Procedura : 2013/2960(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B7-0027/2014

Teksty złożone :

B7-0027/2014

Debaty :

PV 15/01/2014 - 15
CRE 15/01/2014 - 15

Głosowanie :

PV 16/01/2014 - 8.5
CRE 16/01/2014 - 8.5
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P7_TA(2014)0037

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 136kWORD 72k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B7-0016/2014
13.1.2014
PE527.217v01-00
 
B7-0027/2014

złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji

zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu


w sprawie respektowania podstawowego prawa swobodnego przepływu w UE (2013/2960(RSP))


Sylvie Guillaume, Juan Fernando López Aguilar w imieniu grupy S&D

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie respektowania podstawowego prawa swobodnego przepływu w UE (2013/2960(RSP))  
B7‑0027/2014

Parlament Europejski,

–   uwzględniając art. 21 i 45 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) oraz art. 45 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej,

–   uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/38/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich(1),

–   uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii(2),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 25 listopada 2013 r. zatytułowany „Swobodny przepływ obywateli UE i ich rodzin – pięć skutecznych działań” (COM(2013)0837),

–   uwzględniając opublikowaną w dniu 14 października 2013 r. analizę mającą na celu ustalenie faktów w sprawie wpływu uprawnień do specjalnych świadczeń pieniężnych o charakterze nieskładkowym i opieki zdrowotnej przysługujących nieaktywnym migrantom wewnątrzunijnym na podstawie miejsca pobytu na systemy opieki społecznej państw członkowskich,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 2 kwietnia 2009 r. dotyczącą stosowania dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich(3),

–   mając na uwadze swoją rezolucję z dnia 29 marca 2012 r. w sprawie sprawozdania na temat obywatelstwa UE–2010: usuwanie przeszkód w zakresie praw obywatelskich UE(4),

–   uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 lipca 2010 r. zatytułowany „Potwierdzenie zasady swobodnego przepływu pracowników: prawa oraz główne zmiany” (COM(2010)0373),

–   uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Viviane Reding dotyczące swobodnego przepływu, wygłoszone na posiedzeniu Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w dniu 5 grudnia 2013 r.,

–   uwzględniając oświadczenia Rady i Komisji z dnia 1 stycznia 2014 r. dotyczące zniesienia ograniczeń w zakresie swobodnego przepływu pracowników z Bułgarii i Rumunii,

–   uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że prawo swobodnego przepływu obywateli stanowi jedną z czterech podstawowych swobód UE, które są zapisane w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej jako fundamenty europejskiej integracji bezpośrednio związane z obywatelstwem UE;

B.  mając na uwadze, że swobodny przepływ jest jedną z kluczowych wartości UE, umożliwiając jej obywatelom wybór miejsca życia i pracy oraz tworząc mobilność i rozwój na rynku pracy, w systemie edukacji i w innych sektorach;

C. mając na uwadze, że obywatele UE postrzegają swobodny przepływ jako największe osiągnięcie UE, korzystne z ekonomicznego punktu widzenia dla gospodarek państwowych;

D. mając na uwadze fakt, że mimo iż nie wszystkie państwa członkowskie należą do strefy Schengen, nie wpływa to na prawo wszystkich obywateli UE do korzystania ze swobody przemieszczania się w ramach Unii;

E.  mając na uwadze, że przysługująca obywatelom UE swoboda zamieszkania gdziekolwiek na obszarze UE ma zastosowanie do wszystkich obywateli UE bez ograniczeń, jednak na mocy dyrektywy 2004/38/WE jest ona warunkowa, gdyż po trzech miesiącach dany obywatel UE musi udowodnić, że może sam się utrzymać, aby nie obciążać państwa przyjmującego;

F.  mając na uwadze, że dyrektywa w sprawie swobodnego przepływu przewiduje już ograniczenie polegające na tym, że osoby fizyczne muszą udowodnić, że posiadają wystarczające środki, aby nie stać się obciążeniem dla systemu opieki społecznej w państwie członkowskim, w którym przebywają;

G. mając na uwadze, że swobodny przepływ pracowników jest fundamentem sukcesu jednolitego rynku UE; mając na uwadze, że mimo iż zaledwie 2,8% wszystkich obywateli UE mieszka w innym państwie członkowskim niż swój kraj pochodzenia, są oni kluczowym elementem sukcesu rynku wewnętrznego i napędzają gospodarkę Europy;

H. mając na uwadze, że swobodny przepływ pracowników oznacza zarówno prawa, jak i obowiązki, i nie może być postrzegany jako nieograniczony;

I.   mając na uwadze, że zasada niedyskryminacji i równego traktowania na rynku pracy jest podstawową zasadą i musi być w pełni respektowana;

J.   mając na uwadze to, że skoro ubóstwo i brak możliwości mogą być dla obywateli powodem opuszczenia swoich ojczyzn i poszukiwania szans w innych krajach UE, państwa członkowskie powinny skupić się na ograniczaniu ubóstwa na obszarze całej UE; mając na uwadze, że samo ubóstwo nigdy nie może być powodem repatriacji lub przymusowego powrotu z jednego państwa członkowskiego do drugiego;

K. mając na uwadze, że uzgodnienia przejściowe dotyczące swobodnego przepływu pracowników z Bułgarii i Rumunii zostały zniesione z dniem 1 stycznia 2014 r.;

L.  mając na uwadze, że niedawne przemiany społeczne wynikające w szczególności ze zmian w przemyśle, globalizacji, pojawienia się nowych modeli pracy, zmian demograficznych oraz rozwoju środków transportu wymagają większej mobilności wśród pracowników;

M. mając na uwadze, że wobec obecnej recesji gospodarczej w całej UE przekazy pieniężne wysyłane przez pracowników do ich krajów pochodzenia mogą mieć wyraźny pozytywny wpływ na bilans płatniczy państw wysyłających;

N. mając na uwadze, że niedawne badania Komisji wykazały, że pracownicy mobilni są płatnikami netto wobec gospodarek i budżetów państw przyjmujących; mając na uwadze, że pracownicy mobilni wpłacają do budżetu państw przyjmujących więcej z tytułu podatków i ubezpieczenia społecznego niż sami uzyskują ze świadczeń, natomiast wydatki z zakresu opieki zdrowotnej na jednego nieaktywnego mobilnego obywatela UE są bardzo małe w porównaniu do całkowitych wydatków na zdrowie (0,2%) lub gospodarek państw przyjmujących (0,01% PKB), a dodatkowo obywatele UE stanowią bardzo małą część odbiorców specjalnych świadczeń o charakterze nieskładkowym;

O. mając na uwadze, że przedsiębiorstwa zwiększają zyski poprzez wyzysk pracowników transgranicznych, co prowadzi do obniżenia płac i pogorszenia warunków socjalnych dla wszystkich; mając na uwadze, że takie praktyki pozbawiają też państwa członkowskie dochodów z podatków i składek na ubezpieczenie społeczne;

P.  mając na uwadze, że upowszechniający się dumping społeczny, nieuczciwa konkurencja i zakłócenia na rynku prowadzą do nasilonego nacjonalizmu i protekcjonizmu;

1.  wzywa państwa członkowskie do wywiązania się ze swoich zobowiązań wynikających z Traktatu i dotyczących zasad UE odnoszących się do swobodnego przepływu;

2.  wzywa państwa członkowskie do zapewnienia utrzymania w mocy zasad równości i podstawowego prawa swobody przepływu wobec wszystkich obywateli UE;

3.  uznaje za błędne stanowisko zajmowane przez niektóre partie polityczne, zgodnie z którym migracja jest obciążeniem krajowych systemów opieki społecznej oraz że tzw. „turystyka zasiłkowa” jest największym zagrożeniem dla systemów socjalnych państw członkowskich; podkreśla, że żadne z państw członkowskich twierdzących, że są w ten sposób obciążone, nie przedstawiło Komisji odnośnych dowodów;

4.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia dokładnego egzekwowania prawa Unii, aby zagwarantować równe traktowanie wszystkich pracowników UE i niedyskryminowanie ich w dostępie do pracy, zatrudnienia i warunków pracy, wynagrodzenia, odprawy ani świadczeń socjalnych i podatkowych, dzięki czemu zagwarantuje się uczciwą konkurencję między przedsiębiorstwami; nakłania też władze krajowe do zwalczania wszelkich nieuzasadnionych ograniczeń lub przeszkód w swobodzie przepływu pracowników, a także wszelkiego rodzaju wyzysku tych pracowników;

5.  zachęca Komisję do kontynuowania obecnych starań, aby państwa członkowskie dokonały pełnej i właściwej transpozycji dyrektywy nr 2004/38/WE, przy pełnym wykorzystaniu uprawnień do wszczynania postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego; wzywa państwa członkowskie do usunięcia obecnie istniejących prawnych i praktycznych barier, z jakimi borykają się obywatele egzekwując swoje prawo do swobodnego przemieszczania się, oraz do niewprowadzania uciążliwych i nieuzasadnionych procedur administracyjnych lub nietolerowania niedopuszczalnych praktyk ograniczających korzystanie z tego prawa;

6.  ponawia swoje wcześniejsze apele do państw członkowskich o zapewnienie swobody przemieszczania się wszystkim obywatelom UE i ich rodzinom, bez dyskryminacji ze względu na orientację seksualną lub przynależność państwową; ponownie wzywa państwa członkowskie do pełnego wdrożenia praw przyznanych na mocy art. 2 i 3 dyrektywy 2004/38/WE nie tylko małżonkom różnej płci, ale także partnerom zarejestrowanym w związku, członkom gospodarstwa domowego obywatela UE i partnerom, którzy pozostają w odpowiednio poświadczonym, stałym związku z obywatelem UE, w tym osobom tej samej płci pozostającym w związkach, w oparciu o zasady wzajemnej uznawalności, równości, niedyskryminacji, godności oraz poszanowania życia osobistego i rodzinnego; zwraca się w związku z tym do Komisji o dopilnowanie, aby dyrektywa ta była ściśle stosowana;

7.  wzywa państwa członkowskie do zastosowania wszystkich środków, jakie mogą zatrzymać migrację motywowaną ubóstwem w UE, poprzez wdrożenie polityki równych szans, zapewnienie wynagrodzenia na poziomie pozwalającym na utrzymanie się i godnych warunków pracy, strategie integracji z rynkiem pracy oraz sprawienie, by wzrost gospodarczy był bardziej integrujący społecznie, przy jednoczesnym poszanowaniu zasady swobodnego przepływu pracowników i członków ich rodzin;

8.  wzywa państwa członkowskie do pełnego i przejrzystego wykorzystania zasobów dostępnych poprzez europejskie fundusze, takie jak Europejski Fundusz Społeczny i Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, aby promować integrację, włączenie społeczne oraz zwalczanie ubóstwa, a także wspierać starania wspólnot lokalnych w zakresie przeciwdziałania wzrostowi liczby marginalizowanych obywateli, niezależnie od tego, czy są oni obywatelami danego państwa, czy nie;

9.  wzywa państwa członkowskie do zdecydowanej obrony prawa pracowników do swobodnego przemieszczania się jako podstawowego prawa, którego fundamenty powinny stanowić godziwe prawa społeczne i prawa pracy oraz surowe egzekwowanie praw pracy;

10.  wzywa do przeglądu dyrektywy w sprawie delegowania pracowników w celu zahamowania dumpingu społecznego i zagwarantowania wszystkim pracownikom w UE możliwości korzystania z pełni swoich praw i zapewnienia im godziwych warunków życia i pracy;

11. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich.

(1)

Dz.U. L 229 z 29.6.2004, s. 35.

(2)

Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 1.

(3)

Dz.U. C 137 E z 27.5.2010, s. 6.

(4)

Dz.U. C 257 E z 6.9.2013, s. 74.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności