Procedura : 2015/2530(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0132/2015

Teksty złożone :

B8-0132/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 11/02/2015 - 9.18
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0032

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 147kWORD 90k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0122/2015
4.2.2015
PE547.537v01-00
 
B8-0132/2015

złożony w następstwie oświadczenia Komisji

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie środków zwalczania terroryzmu (2015/2530(RSP))


Monika Hohlmeier, Roberta Metsola, Elissavet Vozemberg, Elmar Brok, Traian Ungureanu, Heinz K. Becker, Barbara Matera, Daniel Buda, David McAllister, Daniel Caspary, Davor Ivo Stier, Andrey Kovatchev, Fernando Ruas, Monica Macovei, Dubravka Šuica, Andrej Plenković, Cristian Dan Preda, Eduard Kukan, Michael Gahler, Tunne Kelam, Gunnar Hökmark, Emil Radev, Arnaud Danjean w imieniu grupy PPE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie środków zwalczania terroryzmu (2015/2530(RSP))  
B8‑0132/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając art. 2, 3, 6, 7 i  21 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), a także art. 4, 16, 20, 67, 68, 70, 71, 72, 75, 82, 83, 84, 85, 86, 87 i 88 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

–       uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 6, 7, 8, 10 ust. 1, art. 11, 12, 21, 47-50, 52 i 53,

–       uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 czerwca 2014 r. w sprawie sprawozdania końcowego z realizacji strategii bezpieczeństwa wewnętrznego UE w latach 2010–2014 (COM(2014)0365),

–       uwzględniając sprawozdanie Europolu za 2014 r. dotyczące sytuacji i tendencji w dziedzinie terroryzmu w UE (sprawozdanie TE-SAT),

–       uwzględniając rezolucję w sprawie zagrożeń dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego spowodowanych przez akty terroryzmu (rezolucja 2178 (2014)), przyjętą przez Radę Bezpieczeństwa ONZ w dniu 24 września 2014 r.,

–       uwzględniając strategię bezpieczeństwa wewnętrznego UE przyjętą przez Radę w dniu 25 lutego 2010 r.,

–       uwzględniając debatę plenarną w dniu 28 stycznia 2015 r. na temat środków zwalczania terroryzmu,

–       uwzględniając nieformalne posiedzenie Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, które odbyło się w Rydze w dniach 29–30 stycznia 2015 r.,

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie odnowienia strategii bezpieczeństwa wewnętrznego Unii Europejskiej(1),

–       uwzględniając oświadczenie Rady ds. WSiSW przyjęte na nieformalnym posiedzeniu w dniu 11 stycznia 2015 r.,

–       uwzględniając konkluzje Rady ds. WSiSW z dni 9 października i 5 grudnia 2014 r.,

–       uwzględniając sprawozdanie Koordynatora UE ds. Zwalczania Terroryzmu dla Rady Europejskiej z dnia 24 listopada 2014 r. (15799/14),

–       uwzględniając program prac Komisji na rok 2015 (COM(2014)0910) z dnia 16 grudnia 2014 r.,

–       uwzględniając komunikat Komisji z dnia 15 stycznia 2014 r. zatytułowany „Zapobieganie radykalizacji prowadzącej do terroryzmu i brutalnego ekstremizmu: wzmocnienie działań UE” (COM(2013)0941),

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że Traktat z Lizbony stworzył podwaliny rozwoju polityki bezpieczeństwa UE, wspólnej dla UE i jej państw członkowskich, która opiera się na zasadzie praworządności i poszanowania praw podstawowych;

B.     mając na uwadze, że przede wszystkim UE i jej państwa członkowskie ponoszą wspólną odpowiedzialność za zapewnienie bezpieczeństwa i wolności obywateli europejskich oraz za podejmowanie odpowiednich działań zapobiegających aktom, które zagrażają życiu; mając na uwadze, że wolność i bezpieczeństwo to cele, do których trzeba dążyć równolegle oraz mając na uwadze, że aby osiągnąć wolność i bezpieczeństwo, środki zwalczania terroryzmu powinny opierać się na zasadach konieczności, proporcjonalności i poszanowania praw podstawowych oraz powinny respektować zasadę praworządności i zobowiązania międzynarodowe;

C.     mając na uwadze, że terroryzm stanowi globalne zagrożenie, z którym trzeba sobie radzić na szczeblu lokalnym, krajowym, europejskim i światowym w celu wzmocnienia bezpieczeństwa naszych obywateli, obrony podstawowych wartości, jakimi są wolność, demokracja i prawa człowieka, oraz utrzymania prawa międzynarodowego;

D.     mając na uwadze, że swoboda przemieszczania się w strefie Schengen stanowi jedno z najważniejszych dokonań integracji europejskiej; mając na uwadze, że nasze granice zewnętrzne są w istocie jedną wspólną granicą zewnętrzną;

E.     mając na uwadze, że warunki bezpieczeństwa w Europie w ostatnich latach uległy drastycznej zmianie z powodu nowych konfliktów i niepokojów społecznych w bezpośrednim sąsiedztwie UE, szybkiego rozwoju nowych technologii oraz niepokojącego postępu radykalizacji postaw, która prowadzi do barbarzyńskiej przemocy i terroryzmu;

F.     mając na uwadze, że paradygmatyczna zmiana charakteru terroryzmu i stosowanych wzorców działania – od umiędzynarodowionych, powiązanych i scentralizowanych organizacji w kierunku bardziej rozdrobnionych, wszechobecnych i zdecentralizowanych sieci i komórek niezadowolonych osobników – wymaga wielostronnej i ambitnej reakcji;

G.     mając na uwadze, że UE, a niektóre państwa członkowskie w szczególności, stoją w obliczu poważnego i nasilającego się zagrożenia ze strony tzw. „zagranicznych bojowników”, tj. osób, które udają się do państwa innego niż ich państwo zamieszkania lub obywatelstwa, aby popełniać, planować lub przygotowywać akty terrorystyczne bądź uczestniczyć w szkoleniach terrorystów w charakterze strony szkolącej lub szkolonej, również w związku z konfliktami zbrojnymi;

H.     mając na uwadze, że kwestia zagranicznych bojowników nie jest nowym zjawiskiem, ale jego skala dramatycznie wzrosła, gdy w momencie wybuchu wojny i przemocy w Syrii, Iraku i Libii ponad 15 000 mężczyzn i kobiet z ponad 80 krajów na całym świecie, w tym około 3 500 do 5 000 obywateli UE, opuściło domy, aby zostać zagranicznymi bojownikami, stwarzając ogromne wyzwanie dla bezpieczeństwa obywateli UE;

I.      mając na uwadze, że niedawne potworne zamachy w Paryżu stanowiły kolejne przypomnienie zagrożenia, jakie ekstremizm i radykalizacja postaw stwarzają dla wolnych i otwartych społeczeństw; mając na uwadze, że odpowiedzią na te zamachy były demonstracje obywateli UE, którzy zgodnie wystąpili, aby pokazać, jak ważna jest dla nich obrona podstawowych wartości Unii Europejskiej i utrzymanie UE jako bezpiecznego społeczeństwa;

J.      mając na uwadze, że sposób działania w ostatnich zamachach terrorystycznych oraz użyte w nich zaawansowane wojskowe uzbrojenie i sprzęt każą zastanowić się nad podstawową sprawą finansowania działalności zagranicznych bojowników, łatwością ich podróżowania oraz nielegalnym handlem bronią palną;

K.     mając na uwadze, że terroryzm stanowi globalne zagrożenie, dotykające liczne kraje, czego niedawnym przykładem jest barbarzyński zamach terrorystyczny na będący własnością Malty hotel Corinthia w Trypolisie w Libii, gdzie odbywają się posiedzenia misji ONZ ds. wspierania Libii, w którym to zamachu zginęło co najmniej dziewięć osób;

1.      z całą mocą i zdecydowanie potępia niedawne zamachy terrorystyczne w Paryżu i przekazuje szczere wyrazy współczucia i solidarności rodzinom ofiar tych potwornych zamachów terrorystycznych; przypomina o podstawowym, spoczywającym na UE obowiązku ochrony i wspierania wszystkich ofiar terroryzmu w Unii i w związku z tym domaga się sprawiedliwości, uznania i zadośćuczynienia dla tych ofiar;

2.      podkreśla, że do poradzenia sobie z zagrożeniem stwarzanym przez zagranicznych bojowników i terroryzm ogólnie potrzebny jest pakt antyterrorystyczny oparty na wielopłaszczyznowym podejściu, który wszechstronnie uwzględnia leżące u podłoża czynniki takie jak radykalizacja postaw, pogłębia spójność społeczną i integrację oraz ułatwia reintegrację przez promowanie politycznej i religijnej tolerancji, analizuje i stwarza przeciwwagę dla podżegania w internecie do dokonywania aktów terrorystycznych, zapobiega wyjazdom w celu wstąpienia do organizacji terrorystycznych, zapobiega rekrutacji i angażowaniu się w konflikty zbrojne i ogranicza te zjawiska, zakłóca przekazywanie wsparcia finansowego organizacjom terrorystycznym i osobom chcącym do nich wstąpić, pilnuje podjęcia w stosownych przypadkach zdecydowanych środków prawnych oraz wyposaża organa ścigania w odpowiednie narzędzia do wykonywania ich obowiązków z pełnym poszanowaniem praw podstawowych;

3.      zauważa z niepokojem, że organizacje terrorystyczne w coraz szerszym zakresie wykorzystują internet i technologie komunikacyjne do rozpowszechniania swojej nienawistnej retoryki, dalszej radykalizacji postaw niezadowolonych osób oraz nakłaniania nowych bojowników do wstąpienia do organizacji terrorystycznych, takich jak ISIL (Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie), Al-Kaida i jej różne odgałęzienia, np. Front Obrony Ludności Lewantu w Syrii, i do popełniania aktów terrorystycznych; nalega na firmy internetowe i media społecznościowe, by nasiliły współpracę z organami ścigania w celu ograniczenia dostępu do materiałów o charakterze terrorystycznym online oraz wykrywania i usuwania z sieci propagandy terrorystycznej, a także wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby szybko nasiliły i wspierały kampanie informacyjne w celu przeciwdziałania radykalizacji za pośrednictwem internetu przez podjęcie bardziej energicznych, proaktywnych i kreatywnych działań służących opracowaniu ukierunkowanych pozytywnych alternatywnych narracji oraz rozpoczęciu kampanii przeciwko nienawiści;

4.      nalega na państwa członkowskie, aby skutecznie koordynowały swoje bezpośrednie działania podejmowane w reakcji na rosnące zagrożenie ze strony zagranicznych bojowników przez przyjęcie wspólnych środków, takich jak cofnięcie paszportu UE w przypadku podwójnego obywatelstwa, konfiskata paszportu na określony czas, oznakowanie dowodów tożsamości dżihadystów, ponowne wprowadzenie zezwoleń na podróż dla niepełnoletnich, zaostrzenie ścigania sądowego (za nakłanianie do wstąpienia do organizacji terrorystycznych i szkolenie w obozach terrorystów), sporządzenie czarnej listy europejskich dżihadystów i dżihadystów podejrzanych o terroryzm;

5.      podkreśla palącą potrzebę nasilenia działań zapobiegających radykalizacji postaw oraz wspierania programów deradykalizacji przez wzmocnienie pozycji i zaangażowanie społeczności i społeczeństwa obywatelskiego na szczeblu krajowym i lokalnym, aby powstrzymać rozprzestrzenianie ekstremistycznych ideologii; apeluje do Komisji o wzmocnienie sieci upowszechniania wiedzy o radykalizacji postaw, która skupia wszystkie podmioty zaangażowane w opracowywanie kampanii przeciwko radykalizacji i tworzenie struktur i procesów służących deradykalizacji powracających zagranicznych bojowników, a także postuluje bezpośrednie zakwestionowanie ideologii ekstremistycznych przez zaoferowanie pozytywnych alternatyw;

6.      wskazuje z wielkim niepokojem na zjawisko radykalizacji postaw w więzieniach; wzywa państwa członkowskie, aby zastanowiły się nad działaniami w kierunku ogólnego izolowania radykalnych islamistów przebywających w więzieniach oraz nad usprawnieniem więziennych systemów administracyjnych, tak aby ułatwić wykrywanie zatrzymanych, którzy biorą udział w przygotowaniu aktów terrorystycznych, monitorować procesy radykalizacji i zapobiegać im oraz ustanowić specjalne programy deradykalizacji; zachęca państwa członkowskie do wymiany najlepszych praktyk w tej dziedzinie bezpośrednio lub za pośrednictwem odpowiednich agencji UE;

7.      wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że jeden z zamachów w Paryżu był umyślnie wymierzony przeciwko europejskim Żydom, a tym samym stanowił okropny przejaw nowej formy antysemityzmu, co zagraża religijnej i etnicznej różnorodności Unii Europejskiej; zwraca się zatem do Komisji, aby dokładnie przeanalizowała ewentualną potrzebę zmiany ramowej decyzji Rady 2008/913/WSiSW, aby skuteczniej rozwiązać problem podżegaczy do nienawiści i upowszechniania poważnych form mowy nienawiści;

8.      wyraża zaniepokojenie coraz powszechniejszym w różnych państwach członkowskich podżeganiem do nienawiści i ekstremizmu w salach modlitewnych, które są niezgodnie z przeznaczeniem wykorzystywane do radykalizacji postaw oraz zwraca uwagę na dramatyczny wpływ, jaki to wywiera na postęp fundamentalizmu w naszych społeczeństwach; wzywa państwa członkowskie do podjęcia odpowiednich środków, aby zdecydowanie i dokładnie monitorować to zjawisko oraz do zajęcia się kwestią rekrutacji i finasowania imamów z państw trzecich;

9.      podkreśla konieczność zintensyfikowania dialogu ze społecznością muzułmańską, aby połączyć nasze wysiłki na rzecz przeciwdziałania fundamentalizmowi i propagandzie terrorystycznej;

10.    wzywa wszystkie państwa członkowskie, aby zapobiegały przemieszczaniu się terrorystów przez zaostrzenie kontroli na granicach zewnętrznych, bardziej systematyczne i skuteczne kontrolowanie dokumentów podróży, zajęcie się problemem nielegalnego handlu bronią i oszukańczego posługiwania się tożsamością, a także określenie obszarów ryzyka;

11.    podkreśla swoje zaniepokojenie doniesieniami o handlarzach ludźmi, którzy ułatwiają przemieszczanie się fundamentalistów i komórek terrorystycznych do Europy oraz wzywa UE, aby nadała priorytetowe znaczenie walce z sieciami handlu ludźmi oraz by nadal badała te sieci, stanowiące jedno z najbardziej lukratywnych źródeł dochodów organizacji terrorystycznych; podkreśla ponadto, że organizacje terrorystyczne zdywersyfikowały swoje strumienie dochodów, wykorzystując sprzedaż kobiet i dzieci i handel nimi do finansowania swoich operacji; zdecydowanie potępia te praktyki i nalega na społeczność międzynarodową, aby poważnie zajęła się tą działalnością;

12.    ponownie wyraża swoje przywiązanie do zasady swobodnego przemieszczania się w UE i dlatego zasadniczo wyklucza wnioski o zawieszenie systemu Schengen, zachęca natomiast państwa członkowskie, aby w zamian wprowadziły obostrzenia obowiązujących przepisów, które już przewidują możliwość tymczasowego wprowadzenia kontroli dokumentów, oraz aby lepiej korzystały z systemu SIS II; zwraca uwagę na znaczenie nowego mechanizmu oceny Schengen oraz wzywa Komisję, aby w pełni wykorzystała swoje uprawnienia i zadbała o prawidłowe wdrożenie dorobku Schengen;

13.    zwraca się do Komisji, aby w oparciu o definicję zaproponowaną w rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ wystąpiła z własną propozycją zharmonizowanej definicji „zagranicznego bojownika” oraz zachęca państwa członkowskie do uznania w prawie krajowym faktu podróży do obszaru konfliktu w celu wstąpienia do organizacji terrorystycznej za poważne przestępstwo, aby dać władzom sądowym możliwość ścigania i karania, w stosownych przypadkach, takiego przestępstwa;

14.    zobowiązuje właściwą komisję, Komisję Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, aby dążyła do szybkiego rozpatrzenia w procedurze legislacyjnej i przyjęcia dyrektywy UE w sprawie danych przelotu pasażera (PNR), zaproponowanej przez Komisję w 2011 r., oraz zachęca Komisję i Radę, aby w trybie pilnym zgłosiły wszelkie obiecujące propozycje w celu szybkiego osiągnięcia porozumienia co do unijnej dyrektywy w sprawie PNR, która przewidywałaby najwyższe zabezpieczenia praw obywateli UE, a jednocześnie zapewniała skuteczność i efektywność tego narzędzia w walce z poważną przestępczością i terroryzmem, a także aby w odpowiednim czasie przedstawiły je na posiedzeniu plenarnym;

15.    wzywa Komisję do jak najszybszego przedstawienia nowej dyrektywy w sprawie zatrzymywania danych, z należytym uwzględnieniem niedawnego wyroku Trybunału Sprawiedliwości dotyczącego dyrektywy w sprawie zatrzymywania danych, który wymaga zgodności z zasadami proporcjonalności, konieczności i legalności w celu stworzenia właściwych ram prawnych dla organów ścigania umożliwiających im prowadzenie dochodzeń w sprawie poważnych przestępstw i sieci terrorystycznych, zapobieganie im i wykrywanie ich;

16.    zachęca państwa członkowskie, aby lepiej wykorzystywały jedyne w swoim rodzaju zdolności Europolu, dopilnowując, aby jednostki krajowe bardziej systematycznie i rutynowo przekazywały Europolowi istotne informacje; postuluje powierzenie Europolowi szczególnego zadania polegającego na wyszukiwaniu w internecie nielegalnych materiałów lub treści o charakterze ekstremistycznym lub terrorystycznym i zwracanie się bezpośrednio do firm internetowych i mediów społecznościowych o ich usunięcie; ponadto opowiada się za stworzeniem w Europolu europejskiej platformy przeciwdziałania terroryzmowi, aby zmaksymalizować jego zdolności operacyjne, techniczne i wymiany informacji wywiadowczych;

17.    powtarza, że jest zdecydowany zaostrzyć środki służące identyfikacji, śledzeniu i zakłócaniu finansowania terroryzmu; w związku z tym wzywa Komisję, aby prowadziła dalsze rozważania nad wprowadzeniem wniosku ustawodawczego ustanawiającego europejski system śledzenia środków finansowych należących do terrorystów (TFTS);

18.    wzywa Komisję, aby w trybie pilnym oceniła obowiązujące przepisy UE w zakresie przewozu nielegalnej broni palnej, urządzeń wybuchowych i handlu bronią związanego z przestępczością zorganizowaną, oraz aby wypełniła lukę prawną;

19.    podkreśla konieczność zwiększenia skuteczności i koordynacji reakcji prawnokarnej za pośrednictwem Eurojustu, zharmonizowania w skali UE kryminalizacji przestępstw związanych z zagranicznymi bojownikami, aby zapewnić ramy prawne i ułatwić współpracę transgraniczną, konieczność unikania luk w ściganiu przestępstw oraz zajęcia się praktycznymi i prawnymi problemami w związku z gromadzeniem i dopuszczalnością dowodów w sprawach dotyczących terroryzmu w drodze aktualizacji decyzji ramowej 2008/919/WSiSW;

20.    podkreśla konieczność usprawnienia, nasilenia i przyspieszenia globalnej wymiany informacji na temat ścigania przestępstw; z uwagi na nowe okoliczności i nieuchronne zagrożenie terroryzmem wycofuje wniosek o skierowanie umowy w sprawie PNR między UE i Kanadą do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w celu uzyskania jego opinii oraz zobowiązuje się do przyjęcia tej umowy z myślą o zwiększeniu pewności prawa wśród linii lotniczych i obywateli UE; podkreśla ponadto zalety wykorzystania wszystkich odpowiednich narzędzi służących większej wymianie informacji wywiadowczych i współpracy międzyagencyjnej z naszymi najbliższymi sojusznikami, takimi jak USA, Kanada, Australia i Nowa Zelandia;

21.    jest przekonany, że UE musi ponownie przemyśleć główne słabości, które charakteryzowały wcześniejszą współpracę w przeciwdziałaniu terroryzmowi z państwami pochodzenia, państwami tranzytowymi i docelowymi, przez które kierowani są zagraniczni bojownicy i środki na ich wsparcie, takimi jak państwa Bałkanów Zachodnich, Turcja, państwa Zatoki Perskiej i państwa Maghrebu, aby połączyć nasze wysiłki w walce z terroryzmem dzięki większej wymianie informacji i nabytych doświadczeń, zwalczać nielegalny handel bronią palną, śledzić drogi finansowania terroryzmu i wypracować nową narrację w celu przeciwdziałania ekstremizmowi i fundamentalizmowi;

22.    wzywa UE, aby aktywnie propagowała globalne partnerstwo przeciwko terroryzmowi i współpracowała ściśle z podmiotami regionalnymi, takimi jak Unia Afrykańska, Rada Współpracy Państw Zatoki i Liga Państw Arabskich, w szczególności w państwach graniczących z Syrią i Irakiem, a także z Organizacją Narodów Zjednoczonych, zwłaszcza Komitetem Antyterrorystycznym;

23.    podkreśla, że wszechstronna strategia UE dotycząca środków zwalczania terroryzmu musi również w pełni wykorzystywać unijne strategie w zakresie w polityki zagranicznej i rozwoju w celu zwalczania ubóstwa, dyskryminacji i marginalizacji, walki z korupcją i propagowania dobrych rządów oraz zapobiegania konfliktom i rozwiązywania ich, gdyż wszystkie te zjawiska przyczyniają się do marginalizacji niektórych grup i warstw społeczeństwa, a tym samym czynią je bardziej podatnymi na propagandę grup ekstremistycznych;

24.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz parlamentom państw członkowskich.

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0102.

Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności