Procedura : 2013/2612(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B7-0193/2013

Teksty złożone :

B7-0193/2013

Debaty :

Głosowanie :

PV 23/05/2013 - 13.8
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P7_TA(2013)0224

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 139kWORD 81k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0188/2013
15.5.2013
PE509.821v01-00
 
B7-0193/2013

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu


w sprawie odzyskiwania mienia przez kraje, w których zachodzą przemiany zapoczątkowane w czasie arabskiej wiosny  (2013/2612(RSP))


José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Tokia Saïfi, Mairead McGuinness, Elmar Brok, Roberta Angelilli, Elena Băsescu, Daniel Caspary, Anne Delvaux, Sari Essayah, Eduard Kukan, Cristian Dan Preda, Salvatore Iacolino, Giovanni La Via w imieniu grupy PPE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie odzyskiwania mienia przez kraje, w których zachodzą przemiany zapoczątkowane w czasie arabskiej wiosny  (2013/2612(RSP))  
B7‑0193/2013

Parlament Europejski,

–   uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie krajów arabskiej wiosny, a w szczególności rezolucję z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie sytuacji w Egipcie(1),

–   uwzględniając rozporządzenie Rady nr 270/2011 z dnia 21 marca 2011 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Egipcie,

–   uwzględniając nowe rozporządzenie Rady z dnia 26 listopada 2012 r. dotyczące przyjęcia nowych ram legislacyjnych ułatwiających odzyskiwanie mienia w Egipcie i Tunezji, uwzględniając oświadczenie Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa Catherine Ashton z dnia 26 listopada 2012 r.,

–   uwzględniając wnioski współprzewodniczących grup zadaniowych UE–Tunezja i UE–Egipt odpowiednio z dni 28–29 września 2011 r. i 14 listopada 2012 r., a w szczególności ich rozdziały dotyczące odzyskiwania mienia,

–   uwzględniając obowiązujące instrumenty prawne UE mające na celu usprawnienie procedury konfiskaty i odzyskiwania mienia na mocy decyzji Rady 2001/500/WSiSW, 2003/577/WSiSW, 2005/212/WSiSW, 2006/783/WSiSWi 2007/845/WSiSW oraz wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 marca 2012 r. w sprawie zamrożenia i konfiskaty dochodów pochodzących z działalności przestępczej w Unii Europejskiej (COM(2012)0085),

–   uwzględniając konwencję ONZ przeciwko korupcji (UNCAC) z 2005 r., której stronami są: Egipt, Libia, Tunezja oraz wszystkie państwa członkowskie UE (z wyjątkiem Niemiec i Republiki Czeskiej, które jeszcze nie ratyfikowały konwencji), a w szczególności jej art. 43 dotyczący międzynarodowej współpracy i rozdział V dotyczący odzyskiwania mienia,

–   uwzględniając inicjatywę sekretarza generalnego ONZ z dnia 17 września 2007 r. dotyczącą odzyskiwania zagrabionego mienia,

–   uwzględniając inicjatywę dotyczącą odzyskiwania zagrabionego mienia, oficjalnie uruchomioną we wrześniu 2007 r. przez Bank Światowy i Biuro NZ ds. Narkotyków i Przestępczości,

–   uwzględniając pierwsze forum arabskie poświęcone odzyskiwaniu mienia zorganizowane wspólnie przez Katar i amerykańską prezydencję grupy G8 w listopadzie 2012 r. będące najnowszą inicjatywą krajów Bliskiego Wschodu i sojuszników z Zachodu na rzecz nasilenia międzynarodowej współpracy w celu odzyskania funduszy państwowych od obalonych reżimów na Bliskim Wschodzie,

–   uwzględniając Partnerstwo z Deauville z krajami arabskimi będącymi w okresie transformacji nawiązane na szczycie przywódców grupy G8 w maju 2011 r. w Deauville, którego stroną jest UE, a w szczególności związany z nim plan działania z dnia 21 maja 2012 r. dotyczący odzyskiwania mienia,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że chociaż zamrażanie aktywów należy do obowiązków UE, to odzyskiwanie i rozdział mienia leży w gestii państw członkowskich i musi się odbywać zgodnie z ich ustawodawstem krajowym;

B.  mając na uwadze, że odzyskanie mienia ma bardzo duże znaczenie polityczne, ponieważ symbolizuje ono przywrócenie sprawiedliwości i odpowiedzialności w duchu demokracji i praworządności;

C. mając na uwadze, że Rada przedsięwzięła już kroki, by ułatwić zwrot sprzeniewierzonych środków władzom Egiptu i Tunezji; mając na uwadze, że nowe ramy legislacyjne przyjęte w dniu 26 listopada 2012 r. pozwalają państwom członkowskim UE na uwolnienie zamrożonych aktywów w oparciu o orzeczenia sądowe uznane w państwach członkowskich UE oraz ułatwiają wymianę informacji między państwami członkowskimi UE a właściwymi władzami;

D. mając na uwadze, że zwrot mienia zagrabionego przez poprzednie reżimy, abstrahując od jego znaczenia gospodarczego, może przyczynić się do zapewnienia krajom arabskiej wiosny sprawiedliwości i rozliczalności, przez co stanowi ważną kwestię polityczną o dużym symbolicznym znaczeniu w stosunkach między UE a tymi krajami ;

E.  mając na uwadze, że grupy zadaniowe UE-Tunezja i UE-Egipt zwróciły uwagę na to, jak ważny jest zwrot nielegalnie nabytych aktywów, które aktualnie są nadal zamrożone w niektórych krajach trzecich; mając na uwadze, że grupa zadaniowa zgodziła się na sfinalizowanie strategii, która mogłaby obejmować ustanowienie grupy ds. odzyskiwania mienia, koordynowanej przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych, oddzielnie dla każdego kraju;

F.  mając na uwadze, że dzięki Partnerstwu z Deauville zawiązanemu w maju 2011 r. grupa G8 wspiera kraje arabskie będące w procesie zmian zmierzających do stworzenia wolnych, demokratycznych i tolerancyjnych społeczeństw; mając na uwadze, że jego plan działania przedstawiony w dniu 21 maja 2012 r. zakłada, że w następstwie arabskiej wiosny odzyskiwanie mienia stało się pilniejszym priorytetem w regionie oraz dla międzynarodowej wspólnoty;

G. mając na uwadze, że od stycznia 2011 r. fundusze i aktywa należące do 48 osób odpowiedzialnych za sprzeniewierzenie tunezyjskich funduszy państwowych oraz od marca 2011 r. fundusze i aktywa należące do 19 osób odpowiedzialnych za sprzeniewierzenie egipskich funduszy państwowych, w tym do byłych prezydentów Tunezji i Egiptu, Zine'a El Abidine'a Bena Alego i Hosniego Mubaraka, są zamrożone w UE;

H. mając na uwadze, że w dniu 27 marca 2013 r. delegacja wspólnego programu Banku Światowego i ONZ na rzecz odzyskiwania zagrabionego mienia, która spotkała się w Trypolisie z władzami Libii, potwierdziła swoje zaangażowanie w śledzenie libijskich aktywów oraz działania na rzecz dopilnowania zwrotu wszystkich funduszy zagrabionych przez reżim Kaddafiego;

I.   mając na uwadze, że brakuje skutecznej współpracy między państwami „składającymi wniosek” i państwami „otrzymującymi wniosek” oraz mając na uwadze, że proces sądowy odzyskiwania i rozdziału mienia jest złożony, długotrwały i poddany różniącym się wymogom prawnym oraz uzależniony od systemów „państw stron otrzymujących wniosek”;

J.   mając na uwadze, że odzyskiwanie mienia może być przeprowadzane dzięki dwustronnym mechanizmom sądowym i współpracy wielostronnej; mając na uwadze, że operacje odzyskiwania mienia powinny zostać przeprowadzone zarówno na szczeblu krajowym, jak i międzynarodowym;

1.  podkreśla polityczne, lecz także gospodarcze i społeczne znaczenie zwrotu mienia nielegalnie zdobytego w wyniku korupcji byłych reżimów krajów arabskiej wiosny;

2.  przyznaje, że dla krajów arabskiej wiosny odzyskanie zagrabionego mienia ma również znaczenie gospodarcze i społeczne, ponieważ fundusze są potrzebne, by pomóc ustabilizować gospodarkę i tworzyć miejsca pracy oraz generować wzrost w tych krajach, stojących obecnie przed poważnymi wyzwaniami gospodarczymi;

3.  uważa, że skuteczne przepisy dotyczące odzyskiwania mienia wesprą starania przedmiotowych krajów na rzecz zwalczania najgorszych skutków korupcji; jednocześnie takie przepisy są sygnałem dla skorumpowanych polityków, że nie będą oni mieli gdzie ukryć nielegalnie zdobytych aktywów;

4.  wzywa UE i jej państwa członkowskie do podjęcia dalszych znaczących wysiłków na rzecz ułatwienia zwrotu narodom krajów arabskiej wiosny sprzeniewierzonego mienia zagrabionego przez byłe reżimy;

5.  zachęca krajowe biura ds. odzyskiwania mienia we wszystkich państwach członkowskich do ścisłej współpracy oraz do zacieśniania stosunków z właściwymi władzami krajów arabskiej wiosny, aby wspierać te kraje w stosowaniu złożonych procedur prawnych; wzywa UE, by odegrała istotną rolę w zakresie budowy potencjału oraz koordynacji i współpracy między państwami;

6.  w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Kanady, Francji, Niemiec, Włoch, Wielkiej Brytanii, Japonii, Szwajcarii i Stanów Zjednoczonych Ameryki wydania informatora zawierającego pełny opis ich krajowych systemów prawnych pod kątem odzyskiwania mienia, tak by kraje składające wniosek uzyskały lepszą wiedzę na temat tego, co jest prawnie możliwe, jakie informacje są dostępne, jaki rodzaj dochodzenia można przeprowadzić i jak postępować, by skutecznie odzyskać mienie dzięki wzajemnej pomocy prawnej; wzywa wszystkie państwa członkowskie, by wzięły z tego przykład;

7.  z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę grupy G8 w postaci planu działania Partnerstwa z Deauville na rzecz odzyskiwania mienia, w którym określono konkretne środki promowania współpracy i pomocy w rozstrzyganiu spraw, budowy potencjału i wsparcia technicznego, oraz proponuje podjęcie wspólnej inicjatywy regionalnej, zorganizowanie forum arabskiego poświęconego odzyskiwaniu mienia w celu dyskusji i współpracy na rzecz dalszych starań;

8.  uważa, że międzynarodowa współpraca, w tym współpraca sektora publicznego z prywatnym, jest kluczem do rozwiązania tej kwestii, dlatego wzywa UE do ścisłej współpracy z międzynarodowymi partnerami, takimi jak Szwajcaria, międzynarodowe instytucje finansowe, a w szczególności w ramach inicjatywy dotyczącej odzyskiwania zagrabionego mienia oraz forum arabskiego poświęconego odzyskiwaniu mienia, w celu wdrożenia konkretnych środków w tej sprawie oraz dalszego zwiększania koordynacji i zacieśniania współpracy;

9.  wzywa Zgromadzenie Parlamentarne Unii dla Śródziemnomorza do poruszenia tej kwestii z parlamentami narodowymi, aby przekonać deputowanych po obu stronach Morza Śródziemnego do aktywnego wspierania środków prawnych w celu zagwarantowania ściślejszej współpracy między policją a zainteresowanymi organami sądowymi;

10. wzywa UE, by zobowiązała się do przeprowadzenia szeregu działań mających na celu promowanie współpracy i pomocy w rozstrzyganiu spraw, budowy potencjału i wsparcia technicznego, łącznie z organizacją szkoleń dla ekspertów krajowych, w ramach wspierania starań krajów arabskich będących w okresie transformacji w odzyskiwaniu mienia zagrabionego przez byłe reżimy;

11. zdecydowanie popiera utworzenie przez UE grupy śledczych, prawników i prokuratorów z państw członkowskich i innych krajów europejskich w celu dostarczenia właściwym władzom zainteresowanych krajów wsparcia i pomocy prawnej;

12. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Wysokiej Przedstawiciel Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa/wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej, parlamentom i rządom państw członkowskich, Zgromadzeniu Parlamentarnemu Unii dla Śródziemnomorza i władzom krajów arabskich.

(1)

Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0095.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności