PROJEKT REZOLUCJI w sprawie wolności słowa w Turcji – niedawne aresztowania dziennikarzy i dyrektorów mediów oraz systematyczne wywieranie nacisków na media
2.1.2015 - (2014/3011(RSP))
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
Takis Hadjigeorgiou, Neoklis Sylikiotis, Patrick Le Hyaric, Josu Juaristi Abaunz, Curzio Maltese, João Ferreira, Inês Cristina Zuber, Miguel Viegas, Lidia Senra Rodríguez, Javier Couso Permuy, Paloma López Bermejo, Marina Albiol Guzmán, Ángela Vallina, Kostas Chrysogonos, Georgios Katrougkalos, Kostadinka Kuneva, Sofia Sakorafa, Marie-Christine Vergiat w imieniu grupy GUE/NGL
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0036/2015
B8‑0044/2015
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wolności słowa w Turcji – niedawne aresztowania dziennikarzy i dyrektorów mediów oraz systematyczne wywieranie nacisków na media
Parlament Europejski,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka,
– uwzględniając Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych, a w szczególności jego art. 19,
– uwzględniając europejską konwencję praw człowieka z 1950 r., a w szczególności jej zapisy o prawie do wolności wypowiedzi,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji dotyczące postępów Turcji w 2014 r.,
– uwzględniając konkluzje Rady z dnia 16 grudnia 2014 r.,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie sprawozdań z postępów Turcji oraz swoją rezolucję z dnia 13 czerwca 2013 r. w sprawie sytuacji w Turcji[1],
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że w operacjach policyjnych przeprowadzonych 14 grudnia 2014 r. w trzynastu miastach w Turcji aresztowanych zostało 31 osób – w większości dziennikarzy, scenarzystów lub redaktorów, w tym redaktor naczelny gazety Zaman i przewodniczący grupy Samanyolu Broadcasting; mając na uwadze, że czterech aresztowanych nadal przebywa w więzieniu;
B. mając na uwadze, że według oficjalnych źródeł aresztowań dokonano pod zarzutem założenia, bycia członkiem lub wspierania organizacji terrorystycznej bądź prowadzenia propagandy przeciwko wspólnocie religijnej Tahsiye w Turcji pod zarzutem, że stanowi część organizacji terrorystycznej;
C. mając na uwadze, że aresztowania te były postrzegane jako ukrócenie krytyki rządu i nietolerancji opozycji politycznej;
D. mając na uwadze, że art. 125 tureckiego kodeksu konstytucyjnego, który uznaje zniesławienie za przestępstwo, art. 301, który uznaje za przestępstwo zniewagi wobec narodu tureckiego, zakłócanie porządku publicznego i porządku konstytucyjnego, oraz ustawa w sprawie zwalczania terroryzmu i ustawa prasowa zostały wykorzystywane do ograniczania wolności wypowiedzi;
E. mając na uwadze, że na gazety piszące na temat kwestii kurdyjskiej lub publikujące w języku kurdyjskim nadal wywierane są naciski, w tym zwalnia się i więzi dziennikarzy na podstawie propagandowych oskarżeń o terroryzm;
F. mając na uwadze, że również zagranicznym dziennikarzom grozi aresztowanie, a ostatnie takie przypadki dotyczyły holenderskiej dziennikarki Frederike Geerdink zamieszkałej w Diyarbakir, którą aresztowano 6 stycznia 2015 r. pod zarzutem prowadzenia „propagandy na rzecz organizacji terrorystycznej”, oraz Mehmeta Ülgura, którego aresztowano 7 stycznia 2015 r., gdy przybył na lotnisko, za zrobienie zdjęcia w sądzie;
G. mając na uwadze, że ta ciągła kampania zastraszania i zwalniania dziennikarzy uważanych za krytycznych wobec rządu doprowadziła do autocenzury dziennikarzy i mediów;
H. mając na uwadze, że Turcja jest krajem o jednej z najwyższych liczb uwięzionych lub aresztowanych dziennikarzy – według statystyk OBWE 22 dziennikarzy przebywało w więzieniu w czerwcu 2014 r.;
I. mając na uwadze, że aresztowania i kampania przeciw krytykom rządu nie powinny być postrzegane jako odosobniony przypadek, ale jako wydarzenia związane z ogólną wewnętrzną i zewnętrzną polityką rządu tureckiego; mając na uwadze, że zdarzaja się one, gdy na myśl przychodzi konflit między byłymi sojusznikami Recepa Tayyipa Erdogana a Fethullahem Gülenem i jego ruchem, bezpośrednio związany z ze sprawą Ergenekon i przypadkami korupcji zarzucanymi członkom rządu i rodziny Erdogana;
J. mając na uwadze, że nie należy zapominać o wydarzeniach z czerwca i lipca 2013 r. dotyczących parku Gezi;
K. mając na uwadze, że 6 grudnia 2014 r. 98 pracowników zostało zwolnionych z pracy w Szpitalu Uniwersyteckim Maltepe w Stambule, gdyż byli członkami postępowej Unii Zdrowia Pracowników;
L. mając na uwadze, że Turcja jako kraj kandydujący do przystąpienia do UE związana jest kryteriami kopenhaskimi i ma obowiązek przestrzegać demokracji i wspierać ją oraz wzmacniać prawa demokratyczne, prawa człowieka oraz swobody obywatelskie, w tym wolność wypowiedzi;
M. mając na uwadze, że w sprawozdaniu Komisji z postępów Turcji w 2014 r. szeroko i krytycznie odniesiono się do sytuacji wolności słowa w tym kraju i wyrażono obawy co do tej sytuacji;
N. mając na uwadze, że rząd prowadzi neoliberalną politykę gospodarczą, która pogłębia lukę dotyczącą standardu życia i prowadzi do zubożenia coraz więcej liczby osób;
O. mając na uwadze, że prezydent Turcji prowadzi politykę regionalną określaną jako „neoottomańska” o wyraźnych tendencjach ekspansjonistycznych;
P. mając na uwadze, że Turcja odgrywa negatywną rolę w wewnętrznej sytuacji w Syrii, gdyż umożliwia swobodny przepływ broni i tzw. bojowników (w tym z państw UE) do Syrii; mając na uwadze, że Turcję oskarżono o współpracę z Państwem Islamskim, szczególnie w sprawie utrudniania działań obrońcom Kabane;
Q. mając na uwadze, że Turcja wydała nowe wiążące elementy systemu Navtex wyłącznej strefy ekonomicznej Republiki Cypryjskiej, co jest równoznaczne z naruszeniem suwerenności tego państwa i prowadzi do dalszej eskalacji napięć we wschodniej części Morza Śródziemnego;
R. mając na uwadze, że Turcja nie przestrzega międzynarodowego prawa i stosunków dobrosąsiedzkich, w tym z państwami członkowskimi Unii Europejskiej, choć jest państwem kandydującym do wstąpienia do UE;
1. stanowczo potępia aresztowania i kampanię przeciwko dziennikarzom, scenarzystom i redaktorom, której celem jest uciszanie krytyków rządu i głosów opozycji, oraz wzywa do uwolnienia uwięzionych, jak również do uwolnienia wszystkich więźniów politycznych;
2. potępia interwencję i naciski ze strony władz na wymiar sprawiedliwości i wzywa do poszanowania niezawisłości sądów;
3. przypomina, że Turcja jako kraj kandydujący do UE zobowiązała się do wypełnienia kryteriów kopenhaskich oraz wzywa Radę i Komisję do kontynuowania ścisłego wypełnienia tych kryteriów przez Turcję;
4. wzywa Radę i Komisję do zaprzestania przedkładania interesów gospodarczych i handlowych ponad poszanowanie prawa międzynarodowego oraz praw człowieka i wolności;
5. wzywa do wycofania ustawy w sprawie zwalczaniu terroryzmu;
6. potępia interwencję Turcji w Syrii jako naruszenie prawa międzynarodowego i domaga się jej natychmiastowego zakończenia;
7. potępia nowy plan Navtex Turcji i domaga się, aby został natychmiastowo odwołany, by wszystkie statki tureckie zostały wycofane z wyłącznej strefy ekonomicznej Republiki Cypryjskiej oraz by podjęto kroki na rzecz stosunków dobrosąsiedzkich i normalizacji stosunków za wszystkimi państwami członkowskimi UE;
8. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy, Przewodniczącemu Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i Wielkiemu Zgromadzeniu Narodowemu Turcji.
- [1] Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0277.