Projekt rezolucji - B7-0225/2012Projekt rezolucji
B7-0225/2012

    PROJEKT REZOLUCJI w sprawie sytuacji politycznej dotyczącej piractwa na morzu

    2.5.2012 - (2011/2962(RSP))

    złożony w następstwie oświadczenia Komisji
    zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu

    Saïd El Khadraoui, Ana Gomes, Maria Eleni Koppa, Ricardo Cortés Lastra, Ulrike Rodust w imieniu grupy S&D

    Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0223/2012

    Procedura : 2011/2962(RSP)
    Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
    Dokument w ramach procedury :  
    B7-0225/2012
    Teksty złożone :
    B7-0225/2012
    Debaty :
    Teksty przyjęte :

    B7‑0225/2012

    Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji politycznej dotyczącej piractwa na morzu

    (2011/2962(RSP))

    Parlament Europejski,

    –   uwzględniając w szczególności rezolucje w sprawie zintegrowanej polityki morskiej UE z 20 maja 2008 r., piractwa na morzu z dnia 23 października 2008 r. oraz politycznego rozwiązania problemu piractwa u wybrzeży Somalii z dnia 26 listopada 2009 r.,

    –   uwzględniając Konwencję Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS) z dnia 10 grudnia 1982 r.,

    –   uwzględniając Konwencję Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1988 r. w sprawie przeciwdziałania bezprawnym czynom przeciwko bezpieczeństwu żeglugi morskiej,

    –   uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ, w szczególności rezolucję nr 2020(2011) z dnia 22 listopada 2011 r. w sprawie sytuacji w Somalii,

    –   uwzględniając sprawozdania sekretarza generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych dla Rady Bezpieczeństwa, w szczególności to dotyczące Somalii z dnia 9 grudnia 2011 r.,

    –   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/749/WPZiB z dnia 19 września 2008 r. w sprawie wojskowego działania koordynującego Unii Europejskiej wspierającego rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1816(2008) (EU NAVCO),

    –   uwzględniając wspólne działanie Rady 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. oraz decyzję Rady 2010/766/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej (EU-NAVFOR Atalanta),

    –   uwzględniając decyzję Rady 2010/96/WPZiB z dnia 15 lutego 2010 r. oraz decyzję Rady 2010/197/WPZiB z dnia 31 marca 2010 r. w sprawie misji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu przyczynienie się do szkolenia somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia),

    –   uwzględniając decyzje Rady z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie Centrum Operacyjnego UE mającego na celu wsparcie misji WPBiO na Półwyspie Somalijskim oraz rozszerzenie unijnej operacji Atalanta mającej na celu zwalczanie piractwa,

    –   uwzględniając decyzję Rady 2011/819/WPZiB z dnia 8 grudnia 2011 r. w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Rogu Afryki, która przyczyni się do rozwinięcia i wdrożenia spójnego podejścia UE do piractwa, obejmując wszystkie kierunki działania UE,

    –   uwzględniając koncepcję zarządzania kryzysowego uzgodnioną przez Radę do Spraw Zagranicznych na posiedzeniu w dniu 16 grudnia 2011 r. dla prowadzonej przez Radę misji budowania regionalnych zdolności morskich, jako przygotowywanej cywilnej misji WPBiO dysponującej fachową wiedzą wojskową,

    –   uwzględniając ramy strategiczne dla Rogu Afryki, stanowiące wytyczne dla zaangażowania UE w tym regionie, przyjęte przez Radę w dniu 14 listopada 2011 r.,

    –   uwzględniając układ o podziale władzy podpisany w Dżibuti w dniu 9 czerwca 2008 r., którego celem było zainicjowanie szeroko zakrojonego procesu pojednania narodowego oraz stworzenie silnego i powszechnego sojuszu politycznego, będącego w stanie zapewnić pokój, doprowadzić do zgody w kraju i przywrócić centralną władzę państwową w Somalii,

    –   uwzględniając oświadczenia wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, a w szczególności oświadczenie wygłoszone przez Tomasa Mayra-Hartinga, szefa delegacji UE przy ONZ podczas otwartej debaty Rady Bezpieczeństwa w sprawie sytuacji w Somalii w dniu 5 marca 2012 r.,

    –   uwzględniając konkluzje konferencji poświęconej Somalii, która odbyła się w Londynie w dniu 23 lutego 2012 r.,

    –   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

    A. mając na uwadze, że transport morski był zawsze jednym z podstawowych warunków rozwoju gospodarczego i dobrobytu w Europie, a ponad 80% światowego handlu odbywa się drogą morską mając na uwadze, że piractwo stanowi zagrożenie bezpieczeństwa międzynarodowego oraz stabilności regionalnej, a zwalczanie tego zjawiska, a także głównych jego przyczyn jest priorytetowym elementem działań UE;

    B.  mając na uwadze, że problem piractwa na pełnym morzu wciąż jeszcze nie został rozwiązany, a wręcz przeciwnie, szybko się rozprzestrzenia w zachodniej części Oceanu Indyjskiego, szczególnie na wodach Somalii i Rogu Afryki, lecz również na innych obszarach, w tym w Azji Południowo-Wschodniej i Afryce Zachodniej, stając się coraz większym zagrożeniem dla życia i bezpieczeństwa marynarzy i innych osób, jak również dla rozwoju regionu i jego stabilności, środowiska morskiego, handlu światowego, wszelkiego rodzaju transportu morskiego i żeglugi, w tym dla statków rybackich, a także dostaw pomocy humanitarnej;

    C. mając na uwadze, że piractwo morskie jest symptomem znacznie szerszego problemu obecnego w Somalii i na Półwyspie Somalijskim, który wynika z upadku państwa, zacofania gospodarczego i ubóstwa;

    D. mając na uwadze, że prób ataków na statki jest coraz więcej – w 2011 r. złożono doniesienia o 28 przypadkach uprowadzenia statków, porwaniu 470 marynarzy i zamordowaniu 15; obecnie ponad 7 statków przetrzymuje się dla okupu, a około 191 marynarzy przetrzymuje się w charakterze zakładników w Somalii, czasem w uwłaczających godności ludzkiej warunkach przez coraz dłuższe okresy;

    E.  mając na uwadze, że piraci stale doskonalą swoją taktykę i metody oraz że rozszerzyli promień działania, używając największych porwanych statków jako tzw. statków-baz;

    F.  mając na uwadze, że Rada postanowiła przedłużyć operację Atalanta mającą na celu zwalczanie piractwa o dwa lata do grudnia 2014 r. w celu zapobiegania aktom piractwa i rozboju wzdłuż wybrzeży Somalii, odstraszania od nich oraz ich zwalczania, a także ochrony statków przewożących pomoc żywnościową dla wysiedleńców somalijskich w ramach Światowego Programu Żywnościowego (WFP), ochronę dostaw misji Unii Afrykańskiej w Somalii (AMISOM), jak również ochronę narażonych na niebezpieczeństwo statków u wybrzeży Somalii; uwzględniając ponadto, że operacja EU-NAVFOR Atalanta ma się również przyczynić do monitorowania działalności połowowej u wybrzeży Somalii;

    G. mając na uwadze, że Rada uruchomiła Centrum Operacyjne UE mające na celu wsparcie misji z zakresu Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony (WPBiO) na Półwyspie Somalijskim; mając na uwadze, że Centrum Operacyjne będzie koordynować i pogłębiać synergie pomiędzy trzema operacjami WPBiO na Półwyspie Somalijskim, a mianowicie EU-NAVFOR Atalanta, EUTM Somalia i misją RMCB – planowaniem operacyjnym misji cywilnej mającej na celu wzmocnienie zdolności morskich w regionie,

    H. mając na uwadze, że Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu (EMSA) dysponuje instrumentami i danymi, które mogą pomóc operacji EU-NAVFOR Atalanta poprawić zwiększyć bezpieczeństwo statków i marynarzy na tym obszarze;

    I.   mając na uwadze, że europejska działalność połowowa w regionie regulowana jest przez kilka dwustronnych i wielostronnych umów w sprawie połowów z krajami ościennymi;

    J.   mając na uwadze, że problem piractwa ma również negatywny wpływ na cały region, gdzie połowy stały się niebezpiecznym przedsięwzięciem, nie tylko dla statków UE prowadzących połowy przykładowo na wodach terytorialnych Seszeli na podstawie umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy UE a Republiką Seszeli, lecz także dla miejscowych rybaków, którym udzielamy wsparcia sektorowego, a w związku z tym bierzemy na siebie odpowiedzialność społeczną w tym zakresie; mając na uwadze, że miejscowi rybacy nie dysponują takimi samymi środkami finansowymi ani zasobami ludzkimi umożliwiającymi ochronę przed piractwem co trawlery UE;

    K. mając na uwadze, że UE podpisała protokoły ustaleń z Seszelami i Mauritiusem dotyczące przekazywania piratów zatrzymanych przez EU-NAVFOR, a w chwili obecnej negocjuje podobne umowy z innymi krajami regionu; mając na uwadze, że na Seszelach utworzono Regionalny Ośrodek Koordynacji Wywiadu ds. Ścigania Piractwa;

    L.  mając na uwadze, że sekretarz generalny ONZ przedstawił Radzie Bezpieczeństwa do rozważenia siedem opcji mających wesprzeć cel ścigania i uwięzienia osób odpowiedzialnych za akty piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii;

    M. mając na uwadze, ze UE z zadowoleniem przyjmuje postęp, jaki stanowią tzw. zasady z Garoowe w dziedzinie wdrażania umowy z Kampali oraz planu działania mającego na celu zakończenie okresu przejściowego; mając na uwadze, że nie dotrzymano terminów realizacji zadań zawartych w planie działania, co może spowodować opóźnienie pełnego wdrożenia planu działania;

    N. mając na uwadze, że interesem strategicznym UE jest stabilizacja i dobre sprawowanie władzy na Półwyspie Somalijskim, szczególnie w Somalii;

    O. mając na uwadze, że UE jest największym darczyńcą w Somalii, który dotychczas zobowiązał się do udzielenia pomocy rozwojowej w wysokości 215,4 mln EUR świadczonej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR) na okres 2008-2013; mając na uwadze, że głównym celem pomocy finansowej jest wydźwignięcie ludności z ubóstwa, zapewnienie trwałego wzrostu gospodarczego oraz zagwarantowanie długotrwałej stabilności w kraju poprzez wyeliminowanie podstawowych przyczyn piractwa w drodze finansowania projektów mających na celu poprawę zarządzania, edukacji i wzrostu gospodarczego oraz wspieranie sektorów niepriorytetowych (zdrowie, środowisko, woda, urządzenia sanitarne); mając na uwadze, że nie jest to możliwe bez instytucji sprawujących władzę;

    P.  mając na uwadze, że wielu Somalijczyków ucieka się do piractwa morskiego z braku trwałych alternatyw gospodarczych, szczególnie w dziedzinie rybołówstwa; mając na uwadze, że piractwo morskie stanowi rzeczywistą działalność gospodarczą dla wielu osób trudniących się nim i jest nadal postrzegane przez wielu Somalijczyków jako korzystne i opłacalne źródło dochodów; mając na uwadze, że skuteczne podejście do przeciwdziałania piractwu musi obejmować szerszą i bardziej wszechstronną strategię wydźwignięcia Somalii oraz całego Półwyspu Somalijskiego z ubóstwa i rozkładu państwa; mając na uwadze, że według szacunków Organizacji Narodów Zjednoczonych 40% dochodów z piractwa w Somalii w 2010 r. wykorzystano do finansowania lokalnego zatrudnienia i w pewnym stopniu dochody te przyczyniły się do efektywniejszej redystrybucji i lepszych inwestycji w infrastrukturę, co niemniej jednak w kategoriach bezwzględnych nie przyczyniło się do poprawy bytu osób ubogich;

    Q. mając na uwadze, że wiele państw członkowskich opracowuje obecnie własne zasady dotyczące obecności uzbrojonych strażników na pokładzie statków handlowych;

    R.  mając na uwadze, że chociaż wysiłki UE w walce ze zjawiskiem piractwa uchroniły wszystkie dostawy w ramach Światowego Programu Żywnościowego (WFP), w przyszłości mogą stracić na skuteczności ze względu na brak sił morskich oraz kwestie prawne;

    1.  ponownie wyraża ogromne zaniepokojenie w związku z rosnącym zagrożeniem wywołanym przez piractwo i zbrojne napady na morzu popełniane wobec statków międzynarodowych dostarczających pomoc dla Somalii oraz wobec unijnych statków rybackich, handlowych i pasażerskich na Oceanie Indyjskim u wybrzeży Afryki, szczególnie na wodach Somalii i Rogu Afryki;

    2.  wzywa wysoką przedstawiciel i państwa członkowskie do pilnego rozważenia sposobów uwolnienia setek marynarzy przetrzymywanych obecnie w charakterze zakładników, co pozwoliłoby na ich powrót do domów, a jednocześnie na zakończenie przetrzymywania 7 porwanych statków;

    3.  z zadowoleniem przyjmuje wkład operacji EU-NAVFOR Atalanta w bezpieczeństwo na morzu u wybrzeży Somalii poprzez ochronę statków wyczarterowanych przez Światowy Program Żywnościowy do przewozu pomocy dla Somalii, a także innych statków narażonych na niebezpieczeństwo, oraz w zapewnienie skuteczności reakcji UE na piractwo morskie, które ma negatywny wpływ na pomoc humanitarną, transport morski, a także na połowy prowadzone przez statki UE oraz na lokalne rybołówstwo w tym regionie;

    4.  przyjmuje z ogromnym zadowoleniem decyzję Rady o rozszerzeniu obszaru działań operacji Atalanta na tereny przybrzeżne Somalii oraz na jej wody terytorialne i wody międzynarodowe, co umożliwi tej operacji bezpośrednią współpracę z tymczasowym rządem federalnym i innymi podmiotami somalijskimi w celu wspierania ich walki z piractwem z terenów przybrzeżnych;

    5.  wzywa wysoką przedstawiciel/ wiceprzewodniczącą Komisji, aby zapewniła specjalnemu przedstawicielowi UE odpowiednie instrumenty i narzędzia umożliwiające mu realizację mandatu, który obejmuje udział w staraniach na rzecz stabilizacji w regionie;

    6.  ubolewa nad faktem, że na początku 2012 r. zmniejszyła się liczba statków udostępnionych przez państwa członkowskie operacji EU-NAVFOR Atalanta, i w związku z tym apeluje do państw członkowskich o udostępnienie większej liczby okrętów marynarki wojennej, aby wspomóc pomyślną realizację tej operacji;

    7.  przyjmuje z zadowoleniem wyniki konferencji londyńskiej poświęconej Somalii z dnia 23 lutego 2012 r., która pokazuje determinację wspólnoty międzynarodowej w eliminowaniu piractwa;

    8.  apeluje o natychmiastowe i skuteczne środki ścigania oraz karania osób podejrzanych o akty piractwa i wzywa te z krajów trzecich i państw członkowskich UE, które dotychczas tego nie uczyniły, do transpozycji do swojego prawa wszystkich przepisów zawartych w Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, a także w Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie przeciwdziałania bezprawnym czynom przeciwko bezpieczeństwu żeglugi morskiej, w celu stawienia czoła bezkarności piratów, i zachęca Radę i Komisję do podjęcia prac nad ewentualnym powołaniem wyspecjalizowanego trybunału orzekającego w sprawach piractwa;

    9.  popiera zalecenia sekretarza generalnego ONZ dla Rady Bezpieczeństwa mające ułatwić ujmowanie i ściganie osób podejrzanych o piractwo, zawierające opcje utworzenia specjalnych sądów krajowych, przy ewentualnym udziale podmiotów międzynarodowych, trybunału regionalnego lub międzynarodowego oraz odpowiednich ustaleń w zakresie więzienia, z uwzględnieniem prac grupy kontaktowej ds. piractwa u wybrzeży Somalii (CGPCS), stosowanej praktyki powoływania trybunałów międzynarodowych i mieszanych oraz czasu i środków potrzebnych do osiągnięcia i utrzymania znaczących wyników;

    10. podkreśla jednocześnie potrzebę zagwarantowania przez lokalne sądy uczciwych i skutecznych procesów oraz humanitarnych i bezpiecznych warunków więzienia w ośrodkach regionalnych;

    11. odnotowuje konsensus zawarty na IX sesji plenarnej CGPCS w dniu 14 lipca 2011 r., w sprawie powołania formalnej grupy roboczej 5 ds. „nielegalnych przepływów finansowych związanych z piractwem u wybrzeży Somalii”; wzywa państwa członkowskie do prowadzenia we współpracy z Europolem i Interpolem dochodzeń w sprawie przepływów pieniężnych oraz do ich śledzenia, a także do konfiskaty pieniędzy płaconych piratom jako okup, gdyż istnieją przesłanki, że pieniądze te mogą być wpłacane na konta w bankach na całym świecie, w tym w Europie, oraz do identyfikowania i rozbijania siatek przestępczości zorganizowanej, które czerpią zyski z takich działań;

    12. zachęca EU-NAVFOR, NATO oraz Koalicję Sił Morskich (CMF) do skutecznego przeciwstawiania się wzmożonemu wykorzystywaniu porwanych statków jako statków-baz, które to działanie znacznie zwiększa zdolność operacyjną piratów i umożliwia im atakowanie z większą siłą, determinacją i elastycznością na całym północno-wschodnim obszarze Oceanu Indyjskiego;

    13. podkreśla jednocześnie konieczność zwiększenia strategicznej koordynacji między EU-NAVFOR Atalanta, misją EUTM Somalia i innymi działaniami w obszarze WPBiO, a konkretnie misją budowania regionalnych zdolności morskich (RMCB), w szeroko rozumianym regionie Rogu Afryki; w związku z tym przyjmuje z zadowoleniem decyzję Rady z dnia 23 marca 2012 r. o uruchomieniu Centrum Operacyjnego UE mającego na celu wsparcie misji z zakresu Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony (WPBiO) w Rogu Afryki; w związku z tym wzywa do połączenia dowództwa NAVFOR Atalanta i EUTM Somalia w ramach Centrum Operacyjnego UE;

    14. stanowczo wzywa wysoką przedstawiciel/ wiceprzewodniczącą Komisji do zwiększonej koordynacji i współpracy wszystkich podmiotów międzynarodowych w Somalii i szeroko rozumianym Rogu Afryki – tj. UE, NATO, USA, ONZ i odnośnych krajów – co ma stanowić środek realizacji realnego i celowego podejścia do walki z piractwem, a przede wszystkim z jego oddolnymi przyczynami i konsekwencjami na wielu płaszczyznach; w tym kontekście z ogromnym zadowoleniem przyjmuje konferencję londyńską poświęconą Somalii z dnia 23 lutego 2012 r.;

    15. podkreśla, że w razie potrzeby EMSA powinna kontynuować współpracę z EU-NAVFOR Atalanta, podając na potrzeby operacji – po zatwierdzeniu przez państwo bandery – danych LRIT i zdjęć satelitarnych statków pod banderą UE przepływających przez tę strefę; w tym celu należy wymagać od państw członkowskich wydania Agencji zgody na dostarczenie tych danych i informacji operacji EU-NAVFOR;

    16. zachęca armatorów do przestrzegania i pełnego stosowania „Najlepszych zasad postępowania w celu ochrony przed piractwem bazującym w Somalii” (BMP-4), które zawierają wystarczające informacje dla wszystkich zainteresowanych stron na temat sposobów pomagania statkom w unikaniu, powstrzymywaniu lub opóźnianiu ataków pirackich u wybrzeży Somalii; ponawia apel do wszystkich statków działających w tym rejonie o rejestrowanie się w odpowiednich jednostkach koordynacji bezpieczeństwa morskiego i o przestrzeganie zaleceń EU-NAVFOR Atalanta; zwraca się do państw członkowskich o dopilnowanie, by wszystkie ich statki były rejestrowane;

    17. z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 12 grudnia 2011 r. w sprawie przygotowania regionalnej misji szkoleniowej dotyczącej budowania regionalnego potencjału morskiego, której celem będzie zwiększenie potencjału morskiego oraz szkolenie policji przybrzeżnej i sędziów w ośmiu krajach Rogu Afryki i zachodniej części Oceanu Indyjskiego; wzywa zatem Radę i ESDZ do podjęcia wszelkich starań, aby misja RMCB została rozmieszczona w regionie w kolejnym okresie letnim;

    18. wyraża zdecydowane poparcie dla procesu pokojowego i pojednania z Kampali; wzywa do kompleksowego podejścia do sytuacji w Somalii, łączącego bezpieczeństwo z rozwojem, praworządnością i poszanowaniem praw człowieka oraz międzynarodowego prawa humanitarnego;

    19. przyjmuje z zadowoleniem decyzję Komisji o przeznaczeniu dodatkowych 50 mln EUR pomocy finansowej UE dla misji Unii Afrykańskiej w Somalii (AMISOM) i wzywa państwa członkowskie i wspólnotę międzynarodową, aby niosły pomoc w szerzeniu pokoju, rozwoju gospodarczego i społecznego oraz w budowaniu w Somalii stabilnych rządów demokratycznych, które będą sprzyjać bezpieczeństwu i długoterminowej walce z piractwem; przyjmuje z zadowoleniem wyznaczenie specjalnego przedstawiciela UE ds. Rogu Afryki;

    20. jest zaniepokojony wciąż pogarszającą się sytuacją humanitarną w rejonie Rogu Afryki i wzywa wspólnotę międzynarodową, a zwłaszcza państwa członkowskie, do zwiększenia pomocy humanitarnej dla ludności w potrzebie, aby zaspokoić rosnące potrzeby humanitarne i zapobiec dalszemu pogarszaniu się sytuacji;

    21. przypomina, że piractwo u wybrzeży Somalii jest konsekwencją braku prawa i porządku w tym kraju i że w związku z tym wspólnota międzynarodowa powinna dostarczyć tymczasowemu rządowi federalnemu Somalii niezbędnego wsparcia technicznego i finansowego w budowaniu potencjału w zakresie sprawowania kontroli nad własnymi wodami terytorialnymi oraz wyłączną strefą ekonomiczną;

    22. powtarza, że każda strategia walki z piractwem powinna uwzględniać fakt, iż duża część ludności Somalii czerpie korzyści z tej działalności oraz że jakiekolwiek zdecydowane zachęty mające skłonić tę ludność do odstąpienia od piractwa wymagają ukierunkowania na zatrudnienie ludzi młodych;

    23. z zadowoleniem przyjmuje projekt UE Marsic wchodzący w skład programu dotyczącego najbardziej niebezpiecznych szlaków morskich w ramach Instrumentu na rzecz Stabilności, mający na celu poprawę bezpieczeństwa morskiego w zachodnim rejonie Oceanu Indyjskiego i w Zatoce Adeńskiej poprzez wymianę informacji i budowanie potencjału, uwypuklając współpracę regionalną między krajami tego regionu, i oczekuje jego przedłużenia poza 2013 r.;

    24. zachęca do opracowywania inicjatyw antypirackich w krajach Afryki wschodniej i południowej oraz regionu Oceanu Indyjskiego, takich jak nowy projekt antypiracki MASE (program bezpieczeństwa na morzu), na który UE przeznaczyła dofinansowanie w wysokości 2 mln EUR;

    25. opowiada się za bardziej formalną koordynacją kompleksowej strategii zwalczania piractwa między poszczególnymi zaangażowanymi stronami w UE; zachęca do powołania formalnej grupy zadaniowej, pod ewentualnymi auspicjami Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ), z udziałem wszystkich władz; sugeruje, aby koncepcja grupy zadaniowej UE była propagowana na forum Rady Bezpieczeństwa ONZ w celu powołania globalnej grupy zadaniowej, która będzie ściśle współpracować z IMO;

    26. podkreśla, że wykorzystywanie na pokładzie prywatnych uzbrojonych strażników stanowi środek, który nie zastępuje potrzebnego kompleksowego rozwiązania zagrożenia piractwem, które ma wiele aspektów; bierze pod uwagę fakt, że niektóre państwa członkowskie wprowadziły odnośne ustawodawstwo; w tym kontekście wzywa państwa członkowskie, aby stosowały niezbędne środki bezpieczeństwa na pokładzie, gdy jest to możliwe, oraz apeluje do Komisji i Rady, aby pracowały na rzecz ukształtowania podejścia UE do wykorzystywania na pokładzie certyfikowanego uzbrojonego personelu, tak aby zagwarantować odpowiednie wdrażanie inicjatyw IMO w tym zakresie;

    27. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, państwom członkowskim, sekretarzom generalnym Unii Afrykańskiej, ONZ i Międzyrządowego Organu ds. Rozwoju, prezydentowi tymczasowego rządu federalnego Somalii oraz Parlamentowi Panafrykańskiemu.