Procedura : 2014/2829(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0038/2015

Teksty złożone :

B8-0038/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 15/01/2015 - 11.9
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :


PROJEKT REZOLUCJI
PDF 140kWORD 77k
12.1.2015
PE547.461v01-00
 
B8-0038/2015

złożony w następstwie oświadczenia Komisji

zgodnie z art. 37 ust. 3 Regulaminu i z porozumieniem ramowym w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską


w sprawie programu prac Komisji na rok 2015 (2014/2829(RSP))


David Borrelli, Fabio Massimo Castaldo, Dario Tamburrano, Valentinas Mazuronis, Rolandas Paksas, w imieniu grupy EFDD

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie programu prac Komisji na rok 2015 (2014/2829(RSP))  
B8‑0038/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając komunikat Komisji w sprawie jej programu prac na rok 2015 (COM(2014)0910),

–       uwzględniając porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską, w szczególności załącznik IV do niego,

–       uwzględniając art. 37 ust. 3 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że UE stoi wobec najpoważniejszego kryzysu gospodarczego, społecznego i politycznego od czasu jej założenia;

B.     mając na uwadze, że kryzys gospodarczy i kryzys zadłużenia uwypukliły konieczność przyjęcia nowego podejścia, dającego państwom członkowskim możliwość wdrażania własnej polityki fiskalnej i gospodarczej;

C.     mając na uwadze, że bezwzględną konieczność utworzenia strategii wychodzenia ze strefy euro, dającej państwom członkowskim możliwość dokonania wyboru;

D.     mając na uwadze, że światowy kryzys doprowadził do stagnacji i recesji, ci miało ogromny wpływ na zatrudnienie;

E.     mając na uwadze fundamentalną konieczność wprowadzenia nowych procedur, służących uniknięcie braku kontroli nad budżetem UE, ze szczególnym uwzględnieniem oszczędności wszędzie tam, gdzie to możliwe;

F.     mając na uwadze, że w czasie ograniczeń gospodarczych należy zmniejszyć koszty administracyjne w UE;

G.     mając na uwadze, że polityka UE dotycząca tworzenia i rozwoju transeuropejskich sieci infrastruktury transportowe okazała się niewydajna, zbyt kosztowna, a w niektórych przypadkach wręcz szkodliwa;

H.     mając na uwadze, że należy w większym stopniu wspierać małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP), będące głównym źródłem zatrudnienia w Europie;

I.      mając na uwadze, że poziom bezrobocia, zwłaszcza wśród ludzi młodych, w wielu państwach członkowskich uniemożliwia umacnianie potencjału gospodarczego, pogarszając sytuację pod względem sprawiedliwości społecznej i ogólnej spójności społecznej;

J.      mając na uwadze, że narzucona przez UE polityka oszczędności okazała się nieskuteczna i szkodliwa;

K.     mając na uwadze, że należy zagwarantować równą płacę za jednakową pracę;

L.     mając na uwadze, że forma demokracji bezpośredniej, w której obywatele podejmują bezpośrednio decyzje, byłaby legitymacją procesu decyzyjnego i zwiększyłaby udział w tym procesie,

M.    mając na uwadze, że wszelkie nowe traktaty lub zmiany dotychczasowych traktatów należy poddać pod głosowanie w wolnych i uczciwych referendach krajowych w państwach członkowskich;

Najważniejsze priorytety

1.      apeluje o przeprowadzenie przeglądu zarządzania gospodarczego w celu odejścia od polityki oszczędności i dania państwom członkowskim nowej, większej swobody działania; uważa, że wszystkie wskaźniki gospodarcze i statystyczne wykazują, że w UE występuje niebezpieczna i powszechna tendencja prowadząca do recesji, wynikająca z ograniczeń gospodarczych narzuconych na szczeblu UE; zaznacza, że bezwzględnie konieczna jest całkowita zmiana dotychczasowego podejścia oraz danie państwom członkowskim możliwości wdrażania bez ograniczeń własnej polityki fiskalnej i gospodarczej;

2.      zauważa, że art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej stanowi, iż państwo członkowskie może wystąpić z Unii, jednak nie wprowadzono przepisów dotyczących możliwości odejścia od wspólnej europejskiej waluty; podkreśla w związku z tym, że należy dać państwom członkowskim taką możliwość, przy czym przypomina o klauzuli opt-out zagwarantowanej Wielkiej Brytanii i Danii;

3.      podkreśla z naciskiem zasadnicze znaczenie lepszego wykorzystywania pieniędzy podatników; podkreśla znaczenie zmniejszenia kosztów administracyjnych w UE w czasie ograniczeń gospodarczych; zaznacza, że nie do zaakceptowania jest brak kontroli nad budżetem UE, i z naciskiem podkreśla konieczność oszczędzania wszędzie tam, gdzie to możliwe, począwszy od nadmiernych kosztów unijnej biurokracji;

4.      domaga się zwiększenia kontroli i nadzoru nad budżetem UE; wzywa Komisję, by w ramach obowiązkowych wymogów za dwa lata uzyskała od Trybunału Obrachunkowego pozytywne poświadczenie wiarygodności; podkreśla znaczenie większej rozliczalności w wydatkach UE i apeluje do wszystkich komisarzy, by obowiązkowo podpisywali się pod rocznym sprawozdaniem z działalności dyrekcji generalnej odpowiadającej obszarowi ich właściwości;

5.      uważa, że w dziedzinie imigracji i spraw wewnętrznych potrzebne jest stałe monitorowanie i analiza wydatkowania funduszy UE przeznaczonych na sprawy wewnętrzne, w tym jeśli chodzi o fundusze pomocy w sytuacjach kryzysowych przeznaczone na działania w dziedzinie imigracji i azylu, kontroli na granicach, a także walki z przemytem i nielegalnym handlem, co ma służyć nadzorowaniu ich wydajności i zapobieganiu ewentualnym nadużyciom i złemu zarządzaniu; apeluje o połączenie tej analizy z oceną funduszy przeznaczonych na politykę zagraniczną i rozwojową UE służącą usuwaniu podstawowych przyczyn imigracji;

6.      zauważa, że europejska polityka dotycząca tworzenia i rozwoju transeuropejskich sieci infrastruktury transportowe okazała się niewydajna, zbyt kosztowna, a w niektórych przypadkach wręcz szkodliwa; jest zdania, że coraz więcej pasażerów do długich podróży wybiera transport lotniczy; zauważa, że należy ponownie przemyśleć i dokonać przeglądu obecnie planowanych przedsięwzięć, odkładając na bok ideę wspierania dużych projektów o znacznym wpływie na środowisko i istotnych skutkach finansowych; apeluje, by systemy transportu opierały się na fundamentach przyjaznych dla środowiska i na intermodalności, która ma być narzędziem pozwalającym na cięcie kosztów i zmniejszanie zanieczyszczenia, a zarazem poprawiać wzajemne połączenia między poszczególnymi środkami transportu, stosownie do decyzji poszczególnych państw członkowskich;

7.      podkreśla, że obecna polityka energetyczna UE jest nieskuteczna i że potrzebne jest inne podejście; zauważa, że nowe, alternatywne źródła energii oraz innowacyjne technologie umożliwiają ponowne przemyślenie obecnej europejskiej polityki klimatyczno-energetycznej przez wskazanie nowych planów działań na rzecz zrównoważonych i wydajnych systemów; zaznacza, że należy odrzucić obecną strategię UE i przyjąć inne formy działania;

8.      poważnie ubolewa, że podejście nowej Komisji do aktów ustawodawczych i nieustawodawczych, które należało przyjąć w 2015 r., zwłaszcza w niektórych kluczowych dziedzinach polityki, np. w dziedzinie środowiska, zdrowia i transportu, doprowadziło do wycofania wielu już rozpatrywanych czy nawet przyjętych wniosków, a tym samym do znacznej niepewności prawnej i regulacyjnej i do utraty zaufania; podkreśla, że stanowi to jeden z poważniejszych problemów, którymi Komisja musi się zająć, by przezwyciężyć niedobór inwestycji w Europie;

9.      wzywa Komisję do podtrzymania wszystkich szczegółowych wniosków z pakietu dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym, zwłaszcza odpadów, przyjętego przez Komisję w dniu 2 lipca 2014 r., a także wszystkich wniosków z pakietu dotyczącego jakości powietrza, przyjętego w dniu 18 grudnia 2013 r., ze względu na zawarty w nich znaczny potencjał tworzenia miejsc pracy, poprawy bezpieczeństwa zasobów, ochrony środowiska i większej pewności regulacyjnej;

10.    zaznacza, że kultura i turystyka może pomóc gospodarce europejskiej w przezwyciężeniu obecnego kryzysu, stymulując MŚP aktywne w tych sektorach; zauważa, że chociaż kultura i turystyka nie należą do obszarów kompetencji Unii Europejskiej i mogą być objęte tylko podstawowym systemem koordynacji i wsparcia dla państw członkowskich, należy jednak pobudzać rozwój istotnych obiektów dziedzictwa kulturowego, przyrodniczego i turystycznego, bardziej i lepiej wspierając tworzenie solidnego systemu przedsiębiorstw zdolnych zapewnić wzrost gospodarczy i nowe miejsca pracy dobrej jakości; zaznacza, że należy uwzględnić specyfikę poszczególnych państw członkowskich, np. zróżnicowanie sektorów gastronomii; podkreśla także, iż należy zwrócić szczególną uwagę na dziedzictwo kulturowe i turystykę religijną, by pobudzać jej rozwój;

11.    wyraża ubolewanie, że rozpoczęcie działalności Bankowego Funduszu Gwarancyjnego należącego do programu ramowego Kreatywna Europa zostało przesunięte na 2016 r., chociaż branże kultury i branże kreatywne, a szczególnie MŚP od dawna borykają się z problemem zapaści kredytowej, zwłaszcza ze względu na olbrzymie wymagania banków, jeśli chodzi o gwarancje finansowe; apeluje o zwiększenie zasobów gospodarczych zwiększających strukturalne, operacyjne i finansowe narzędzia gwarancyjne służące rzeczywistemu wspieraniu sektora kultury i działalności kreatywnej;

12.    zauważa, że nie są jak dotąd dostępne europejskie dane statystyczne dotyczące kultury, prezentujące dane na temat przedsiębiorstw z sektorów kultury, bezrobocia w tych sektorach, handlu zewnętrznego trade dobrami kultury, udziału w życiu kulturalnym i innych informacji na temat kultury, co poważnie utrudnia planowanie i wdrażanie odpowiednio dopasowanych strategii, które pozwoliłyby na podjęcie istotnych wyzwań związanych ze zróżnicowaniem kulturowym Europy;

13.    zaznacza, że zjawisko dumpingu socjalnego upowszechniło się i stało prawdziwym problemem, zwłaszcza w świetle obecnych procesów liberalizacji oraz swobodnego przepływu towarów i osób na obszarze UE; zauważa, że outsourcing procesów produkcyjnych do krajów, w których przepisy dotyczące pracy są mniej restrykcyjne lub koszty pracy są niższe, to poważny problem, który prowadzi do zakłóceń na rynku pracy; zaznacza, że należy w związku z tym usunąć zjawisko dumpingu socjalnego;

14.    podkreśla, że swobodny przepływ towarów i osób przyniósł określony poziom internacjonalizacji działalności transportowej prowadzonej przez przedsiębiorstwa w różnych państwach członkowskich; zaznacza, że nielegalne przewozy kabotażowe umożliwia przedsiębiorstwom działanie w warunkach nieuczciwej konkurencji, gdyż świadczą one takie same usługi w danym państwie członkowskim, a korzystają z niższych kosztów zabezpieczenia społecznego i kosztów pracy w kraju pochodzenia; podkreśla, że należy zwalczać to zjawisko;

15.    wyraża zaniepokojenie faktem, że kobietom grozi dyskryminacja na rynku pracy, zarówno pod względem dostępu do zatrudnienia, jak i pod względem prowadzenia własnych działań; zaznacza, że należy przeciwstawić się dyskryminacji w miejscu pracy, a zwłaszcza zjawisku tzw. szklanego sufitu, które może uniemożliwiać wielu kobietom awans zawodowy; podkreśla ponadto, że należy zwalczać nielegalną pracę kobiet i ich wykorzystywanie na „niewidocznych” stanowiskach lub jako osób podstawionych, niemających rzeczywistego udziału w wykonywanej działalności;

16.    jest głęboko zaniepokojony alarmującą stopą bezrobocia i uważa za sprawę zasadniczą zwalczanie wysokich wskaźników bezrobocia, zwłaszcza wśród młodych ludzi; potępia wszelkie przepisy UE, które nakładają obciążenia administracyjne i wprowadzają dodatkowe przeszkody biurokratyczne dla MŚP, będących głównym źródłem miejsc pracy i wzrostu; podkreśla, że należy w większym stopniu wspierać MŚP, będące głównym źródłem zatrudnienia w Europie;

17.    podkreśla konieczność wprowadzenia systemów wystarczających dochodów minimalnych, by doprowadzić do większej konwergencji społecznej między państwami członkowskimi i przyczynić się do ograniczenia ubóstwa;

18.    uważa, że najlepszym sposobem wspierania wzrostu i stymulowania zatrudnienia jest obniżenie kosztów w postaci opodatkowania pracy; zdecydowanie sprzeciwia się środkom oszczędnościowym, które UE narzuciła państwom członkowskim, gdyż wywierają one presję na zarobki i pracę;

19.    wyraża obawy z powodu niedopasowania kwalifikacji do potrzeb rynku pracy, które odbiera młodym ludziom perspektywy na przyszłość, a jednocześnie prowadzi do niemożliwości obsadzenia tysięcy miejsc pracy na całym kontynencie z powodu chronicznego niedoboru wykwalifikowanej kadry; jest zdania, że należy opracować nowe podejście, skupiając się w większym stopniu na uczeniu zawodów i umiejętności potrzebnych w gospodarce poszczególnych państw członkowskich;

20.    podkreśla, że kryzys finansowy miał dramatyczne konsekwencje dla inwestycji publicznych; zaznacza, że w okresie od 2008 do 2013 r. wartość tych inwestycji w wartościach realnych w ogólnym rozrachunku spadła o 20%, a w państwach członkowskich najpoważniej dotkniętych kryzysem aż o 60%; wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu niezapłaconych rachunków UE (które w latach 2011-2012 wyniosły 11 mld EUR, w latach 2012-2013 sięgnęły 16 mld EUR, a w okresie 2013-2014 aż 23,4 mld EUR) oraz opóźnień we wdrażaniu programów operacyjnych, a także jest zdania, że konsekwencją tej niepewnej sytuacji mogą być problemy dla obywateli i poszczególnych przedsiębiorstw; jest zaniepokojony z powodu wyraźnego rozdźwięku między zakładanymi celami Komisji, czyli poprawą wydajności i lepszym wyeksponowaniem wyników europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, a obecną sytuacją;

21.    wzywa Komisję do zwiększenia przejrzystości negocjacji handlowych, które mają bezpośredni wpływ na obywateli i usługi publiczne; z zadowoleniem przyjmuje decyzję o odtajnieniu dokumentów dotyczących transatlantyckiego partnerstwa handlowo-inwestycyjnego (TTIP), a jednocześnie zauważa, że tę samą procedurę należy zastosować do innych wielu- i dwustronnych umów, np. porozumienia w sprawie handlu usługami czy umów dotyczących inwestycji z Japonią, Wietnamem i Chinami;

22.    jest zdania, że należy wdrożyć formę demokracji bezpośredniej, w której obywatele bezpośrednio podejmują decyzje dotyczące Wspólnoty, by zwiększyć ich udział w procesie decyzyjnym; ponownie stwierdza, że tego rodzaju środki są absolutnie niezbędne w demokratycznym społeczeństwie, gdyż umożliwiają zachowanie sprawiedliwości, wolności i udziału społeczeństwa w życiu publicznym;

23.    podkreśla potrzebę poddania nowych traktatów lub wszelkich zmian dotychczasowych traktatów pod głosowanie w wolnych i uczciwych referendach krajowych w państwach członkowskich;

24.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności