Projekt rezolucji - B7-0010/2013Projekt rezolucji
B7-0010/2013

    PROJEKT REZOLUCJI w sprawie śmiertelnych ofiar pożarów w zakładach włókienniczych – zwłaszcza w Bangladeszu

    9.1.2013 - (2012/2908(RSP))

    złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji
    zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu

    Thomas Mann, Gay Mitchell, Filip Kaczmarek, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Daniel Caspary, Elmar Brok, Michèle Striffler, Santiago Fisas Ayxela, Birgit Schnieber-Jastram, Tokia Saïfi, Ria Oomen-Ruijten, Ivo Belet w imieniu grupy PPE

    Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0004/2013

    Procedura : 2012/2908(RSP)
    Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
    Dokument w ramach procedury :  
    B7-0010/2013
    Teksty złożone :
    B7-0010/2013
    Teksty przyjęte :

    B7‑0010/2013

    Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie śmiertelnych ofiar pożarów w zakładach włókienniczych – zwłaszcza w Bangladeszu

    (2012/2908(RSP))

    Parlament Europejski,

    –   uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Bangladeszu, w szczególności rezolucje z 6 września 2007 r.[1] i z 10 lipca 2008 r.[2],

    –   uwzględniając Umowę o współpracy między Wspólnotą Europejską a Ludową Republiką Bangladeszu w sprawie partnerstwa i rozwoju[3],

    –   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

    A. mając na uwadze, że UE i Bangladesz łączą dobre, długotrwałe stosunki, w tym stosunki w oparciu o umowę o współpracy w sprawie partnerstwa i rozwoju,

    B.  mając na uwadze, że eksport odzieży jest jednym z najważniejszych źródeł dochodów dla gospodarki Bangladeszu, sięgając około 15,3 mld EUR rocznie,

    C. mając na uwadze, że w pożarze, który wybuchł w dniu 24 listopada 2012 r. w fabryce odzieży Tazreen, położonej w strefie przemysłowej w Aszulii na przedmieściach Dhaki, zginęło co najmniej 112 osób, a 200 osób zostało rannych,

    D. mając na uwadze, że choć oficjalne dochodzenie wykazało, że przyczyną pożaru był sabotaż, do śmierci wielu osób doszło w wyniku nieodpowiednich standardów bezpieczeństwa, w tym przepełnienia, braku wyjść ewakuacyjnych i zamkniętych istniejących bram ewakuacyjnych, a także w wyniku błędnych działań kierownictwa w sytuacji kryzysowej,

    E.  mając na uwadze, że w następstwie tych wydarzeń pracownicy sektora tekstylnego wyszli na ulice, by zaprotestować przeciwko śmierci kolegów,

    F.  mając na uwadze, że Siddiq Ur Rahman, pełniący obowiązki prezesa Bangladeskiego Stowarzyszenia Producentów i Eksporterów Tekstyliów oświadczył, że rodziny ofiar otrzymają odszkodowanie w wysokości 100 000 BDT (930 EUR),

    G. mając na uwadze, że w ciągu czterech tygodni od pożaru w fabryce Tazreen w bangladeskich fabrykach tekstylnych i odzieżowych doszło do kolejnych 17 pożarów,

    H. mając na uwadze, że warunki pracy w bangladeskich fabrykach są często złe, że przepisy dotyczące bezpieczeństwa są przestrzegane w niewielkim stopniu, panuje przepełnienie, a zabezpieczenia przeciwpożarowe i zabezpieczenia przed wypadkami przemysłowymi są minimalne,

    I.   mając na uwadze, że setki robotników giną co roku w podobnych wypadkach w całym Bangladeszu i południowej Azji,

    1.  wyraża swój smutek z powodu ofiar śmiertelnych w ostatnich pożarach fabryk; składa kondolencje rodzinom pogrążonym w żałobie i osobom poszkodowanym;

    2.  wzywa rząd Bangladeszu do natychmiastowego nałożenia na fabryki obowiązku stosowania przepisów bezpieczeństwa zgodnie ze standardami MOP, a następnie do egzekwowania stosowania tych przepisów przez lokalnych producentów;

    3.  wzywa wszystkie przedsiębiorstwa udzielające zleceń lub podzleceń fabrykom w Bangladeszu i innych państwach, aby wymagały stosowania praktyk produkcyjnych zgodnych z zasadami społecznej odpowiedzialności i zapewniły produkcję swoich towarów w fabrykach przestrzegających standardy bezpieczeństwa;

    4.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa/wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej, Specjalnemu Przedstawicielowi UE ds. Praw Człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich, Radzie Praw Człowieka ONZ oraz rządowi i parlamentowi Bangladeszu.