Projekt rezolucji - B8-0136/2015Projekt rezolucji
B8-0136/2015

    PROJEKT REZOLUCJI w sprawie kryzysu humanitarnego w Iraku i Syrii, w szczególności w kontekście Państwa Islamskiego

    9.2.2015 - (2015/2559(RSP))

    złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
    zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu

    Charles Tannock, David Campbell Bannerman, Ryszard Czarnecki, Geoffrey Van Orden, Valdemar Tomaševski, Jana Žitňanská w imieniu grupy ECR

    Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0136/2015

    Procedura : 2015/2559(RSP)
    Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
    Dokument w ramach procedury :  
    B8-0136/2015
    Teksty złożone :
    B8-0136/2015
    Debaty :
    Teksty przyjęte :

    B8‑0136/2015

    Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie kryzysu humanitarnego w Iraku i Syrii, w szczególności w kontekście Państwa Islamskiego

    (2015/2559(RSP))

    Parlament Europejski,

    –       uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie sytuacji humanitarnej w Iraku i Syrii, w tym rezolucję z dnia 18 września 2014 r. w sprawie sytuacji w Iraku i Syrii oraz ofensywy Państwa Islamskiego, w tym prześladowań mniejszości[1],

    –       uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

    –       uwzględniając uwagi Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka Zeida Ra’ada Al Husseina z dnia 8 września 2014 r. w sprawie przemocy w Syrii i w Iraku,

    –       uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych ONZ;

    –       uwzględniając rezolucję S-22/1 Rady Praw Człowieka ONZ z dnia 1 września 2014 r. w sprawie stanu przestrzegania praw człowieka w Iraku w świetle nadużyć popełnianych przez tak zwane Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie i powiązane z nim ugrupowania,

    –       uwzględniając Konwencję Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, otwartą do podpisu w dniu w dniu 11 maja 2011 r. w Stambule w Turcji,

    –       uwzględniając uwagi wysłannika ONZ w Iraku, wysokiej komisarz ONZ do spraw praw człowieka oraz zastępcy sekretarza generalnego ONZ do spraw humanitarnych przedstawione na posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa ONZ w dniu 18 listopada 2014 r.,

    –       uwzględniając deklarację pekińską z 1995 r. i platformę działania na rzecz równości płci,

    –       uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka,

    –       uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 15 grudnia 2014 r.,

    –       uwzględniając deklarację ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form nietolerancji i dyskryminacji ze względu na wyznanie lub przekonania z 1981 r.,

    –
    uwzględniając konwencje genewskie z 1949 r. oraz dodatkowe protokoły do nich,

    –       mając na uwadze wytyczne UE w sprawie propagowania i ochrony wolności wyznania lub przekonań, przyjęte w dniu 24 czerwca 2013 r.,

    –       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

    A.     mając na uwadze, że obecna przemoc w Syrii i Iraku spowodowała niespotykany dotąd kryzys humanitarny: miliony osób zostały przesiedlone, codziennie spotykają się z przemocą, brak im żywności, wody, opieki zdrowotnej i schronienia; mając na uwadze, że mniejszości religijne i etniczne znalazły się w obliczu tego kryzysu w szczególnie trudnej sytuacji; mając na uwadze, że osoby uciekające przed przemocą zostały zmuszone do poszukiwania schronienia w krajach sąsiedzkich, co stanowi dodatkowe obciążenie dla społeczności je przyjmujących;

    B.     mając na uwadze, że dramatyczna już sytuacja w Syrii spowodowana toczącą się wojną cywilną pogorszyła się jeszcze z powodu brutalnego ekstremizmu tak zwanych bojowników Państwa Islamskiego zarówno w Syrii, jak i w sąsiadującym z nią Iraku;

     

    C.     mając na uwadze, iż szacuje się, że 7,6 mln osób stało się uchodźcami wewnętrznymi w Syrii, a 1,8 mln w Iraku;

     

    D.     mając na uwadze, że wiele kobiet i dzieci zostało zabitych lub uprowadzonych przez Państwo Islamskie w Syrii i Iraku; mając na uwadze, że wedle doniesień uprowadzone kobiety i dziewczęta były ofiarami gwałtów i przemocy seksualnej, były zmuszane do małżeństw z bojownikami lub sprzedawane jako niewolnice seksualne; mając na uwadze, że niektóre z tych kobiet zostały sprzedane jako niewolnice za zaledwie 25 USD;

    E.     mając na uwadze, że tak zwane Państwo Islamskie dopuściło się licznych aktów okrucieństwa stanowiących zbrodnię przeciwko ludzkości, w tym filmowanych ścięć i spalenia ofiar;

    F.     mając na uwadze, że okrutne zabójstwo jordańskiego pilota Moaza al-Kasasbeha jest najnowszym przykładem odrażającej ideologii Państwa Islamskiego, która stanowi zaprzeczenie najbardziej podstawowych wartości i praw ludzkich;

    G.     mając na uwadze, że liderzy polityczni i religijni mają obowiązek zwalczania ekstremizmu i terroryzmu na każdym szczeblu i promowania wzajemnego szacunku między obywatelami oraz wspólnotami religijnymi i etnicznymi;

    H.     mając na uwadze, że międzynarodowe prawo humanitarne i dotyczące praw człowieka zakazuje ataków na jednostki i grupy ze względu na ich przynależność religijną lub etniczną oraz ataków na ludność cywilną niebiorącą udziału w walkach; mając na uwadze, że takie czyny mogą stanowić zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości;

    I.      mając na uwadze, że ekspansja „kalifatu” Państwa Islamskiego i jego ekstremistyczna działalność są bezpośrednim zagrożeniem nie tylko dla ludności Syrii i Iraku, ale także dla bezpieczeństwa całego regionu;

    J.      mając na uwadze, że według doniesień do walki po stronie Państwa Islamskiego włączyły się setki bojowników spoza Iraku, z których wielu pochodzi z państw członkowskich UE; mając na uwadze, że uznaje się, iż tacy obywatele UE stanowią zagrożenie bezpieczeństwa;

    K.     mając na uwadze, że Narody Zjednoczone i inne organizacje międzynarodowe informują o powszechnym łamaniu praw człowieka przez Państwo Islamskie w Iraku i Syrii, w tym o ukierunkowanych zabójstwach chrześcijan i członków innych mniejszości etnicznych i wyznaniowych; mając na uwadze, że coraz większy niepokój budzi los osób przebywających nadal na terenach kontrolowanych przez siły Państwa Islamskiego;

    L.     mając na uwadze, że według raportu Komitetu Praw Dziecka ONZ z lutego 2015 r. bojownicy Państwa Islamskiego sprzedają uprowadzone dzieci jako niewolników seksualnych, a inne zabijają między innymi poprzez ich ukrzyżowanie lub spalenie żywcem;

    1.      bezwarunkowo potępia zabójstwa, porwania, gwałty, przemoc seksualną i tortury, jakich dopuścili się bojownicy Państwa Islamskiego w Syrii i Iraku, i uważa, że takie czyny mogą stanowić zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości; potępia także akty przemocy popełniane przez reżim Assada w Syrii na ludności tego kraju;

    2.      wyraża rosnące zaniepokojenie pogarszającą się sytuacją humanitarną i sytuacją w zakresie praw człowieka w Syrii i Iraku oraz łamaniem międzynarodowego prawa humanitarnego, w szczególności w kontekście powstania Państwa Islamskiego;

    3.      uważa, że niestabilna sytuacja w Syrii spowodowana toczącą się wojną cywilną przyczyniła się do tego, że Państwo Islamskie umocniło swoją pozycję;

    4.      jest głęboko zaniepokojony aktami terroryzmu popełnianymi na kobietach i dziewczętach przez tak zwane Państwo Islamskie i grupy z nim sprzymierzone, w tym atakami wymierzonymi w członków mniejszości chrześcijańskiej i innych mniejszości etnicznych i wyznaniowych;

    5.      ponadto podkreśla znaczenie podjęcia właściwych działań w celu zapewnienia bezpieczeństwa kobiet i dziewcząt w Syrii i Iraku, a także bezpieczeństwa członków mniejszościowych grup wyznaniowych i etnicznych;

    6.      udziela politycznego poparcia prawu mniejszości wyznaniowych i etnicznych do samoobrony wówczas, gdy jest to konieczne, by zapewnić ich bezpieczeństwo; apeluje ponadto do społeczności międzynarodowej o udzielenie ochrony wszystkim osobom uciekającym przed terroryzmem lub aktami przemocy;

    7.      bezwzględnie potępia zmuszanie chrześcijan i innych mniejszości wyznaniowych i religijnych w Syrii i Iraku do zmiany wiary przez tak zwane siły Państwa Islamskiego;

    8.      uważa, że należy dołożyć wszelkich starań, by powstrzymać terroryzm i pociągnąć do odpowiedzialności wszystkich winnych; uważa także, że międzynarodowej odpowiedzi na terroryzm należy udzielić w zgodzie z prawem międzynarodowym;

    9.      ponownie potępia akty przemocy wobec osób LGBT i zabójstwa tych osób w regionie dokonywane w atmosferze całkowitej bezkarności; zaznacza, że sytuacja osób LGBT w tym regionie jest wyjątkowo trudna, zważywszy na ograniczone wsparcie ze strony rodziny i społeczności oraz ograniczoną ochronę rządową, i podkreśla, że ich bezpieczeństwo jest zagrożone w społecznościach uchodźców lub w niektórych społeczeństwach przyjmujących; wzywa rząd Iraku, delegaturę UE w Iraku oraz ambasady państw członkowskich UE w regionie do zapewnienia osobom LGBT ochrony, a osobom LGBT uciekającym z przyczyn bezpieczeństwa o zagwarantowanie możliwości natychmiastowego przesiedlenia;

    10.    jest wstrząśnięty doniesieniami, według których bojownicy Państwa Islamskiego wykorzystują dzieci, w tym dzieci z zaburzeniami psychicznymi, jako samobójczych zamachowców i żywe tarcze oraz sprzedają uprowadzone dzieci jako niewolników seksualnych, a niektóre z nich zabijają, między innymi poprzez ich ukrzyżowanie lub spalenie żywcem;

    11.    apeluje o podjęcie wszelkich niezbędnych środków w celu ocalenia dzieci będących w rękach Państwa Islamskiego i w celu ścigania sprawców zbrodni; przyznaje jednak, że obecnie społeczność międzynarodowa wydaje się bezsilna, nie będąc w stanie pociągnąć bojowników do odpowiedzialności za poważne łamanie praw człowieka;

    12.    wzywa państwa członkowskie do współpracy z międzynarodowymi partnerami w celu wykorzystania wszelkich możliwych sposobów, w tym odpowiedniego wsparcia wojskowego, aby pomóc ludności Syrii i Iraku zwalczyć zagrożenie, jakie stanowi Państwo Islamskie;

    13.    wzywa ONZ do skuteczniejszego egzekwowania embarga na dostawy broni i zamrożenia aktywów oraz do zastosowania sankcji wobec przedsiębiorstw handlujących ropą naftową wydobywaną na obszarach kontrolowanych przez Państwo Islamskie w celu odcięcia Państwa Islamskiego od przepływów finansowych, które umożliwiają mu działanie i finansowanie działalności terrorystycznej;

     

    14.    popiera wszystkich, którzy uczestniczą w walce przeciw terroryzmowi Państwa Islamskiego i przeciw innym ugrupowaniom zbrojnym/terrorystycznym; ponadto apeluje do wszystkich podmiotów i rządów w regionie o pełną współpracę w walce z zagrożeniem, jakie stanowi Państwo Islamskie; podkreśla, że taka współpraca ma zasadnicze znaczenie dla całego regionu;

    15.    uważa, że w walce z zagrożeniem, jakie stanowi Państwo Islamskie, należy brać pod uwagę wszystkie opcje i nie wolno wykluczać żadnej możliwości; ponadto apeluje do Unii Europejskiej, jej państw członkowskich i innych podmiotów międzynarodowych o ścisłą współpracę na rzecz opracowania szybkiej i kompleksowej reakcji na zagrożenie, jakie stanowi Państwo Islamskie;

    16.    wyraża zaniepokojenie doniesieniami, że do rebeliantów Państwa Islamskiego dołączyły setki bojowników spoza Iraku, wśród których są obywatele państw członkowskich UE; ponadto apeluje o współpracę międzynarodową prowadzącą do podjęcia odpowiednich kroków prawnych przeciw osobom podejrzewanym o udział w działaniach terrorystycznych;

    17.    z zadowoleniem przyjmuje niedawne wyzwolenie syryjskiego miasta Kobane spod okupacji sił Państwa Islamskiego i podziwia odwagę syryjskich bojowników YPG wspieranych przez kurdyjskie odziały Peszmergi, których działaniom towarzyszyły ataki powietrzne prowadzone przez międzynarodową koalicję;

    18.    z zadowoleniem przyjmuje niedawne zobowiązanie Jordanii do wzmożenia ofensywy przeciwko Państwu Islamskiemu; apeluje ponadto do międzynarodowej koalicji walczącej z Państwem Islamskim o usprawnienie akcji poszukiwania i ratowania zaginionych pilotów, aby zapobiec ich pojmaniu przez Państwo Islamskie;

    19.    stoi zdecydowanie na stanowisku, że walka z Państwem Islamskim w samym Iraku nie wystarczy do pokonania ekstremistów;

    20.    wzywa do rozszerzenia zasięgu operacji powietrznej przeciwko Państwu Islamskiemu także na terytorium Syrii, a w szczególności na obszar Rakka i terytoria leżące wokół tego miasta;

    21.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, ESDZ, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, Lidze Państw Arabskich oraz władzom Iraku.