościowej dla Somalii, a także innych statków podatnych na zagrożenie;

4.  z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady 2010/766/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej, przedłużającą operację EU-NAVFOR ATALANTA do 12 grudnia 2012 r. i zapewniającą pewność prawa dla postępowań karnych w następstwie schwytania piratów, a także możliwość przekazywania danych osobowych osób podejrzanych; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 27 lutego 2012 r., wzywające do przedłużenia mandatu EU-NAVFOR ATALANTA do grudnia 2014 r.;

5.  apeluje o kontynuację operacji EU-NAVFOR ATALANTA po roku 2012 w celu lepszego zapewnienia skutecznej reakcji UE na piractwo morskie, które ma negatywny wpływ na transport morski, a także na połowy dokonywane przez statki UE i lokalne statki rybackie w odnośnym regionie;

6.  podkreśla, że dalsza bezkarność piratów uniemożliwia zapobieganie aktom piractwa; ubolewa nad faktem, że pomimo umów między UE a krajami trzecimi (Kenią, Seszelami, Mauritiusem, Puntlandem, Somalilandem, Somalią) i międzynarodowymi przepisami prawnymi wielu piratów w ogóle nie aresztowano, a nawet aresztowanych często zwalniano z powodu braku solidnej podstawy prawnej, oraz że prawo karne niektórych państw członkowskich UE zawiera niewystarczające zabezpieczenia prawne przed piractwem na pełnym morzu;

7.  podkreśla, że kwestią pilną jest powołanie w Somalii i innych państwach tego regionu wyspecjalizowanego sądu ds. walki z piractwem ze znaczącym udziałem lub wsparciem międzynarodowym;

8.  w związku z tym apeluje o natychmiastowe i skuteczne środki ścigania oraz karania osób podejrzanych o akty piractwa i wzywa te z krajów trzecich i państw członkowskich UE, które dotychczas tego nie uczyniły, do transpozycji do swojego prawa wszystkich przepisów zawartych w Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, a także w Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie przeciwdziałania bezprawnym czynom przeciwko bezpieczeństwu żeglugi morskiej, w celu rozwiązania problemu bezkarności piratów, i zachęca Radę i Komisję do podjęcia prac nad ewentualnym powołaniem międzynarodowego trybunału orzekającego w sprawach piractwa;

9.  wzywa państwa członkowskie do prowadzenia we współpracy z Europolem i Interpolem dochodzeń w sprawie przepływów pieniężnych oraz do śledzenia tych przepływów pieniężnych, a także do konfiskaty pieniędzy zapłaconych piratom jako okup, gdyż istnieją przesłanki, że pieniądze te mogą być wpłacane na konta w bankach na całym świecie, w tym w Europie, oraz do identyfikowania i rozbijania siatek przestępczości zorganizowanej, które czerpią zyski z takich działań;

10. ubolewa nad tym, że liczba statków wysłanych przez państwa członkowskie na operację EU-NAVFOR ATALANTA uległa zmniejszeniu (z 35 do 10) do jedynie 2–3 na początku 2012 r. i w związku z tym wzywa państwa członkowskie do wysłania większej liczby statków, aby operacja ATALANTA zakończyła się sukcesem;

11. podkreśla rolę EU-NAVFOR, NATO oraz zjednoczonych sił morskich w skutecznym przeciwstawianiu się zwiększonemu wykorzystywaniu porwanych statków jako statków-baz, co znacznie zwiększa zdolność operacyjną piratów i umożliwia im atakowanie z większą siłą, determinacją i elastycznością na całym północno-zachodnim obszarze Oceanu Indyjskiego;

12. podkreśla jednocześnie konieczność zwiększenia strategicznej koordynacji między EU-NAVFOR ATALANTA, somalijskimi siłami bezpieczeństwa (EUTM Somalia) i innymi działaniami w obszarze WPBiO w szeroko rozumianym regionie Rogu Afryki; z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście decyzję Rady z dnia 23 stycznia 2012 r. dotyczącą wznowienia centrum operacyjnego UE i oczekuje jak najszybszego przyjęcia przez Radę decyzji w tej sprawie;

13. wzywa do większej koordynacji między UE, NATO i krajami trzecimi w zakresie działań różnych międzynarodowych sił morskich, prowadzących trzy najważniejsze morskie misje antypirackie w regionie (EU-NAVFOR, CTF-150/151 oraz TF-508 w ramach operacji NATO „Ocean Shield”), aby uniknąć niepotrzebnego powielania działań, gdyż obie te organizacje, UE i NATO, na podstawie własnej niezależności w podejmowaniu decyzji, działają na tym samym obszarze, mają te same interesy i w dużej mierze reprezentują te same narody europejskie; w tym kontekście z ogromnym zadowoleniem przyjmuje konferencję londyńską poświęconą Somalii z dnia 23 lutego 2012 r.;

14. apeluje do EMSA o kontynuowanie współpracy z EU-NAVFOR ATALANTA i dostarczenie operacji – po zatwierdzeniu przez państwo bandery – danych LRIT i zdjęć satelitarnych statków pod banderą UE przepływających przez tę strefę; w tym celu państwa członkowskie powinny zostać zobowiązane do udzielenia Agencji zgody na dostarczenie operacji EU-NAVFOR tych danych i informacji;

15. zachęca armatorów do przestrzegania i pełnego stosowania „Najlepszych zasad postępowania w celu ochrony przed piractwem bazującym w Somalii” (BMP-4), które zawierają wystarczające informacje dla wszystkich zainteresowanych stron na temat sposobów pomagania statkom w unikaniu, powstrzymywaniu lub opóźnianiu ataków pirackich u wybrzeży Somalii; ponawia apel do wszystkich statków działających w tym rejonie o rejestrowanie się w odpowiednich jednostkach koordynacji bezpieczeństwa morskiego i o przestrzeganie zaleceń EU-NAVFOR ATALANTA; zwraca się do państw członkowskich o dopilnowanie, by wszystkie ich statki zostały zarejestrowane;

16. wzywa Radę i Komisję, aby we współpracy z ONZ oraz Unią Afrykańską i w odpowiedzi na liczne wnioski tymczasowego rządu federalnego Somalii o pomoc międzynarodową w przeciwdziałaniu piractwu u wybrzeży Somalii kontynuowały współpracę z tymczasowym rządem federalnym Somalii i wspierały go w zwalczaniu piractwa i jego sprawców, którzy muszą stanąć przed sądem, a także pomogły Somalii i całemu regionowi w zwiększeniu swojego potencjału;

17. z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 12 grudnia 2011 r. w sprawie przygotowania regionalnej misji szkoleniowej dotyczącej budowania regionalnego potencjału morskiego, której celem będzie zwiększenie potencjału morskiego i szkolenie policji przybrzeżnej i sędziów w ośmiu krajach Rogu Afryki i zachodniej części Oceanu Indyjskiego;

18. odnotowuje proces z Dżibuti mający na celu zapewnienie pokoju i pojednania; wzywa do kompleksowego podejścia do sytuacji w Somalii, łączącego bezpieczeństwo z rozwojem, praworządnością i poszanowaniem praw człowieka oraz międzynarodowego prawa humanitarnego;

19. z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji o przyznaniu kolejnych 50 mln EUR wsparcia finansowego UE dla misji Unii Afrykańskiej w Somalii i wzywa państwa członkowskie oraz wspólnotę międzynarodową do pomocy w propagowaniu pokoju, rozwoju gospodarczego i budowaniu stabilnego systemu demokratycznego w Somalii, co ułatwiłoby zapewnienie bezpieczeństwa i walkę z piractwem w perspektywie długoterminowej; z zadowoleniem przyjmuje mianowanie specjalnego przedstawiciela UE ds. Rogu Afryki;

20. jest zaniepokojony wciąż pogarszającą się sytuacją humanitarną w rejonie Rogu Afryki i wzywa wspólnotę międzynarodową, a zwłaszcza państwa członkowskie, do zwiększenia pomocy humanitarnej dla ludności w potrzebie, aby zaspokoić rosnące potrzeby humanitarne i zapobiec dalszemu pogarszaniu się sytuacji;

21. z zadowoleniem przyjmuje projekt UE Marsic wchodzący w skład programu dotyczącego najbardziej niebezpiecznych szlaków morskich w ramach Instrumentu na rzecz Stabilności, mający na celu zwiększenie bezpieczeństwa morskiego w zachodnim rejonie Oceanu Indyjskiego i w Zatoce Adeńskiej poprzez wymianę informacji i budowanie potencjału, podkreślając współpracę regionalną między krajami tego regionu, i oczekuje jego kontynuacji po 2013 r.;

22. zachęca do opracowywania inicjatyw antypirackich w krajach wschodniej i południowej Afryki oraz regionu Oceanu Indyjskiego, takich jak nowy projekt antypiracki MASE (program bezpieczeństwa na morzu), na który UE przeznaczyła dotację w wys. 2 mln USD;

23. powtarza, że piractwo u wybrzeży Somalii jest skutkiem nieobecności prawa i porządku w tym kraju i że w związku z tym wspólnota międzynarodowa powinna dostarczyć rządowi federalnemu Somalii niezbędnego wsparcia technicznego i finansowego w budowaniu potencjału w zakresie sprawowania kontroli nad własnymi wodami terytorialnymi oraz wyłączną strefą ekonomiczną;

24. opowiada się za bardziej formalną koordynacją kompleksowej strategii zwalczania piractwa między poszczególnymi zaangażowanymi stronami w UE; zachęca do powołania formalnej grupy zadaniowej, możliwie pod auspicjami Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ), ze wszystkimi zaangażowanymi władzami; sugeruje, aby koncepcja grupy zadaniowej UE była propagowana na forum Rady Bezpieczeństwa ONZ w celu powołania globalnej grupy zadaniowej, która będzie ściśle współpracować z IMO;

25. powtarza, że taka kompleksowa strategia powinna uwzględniać fakt, iż duża część ludności Somalii czerpie korzyści z tej działalności oraz że jakiekolwiek zdecydowane zachęty mające skłonić tę ludność do odstąpienia od piractwa powinny być ukierunkowane na zmniejszenie bezrobocia wśród młodych ludzi;

26. podkreśla, że korzystanie z usług prywatnych uzbrojonych strażników na pokładzie statków stanowi środek, który nie zastępuje potrzebnego kompleksowego rozwiązania problemu piractwa, mającego wiele aspektów; bierze pod uwagę fakt, że niektóre państwa członkowskie wprowadziły stosowne ustawodawstwo; w tym kontekście wzywa państwa członkowskie, aby stosowały niezbędne środki bezpieczeństwa na pokładzie, gdy jest to możliwe, oraz apeluje do Komisji i Rady, aby pracowały na rzecz ukształtowania podejścia UE do wykorzystywania na pokładzie certyfikowanego uzbrojonego personelu, tak aby zagwarantować odpowiednie wdrażanie inicjatyw IMO w tym zakresie;

27. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, państwom członkowskim, sekretarzom generalnym Unii Afrykańskiej, ONZ i Międzyrządowego Organu ds. Rozwoju, prezydentowi tymczasowego rządu federalnego Somalii oraz Parlamentowi Panafrykańskiemu.

 

(1)

Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0213.

(2)

Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0519.

(3)

Teksty przyjęte, P7_TA(2009)0099.

(4)

Dz.U. L 252 z 20.9.2008, s. 39.

(5)

Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 33.

(6)

Dz.U. L 327 z 11.12.2010, s. 49.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności