Procedura : 2013/2676(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B7-0434/2013

Teksty złożone :

B7-0434/2013

Debaty :

PV 10/10/2013 - 2
CRE 10/10/2013 - 2

Głosowanie :

PV 10/10/2013 - 9.6
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P7_TA(2013)0420

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 124kWORD 78k
1.10.2013
PE519.279v01-00
 
B7-0434/2013

złożony w następstwie pytania wymagającego odpowiedzi ustnej B7-0507/2013

zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu


w sprawie dyskryminacji ze względu na przynależność kastową 2013/2676 (NLE)


Eva Joly w imieniu Komisji Rozwoju

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie dyskryminacji ze względu na przynależność kastową 2013/2676 (NLE)  
B7‑0434/2013

Parlament Europejski,

–   uwzględniając rezolucje z 13 grudnia 2012 r. w sprawie dyskryminacji ze względu na przynależność kastową w Indiach(1), z 17 stycznia 2013 r. w sprawie przemocy wobec kobiet w Indiach(2), z 1 lutego 2007 r. w sprawie sytuacji dalitów w zakresie przestrzegania praw człowieka w Indiach(3) oraz z 18 kwietnia 2012 r. w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka na świecie oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie, w tym wpływu na strategiczną politykę UE w dziedzinie praw człowieka(4),

–   uwzględniając międzynarodowe konwencje dotyczące praw człowieka, w tym międzynarodową konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej i ogólne zalecenie XXIX Komitetu ds. Likwidacji Dyskryminacji Rasowej do tej konwencji,

–   uwzględniając projekt zasad i wytycznych ONZ w zakresie eliminacji dyskryminacji ze względu na pracę i pochodzenie(5), opublikowany przez Radę Praw Człowieka,

–   uwzględniając poważne zastrzeżenia, uwagi i zalecenia wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka w sprawie dyskryminacji o podłożu kastowym,

–   uwzględniając ostatnie zalecenia w sprawie dyskryminacji na tle kastowym wydane przez organy traktatowe ONZ oraz osoby upoważnione w ramach specjalnych procedur ONZ,

–   uwzględniając sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ w sprawie współczesnych form rasizmu, dyskryminacji rasowej, ksenofobii i pochodnych form nietolerancji z dnia 24 maja 2011 r.(6), a także sprawozdania zawarte w powszechnych przeglądach okresowych krajów dotkniętych podziałem kastowym,

–   uwzględniając analizę Parlamentu Europejskiego „Przegląd praw człowieka i ubóstwa: działania UE na rzecz zaradzenia dyskryminacji o podłożu kastowym”,

–   uwzględniając zapytanie ustne do Komisji z dnia 18 września 2013 r. w sprawie dyskryminacji o podłożu kastowym (O‑000091/2013 – B7‑0507/2013),

–   uwzględniając art. 115 ust. 5 i art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że pojęcie kasty ma wymiar społeczno-religijny, tak jak w Azji, gdzie osoby znajdujące się poza systemem kastowym są uważane za „nieczyste” i „nietykalne” z natury, lecz mając na uwadze, że w szerszym kontekście system kastowy oznacza sztywny podział społeczeństwa na zhierarchizowane grupy określone ze względu na pochodzenie i pracę; mając na uwadze, że dyskryminacja ze względu na pracę i pochodzenie, w szerszym pojęciu stosowanym przez ONZ, jest formą dyskryminacji zakazaną przez międzynarodowy system praw człowieka, co stwierdzono w Powszechnej deklaracji praw człowieka, międzynarodowym Pakcie praw obywatelskich i politycznych, międzynarodowym Pakcie praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, międzynarodowej Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji, międzynarodowej Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet, Konwencji o prawach dziecka oraz konwencji nr 111 Międzynarodowej Organizacji Pracy;

B.  mając na uwadze, że w czerwcu 2011 r. Githu Muigai, Specjalny Sprawozdawca ONZ ds. Rasizmu, podkreślił, że istotne jest, aby unikać ustanawiania jakiejkolwiek hierarchii między różnymi przejawami dyskryminacji, nawet jeśli mogą one mieć różny charakter i stopień w zależności od kontekstów historycznych, geograficznych i kulturowych, w tym dyskryminacji „społeczności romskiej w Europie i ofiar systemów kastowych w Afryce, Azji i na Bliskim Wschodzie”;

C. mając na uwadze, że mimo działań podejmowanych przez rządy niektórych krajów borykających się z problemem kastowym w celu zapewnienia konstytucyjnej i ustawowej ochrony oraz specjalnych środków przeciwko dyskryminacji kastowej i „nietykalności”, dyskryminacja o podłożu kastowym nadal pozostaje rozpowszechniona i trwała, a jej oddziaływanie obejmuje wedle szacunków 260 mln ludzi na całym świecie;

D. mając na uwadze, że dyskryminacja o podłożu kastowym występuje w wielu krajach na całym świecie, przy czym najwięcej jej ofiar zamieszkuje w Azji; mając na uwadze jednak, że również na innych obszarach, w tym w Afryce i na Bliskim Wschodzie, istnieją duże ilości ofiar;

E.  mając na uwadze, że niewdrożenie przepisów ustawowych i strategii politycznych oraz brak skutecznych środków i sprawnie działających instytucji państwowych, w tym wymiaru sprawiedliwości i policji, wciąż są głównymi przeszkodami na drodze do likwidacji dyskryminacji o podłożu kastowym;

F.  mając na uwadze, że w wielu krajach borykających się z problemem kastowym wciąż nie rozwiązano kwestii gromadzenia posegregowanych danych oraz nie zaspokojono potrzeby szczegółowego prawodawstwa i środków ochrony przed dyskryminacją kastową;

G. mając na uwadze, że mimo wysiłków rządów i coraz większych starań niektórych agencji międzynarodowych kasty nadal cierpią z powodu surowych form wykluczenia społecznego, ubóstwa, przemocy, segregacji, nadużyć fizycznych i słownych związanych z przesądami i pojęciami czystości i nieczystości;

H. mając na uwadze, że praktyka nietykalności wciąż jest szeroko stosowana i przybiera nowoczesne formy; mając na uwadze, że wspólnoty dotknięte dyskryminacją borykają się z ograniczeniami w życiu politycznym oraz poważną dyskryminacją na rynku pracy;

I.   mając na uwadze, że w niektórych krajach, takich jak Indie, obowiązkowe działania pozytywne do pewnego stopnia przyczyniły się do włączenia dalitów do sektora publicznego, lecz brak środków ochronnych na rzecz niedyskryminacji na rynku i w sektorze prywatnym przyczynia się do wzrostu wykluczenia i nierówności;

J.   mając na uwadze, że wedle szacunków MOP zdecydowana większość ofiar pracy za długi w Azji Południowej pochodzi z kast i szczepów zarejestrowanych; mając na uwadze, że praca przymusowa i za długi jest szczególnie rozpowszechniona w rolnictwie, sektorze wydobywczym i odzieżowym, które dostarczają wyrobów wielu przedsiębiorstwom wielonarodowym i europejskim;

K. mając na uwadze, że niedyskryminacja w dziedzinie zatrudnienia jest jednym z czterech podstawowych praw pracowniczych, ujętym również w międzynarodowych wytycznych i ramach dla przedsiębiorstw, takich jak wytyczne ONZ w dziedzinie biznesu i praw człowieka, wytycznych OECD i wytycznej ISO 26000 w sprawie społecznej odpowiedzialności, przy czym w tej ostatniej dyskryminacja o podłożu kastowym jest wspomniana konkretnie jako poważna forma dyskryminacji;

L.  mając na uwadze, że rządy i władze krajów dotkniętych problemem kastowym wzywa się do uwzględnienia projektu zasad i wytycznych ONZ dotyczących likwidacji dyskryminacji ze względu na pracę i pochodzenie oraz do podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu likwidacji i zapobiegania dyskryminacji o podłożu kastowym, a także do zaradzenia wszelkim brakom we wdrożeniu na szczeblu federalnym, państwowym, regionalnym i lokalnym, by wdrażać, zmieniać lub wprowadzać specjalne przepisy prawa i środki polityki służące ochronie i wspieraniu praw dalitów oraz grup w podobny sposób dotkniętych problemem kastowym;

1.  potępia ciągłe naruszenia praw człowieka popełniane wobec ludzi cierpiących z powodu segregacji kastowej i dyskryminacji o podłożu kastowym, w tym odmowy równego traktowania, dostępu do systemu prawnego i zatrudnienia, ciągłej segregacji i wynikających z podziałów kastowych barier, które uniemożliwiają poszanowanie podstawowych praw człowieka i rozwój;

2.  uważa, że dokumenty tożsamości nie powinny zawierać informacji o pochodzeniu kastowym, ponieważ jest to sprzeczne z zasadami równego traktowania i mobilności społecznej;

3.  z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie Githu Muigai, Specjalnego Sprawozdawcy ONZ ds. Rasizmu, oraz podkreśla, że wszystkie ofiary dyskryminacji na tle kastowym na całym świecie należy traktować z jednakową uwagą i zapewnić im jednakową ochronę; w szerszym kontekście podkreśla, że wszystkie formy rasizmu i dyskryminacji powinny być zwalczane z takim samym zaangażowaniem i determinacją, również w Europie;

4.  wyraża poważne zaniepokojenie, że społeczne wykluczenie dalitów i wspólnot borykających się z podobnymi problemami prowadzi do głębokiego ubóstwa w danych grupach ludności oraz wykluczenia lub ograniczenia korzyści z procesów rozwojowych; podkreśla, że ponadto uniemożliwia włączenie tych grup w podejmowanie decyzji i rządy oraz ich rzeczywisty udział w życiu publicznym i obywatelskim;

5.  wciąż jest zaniepokojony utrzymującą się dużą liczbą zgłaszanych i niezgłaszanych aktów okrucieństwa i praktyką nietykalności w krajach borykających się z problemem kastowym, m.in. w Indiach, oraz powszechną bezkarnością sprawców przestępstw wobec dalitów i innych ofiar naruszeń praw człowieka o podłożu kastowym; przypomina, ze w niektórych krajach sprawcy tego rodzaju dyskryminacji zajmują wysokie stanowiska rządowe;

6.  ponownie podkreśla poważne zaniepokojenie przemocą wobec kobiet dalickich i innych kobiet ze wspólnot borykających się z podobnymi problemami społeczeństwach posiadających systemy kastowe, które to kobiety często nie składają skargi z obawy o swoje bezpieczeństwo osobiste i ze strachu przed wykluczeniem społecznym, licznymi i wielopłaszczyznowymi formami dyskryminacji o podłożu kastowym, płciowym i religijnym, dotykającymi kobiety dalickie i kobiety ze społeczności mniejszościowych, które skutkują przymusowymi nawróceniami, uprowadzeniami, przymusową prostytucją i nadużyciami seksualnymi ze strony członków kast dominujących;

7.  podkreśla, że należy wspierać sprzyjające otoczenie dla działaczy społeczeństwa obywatelskiego i obrońców praw człowieka, którzy pracują z ludźmi dotkniętymi problemem dyskryminacji kastowej, żeby zagwarantować im bezpieczeństwo i uniknąć wszelkich przeszkód, stygmatyzacji i ograniczania ich działalności; podkreśla, że takie otoczenie powinno obejmować dostęp do finansowania, współpracy z organami praw człowieka ONZ i akredytację Rady Gospodarczej i Społecznej ONZ;

8.  wzywa UE, żeby popierała projekt zasad i wytycznych ONZ w zakresie eliminacji dyskryminacji ze względu na pracę i pochodzenie jako wytyczne ramowe dla likwidacji dyskryminacji kastowej oraz żeby działała na rzecz poparcia projektu w Radzie Praw Człowieka ONZ;

9.  wzywa Komisję do uznania kast za odrębną formę dyskryminacji zakorzenioną w uwarunkowaniach społecznych lub religijnych, której UE musi zaradzić poprzez wysiłki na rzecz zwalczenia wszelkich form dyskryminacji, opartych m.in. na pochodzeniu etnicznym, rasie, religii, płci czy orientacji seksualnej; wzywa UE, żeby w swoich programach i strategiach politycznych ludzi borykających się z dyskryminacją o podłożu kastowym traktowała jako identyfikowalną grupę;

10. nalega na Komisję i Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ), by do głównego nurtu prawodawstwa unijnego, polityki i dokumentów programowych włączały walkę z dyskryminacją o podłożu kastowym oraz żeby przyjęły wytyczne operacyjne dla jej realizacji; wzywa ESDZ, by wzmocniła mechanizmy monitorowania i oceny, tak aby skutecznie oceniać wpływ działań UE na sytuacje ludzi dotkniętych tą formą dyskryminacji;

11. zaleca UE, by przeprowadzała systematyczną ocenę wpływu handlu lub umów inwestycyjnych na grupy dotknięte dyskryminacją kastową oraz by rozwiązywała te problemy z przedstawicielami przemysłu, władzami rządowymi i odpowiednimi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego;

12. wzywa do ujęcia dyskryminacji o podłożu kastowym w przyszłych unijnych założeniach politycznych, strategiach i planach działań w dziedzinie praw człowieka;

13. wzywa Komisję, by silniej wspierała projekty rozwojowe zakładające przeciwdziałanie dyskryminacji o podłożu kastowym jako poważnego naruszenia praw człowieka, które nasila ubóstwo, oraz żeby uwzględniała tę formę dyskryminacji we wszystkich projektach skupiających się na edukacji, kobietach, dostępie do wymiaru sprawiedliwości, udziale w polityce i zatrudnieniu w odpowiednich krajach;

14. wzywa Komisję, żeby opracowała i stosowała podejścia uwzględniające problem kastowy w okresie kryzysu humanitarnego, dzięki czemu zapewni, że pomoc humanitarna będzie udzielana wszystkim grupom marginalizowanym, m.in. ludziom borykającym się z dyskryminacją na tle kastowym;

15. wzywa UE, by na dwustronnych szczytach i innych spotkaniach międzynawowych podnosiła kwestię dyskryminacji o podłożu kastowym na najwyższym szczeblu i w stosunkach z rządami krajów dotkniętych tym problemem;

16. zachęca ESDZ, by nasiliła dialog polityczny i dotyczący praw człowieka oraz wspierała wspólne inicjatywy na rzecz likwidacji dyskryminacji kastowej z rządami krajów takich jak Indie, Nepal, Pakistan, Bangladesz, Sri Lanka, w których względem wspólnot dotkniętych problemem kastowym stosuje się tzw. praktykę nietykalności, oraz w szerszym kontekście, by zwalczała dyskryminację związaną z pracą i pochodzeniem, która ma miejsce w wielu krajach, w tym w Jemenie, Mauretanii, a także Nigerii, Senegalu i Somalii; przypomina, że w porozumieniach podpisywanych z wieloma z tych państw brak jest zapisu dotyczącego dyskryminacji kastowej;

17. wzywa Komisję i ESDZ, by w razie potrzeby we wszystkich umowach handlowych i o stowarzyszeniu zamieszczała „klauzulę o dyskryminacji na tle kastowym”;

18. zaleca, aby UE promowała niedyskryminacyjne i integracyjne strategie polityczne i procedury w operacjach biznesowych z krajami dotkniętymi problemem kastowym, w tym działania pozytywne na rynku i w sektorze prywatnym na rzecz dalitów i ludzi dotkniętych podobnymi problemami;

19. wzywa UE, żeby wspierała regularne i szerokie konsultacje ze społeczeństwem obywatelskim w sprawie dyskryminacji na tle kastowym oraz przeznaczała odpowiednie zasoby dla organizacji społeczeństwa obywatelskiego w celu przeciwdziałania dyskryminacji kastowej;

20. wzywa UE, by wspierała agendę rozwoju na okres po -2015 r., w której należycie uwzględnia się problem kastowy i wyznacza kluczowy i wymierny cel zmniejszenia nierówności opartych na podziałach kastowych i przez nie nasilanych, dzięki czemu dyskryminacja na tle kastowym będzie wyraźnie wskazana jako główny czynnik strukturalny leżący u źródeł ubóstwa oraz pierwotna przyczyna nierówności strukturalnych;

21. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, specjalnemu przedstawicielowi UE ds. praw człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ONZ i Radzie Praw Człowieka ONZ.

(1)

Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0512.

(2)

Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0031.

(3)

C 250 E z 25.10.2007, s. 87.

(4)

C 258 E z 7.9.2013, s. 8.

(5)

A/HRC/11/CRP.3.

(6)

A/HRC/17/40.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności