Projekt rezolucji - B7-0281/2012Projekt rezolucji
B7-0281/2012

    PROJEKT REZOLUCJI w sprawie sytuacji w Sudanie i w Sudanie Południowym

    6.6.2012 - (2012/2659(RSP))

    zamykającej debatę nad oświadczeniem wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
    zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu

    Véronique De Keyser, Ana Gomes, Ricardo Cortés Lastra, Pino Arlacchi, Patrice Tirolien, Liisa Jaakonsaari w imieniu grupy politycznej S&D

    Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0281/2012

    Procedura : 2012/2659(RSP)
    Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
    Dokument w ramach procedury :  
    B7-0281/2012
    Teksty złożone :
    B7-0281/2012
    Debaty :
    Głosowanie :
    Teksty przyjęte :

    B7‑0286/2012

    Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Sudanie i Sudanie Południowym

    (2012/2659(RSP))

    Parlament Europejski,

    –   uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Sudanu,

    –   uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2046 (2012) z dnia 2 maja 2012 r. w sprawie Sudanu i Sudanu Południowego,

    –   uwzględniając oświadczenie wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa/ wiceprzewodniczącej Komisji Catherine Ashton, w którym z zadowoleniem przyjęła ona rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2046 (2012) z dnia 2 maja 2012 r.,

    –   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

    A. mając na uwadze, że eskalacja napięcia między Sudanem i Sudanem Południowym doprowadziła ostatnio oba kraje na skraj wojny;

    B.  mając na uwadze, że powtarzające się zbrojne incydenty graniczne między Sudanem a Sudanem Południowym, w tym ruchy oddziałów zbrojnych, zajęcie i okupacja Heglig, wspieranie oddziałów paramilitarnych, wspieranie rebeliantów występujących przeciwko drugiemu krajowi, walki między Sudańskimi Siłami Zbrojnymi (SAF) i Ludową Armią Wyzwolenia Sudanu (SPLA), doprowadziły do przekształcenia konfliktu w otwartą konfrontację;

    C. mając na uwadze, że walki między Sudanem i Sudanem Południowym oraz walki trwające w prowincji Kordofanu Południowego i Nilu Błękitnego doprowadziły do tragicznej sytuacji humanitarnej w Sudanie;

    D. mając na uwadze, że brak porozumienia w sprawie tymczasowych ustaleń gospodarczych między oboma krajami, w tym wykorzystania ropy naftowej, doprowadziły do konfiskaty przez Chartum ropy naftowej płynącej z południa oraz decyzji Sudanu Południowego o zaprzestaniu produkcji ropy naftowej, co wydatnie przyczyniło się do obecnego kryzysu;

    E.  mając na uwadze, że w dniu 29 czerwca 2011 r. między rządem Sudanu a rządem Sudanu Południowego zostało zawarte porozumienie w sprawie bezpieczeństwa granic i wspólnego mechanizmu w zakresie polityki i bezpieczeństwa, obejmujące zobowiązanie do utworzenia bezpiecznej zdemilitaryzowanej strefy granicznej, a w dniu 30 lipca 2011 r. – porozumienie w sprawie misji wspierania kontroli granic;

    F.  mając na uwadze, że Sudan Południowy zapowiedział natychmiastowe wycofanie się z okręgu Abyei zgodnie z porozumieniem między Sudanem a Sudanem Południowym z dnia 20 czerwca 2011 r.;

    G. mając na uwadze, że dziesięciolecia wzajemnego braku zaufania powstrzymują każdą ze stron od wykonania gestu umożliwiającego złagodzenie sytuacji i podjęcie poważnych negocjacji;

    1.  wzywa Sudan i Sudan Południowy do zakończenia działań wojennych i okazania politycznej woli rozwiązania problemów nierozstrzygniętych po secesji w oparciu o plan działań zatwierdzony w rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2046 (2012) z dnia 2 maja 2012 r.;

    2.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zarówno Sudan, jak i Sudan Południowy zaakceptowały plan działań i potwierdziły zobowiązanie do natychmiastowego zakończenia działań wojennych, co stanowi ważny pierwszy krok we właściwym kierunku; z zadowoleniem przyjmuje wznowienie bezpośrednich negocjacji w Addis Abebie oraz rolę Unii Afrykańskiej i mediacji Thabo Mbekiego w tym procesie;

    3.  wzywa Sudan i Sudan Południowy do wykazania politycznej i praktycznej woli podążania drogą pokoju przez podjęcie problemów bezpieczeństwa obu stron w drodze konstruktywnych negocjacji w ramach wspólnego mechanizmu w zakresie polityki i bezpieczeństwa, począwszy od bezwarunkowego wycofania wszystkich oddziałów zbrojnych na swoją stronę granicy zgodnie z wcześniej przyjętymi porozumieniami, w tym porozumieniem w sprawie misji wspierania kontroli granic z dnia 30 lipca 2011 r;

    4.  apeluje o natychmiastowe uruchomienie wspólnego mechanizmu weryfikacji i monitorowania granic poprzez wysłanie międzynarodowych obserwatorów i innego personelu w teren w celu monitorowania i pomocy w zapewnieniu przestrzegania ustaleń;

    5.  wzywa Sudan i Sudan Południowy do realizacji niewykonanych elementów porozumienia z dnia 20 czerwca 2011 r. w sprawie tymczasowych środków bezpieczeństwa i porozumień administracyjnych dotyczących okręgu Abyei, w szczególności wycofania wszystkich sił sudańskich i południowosudańskich z okręgu Abyei; z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź natychmiastowego wycofania przez Sudan Południowy sił zbrojnych z okręgu Abyei i wzywa rząd Sudanu do podjęcia takich samych działań;

    6.  z zadowoleniem przyjmuje wycofanie armii Sudanu Południowego z Heglig i wzywa do natychmiastowego zaprzestania bombardowań z powietrza Sudanu Południowego przez Sudańskie Siły Zbrojne;

    7.  wzywa Sudan i Sudan Południowy, by zaprzestały ukrywać i wspierać grupy rebeliantów występujące przeciwko drugiemu krajowi;

    8.  stwierdza, że jest zainteresowany tym, aby Sudan i Sudan Południowy stały się dwoma dobrze prosperującymi pod względem gospodarczym państwami żyjącymi obok siebie w pokoju, z poczuciem bezpieczeństwa i stabilności, oraz podkreśla znaczenie, jakie ma zbudowanie wzajemnego zaufania i środowiska sprzyjającego długotrwałej stabilizacji i rozwojowi gospodarczemu;

    9.  zdecydowanie potępia wszystkie akty przemocy dokonywane wobec osób cywilnych z pogwałceniem międzynarodowego prawa humanitarnego i prawa w dziedzinie praw człowieka;

    10. wzywa wszystkie strony, by propagowały i chroniły prawa człowieka, w tym prawa kobiet i prawa osób należących do grup najbardziej wrażliwych, by stosowały się do zobowiązań wynikających z prawa międzynarodowego, w tym międzynarodowego prawa humanitarnego i międzynarodowego prawa w dziedzinie praw człowieka, oraz apeluje o pociągnięcie do odpowiedzialności wszystkich osób, które dopuściły się poważnego naruszenia tego prawa, w tym przemocy seksualnej;

    11. zdecydowanie nalega na Sudan i Sudan Południowy, aby zezwoliły na udzielenie pomocy humanitarnej ludności na obszarach objętych konfliktem i – zgodnie z prawem międzynarodowym i międzynarodowym prawem humanitarnym – zapewniły personelowi ONZ i innych organizacji humanitarnych bezpieczny, swobodny i bezpośredni dostęp oraz dostawy prowiantu i sprzętu, aby umożliwić temu personelowi skuteczne wykonywanie zadań, polegających na udzielaniu pomocy ludności cywilnej dotkniętej konfliktem;

    12. wzywa oba kraje do zaprzestania podburzającej retoryki i wrogiej propagandy, które prowadzą do demonizacji drugiej strony, ksenofobii i zagrożenia przemocą; wzywa oba rządy do przyjęcia pełnej odpowiedzialności za ochronę obywateli na zasadzie wzajemności zgodnie z międzynarodowymi przepisami spójnymi z porozumieniem ramowym w sprawie statusu obywateli drugiego państwa i powiązanych kwestii parafowanym w marcu 2012 r.;

    13. apeluje o niezależne działania służące ustaleniu faktów w celu oceny strat oraz szkód gospodarczych i humanitarnych, między innymi w instalacjach naftowych i innej kluczowej infrastrukturze w Heglig i jego okolicy;

    14. podkreśla, że rozwiązanie konfliktu w Kordofanie Południowym i regionie Nilu Błękitnego nie może być rozwiązaniem militarnym oraz podkreśla pilną potrzebę znalezienia politycznego rozwiązania w drodze negocjacji w oparciu o poszanowanie różnorodności w jedności;

    15. stanowczo wzywa Sudan i Sudan Południowy do zawarcia porozumienia w sprawie nierozwiązanej kwestii tymczasowych ustaleń gospodarczych między oboma krajami, w tym wykorzystania ropy naftowej;

    16. jest przekonany, że dla osiągnięcia długoterminowej stabilności w regionie niezbędna jest nowa ujednolicona, kompleksowa międzynarodowa strategia, w której UE odgrywałaby rolę obok innych podmiotów międzynarodowych i regionalnych, i która koncentrowałaby się nie tylko na problemach na osi północ-południe i sytuacji w Kordofanie Południowym i regionie Nilu Błękitnego, ale również na bardzo opóźnionym procesie reform w Sudanie i pogłębieniu reform demokratycznych w Sudanie Południowym; wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą oraz Komisję, by były gotowe do udzielenia niezbędnej pomocy, jeżeli rządząca w Sudanie Partia Kongresu Narodowego (NCP) zgodzi się na podjęcie wolnego i nieograniczonego dialogu narodowego mającego na celu ustalenie rozwiązań konstytucyjnych obejmujących wszystkie strony i przez nie akceptowanych oraz podejmie rzeczywiste kroki w kierunku położenia kresu bezkarności w Darfurze, Kordofanie Południowym i regionie Nilu Błękitnego;

    17. 

    wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą, Radę i Komisję do wzmocnienia widoczności oraz skuteczności roli UE w rozwiązywaniu konfliktów poprzez zoptymalizowanie synergii między dyplomatami krajowymi, ESDZ, personelem Komisji Europejskiej i obecnym zespołem specjalnego przedstawiciela UE;

    18. wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą, Radę i Komisję do wspierania inicjatyw służących poprawie przejrzystości i odpowiedzialności poprzez angażowanie przedsiębiorstw naftowych prowadzących działalność w Sudanie i Sudanie Południowym (pochodzących między innymi z Chin, Malezji i Indii) oraz głównych konsumentów ropy naftowej Sudanu i Sudanu Południowego (Japonia);

    19. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, szefom państw i rządów oraz parlamentom państw członkowskich UE, rządom i parlamentom Sudanu i Sudanu Południowego, sekretarzowi generalnemu Narodów Zjednoczonych, szefom państw i rządów Ligi Państw Arabskich oraz instytucjom Unii Afrykańskiej.