Projekt rezolucji - B8-0215/2014Projekt rezolucji
B8-0215/2014

    PROJEKT REZOLUCJI w sprawie sytuacji humanitarnej w Sudanie Południowym

    5.11.2014 - (2014/2922(RSP))

    złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
    złożony zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu

    Lola Sánchez Caldentey, Malin Björk, Merja Kyllönen, Patrick Le Hyaric, Miloslav Ransdorf, Marina Albiol Guzmán, Paloma López Bermejo, Ángela Vallina, Javier Couso Permuy, Kateřina Konečná w imieniu grupy GUE/NGL

    Procedura : 2014/2922(RSP)
    Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
    Dokument w ramach procedury :  
    B8-0215/2014
    Teksty złożone :
    B8-0215/2014
    Debaty :
    Teksty przyjęte :

    B8‑0215/2014

    Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji humanitarnej w Sudanie Południowym

    (2014/2922(RSP))

    Parlament Europejski,

    –       uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie sytuacji w Sudanie i Sudanie Południowym,

    –       uwzględniając zmienioną umowę z Kotonu,

    –       uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka,

    –       uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów,

    –       uwzględniając oświadczenie Kristaliny GEORGIEVY, komisarz ds. współpracy międzynarodowej, pomocy humanitarnej i reagowania kryzysowego, z dnia 25 września 2014 r.,

    –       uwzględniając oświadczenie Międzyrządowego Organu ds. Rozwoju (IGAD) z dnia 20 października 2014 r.,

    –       uwzględniając Konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet i załączony do niej protokół fakultatywny,

    –       uwzględniając oenzetowską Konwencję o prawach dziecka i załączone do niej trzy protokoły fakultatywne,

    –       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

    A.     mając na uwadze, że Republika Sudanu Południowego mająca wieloetniczną populację, stała się niezależnym państwem w dniu 9 lipca 2011 r. w wyniku referendum przeprowadzonego na południu Sudanu;

    B.     mając na uwadze, że Sudan Południowy uzyskał niepodległość na ostatnim etapie sześcioletniego porozumienia pokojowego, po trwającej dekady wojnie domowej; mając również na uwadze, że po wewnętrznych tarciach w rządzącym Ludowym Ruchu Wyzwolenia Sudanu, w lipcu 2013 r. prezydent Salva Kiir Mayardit rozwiązał swój cały gabinet i usunął ze stanowiska wiceprezydenta Rieka Machara;

    C.     mając na uwadze, że problem braku bezpieczeństwa, zacofania i słabych rządów w regionie rozciągającym się od Sahelu aż po Róg Afryki można rozwiązać tylko, jeżeli położy się nacisk na podstawowe przyczyny takiego stanu rzeczy, czyli skrajne ubóstwo, zmianę klimatu, unijne międzynarodowe ingerencje i interesy geostrategiczne, niesprawiedliwy rozdział dóbr i nieuczciwą eksploatację zasobów;

    D.     mając na uwadze, że w walka o władzę ma ca celu stworzenie i wykorzystanie podziałów etnicznych, a zatem może się przeobrazić w wojnę etniczną, która może doprowadzić Sudan Południowy do skraju prawdziwej wojny domowej;

    E.     mając na uwadze, że fakt uzyskania przez Sudan Południowy niepodległości wydaje się nie mieć oczekiwanego oddziaływania na szeroko rozumianą ludność Sudanu;

    F.     mając na uwadze, że kluczowe kwestie, takie jak wytyczenie granic, podział dochodów z ropy naftowej i korzystanie z rurociągu północnego, nadal pozostają nierozwiązane;

    G.     mając na uwadze, że poważny wzrost cen żywności i wody, brak opieki zdrowotnej i infrastruktury medycznej, słabo funkcjonująca gospodarka, chroniczny brak bezpieczeństwa żywności oraz wysoki poziom poważnego niedożywienia, rodzą napięcia i prowadzą do przemocy;

    H.     mając na uwadze, że Sudan Południowy ma olbrzymie połacie żyznej ziemi uprawnej oraz zasoby naturalne, do których poza ropą zaliczają się ruda żelaza, miedź, diamenty i złoto;

    I.      mając na uwadze, że w konflikcie w Sudanie Południowym zginęło ponad 10 tys. osób, a co najmniej 1,8 mln musiało uciekać z domów;  

    J.      mając na uwadze, że Sudan Południowy przyjmuje również uchodźców z krajów sąsiadujących, w tym z Demokratycznej Republiki Konga, Etiopii i Republiki Środkowoafrykańskiej;

    K.     mając na uwadze, że połowę populacji Sudanu Południowego stanowią dzieci;    

    1.      ubolewa nad ofiarami śmiertelnymi konfliktu i jest głęboko zaniepokojony rozwojem konfliktu, w którym ginie wielu cywilów; wzywa do natychmiastowego zawieszenia broni między walczącymi stronami oraz wyraża poparcie dla bezstronnych/neutralnych mediacji mających na celu szybkie osiągnięcie trwałego porozumienia;

    2.      wzywa do wypracowania sprawiedliwego i trwałego rozwiązania, które pozwoli przywódcom Sudanu Południowego na pokojowe i demokratyczne uregulowanie kwestii spornych, oraz do procesu pojednania narodowego w interesie szeroko pojętej ludności Sudanu;

    3.      wzywa społeczność międzynarodową do podjęcia zdecydowanych kroków demokratycznych w celu przekonania obu stron konfliktu do zakończenia walk i rozpoczęcia negocjacji dotyczących pokojowego, sprawiedliwego i trwałego rozstrzygnięcia konfliktu;

    4.      wzywa do natychmiastowego przerwania dostaw broni i amunicji do Sudanu Południowego i do całego regionu; z zadowoleniem przyjmuje obowiązujące unijne embargo na broń dla Sudanu Południowego;

    5.      wzywa organizacje międzynarodowe, w tym Unię Europejską, do przyjęcia kompleksowego podejścia obejmującego wyłącznie czysto cywilne i pokojowe wsparcie dla procesu zaprowadzania pokoju i pojednania w Sudanie;

    6.      popiera udział społeczeństwa obywatelskiego w negocjacjach pokojowych i uważa, że jest on niezbędny;

    7.      podkreśla, że rząd Sudanu Południowego powinien wykorzystać przyznane mu fundusze do rozwiązania źródłowych przyczyn tragicznej sytuacji gospodarczej w tym kraju, braku równości i skrajnego ubóstwa;

    8.      zwraca uwagę na potrzebę kontroli państwa nad zasobami naturalnymi, w szczególności produkcją ropy naftowej, oraz wykorzystania tych zasobów przez państwo na rzecz całego społeczeństwa;

    9.      wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do zwiększenia pomocy humanitarnej i dostarczenia ludności Sudanu Południowego żywności, czystej wody, opieki zdrowotnej i poprawy warunków sanitarnych;  

    10.    wzywa wszystkie strony konfliktu do ochrony ludności cywilnej, w szczególności kobiet i dzieci, oraz do ochrony infrastruktury medycznej, szkół i obozów dla uchodźców;

    11.    wzywa władze Południowego Sudanu, aby bardziej zdecydowanie zwalczały bezkarność, szkoląc wymiar sprawiedliwości i organy ścigania z wykorzystaniem narzędzi mających powstrzymać wszelkie formy przemocy wobec kobiet i dziewcząt;

    12.    wzywa Komisję, państwa członkowskie i władze Sudanu Południowego, by współpracowały ze społecznościami i organizacjami broniącymi praw kobiet, w celu promowania dostępu do wysokiej jakości kształcenia, praw reprodukcyjnych i seksualnych oraz dostępu do służby zdrowia dla dziewcząt i kobiet, w tym do antykoncepcji i testów na HIV/AIDS oraz leczenia tej choroby;

    13.    wzywa społeczność międzynarodową, by zapobiegła śmierci z głodu i na cholerę 50 tys. dzieci – zgodnie z szacunkami agencji pomocy;

    14.    wzywa społeczność międzynarodową do wywiązania się z zobowiązań finansowych wobec Sudanu Południowego i całego regionu oraz do uruchomienia dodatkowych środków w celu natychmiastowego zareagowania na pogarszającą się sytuację humanitarną w Sudanie Południowym;

    15.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi Sudanu Południowego, Unii Afrykańskiej, współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE oraz Sekretarzowi Generalnemu ONZ.