Procedura : 2014/2842(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0119/2014

Teksty złożone :

B8-0119/2014

Debaty :

Głosowanie :

PV 18/09/2014 - 10.5
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2014)0026

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 139kWORD 72k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0107/2014
16.9.2014
PE537.021v01-00
 
B8-0119/2014

złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie reakcji UE na wybuch epidemii gorączki krwotocznej Ebola 2014/2842 (RSP)


Charles Goerens, Gérard Deprez, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Louis Michel, Marietje Schaake, Javier Nart, Dita Charanzová, Catherine Bearder, Robert Rochefort, Frédérique Ries, Marielle de Sarnez, José Inácio Faria, Nathalie Griesbeck, Ramon Tremosa i Balcells, Juan Carlos Girauta Vidal, Martina Dlabajová, Petr Ježek, Fredrick Federley, Andrus Ansip, Gerben-Jan Gerbrandy, Ivan Jakovčić, Johannes Cornelis van Baalen w imieniu grupy ALDE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie reakcji UE na wybuch epidemii gorączki krwotocznej Ebola 2014/2842 (RSP)  
B8‑0119/2014

Parlament Europejski,

–       uwzględniając oświadczenie komisarza ds. rozwoju Andrisa Piebalgsa i komisarz ds. pomocy humanitarnej i reagowania kryzysowego Kristaliny Georgiewej w sprawie reakcji UE na epidemię gorączki krwotocznej Ebola z dnia 5 września 2014 r.,

–       uwzględniając misję Unii Afrykańskiej (UA) „Wsparcie UA w związku z wybuchem epidemii gorączki krwotocznej Ebola w Afryce Zachodniej” (ASEOWA) ustanowioną 21 sierpnia 2014 r.,

–       uwzględniając wystąpienie dr Joanne Liu, prezes międzynarodowej organizacji Lekarze bez Granic, na specjalnej konferencji ONZ na temat wirusa Ebola z dnia 2 września 2014 r.,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że epidemia gorączki krwotocznej Ebola w Afryce Zachodniej jest epidemią, która zebrała dotychczas największe śmiertelne żniwo w skali świata, i że Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ogłosiła stan zagrożenia zdrowia publicznego o zasięgu międzynarodowym; mając na uwadze, że wirus ten spowodował w tym roku śmierć ponad 2 100 osób w Gwinei, Sierra Leone, Liberii i Nigerii, a sytuacja nadal pogarsza się w szybkim tempie, co wymaga skoordynowanej reakcji na poziomie międzynarodowym; mając na uwadze, że WHO przewiduje również, że liczba ofiar śmiertelnych może nawet sięgnąć 20 000;

B.     mając na uwadze, że organizacja pozarządowa Lekarze bez Granic potępiła „brak reakcji ze strony krajów odgrywających ważną rolę na arenie światowej”;

C.     mając na uwadze, że w czwartek 18 września 2014 r. odbędzie się posiedzenie Rady Bezpieczeństwa ONZ zwołane w trybie pilnym;

D.     mając na uwadze, że Komisja jest wysoce zaniepokojona ciągłym rozprzestrzenianiem się tej choroby, której nie udało się jeszcze opanować, w związku z czym od marca 2014 r. zwiększa swoje zaangażowanie w reagowanie na epidemię;

E.     mając na uwadze, że wszystkie organizacje działające w terenie podkreślają, że w celu odizolowania i leczenia pacjentów należy pilnie zapewnić nie tylko środki finansowe, ale i zdolność operacyjną, w tym wykwalifikowane zasoby ludzkie i sprzęt logistyczny;

F.     mając na uwadze, że ministerstwo obrony Liberii w ubiegłym tygodniu oświadczyło Radzie Bezpieczeństwa ONZ, że samo istnienie tego kraju jest zagrożone;

G.     mając na uwadze, że Komisja monitoruje sytuację za pośrednictwem swojego Centrum Koordynacji Reagowania Kryzysowego, które powinno służyć za platformę koordynacji pomocy UE;

H.     mając na uwadze, że komisarz Borg na posiedzeniu z parlamentarną Komisją Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności w dniu 3 września 2014 r. oświadczył, że UE „jest moralnie zobowiązana do niesienia pomocy krajom dotkniętym epidemią gorączki Ebola, gdyż kraje te nie są w stanie poradzić sobie same z tym problemem”;

I.      mając na uwadze, że komisarz Borg oświadczył, iż Komisja spodziewa się zwiększenia środków finansowych dzięki przesunięciu części dostępnych funduszy przeznaczonych na pomoc humanitarną; mając na uwadze, że od marca 2014 r. UE przeznaczyła 11,9 mln EUR na pomoc humanitarną w obliczu epidemii; mając na uwadze, że pod koniec sierpnia WHO ogłosiła plan przeznaczenia na ten cel kwoty 77 mln EUR;

J.      mając na uwadze, że prezydent Barack Obama zamierza zdecydowanie zwiększyć wysiłki USA zmierzające do opanowania epidemii gorączki krwotocznej Ebola w Afryce Zachodniej, przy czym obejmą one większe zaangażowanie amerykańskiej armii polegające na wysłaniu dodatkowych szpitali polowych, lekarzy i ekspertów w zakresie opieki zdrowotnej, zapewnianie dostaw lekarstw oraz prowadzenie szkoleń dla pracowników służby zdrowia w Liberii i innych krajach;

K.     mając na uwadze, że WHO ostrzegła, iż w Liberii mogło dojść do kolejnych tysięcy zachorowań i że jest to kraj w Zachodniej Afryce najpoważniej dotknięty epidemią;

L.     mając na uwadze, że do zakażenia wirusem Ebola dochodzi poprzez bezpośredni kontakt z krwią i płynami ustrojowymi osoby zakażonej lub pośrednio, w wyniku kontaktu z zakażonym otoczeniem;

M.    mając na uwadze, że najbardziej narażeni są pracownicy służby zdrowia ze względu na sposób rozprzestrzeniania się wirusa Ebola oraz fakt, że pracują oni bez odpowiedniego wyposażenia ochronnego i szkoleń;

N.     mając na uwadze, że konwencjonalne metody kontrolowania epidemii nie przyniosły zadowalających skutków;

O      mając na uwadze, że epidemia obnażyła niedoskonałości systemów opieki zdrowotnej w krajach nią dotkniętych oraz ujawniła pilną potrzebę wsparcia w celu usprawnienia tych systemów;

P.     mając na uwadze, że Unia Afrykańska apeluje do swoich państw członkowskich o zniesienie zakazu podróżowania wprowadzonego, by powstrzymać rozprzestrzenianie się wirusa, twierdząc, że zakaz ten jest szkodliwy dla gospodarki w regionie;

Q      mając na uwadze, że w przypadku tej epidemii współczynnik umieralności wynosi blisko 55%;

R.     mając na uwadze, że seroterapia polegająca na transfuzji osocza pobranego od osób, którym udało się pokonać wirusa Ebola, mogła przyczynić się do remisji choroby i wyleczenia dwóch amerykańskich lekarzy zarażonych wirusem Ebola; mając na uwadze, że jednocześnie nie należy bagatelizować komplikacji wiążących się z seroterapią w terenie, zważywszy na trudne warunki hospitalizacji i problemy logistyczne, takie jak zapewnienie ciągłości łańcucha chłodniczego;

S.     mając na uwadze, że kryzys uwydatnił słabości systemów opieki zdrowotnej w krajach dotkniętych epidemią;

T.     mając na uwadze, że wkrótce rozpoczną się testy kliniczne szczepionki, lecz oczekuje się, że leczenie i eksperymentalne szczepienia nie zostaną powszechnie udostępnione przed końcem tego roku;

U.     mając na uwadze, że na obszarach dotkniętych epidemią gorączki krwotocznej Ebola żyje 4,5 mln dzieci w wieku poniżej pięciu lat oraz że kobiety (które stanowią 75% przypadków zachorowań) są w nieproporcjonalnym stopniu narażone na działanie wirusa w związku z ich rolą opiekunek;

V.     mając na uwadze, że przypadki zachorowań w wyniku podróży są już stwierdzane w innych krajach i mogą stworzyć nowe wyzwania epidemiologiczne;

1.      podkreśla, że epidemia gorączki krwotocznej Ebola zbiera obecnie dewastatorskie żniwo w pięciu dotkniętych nią krajach, tj. w Gwinei, Liberii, Nigerii, Sierra Leone oraz w północnej części Demokratycznej Republiki Konga; podkreśla, że według WTO jest to największa odnotowana dotąd epidemia pod względem liczby zachorowań, ofiar śmiertelnych i zasięgu geograficznego i że rozprzestrzenia się ona coraz szybciej;

2.      uważa, że społeczność międzynarodowa musi odegrać większą rolę, podczas gdy kraje afrykańskie muszą również wziąć na siebie część odpowiedzialności; apeluje do krajów dysponujących odpowiednimi zasobami, by w odpowiedzi na tę katastrofę niezwłocznie wysłały do Afryki Zachodniej dodatkowe zasoby medyczne, wojskowe i cywilne w celu ich szybkiego rozdysponowania;

3.      uważa, że w dobie globalizacji UE i ONZ muszą uzgodnić rodzaj interwencji, który będzie odpowiedzią na sytuację zagrożenia zdrowia publicznego o światowym zasięgu;

4.      apeluje o zorganizowanie posiedzenia Rady Unii Europejskiej na szczeblu ministerialnym, aby ustalić plan działania w tej sytuacji zagrożenia, który zostanie niezwłocznie wprowadzony w życie, tak by uruchomić wsparcie medyczne oraz ustalić i zapewnić koordynowaną przez Komisję pomoc humanitarną ze strony państw członkowskich;

5.      apeluje do Komisji o dokonanie oceny potrzeb i planów działania dla każdego z krajów, tak by określić zapotrzebowanie na personel medyczny, ruchome laboratoria, sprzęt laboratoryjny, odzież ochronną i na stworzenie oddziałów zakaźnych;

6.      podkreśla, że kryzys ten uwypuklił fakt, że społeczność międzynarodowa, zanim przystąpi do realizacji „programu na lata po 2015 r.”, musi zająć się kwestiami pozostałymi do rozwiązania w programie na rok 2015, a przede wszystkim problematyką opieki zdrowotnej (i edukacji) w krajach rozwijających się;

7.      podkreśla, że walka z wirusem Ebola nie może prowadzić do stygmatyzacji przez wspólnoty lub kraje pacjentów, którzy przezwyciężyli chorobę;

8.      podkreśla wyzwania stojące przed personelem medycznym i z wielkim zadowoleniem przyjmuje ogromny wkład i pomoc organizacji międzynarodowych w dążeniu do opanowania epidemii; podkreśla, że potrzeba więcej lekarzy, pielęgniarek, epidemiologów i specjalistów od kwestii sanitarnych, których obecnie brakuje;

9.      podkreśla, że należy podjąć dodatkowe międzynarodowe wysiłki w celu finansowania i koordynowania programów badań i rozwoju prowadzonych obecnie w celu opracowania lekarstw i szczepionek przeciwko wirusowi Ebola, a także przeciwko innym chorobom, na których leczenie nie istnieje natychmiastowe zapotrzebowanie na rynku, ale które mogłyby wywołać w przyszłości podobną epidemię; wzywa Komisję do pilnego zbadania, czy prowadzone obecnie w UE programy badania i rozwoju mogą się przyczynić się do dodatkowego wsparcia tych wysiłków, w szczególności w kontekście postępów w prowadzeniu niezbędnych testów klinicznych istniejących już potencjalnych sposobów leczenia;

10.    zwraca uwagę na konieczność pilnego zbadania, za pośrednictwem DG ECHO, stanu przygotowania w krajach sąsiadujących z krajami dotkniętymi epidemią, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa lub ograniczyć je w innych niestabilnych krajach Afryki Zachodniej;

11.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, prezydentom, rządom i parlamentom państw Unii Afrykańskiej oraz Światowej Organizacji Zdrowia.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności