Procedura : 2014/2965(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0018/2015

Teksty złożone :

B8-0018/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 15/01/2015 - 11.6
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0011

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 157kWORD 109k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0008/2015
12.1.2015
PE547.441v01-00
 
B8-0018/2015

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji na Ukrainie (2014/2965(RSP))


Rebecca Harms, Ulrike Lunacek, Tamás Meszerics, Heidi Hautala, Benedek Jávor, Yannick Jadot, Peter Eriksson, Ernest Maragall, Helga Trüpel, Davor Škrlec, Igor Šoltes w imieniu grupy Verts/ALE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji na Ukrainie (2014/2965(RSP))  
B8‑0018/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając swe poprzednie rezolucje w sprawie Ukrainy, w szczególności rezolucje z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji na Ukrainie(1), z dnia 13 marca 2014 r. w sprawie rosyjskiej napaści na Ukrainę(2), z dnia 17 kwietnia 2014 r. w sprawie nacisków Rosji na kraje Partnerstwa Wschodniego, a w szczególności destabilizacji wschodniej Ukrainy(3), z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie sytuacji na Ukrainie(4) i z dnia 18 sierpnia 2014 r. w sprawie sytuacji na Ukrainie i stanu stosunków UE–Rosja(5),

–    uwzględniając podpisanie dnia 27 czerwca 2014 r. układu o stowarzyszeniu między UE a Ukrainą, który obejmuje pogłębioną i kompleksową umowę o wolnym handlu, oraz jego jednoczesną ratyfikację przez Parlament Europejski i Radę Najwyższą Ukrainy dnia 16 września 2014 r.,

–       uwzględniając wnioski z nadzwyczajnego posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych w sprawie Ukrainy, które odbyło się w dniu 3 marca 2014 r., oraz wnioski z posiedzeń Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 17 marca 2014 r., z dnia 14 kwietnia 2014 r., z dnia 12 maja 2014 r., z dnia 23 czerwca 2014 r., z dnia 15 sierpnia 2014 r. i z dnia 17 listopada 2014 r.,

–       uwzględniając oświadczenie głów państw i szefów rządów w sprawie Ukrainy wydane na posiedzeniach Rady Europejskiej w dniach 6 marca 2014 r. oraz 27 maja 2014 r.,

–       uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej w sprawie Ukrainy z dnia 21 marca 2014 r., z dnia 27 czerwca 2014 r., z dnia 16 lipca 2014 r., z dnia 30 sierpnia 2014 r. i z dnia 18 grudnia 2014 r.,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że dnia 30 listopada 2014 r. na kijowskim Majdanie odbył się wiec „Noc pamięci” upamiętniający rocznicę brutalnego rozpędzenia przez funkcjonariuszy milicji prewencyjnej Berkut studentów, którzy poszli tam, by poprzeć integrację europejską Ukrainy w sprzeciwie wobec decyzji ówczesnego rządu o rezygnacji z podpisania układu o stowarzyszeniu między UE a Ukrainą; mając na uwadze, że ta demonstracja studencka spowodowała powszechną mobilizację społeczeństwa ukraińskiego na rzecz głębokich i radykalnych reform, która doprowadziła do upadku prezydenta Janukowycza;

B.     mając na uwadze, że wybory parlamentarne, które odbyły się dnia 26 października 2014 r., przebiegły spokojnie i w pokojowej atmosferze pomimo trwającego konfliktu we wschodnich obwodach i pomimo aneksji Krymu przez Rosję; mając na uwadze, że ponad 50% członków nowej Rady Najwyższej po raz pierwszy otrzymało mandat i wiele z nich wywodzi się bezpośrednio z Euromajdanu; mając na uwadze, że nowy parlament i nowy rząd muszą spełnić obietnice wynikające z aspiracji narodu ukraińskiego, który miesiącami pokojowo demonstrował na ulicach, opierając się naciskom i brutalnym represjom obalonego reżimu;

C.     mając na uwadze, że dnia 2 grudnia 2014 r. Rada Najwyższa zagłosowała za sformowaniem nowego rządu z poparciem koalicji pięciu partii pod nazwą Europejski Wybór;

D.     mając na uwadze, że osiągnięte w dniu 5 września 2014 r. w Mińsku porozumienie trójstronnej grupy kontaktowej w sprawie zawieszenia broni we wschodniej Ukrainie, po którym wydano memorandum z dnia 19 września w sprawie wdrożenia dwunastopunktowego planu pokojowego, jest nieustannie naruszane, głównie przez bojówki prorosyjskie, w związku z czym kryzys ten przeistacza się w konflikt o niskiej intensywności, który może powoli stać się zamrożonym konfliktem; mając na uwadze, że od dnia 9 grudnia 2014 r. dzięki inicjatywie prezydenta Poroszenki apelującego o „przerwanie ognia” liczba aktów przemocy drastycznie spadła; mając na uwadze, że nie wprowadzono w życie głównych punktów memorandum, dotyczących w szczególności wytyczenia linii kontaktu, wycofania broni ciężkiej na odległość co najmniej 15 km z obu stron oraz sprawowania kontroli nad ukraińsko-rosyjską granicą przez specjalną misję obserwacyjną OBWE; mając na uwadze, że w trakcie niedawnej nowej rundy rozmów między stronami, która odbyła się w Mińsku dnia 24 grudnia 2014 r., nie udało się osiągnąć konkretnych rezultatów z wyjątkiem dalszej wymiany zakładników;

E.     mając na uwadze, że Rosja zwiększała wojskowe i logistyczne wsparcie dla separatystycznych bojówek poprzez stały transfer broni, amunicji, pojazdów opancerzonych i sprzętu oraz wysyłanie najemników i zamaskowanych żołnierzy mimo wezwań UE do dołożenia wszelkich starań, by załagodzić konflikt; mając na uwadze, że od początku kryzysu Federacja Rosyjska gromadziła oddziały i sprzęt wojskowy na terytorium wschodniej Ukrainy; mając na uwadze, że według wiarygodnych źródeł na terytorium Ukrainy stacjonuje od 6 000 do 8 000 rosyjskich żołnierzy,

F.     mając na uwadze, że ponad 4 500 osób straciło w tym konflikcie życie, w tym 1 300 osób po zawarciu porozumienia o zawieszeniu broni; mając na uwadze, że sytuacja w strefie konfliktu jest powodem głębokiego zaniepokojenia zarówno z perspektywy humanitarnej, jak i zdrowotnej; mając na uwadze, że ponad milion osób opuściło strefę konfliktu, szukając schronienia w Federacji Rosyjskiej lub w innych regionach Ukrainy nieobjętych walkami,

G.     mając na uwadze, że dnia 30 października 2014 r. Unii Europejskiej udało się doprowadzić do porozumienia w prawie zimowego pakietu dotyczącego dostawy gazu z Rosji na Ukrainę do końca marca 2015 r.; mając na uwadze, że pomimo tego porozumienia Ukraina odczuwa obecnie dotkliwe niedobory energii, w związku z czym w niektórych regionach są codzienne przerwy w dostawie energii elektrycznej, a szkoły są zamknięte z powodu niskich temperatur;

H.     mając na uwadze, że w niedawno opublikowanych raportach biura Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka oraz Amnesty International obarczono obie strony odpowiedzialnością za naruszanie praw człowieka, wymieniając takie przestępstwa jak uprowadzenia, tortury, egzekucje pozasądowe, użycie broni ciężkiej w gęsto zaludnionych obszarach miejskich oraz użycie bomb kasetowych; mając na uwadze, że władze ukraińskie mają możliwość i obowiązek prowadzenia dochodzeń i ścigania przypadków łamania praw człowieka, lecz nie na terytorium kontrolowanym przez bojówki wspierane przez Rosję, gdzie nie funkcjonuje ani sądownictwo, ani rządy prawa;

I.      mając na uwadze, że dnia 5 grudnia 2014 r. minęła 20. rocznica podpisania memorandum z Budapesztu; mając na uwadze, że Ukraina dotrzymuje wszystkich jego postanowień i zajęła proaktywne stanowiska w kwestiach rozbrojenia jądrowego i nierozprzestrzeniania broni jądrowej w przeciwieństwie do Federacji Rosyjskiej, która naruszyła swoje zobowiązania, zajmując część terytorium Ukrainy (Krym i Sewastopol) oraz rozpoczynając zbrojną napaść na wschodnią Ukrainę; mając na uwadze, że zrodziło to groźny precedens, gdyż państwo, które zagwarantowało Ukrainie bezpieczeństwo w odpowiedzi na zrzeczenie się przez nią arsenału jądrowego, zuchwale naruszyło jej suwerenność i integralność terytorialną, a w ogólniejszym ujęciu ugodziło również w ideę dalszych postępów w globalnym rozbrojeniu jądrowym i nierozprzestrzenianiu broni jądrowej na mocy prawa międzynarodowego i wielostronnych traktatów; mając na uwadze, że Rosja nadal odmawia stosowania traktatu o konwencjonalnych siłach zbrojnych w Europie (A-CFE);

J.      mając na uwadze, że po przyjęciu nowego pakietu wymierzonych w Rosję sankcji UE z dnia 12 września 2014 r. mających na celu ograniczenie dostępu rosyjskich banków oraz przedsiębiorstw z sektora energetyki i obrony do rynków kapitałowych UE, ambasadorzy UE na posiedzeniu w Brukseli w dniu 27 listopada 2014 r. zatwierdzili dodatkowe sankcje wymierzone w separatystów działających we wschodniej Ukrainie, na którym to posiedzeniu postanowiono również o zakazie wydawania wiz i zamrożeniu aktywów w odniesieniu do dalszych 13 osób oraz zamrożono aktywa kolejnych pięciu przedsiębiorstw;

K.     mając na uwadze, że zgodnie z niedawnym raportem OBWE co najmniej 170 dziennikarzy padło ofiara napaści, a dalszych siedmiu zostało zamordowanych na Ukrainie od listopada 2013 r., a także zanotowano około 80 przypadków uprowadzeń i zatrzymań pracowników środków przekazu, spośród których dwóch nadal przebywa w areszcie; mając na uwadze, że w 30 siedzibach redakcji, w tym w redakcjach kanałów telewizyjnych, popełniono akty wandalizmu; mając na uwadze, że ukraińska żołnierka Nadia Sawczenko, reżyser Oleg Sencow i kilkoro innych obywateli ukraińskich jest nadal przetrzymywanych w Rosji jako więźniowie polityczni wbrew prawu międzynarodowemu;

L.     mając na uwadze, że zgodnie z niedawno opublikowanym wskaźnikiem postrzegania korupcji organizacji Transparency International w 2014 r. Ukraina wciąż pozostaje sklasyfikowana wśród wysoce skorumpowanych państw; mając na uwadze, że według tej organizacji przyjęte niedawno przepisy antykorupcyjne jedynie stworzyły podwaliny zmian; mając na uwadze, że ocena Ukrainy w tym wskaźniku kolejny raz dowodzi pilnej potrzeby prowadzenia skutecznej walki z korupcją;

M.    mając na uwadze, że nałożone przez rosyjskiego premiera w dniu 6 sierpnia 2014 r. rosyjskie embargo na przywóz szerokiego wachlarza produktów rolnych z UE i innych państw bardzo negatywnie odbija się na szeregu sektorów rolnych i na wielu państwach, które eksportują produkty rolne do Rosji;

N.     mając na uwadze, że w dniu 27 czerwca 2014 r. Rada do Spraw Zagranicznych potwierdziła analizę Komisji, że Ukraina zrealizowała wszystkie wymogi przewidziane na pierwszym etapie planu działania na rzecz liberalizacji reżimu wizowego i przeszła do drugiego etapu realizacji tego planu;

1.      przyjmuje z zadowoleniem pozytywną ocenę wyborów parlamentarnych z dnia 26 października 2014 r., choć stwierdzono pewne problemy proceduralne, oraz inaugurację nowej Rady Najwyższej w następstwie tych wyborów; w związku z tym oczekuje od nowego rządu i parlamentu spełnienia ich obietnic poprzez podjęcie niezbędnych reform politycznych, administracyjnych i gospodarczych w dążeniu ku europejskiej integracji zgodnie z aspiracjami Euromajdanu;

2.      wzywa Radę i Komisję, by nie szczędziły wysiłków na rzecz wspierania Ukrainy w przyjmowaniu i przede wszystkim w realizacji tych reform z myślą o utorowaniu drogi do pełnego wprowadzenia w życie układu o stowarzyszeniu między UE a Ukrainą; w związku z tym przyjmuje z zadowoleniem uruchomienie misji doradczej Unii Europejskiej (EUAM), która ma za zadanie skuteczne zająć się reformą cywilnego sektora bezpieczeństwa, w następstwie powołania grupy wsparcia pełniącej funkcję głównego ośrodka strukturyzującego prace Komisji na rzecz wsparcia Ukrainy i kierującego nimi, przyczyniającej się jednocześnie do wykorzystania wiedzy fachowej państw członkowskich i dalszego wzmacniania koordynacji działań z innymi dostarczycielami pomocy i międzynarodowymi instytucjami finansowymi;

3.      nakłania Komisję do należytego uwzględnienia wniosku władz Ukraińskich o uruchomienie trzeciego programu pomocy makrofinansowej, który obejmuje kwotę wsparcia oraz kwestię warunków dotyczących polityki państwowej po wypłacie drugiej raty w ramach drugiego programu; podkreśla, że wszelka pomoc finansowa UE musi podlegać twardym warunkom dotyczącym walki z korupcją;

4.      wyraża zaniepokojenie decyzją nowego rządu o stworzeniu ministerstwa polityki informacyjnej oraz wzywa do otwartej i przejrzystej debaty w celu wyjaśnienia powodów i podjęcia ewentualnych stosownych środków, które będą skutecznie przeciwdziałać narastającej propagandzie rosyjskiej; jest zdania, że propagandy nie da się zwalczać propagandą, lecz Ukraina pilnie potrzebuje reformy sektora środków przekazu zmierzającej do ustanowienia publicznego acz nie kontrolowanego przez państwo systemu nadawania oraz przejrzystego nadzoru nad prywatnymi środkami przekazu; ostrzega przed niebezpieczeństwem wprowadzenia państwowej cenzury wobec środków masowego przekazu;

5.      zdecydowanie potępia stałe naruszanie porozumienia o zawieszeniu broni, przede wszystkim przez bojówki separatystyczne wspierane przez Rosję, i wzywa wszystkie strony do dołożenia wszelkich starań, aby wdrożyć je w pełni i w dobrej wierze, w celu doprowadzenia do rozpoczęcia prawdziwego procesu pokojowego i podjęcia pluralistycznego dialogu narodowego; wzywa też wszystkie strony do kontynuowania negocjacji w celu wyjaśnienia wszystkich nierozwiązanych kwestii, zwłaszcza w odniesieniu do statusu obwodów ługańskiego i donieckiego lub ich części w ramach zjednoczonego państwa ukraińskiego;

6.      potępia przeprowadzenie w dniu 2 listopada 2014 r. nielegalnych i bezprawnych wyborów „prezydenckich i parlamentarnych” w „Donieckiej Republice Ludowej” i w „Ługańskiej Republice Ludowej” oraz fakt, że Rosja „uszanowała je”, podważając tym samym uzgodnienia z Mińska;

7.      ponownie opowiada się za niepodległością, suwerennością i terytorialną integralnością Ukrainy i podkreśla, że tylko polityczne rozwiązanie kryzysu może utorować drogę do pełnego pojednania stron i wzmocnić jedność kraju;

8.      ubolewa nad tym, że specjalna misja obserwacyjna OBWE nadal boryka się z niedoborem personelu i w związku z tym nie spełnia oczekiwań; podkreśla, że ta misja odgrywa zasadniczą rolę w zażegnaniu kryzysu na Ukrainie z uwagi na doświadczenie OBWE w dziedzinie rozwiązywania konfliktów zbrojnych oraz wychodzenia z sytuacji kryzysowych, a także z uwagi na fakt, że zarówno Federacja Rosyjska, jak i Ukraina są członkami tej organizacji; wzywa państwa członkowskie UE, wysoką przedstawiciel UE do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz Komisję Europejską do dołożenia wszelkich starań, by wzmocnić i powiększyć specjalną misję obserwacyjną OBWE na Ukrainie, zarówno pod względem liczby personelu, jak i pod względem logistyki i sprzętu; podkreśla potrzebę rozmieszczenia bez dalszej zwłoki obserwatorów OBWE wzdłuż wszystkich odcinków granicy ukraińsko-rosyjskiej, które obecnie znajdują się pod kontrolą separatystów;

9.      nakłania Komisję do rozpoczęcia przygotowań do konferencji dostarczycieli pomocy dla Donbasu oraz z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym ewentualność przeznaczenia przez Europejski Bank Inwestycyjny 200 mln EUR na odbudowę tego regionu; przyjmuje z zadowoleniem decyzję UE, by przeznaczyć 55 mln EUR na finansowanie nowego programu „Wsparcie dla polityki regionalnej Ukrainy”, który wesprze wdrażanie państwowej strategii rozwoju regionalnego 2020 zatwierdzonej przez rząd dnia 6 sierpnia 2014 r. oraz zapewni stałe i przewidywalne finansowanie obwodom i gminom, jak również większą finansową niezależność władzom lokalnym, większą konkurencyjność regionom oraz większą społeczno-gospodarczą spójność terytorialną;

10.    wzywa Moskwę do zaprzestania dalszej eskalacji sytuacji poprzez natychmiastowe wstrzymanie transferu broni, najemników i żołnierzy we wsparciu dla bojówek separatystów oraz do uszczelnienia 400-kilometrowego odcinka granicy, nad którym nie sprawują obecnie kontroli ukraińscy funkcjonariusze straży granicznej; podkreśla w perspektywie zbliżającej się konferencji przeglądowej NPT w 2015 r., że sposób, w jaki Rosja naruszyła porozumienie z Budapesztu, które postrzegano w latach 90. ubiegłego wieku jako ważny wkład w globalne rozbrojenie jądrowe i nierozprzestrzenianie broni jądrowej, będzie miał wielce negatywny wpływ na gotowość innych krajów do przystąpienia do Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej i ścisłego przestrzegania zobowiązań w ramach tego systemu;

11.    podkreśla odpowiedzialność, jaką ponosi Rosja za pogorszenie sytuacji praw człowieka na bezprawnie zaanektowanym Krymie; wyraża w związku z tym głębokie zaniepokojenie faktem, że region opuściło 18 000 osób, przy czym połowa z nich to krymscy Tatarzy; apeluje do władz rosyjskich, by zaprzestały rosnącej militaryzacji półwyspu krymskiego, i zdecydowanie sprzeciwia się ogłoszonemu przez rosyjskiego ministra spraw zagranicznych zamiarowi Rosji, by rozmieścić broń jądrową na tej okupowanej części terytorium Ukrainy; ponawia apel do Rosji o natychmiastowe uwolnienie ukraińskich więźniów politycznych, w tym Nadii Sawczenko, która niedawno została wybrana zaocznie do Rady Najwyższej Ukrainy, oraz reżysera Olega Sencowa;

12.    przyjmuje z zadowoleniem decyzję Unii Europejskich Związków Piłkarskich (UEFA) o wykluczeniu krymskich klubów z udziału w rozgrywkach Rosyjskiego Związku Piłki Nożnej od dnia 1 stycznia 2015 r. oraz o skierowanym do Rosyjskiego Związku Piłki Nożnej zakazie organizacji meczów piłki nożnej na terenie Krymu bez zgody UEFA i Ukraińskiej Federacji Piłki Nożnej; jest zdania, że dopóki trwa napaść na Ukrainę, FIFA powinna zawiesić przygotowania do Mistrzostw Świata w piłce nożnej 2018, które mają się odbyć w Rosji;

13.    wzywa zatem Komisję do dalszego stosowania obecnych sankcji i nakłania ją do znalezienia sposobów wzmocnienia solidarności między państwami członkowskimi na wypadek dalszego trwania kryzysu z udziałem Rosji; nakłania głowy państw i szefów rządów UE do pełnego wykorzystania skutecznych pozawojskowych środków, jakimi dysponuje Unia, aby uniknąć sytuacji, w której z powodu zawieszenia broni wschodnia Ukraina pozostałaby strefą zamrożonego konfliktu, a to dzięki wywieraniu dalszej presji na Rosję, dopóki sytuacja kryzysowa nie zacznie przejawiać oznak wyraźnej i nieodwracalnej poprawy;

14.    głęboko ubolewa z powodu obrabowania przez prorosyjskich bojówkarzy 20 pojazdów opancerzonych przewożących gotówkę przeznaczoną na wypłatę świadczeń socjalnych w okupowanej części Donbasu, lecz żałuje, że prezydent Poroszenko podjął decyzję o zawieszeniu tych płatności dla obywateli ukraińskich, którzy z powodu konfliktu znajdują się w trudnym położeniu; apeluje do władz ukraińskich, by znalazły sposoby dotarcia do nich, przywracając aprowizację na potrzeby wypłaty świadczeń i udzielania pomocy;

15.    wzywa ponadto do udzielania większej i skuteczniejszej pomocy humanitarnej uchodźcom wewnętrznym, a szczególnie dzieciom i osobom starszym, oraz do zapewnienia Międzynarodowemu Komitetowi Czerwonego Krzyża pełnego i niezakłóconego dostępu do obszarów ogarniętych konfliktem; w tym kontekście jest zdania, że można by zorganizować bezpieczną wypłatę świadczeń w obwodach donieckim i ługańskim przy wsparciu Czerwonego Krzyża i OBWE, tak aby pieniądze dotarły do wszystkich uprawnionych do tych świadczeń z tytułu posiadania ukraińskiego obywatelstwa;

16.    ponownie stwierdza, że pomoc humanitarna dla obszarów ogarniętych konfliktem powinna być dostarczana przez organizacje międzynarodowe, aby uniknąć jakiejkolwiek instrumentalizacji politycznej i sprzeniewierzenia pomocy; nakłania Rosję, by zaprzestała organizacji tak zwanych „białych konwojów”, i popiera bezzwłoczne przejęcie przez Międzynarodowy Czerwony Krzyż wszelkiej działalności w ramach pomocy humanitarnej we wschodniej Ukrainie oraz na terenie Ługańska i Doniecka; jest przekonany, że to jedyny sposób zapobiegnięcia katastrofie humanitarnej;

17.    z zadowoleniem przyjmuje odmowę dostarczenia Rosji pierwszego okrętu typu Mistral służącego do transportu śmigłowców ze strony francuskiego rządu; nakłania francuski rząd do ostatecznego wycofania się z tej umowy; wzywa Wielką Brytanię do natychmiastowego wycofania wszystkich aktualnych licencji na wywóz broni do Rosji i jednocześnie nakłania wszystkie państwa członkowskie UE do oficjalnego wzmocnienia unijnego embarga na broń wymierzonego przeciwko Rosji nie tylko poprzez zakaz wywozu broni w przyszłości, ale również poprzez wycofanie się z wszystkich obecnych umów i cofnięcie wszystkich obowiązujących licencji;

18.    zauważa, że niektóre państwa członkowskie UE dostarczyły ukraińskim siłom zbrojnym nieśmiercionośny sprzęt wojskowy; popiera eksport nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego, takiego jak kamizelki ochronne, sprzęt do komunikacji, przenośne szpitale polowe, lub środków medycznych takich jak zestawy pierwszej pomocy, a także udzielanie pomocy technicznej (np. silniki Diesla); uważa eksport takiego nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego za zgodny z prawem i moralnie uzasadniony, gdyż wspiera prawo Ukrainy do samoobrony;

19.    zwraca uwagę na raporty Amnesty International i Human Rights Watch dotyczące łamania praw człowieka w strefach konfliktu i zdecydowanie potępia porwania, przypadki dotkliwego pobicia, tortury, morderstwa, zabójstwa pozasądowe oraz inne poważne naruszenia praw człowieka i prawa humanitarnego aktywistów, protestujących, dziennikarzy oraz wielu innych obywateli niebiorących aktywnego udziału w konflikcie w Ukrainie wschodniej, które miały miejsce w ciągu ostatnich trzech lat i za które winę ponoszą głównie zbrojni separatyści, a w niektórych przypadkach również siły rządowe; przyjmuje z zadowoleniem wewnętrzne dochodzenie wszczęte przez ukraińskie władze w sprawie domniemanego użycia bomb kasetowych i oczekuje w tym względzie terminowych i precyzyjnych wniosków; wzywa rząd Ukrainy do sprawowania pełnej kontroli nad wszystkimi batalionami ochotniczymi; wzywa rząd ukraiński i organy władz do dalszego prowadzenia dochodzeń i ścigania wszystkich zbrodni przeciwko ludzkości; jest głęboko zaniepokojony tym, że na terenach kontrolowanych przez nową grupę watażków nie panują rządy prawa, a nawet stosuje się karę śmierci;

20.    wzywa władze Ukrainy do zaangażowania się w otwarty, przejrzysty i pluralistyczny dialog ze wszystkimi grupami składowymi ukraińskiego społeczeństwa; w związku z powyższym wzywa je, by nie opóźniały niezbędnych i od dawna oczekiwanych reform konstytucyjnych, politycznych, administracyjnych i gospodarczych; jest ponadto zdania, że reformy konstytucyjne na Ukrainie, w tym proces decentralizacji, powinny być przedmiotem szeroko zakrojonej i szczegółowej dyskusji z udziałem wszystkich grup składowych społeczeństwa ukraińskiego; uważa, że najważniejszym krokiem jest uczynienie instytucji publicznych odpowiedzialnymi za potrzeby obywateli; podkreśla, że wewnętrzna reorganizacja poszczególnych szczebli administracji i zarządzania jest drugim krokiem oraz że sieć inicjatyw lustracyjnych na Ukrainie wysunęła ciekawe propozycje, które rząd powinien poważnie rozważyć w ramach reformy;

21.    apeluje o bezzwłoczne i skuteczne wdrożenie krajowej strategii walki z korupcją; podkreśla, że walka z tym zjawiskiem musi stać się jednym z najważniejszych priorytetów nowego rządu, oraz oczekuje konkretnych rezultatów zgodnie z oczekiwaniami obywateli, którzy demonstrowali na Majdanie;

22.    podkreśla, że podpisanie układu o stowarzyszeniu między UE a Ukrainą w dniu 27 czerwca 2014 r. stanowi zasadniczy krok na drodze do pogłębienia stosunków pomiędzy obiema stronami, a także włączenia Ukrainy w europejski proces integracji; przypomina, że układ ten nie jest ostatecznym celem stosunków UE–Ukraina; ponadto zwraca uwagę, że zgodnie z art. 49 TUE Ukraina, podobnie jak wszystkie państwa europejskie, ma możliwość integracji z UE i może starać się o przystąpienie do niej pod warunkiem przestrzegania zasad demokracji, poszanowania podstawowych wolności oraz praw człowieka i praw mniejszości, a także zapewnienia praworządności; nakłania państwa członkowskie UE do ratyfikacji układu o stowarzyszeniu przed szczytem w Rydze;

23.    podkreśla, że układ o stowarzyszeniu oraz pogłębiona i kompleksowa umowa o wolnym handlu z Unią Europejską nie mają związku z przystąpieniem do NATO; podkreśla w związku z tym, że sprawa członkostwa w NATO jest bardzo kontrowersyjną kwestią zarówno dla społeczeństwa ukraińskiego, jak i dla europejskiej opinii publicznej; zauważa, że z uwagi na okoliczności Rada Najwyższa zagłosowała za tym, by położyć kres neutralności Ukrainy, lecz wyraża zaniepokojenie tym, że wszelkie inicjatywy na rzecz członkostwa w NATO nasiliłyby napięcia w szerzej pojętym regionie;

24.    ubolewa nad decyzją o odroczeniu tymczasowego stosowania pogłębionej i kompleksowej umowy o wolnym handlu do dnia 31 grudnia 2015 r. ze względu na groźby Rosji dotyczące dalszego blokowania dwustronnej wymiany handlowej z Ukrainą; podkreśla, że dnia 26 października 2014 r. Parlament Europejski ratyfikował układ o stowarzyszeniu i że nie powinien on być zmieniany na wniosek Rosji, oraz wzywa Komisję do przedyskutowania sposobów rozproszenia obaw Rosjan w takim zakresie, na jaki pozwala ratyfikowany układ; ubolewa nad tym, że Rosja grozi wprowadzeniem nowych sankcji wymierzonych w Ukrainę, jeżeli będą realizowane reformy związane z dostosowaniem jej ustawodawstwa do wspólnotowego dorobku prawnego; uważa, że należy starannie rozważyć możliwość przyspieszenia integracji gospodarczej z Euroazjatycką Wspólnotą Gospodarczą oraz że UE i jej państwa członkowskie w żadnym wypadku nie powinny otwierać takiej perspektywy, jeśli Rosja nie poczyni uprzednio istotnych postępów w przezwyciężeniu kryzysu z Ukrainą;

25.    przypomina, że pogłębiona i kompleksowa umowa o wolnym handlu musi być dla Ukrainy szansą na trwałe zreformowanie jej gospodarki dzięki przezwyciężeniu partykularnych interesów; podkreśla znaczenie udzielenia Ukrainie niezbędnej pomocy finansowej i technicznej na rzecz wywiązywania się przez nią z pogłębionej i kompleksowej umowy o wolnym handlu oraz wagę potraktowania priorytetowo obszarów, w których Ukraina może najwięcej skorzystać na integracji gospodarczej z UE;

26.    za sprawę najwyższej wagi uważa ograniczenie zależności energetycznej UE od Moskwy i innych reżimów autorytarnych przy jednoczesnym wprowadzeniu konkretnych rozwiązań alternatywnych, mających pomóc tym państwom członkowskim UE, które nie mają obecnie innych źródeł zaopatrzenia w energię niż Rosja; dlatego też wzywa Komisję do pracy nad pełnym wdrożeniem trzeciego pakietu energetycznego, który sprawi, że większa przepustowość rurociągu będzie niepotrzebna, a także do skutecznego zdywersyfikowania źródeł energii poprzez rozwój energii ze źródeł odnawialnych; nalega, by państwa członkowskie nie angażowały swych przedsiębiorstw publicznych w przedsięwzięcia z przedsiębiorstwami rosyjskimi, takie jak budowa Gazociągu Południowego, bo pogłębia to podatność Europy na zagrożenia i prowadzi do izolowania Ukrainy;

27.    podkreśla w tym kontekście potrzebę ustanowienia ambitnych i wiążących celów na 2030 r. (40% dla efektywności energetycznej i 45% dla energii ze źródeł odnawialnych), aby stworzyć miejsca pracy w tych sektorach na Ukrainie i w UE, zwiększyć bezpieczeństwo dostaw i osiągnąć cele UE w dziedzinie klimatu przy jednoczesnym zmniejszeniu zależności od paliw kopalnych;

28.    wzywa UE do uznania magazynowania gazu, połączeń międzysystemowych i instalacji zwrotnego przepływu za aktywa strategiczne i w związku z tym do uregulowania udziału umawiających się stron będących stroną trzecią w tych kluczowych sektorach; wzywa też państwa członkowskie do wycofania się z planowanych umów energetycznych z Rosją, co dotyczy też technologii reaktorów i paliwa jądrowego, przemieszczania odpadów technologii jądrowej oraz Gazociągu Południowego;

29.    ubolewa nad tym, że władze ukraińskie nie podjęły we właściwym czasie niezbędnych środków w celu przezwyciężenia kryzysu energetycznego, który obecnie dotyka ten kraj; apeluje o radykalną przebudowę ukraińskiego systemu energetycznego i nakłania Komisję do przygotowania doraźnego pakietu finansowego mającego na celu dostosowanie ukraińskiego systemu energetycznego do norm UE, w szczególności w odniesieniu do efektywności energetycznej i odnawialnych źródeł energii; jest zdania, że wsparcie finansowe UE dla ukraińskiego sektora energetycznego powinno być uwarunkowane przynajmniej systematycznym instalowaniem przyrządów pomiarowych;

30.    z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie przez Komisję 4. sprawozdania z postępów Ukrainy we wdrażaniu planu działania na rzecz liberalizacji reżimu wizowego oraz decyzję Rady o przejściu do drugiego etapu realizacji tego planu; domaga się szybkiego wprowadzenia ruchu bezwizowego pomiędzy UE a Ukrainą, co byłoby konkretną reakcją na europejskie aspiracje ludzi, którzy demonstrowali na Majdanie; ponownie apeluje, by w oczekiwaniu na wprowadzenie tego systemu niezwłocznie zastosować przejściowe, bardzo proste i niedrogie procedury wizowe;

31.    przypomina niemniej, że poszanowanie praw mniejszości jest warunkiem liberalizacji reżimu wizowego, a zatem wzywa władze ukraińskie do ukończenia tworzenia przepisów antydyskryminacyjnych według europejskich standardów, w tym przepisów dotyczących dyskryminacji ze względu na orientację seksualną;

32.    wzywa Komisję do przyjęcia niezbędnych środków nadzwyczajnych w następstwie rosyjskiego embarga na produkty rolne z UE, aby ustabilizować rynki rolne w odnośnych sektorach, dając pierwszeństwo lepszemu wykorzystaniu produktów na rynkach wewnętrznych oraz przetwarzaniu ich, ilekroć będzie to możliwe, unikając wycofywania produktów z rynku (ich niszczenia) oraz subsydiowanego wywozu do państw trzecich, a zwłaszcza do państw rozwijających się; oczekuje w tym kontekście solidarności i odpowiedniej polityki handlowej ze strony państw trzecich blisko związanych z UE, a zwłaszcza ze strony krajów kandydujących;

33.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich, prezydentowi, rządowi i parlamentowi Ukrainy, Radzie Europy, OBWE oraz prezydentowi, rządowi i parlamentowi Federacji Rosyjskiej.

 

(1)

Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0170.

(2)

Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0248.

(3)

Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0457.

(4)

Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0009.

(5)

Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0025.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności