PROJEKT REZOLUCJI w sprawie wezwania do przyjęcia wymiernego i wiążącego zobowiązania do przeciwdziałania uchylaniu się od zobowiązań podatkowych oraz unikaniu płacenia podatków w UE
4.12.2013 - 2013/2963 (RSP)
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
Cornelis de Jong, Willy Meyer, Patrick Le Hyaric, Marie-Christine Vergiat, Nikolaos Chountis, Marisa Matias w imieniu grupy GUE/NGL
B7‑0551/2013
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wezwania do przyjęcia wymiernego i wiążącego zobowiązania do przeciwdziałania uchylaniu się od zobowiązań podatkowych oraz unikaniu płacenia podatków w UE
2013/2963 (RSP)
Parlament Europejski,
– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie planu działania zakładającego poprawę skuteczności walki z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania (COM(2012)0722),
– uwzględniając zalecenie Komisji z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie agresywnego planowania podatkowego[1],
– uwzględniając zalecenie Komisji z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie środków mających na celu zachęcenie państw trzecich do stosowania minimalnych norm dobrych rządów w dziedzinie opodatkowania[2],
– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 27 czerwca 2012 r. w sprawie konkretnych sposobów usprawnienia walki z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania, w tym w odniesieniu do państw trzecich (COM(2012)0351),
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie walki z oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od opodatkowania i rajami podatkowymi[3],
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 kwietnia 2012 r. w sprawie apelu o opracowanie konkretnych sposobów walki z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania[4],
– uwzględniając konkluzje i sprawozdanie ECOFIN dla Rady Europejskiej z dnia 22 czerwca 2012 r. dotyczące opodatkowania,
– uwzględniając konkluzje ECOFIN z dnia 14 maja 2013 r. dotyczące uchylania się od opodatkowania i oszustw podatkowych,
– uwzględniając oświadczenie przywódców G20 wydane po szczycie, który odbył się w Saint Petersburgu w dniach 5 i 6 września 2013 r.,
– uwzględniając komunikat wydany po posiedzeniu ministrów finansów i prezesów banków centralnych G20, który odbył się w Moskwie w dniach 15 i 16 lutego 2013 r.,
– uwzględniając sprawozdanie Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) z 2013 r. zatytułowane „Rozwiązanie kwestii erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków”,
– uwzględniając badanie Europejskiej Konfederacji Związków Zawodowych dotyczące skutków środków oszczędnościowych na pracę kontrolerów podatkowych[5],
– uwzględniając utworzenie międzyparlamentarnej grupy roboczej w OECD,
– uwzględniając badanie OECD zatytułowane „Hybrydowe rozbieżne uzgodnienia: polityka podatkowa a kwestie zgodności”,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że co roku w UE oszustwa podatkowe i unikanie opodatkowania powodują utratę około 1 bln euro;
B. mając na uwadze, że utrata przychodów wpływa na poziom deficytu i zadłużenia państw członkowskich oraz ogranicza środki umożliwiające wsparcie inwestycji publicznych, wzrostu i zatrudnienia;
C. mając na uwadze, że większość oszustw podatkowych w Europie występuje w działalności dużych podatników;
D. mając na uwadze, że skala oszustw podatkowych i unikania opodatkowania podważa zaufanie obywateli i ich wiarę w sprawiedliwość i zasadność systemów podatkowych;
E. mając na uwadze, że oszustwa podatkowe powodują nieuczciwą konkurencję dla MŚP w stosunku do wielonarodowych korporacji;
F. mając na uwadze, że jednostronne środki krajowe okazały się w wielu przypadkach nieskuteczne i niewystarczające, co oznacza konieczność skoordynowanego i wielostronnego podejścia opartego na konkretnych strategiach i wymiernych celach określonych na szczeblu krajowym, unijnym i międzynarodowym;
G. mając na uwadze, że hybrydowe rozbieżności między podstawami opodatkowania w państw członkowskich tworzą nieuczciwe luki prawne umożliwiające wykorzystywanie różnych systemów podatkowych;
H. mając na uwadze, że kilka państw członkowskich zmniejszyło zasoby finansowe przydzielane organom poboru podatków, zmniejszając tym samym zdolność i skuteczność ich kontrolerów podatkowych; mając na uwadze, że w długiej perspektywie takie cięcia osłabią zdolność państw członkowskich do poboru podatków i będą miały negatywny wpływ na ich łączne dochody z podatków;
I. mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie zdecydowały się podwyższyć podatki, które są szczególnie niekorzystne dla osób o niskich dochodach, takie jak VAT; mając na uwadze, że należy należycie rozważyć skutki poboru podatków w zakresie ich uczciwej redystrybucji, a także uwzględnić fakt, że zwiększenie poboru podatków powinno prowadzić do sprawiedliwej społecznie dystrybucji, aby spełnić potrzeby najważniejszych sektorów, takich jak ochrona zdrowia i edukacja;
1. przypomina, że sektor finansowy wraz ze swoimi nadmiernie złożonymi spekulacyjnymi produktami finansowymi znacząco przyczynił się do kryzysu gospodarczego, z którym zmaga się świat; z żalem zauważa opóźnienie europejskich przywódców w kwestii lepszego nadzoru rynków finansowych i podmiotów działających na tych rynkach; przypomina, że ruchy lewicowe zawsze domagały się ścisłej kontroli publicznej nad tymi rynkami i ich instrumentami, oraz podjęcia działań na rzecz przyhamowania rajów podatkowych, zlikwidowania luk prawnych umożliwiających unikanie opodatkowania i zwalczania agresywnego planowania podatkowego;
2. zauważa oświadczenia Komisji, Rady i poszczególnych państw członkowskich, które wykazują wolę rozwiązania kwestii oszustw podatkowych i uchylania się od opodatkowania w Europie poprzez skupienie się na zaostrzeniu walki z oszustwami podatkowymi, unikaniem podatkowania i agresywnym planowaniem podatkowym; uważa, że oświadczenia te już dawno się przedawniły;
3. przypomina o swoim pilnym apelu do państw członkowskich o zobowiązanie się do osiągnięcia ambitnego, lecz realistycznego celu zmniejszenia co najmniej o połowę luki podatkowej do 2020 r.;
4. uważa, że nadrzędnym celem polityki fiskalnej musi być umocnienie sprawiedliwości podatkowej między obywatelami państw członkowskich, i apeluje do państw członkowskich, by równo rozdzielały bogactwo w UE dzięki walce z oszustwami podatkowymi, wprowadzając podatki od majątku, zwiększając podatek dochodowy osób o najwyższych dochodach oraz poprzez opodatkowanie sektora finansowego i jego spekulacyjnych produktów finansowych;
5. uważa, że konkurencja podatkowa nie leży w długookresowym interesie państw członkowskich i całej UE;
6. nalega, aby w dobie obecnego kryzysu podatkowego wiążące cele i rzeczywiste dążenie do zwalczania oszustw podatkowych i unikania opodatkowania poprzez zlikwidowanie luki podatkowej mogły prowadzić do tak pożądanego wzrostu dochodów z podatku bez zwiększania stawek podatkowych;
7. z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji, by zmienić dyrektywę o spółkach dominujących i zależnych w celu skuteczniejszego przeciwdziałania hybrydowym i położenia kresu, częściowo, konkretnym formom unikania opodatkowania, lecz uważa, że propozycji nie idą wystarczająco daleko;
8. apeluje o to, by unijnemu celowi zmniejszenia o co najmniej połowę luki podatkowej do 2020 r. towarzyszył szereg określonych celów i wskaźników krajowych służących zmniejszeniu strat dochodu z powodu oszustw podatkowych lub unikania opodatkowania;
9. podkreśla, że koordynacja i wspólne dążenie do osiągnięcia konkretnych celów podatkowych nadałyby mocy zobowiązaniom Rady do zwalczania oszustw podatkowych i unikania opodatkowania, ułatwiając również osiągnięcie innych celów, takich jak stabilność fiskalna;
10. przypomina potrzebę krytycznego ponownego zbadania wniosku dotyczącego wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych i z zadowoleniem przyjąłby wnioski o nadanie tej podstawie obowiązkowego charakteru lub odstąpienie od tego w ogóle;
11. ponawia apel o przegląd dyrektywy w sprawie odsetek i należności licencyjnych oraz o to, by zająć się kwestią cen transferowych, aby zahamować konkurencję podatkową między państwami członkowskimi;
12. uważa, że abolicja podatkowa nie jest odpowiednią strategią skutecznej walki z oszustwami i unikaniem opodatkowania i jest również zdania, że jest to zły zwyczaj szkodzący interesom państw członkowskich i UE;
13. wzywa państwa członkowskie o otwartości i przejrzystości w zakresie do przeglądu dyrektywy o spółkach dominujących i zależnych;
Rachunkowość i administracja
14. uważa, że zaostrzenie regulacji i zwiększenie przejrzystości w odniesieniu do rejestrów przedsiębiorstw i rejestracji trustów jest warunkiem wstępnym poradzenia sobie z problemem oszustw podatkowych;
15. przypomina, że wymóg sprawozdawczości z podziałem na kraje w przypadku przedsiębiorstw transgranicznych we wszystkich sektorach jest kluczowy dla wykrycia uchylania się przedsiębiorstw od opodatkowania; apeluje do UE o ponowne podjęcie inicjatywy w tej dziedzinie i dążenie do pełnego wdrożenia sprawozdawczości z podziałem na kraje jako międzynarodowej normy dla sprawozdań finansowych i niefinansowych przedsiębiorstw do 2015 r.;
16. wzywa Komisję, by wsparła państwa członkowskie przy identyfikacji obszarów, które można usprawnić zarówno w zakresie prawodawstwa UE, jak i współpracy administracyjnej między państwami członkowskimi w celu ograniczenia oszustw podatkowych;
17. nawołuje państwa członkowskie do zapewnienia płynnej współpracy i koordynacji pomiędzy swoimi systemami podatkowymi w celu uniknięcia niezamierzonego braku opodatkowania oraz uchylania się od opodatkowania i oszustw podatkowych;
Konwencje podatkowe
18. wzywa państwa członkowskie do przeglądu obecnie obowiązujących między nimi konwencji podatkowych oraz konwencji między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, w zakresie, w jakim przyczyniają się one do uchylania się od opodatkowania i komplikują skuteczne opodatkowanie u źródła w niektórych państwach członkowskich;
19. nakłania Komisję do poinformowania o możliwości skoordynowania przez UE zmiany konwencji podatkowych między państwami członkowskimi, tak aby były one zgodne z celami Rady Europejskiej, dzięki czemu uchylanie się od opodatkowania stałoby się trudniejsze;
Inne inicjatywy
20. apeluje do państw członkowskich o umocnienie ich publicznych lub krajowych organów podatkowych, zwiększenie liczby kontrolerów podatkowych i zapewnienie ich większej skuteczności i niezależności; uważa, że ma to zasadnicze znaczenia dla zagwarantowania skutecznego opodatkowania wielonarodowych korporacji i innych dużych podatników;
21. przypomina, że stoi na stanowisku, iż ciągłe zwiększanie VAT jest nie tylko bardzo wątpliwe pod względem sprawiedliwości, lecz również niekorzystne dla odbudowy gospodarczej; z zadowoleniem przyjmuje zatem przesunięcie ciężaru podatkowego z konsumpcji i pracy na produkcję i zyski;
22. apeluje o bardziej zrównoważony i sprawiedliwy system podatkowy, wraz z wprowadzeniem podatków od majątku, aby sfinansować trwałą i zrównoważoną pod względem społecznym odbudowę gospodarki; uważa, że reformy powinny dążyć do sprawiedliwego społecznie, korzystnego gospodarczo oraz pełnego i skutecznego pod względem administracyjnym systemu podatkowego;
23. apeluje do UE i państw członkowskich o podjęcie konkretnych działań w celu zlikwidowania rajów podatkowych;
24. wzywa państwa członkowskie do dopilnowania, by przedsiębiorstwa publiczne nie były zamieszane w oszustwa podatkowe i unikanie opodatkowania;
25. apeluje do posłów do PE, aby włączyli się w dążenia OECD do utworzenia międzyparlamentarnej grupy roboczej ds. przeciwdziałania oszustwom podatkowym i unikaniu opodatkowania;
26. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich.