PROJEKT REZOLUCJI w sprawie przygotowań do posiedzenia Rady Europejskiej (w dniach 27-28 czerwca 2013 r.) – Europejskie działanie na rzecz walki z bezrobociem osób młodych
10.6.2013 - (2013/2673(RSP))
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
Hannes Swoboda w imieniu grupy S&D
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0270/2013
B7‑0279/2013
Rezolucja Parlamentu Europejskiego sprawie przygotowań do posiedzenia Rady Europejskiej (w dniach 27-28 czerwca 2013 r.) – Europejskie działanie na rzecz walki z bezrobociem osób młodych
Parlament Europejski,
– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 grudnia 2011 r. zatytułowany „Inicjatywa »Szanse dla młodzieży«” (COM(2011)0933),
– uwzględniając swoje pytanie wymagające odpowiedzi ustnej skierowane do Komisji oraz powiązaną z nim rezolucję z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie inicjatywy „Szanse dla młodzieży”[1],
– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 5 grudnia 2012 r. zatytułowany „Wprowadzanie młodzieży na rynek pracy” (COM(2012)0727),
– uwzględniając swą rezolucję z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie gwarancji dla młodzieży (2012/2901(RSP),
– uwzględniając wnioski Rady Europejskiej z dni 7-8 lutego br.,
– uwzględniając zalecenie Rady z dnia 28 lutego 2013 r. w sprawie stworzenia gwarancji dla młodzieży;
– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 12 mara 2013 r. w sprawie inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że 22,8% ludzi młodych w UE jest obecnie bezrobotnych, a w niektórych państwach członkowskich bezrobocie w tej grupie społecznej przekracza 50%;
B. mając na uwadze, że 8,3 mln Europejczyków w wieku poniżej 25 lat oraz dodatkowe 6,5 mln młodych osób w wieku 25-29 lat nie kształci się, nie pracuje i nie szkoli się; mając na uwadze, że wielkości te stale rosną, stwarzając ryzyko utraty całego pokolenia;
C. mając na uwadze, że młodzi ludzie pochodzący ze środowisk imigranckich, młodzi Romowie, młode osoby niepełnosprawne oraz młodzież pochodząca z innych słabych grup społecznych jest w większym stopniu narażona na opuszczenie systemu kształcenia i szkoleń bez uzyskania wykształcenia średniego;
D. mając na uwadze, że 15% dzieci porzuca naukę, nie ukończywszy szkoły średniej, zaś 10% obywateli UE żyje w gospodarstwach domowych, których żaden członek nie posiada pracy;
E. mając na uwadze, że pierwsze oznaki tego, że dany uczeń może porzucić naukę, stanowią wczesny sygnał ostrzegający przed cyklicznym nawrotem ubóstwa;
1. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Rada Europejska wreszcie uznała znaczenie zatrudnienia ludzi młodych dla dobrobytu Europy; nalega, by Rada Europejska i Komisja wzmogły wysiłki w dziedzinie walki z bezrobociem ludzi młodych w ramach szerszego działania mającego na celu zagwarantowanie praw socjalnych, a także znoszenie nierówności społecznych w Unii Europejskiej;
Bezrobocie wśród młodzieży źródłem nierówności społecznych
2. podkreśla negatywne skutki makroekonomiczne – szczególnie wpływ na wzrost, możliwości zatrudnienia w przyszłości i produktywność – braku równowagi społecznej pomiędzy państwami członkowskimi pod względem zatrudnienia ludzi młodych; dlatego też domaga się niezwłocznego podjęcia działań na szczeblu UE zmierzających do zlikwidowania tego braku równowagi w ramach semestru europejskiego;
3. w związku z tym wzywa Radę do wyrażenia zgody na włączenie wskaźników socjalnych do procedury zakłóceń równowagi makroekonomicznej, w tym wskaźników bezrobocia wśród ludzi młodych; wzywa Radę, aby jednocześnie uzgodniła opracowanie tabeli wyników dotyczącej wspólnych wskaźników socjalnych, w tym wskaźników bezrobocia wśród młodzieży oraz obejmującej mechanizm ostrzegania w celu monitorowania postępów w państwach członkowskich;
4. podkreśla, że mobilność ludzi młodych nie może być postrzegana jako trwałe rozwiązanie problemu bezrobocia w tej grupie społecznej, jako że może ona doprowadzić do zjawiska drenażu mózgów, a także poważnego spadku kapitału społecznego i ochrony społecznej w wielu państwach członkowskich; wzywa Radę, aby skupiła wysiłki na poprawie sytuacji w dziedzinie dobrowolnej mobilności ekonomicznej wśród ludzi młodych, aby uniknąć wygnania z przyczyn ekonomicznych, a także poprawić możliwości przenoszenia praw emerytalnych, a także praw pracowniczych i ochrony społecznej na terenie całej UE;
5. podkreśla, że samozatrudnienia ludzi młodych nie można uważać za rozwiązanie problemu bezrobocia w tej grupie, jako że osoby prowadzące własną działalność gospodarczą stają w obliczu takich zjawisk jak pracujący nędzarze, niewypłacalność oraz samozatrudnienie pozorowane; podkreśla to dodatkowo mając na uwadze niezmiernie wysoką liczbę bezrobotnych ludzi młodych w wielu państwach członkowskich;
6. nalega, by Rada rozpoczęła prace nad stworzeniem automatycznych mechanizmów stabilizacyjnych na poziomie UE, począwszy od gwarancji dla młodzieży, które absorbowałyby wstrząsy gospodarcze w poszczególnych krajach; wzywa Komisję do przedstawienia informacji dotyczących wykonalności i wartości dodanej wprowadzenia minimalnego zasiłku dla bezrobotnych w średniej perspektywie czasowej;
7. podkreśla, że najskuteczniejszym narzędziem długoterminowej walki z bezrobociem jest trwały wzrost gospodarczy, u którego podłoża leży unia bankowa UE umożliwiająca odbudowanie zdolności inwestowania w peryferyjne państwa członkowskie
Gwarancja dla młodzieży
8. z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Rady z dnia 28 lutego 2013 r. w sprawie stworzenia gwarancji dla młodzieży; apeluje o szybkie wdrożenie systemów gwarancji dla młodzieży we wszystkich państwach członkowskich; podkreśla, że gwarancja dla młodzieży to nie gwarancja zatrudnienia, a instrument zapewniający wszystkim bezrobotnym obywatelom UE i osobom legalnie przebywającym w UE w wieku do 30 lat otrzymanie dobrej oferty pracy, możliwość dalszej nauki lub stażu w ciągu czterech miesięcy od utraty pracy lub ukończenia formalnej nauki; podkreśla w szczególności, że systemy gwarancji dla młodzieży powinny skutecznie poprawić sytuację młodych ludzi niekształcących się, niepracujących ani nieszkolących się, a także osób wywodzących się z grup społecznych znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji;
9. uważa, że finansowanie systemów gwarancji dla młodzieży ze środków unijnych powinno odgrywać ważną rolę, wzywa do pilnego przekazania kwoty w wysokości 6 mld EUR na nową inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w pierwszych dwóch latach obowiązywania wieloletnich ram finansowych, w celu rozwiązania problemu bezrobocia, a także wdrożenia gwarancji dla młodzieży w regionach NUTS 2, w których stopa bezrobocia ludzi młodych wyniosła w 2012 r. ponad 20% (zwanych dalej regionami kwalifikującymi się) lub w regionach NUTS 3, w których stopa bezrobocia wśród ludzi młodych wyniosła w 2012 r. ponad 22,5%;
10. z zadowoleniem przyjmuje przeznaczenie kwoty 6 mld EUR na inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych; podkreśla, że MOP szacuje koszty wprowadzenia gwarancji dla młodzieży w krajach strefy euro na 21 mld EUR, w związku z czym istnieje zapotrzebowanie na dodatkowe środki finansowe w znaczącej wysokości; podkreśla, że inwestycje społeczne na rzecz młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się pozwoliłyby zredukować obecne straty gospodarcze spowodowane nieobecnością ludzi młodych na rynku pracy, które Eurofound szacuje na 153 mld EUR, co odpowiada 1,2% unijnego PKB; dlatego też apeluje, aby podwyższyć kwotę przeznaczoną na inicjatywę na rzecz zatrudnienia ludzi młodych w kontekście przeglądu wieloletnich ram finansowych, które muszą zapewniać elastyczność, szczególnie jeżeli chodzi o walkę z bezrobociem wśród ludzi młodych;
11. podkreśla ponadto, że szczególnie Europejski Fundusz Socjalny (EFS) powinien mieć taką strukturę, jaka pozwoli na finansowanie gwarancji dla młodzieży, a zatem na EFS należy przeznaczyć przynajmniej 25% środków przewidzianych na politykę spójności; uważa jednak, że należy zachować równowagę między finansowaniem ze środków UE i państw członkowskich;
12. zachęca Europejski Bank Inwestycyjny, by wniósł wkład w realizację gwarancji dla młodzieży, na przykład przez powiązanie pożyczek z tworzeniem miejsc pracy i stanowisk szkoleniowych lub wspieranie rozwoju dwutorowego systemu kształcenia; podkreśla, że taki mechanizm pożyczkowy można by rozszerzyć na wszystkie kredyty bankowe; zwraca jednak uwagę, że pożyczki z EBI należy postrzegać jako uzupełnienie, a nie zastąpienie finansowania ze środków UE w formie dotacji;
13. domaga się, by systemom gwarancji dla młodzieży towarzyszyły ramy na rzecz gwarancji jakości, tak by oferowane kształcenie i szkolenie oraz miejsca pracy były związane z odpowiednimi warunkami płacy i zatrudnienia oraz spełniały normy bezpieczeństwa i higieny;
14. wzywa do angażowania partnerów społecznych na szczeblu regionalnym, krajowym i europejskim we wdrażanie systemów gwarancji dla młodzieży już na wczesnym etapie;
Walka z bezrobociem wśród osób młodych na szczeblu krajowym
15. podkreśla, że inwestycje w zatrudnienie młodzieży muszą stanowić jeden z najważniejszych elementów krajowych strategii inwestycji w dziedzinie polityki socjalnej; uważa, że integracyjny wzrost ma chronić grupy społeczne będące siłą napędowa społeczeństwa, wzywa zatem państwa członkowskie do wyłączania inwestycji w edukację i szkolenie z krajowych celów w dziedzinie redukcji deficytu; domaga się, by państwa członkowskie podjęły zdecydowane działania na rzecz walki z bezrobociem wśród osób młodych, w szczególności poprzez zapobieganie przedwczesnemu przerywaniu nauki, szkoleń czy praktyk (np. wdrażając system kształcenia dwutorowego lub inne równie skuteczne ramy), a także by opracowały kompleksowe strategie dla młodzieży niekształcącej się, niepracującej ani nieszkolącej się; podkreśla ponadto, jak ważna rolę odgrywają partnerzy społeczni w walce z bezrobociem wśród ludzi młodych; zwraca również uwagę na odpowiedzialność przedsiębiorstw za sprawienie, by ludzie młodzi korzystali z wysokiej jakości szkolenia w trakcie pracy;
16. zauważa, że inwestycje społeczne na rzecz młodzieży mogą przybierać różnorodne formy, np.: rozwoju współpracy pomiędzy szkołami, ośrodkami doskonalenia zawodowego i przedsiębiorstwami lokalnymi lub regionalnymi; oferowania wysokiej jakości specjalistycznych programów szkoleniowych oraz wysokiej jakości praktyk dla młodzieży; programów szkoleń zawodowych realizowanych we współpracy z przedsiębiorstwami; programów przyuczania do zawodu z udziałem starszych stażem pracowników, tak by zatrudnić i przeszkolić młodych ludzi na konkretnych stanowiskach lub zapewnić sprawniejsze przechodzenie ze szkół do zakładów pracy; zachęcania młodych ludzi do uczestnictwa w życiu społecznym oraz propagowania mobilności na szczeblu regionalnym, europejskim i międzynarodowym dzięki dalszym wysiłkom na rzecz wzajemnego uznawania kwalifikacji i umiejętności; podkreśla też, że inwestycje społeczne mogą być realizowane równolegle ze skutecznymi zachętami, takimi jak dofinansowanie zatrudnienia lub składki na ubezpieczenie dla ludzi młodych, które zapewnią godne warunki życia i pracy, aby zachęcić pracodawców publicznych i prywatnych do zatrudniania ludzi młodych, do inwestowania zarówno w tworzenie wysokiej jakości miejsc pracy dla tych osób, jak i w stałe szkolenie i podnoszenie umiejętności w trakcie zatrudnienia, oraz do wspierania przedsiębiorczości wśród młodzieży;
17. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.
- [1] Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0224.