PROJEKT DECYZJI w sprawie powołania Komisji Specjalnej ds. Interpretacji Prawa Podatkowego i Innych Środków o Podobnym Charakterze lub Skutkach oraz określenia jej kompetencji, składu liczbowego i czasu trwania mandatu
11.2.2015 - (2015/2566(RSO))
Konferencja Przewodniczących
B8‑0169/2015
Decyzja Parlamentu Europejskiego w sprawie powołania Komisji Specjalnej ds. Interpretacji Prawa Podatkowego i Innych Środków o Podobnym Charakterze lub Skutkach oraz określenia jej kompetencji, składu liczbowego i czasu trwania mandatu
Parlament Europejski,
– uwzględniając propozycję Konferencji Przewodniczących,
– uwzględniając decyzję Komisji Europejskiej o przeprowadzeniu analizy praktyki interpretacji prawa podatkowego w świetle przepisów UE dotyczących pomocy państwa we wszystkich państwach członkowskich,
– uwzględniając spoczywający na wszystkich państwach członkowskich, na mocy przepisów podatkowych UE, obowiązek przekazywania innym państwom członkowskim, w drodze spontanicznej wymiany, informacji dotyczących interpretacji prawa podatkowego, w szczególności jeżeli może dojść do strat podatkowych w innym państwie członkowskim lub jeżeli oszczędność podatkowa może wynikać z fikcyjnych transferów zysków wewnątrz grupy przedsiębiorstw,
– uwzględniając art. 197 Regulaminu,
1. postanawia powołać Komisję Specjalną ds. Interpretacji Prawa Podatkowego i Innych Środków o Podobnym Charakterze lub Skutkach w celu przeanalizowania praktyki w zakresie stosowania prawa UE odnoszącego się do pomocy państwa i do opodatkowania w związku z interpretacją prawa podatkowego i innymi środkami o podobnym charakterze lub skutkach, jeżeli praktyka taka wydaje się przyjęta przez państwo członkowskie lub Komisję Europejską;
2. postanawia, że ta komisja specjalna będzie posiadać następujące uprawnienia:
a) analiza i badanie praktyki w zakresie stosowania art. 107 ust. 1 TFUE w odniesieniu do interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach wydanych przez państwa członkowskie od dnia 1 stycznia 1991 r.;
b) analiza i ocena stosowanej przez Komisję Europejską praktyki polegającej na stałym badaniu, zgodnie z art. 108 TFUE, wszystkich systemów pomocy istniejących w państwach członkowskich, na proponowaniu państwom członkowskim właściwych środków potrzebnych z związku ze stopniowym rozwojem lub funkcjonowaniem rynku wewnętrznego, na sprawdzaniu, czy pomoc udzielana przez państwo lub z zasobów państwowych jest zgodna z zasadami rynku wewnętrznego i nie jest nadużywana, na decydowaniu, że dane państwo musi znieść lub zmienić taką pomoc w określonym czasie, oraz na kierowaniu sprawy do Trybunału Sprawiedliwości, jeżeli dane państwo nie przestrzega przepisów, czego rzekomym skutkiem jest znaczna liczba interpretacji prawa podatkowego niezgodnych z przepisami UE dotyczącymi pomocy państwa;
c) analiza i badanie przestrzegania przez państwa członkowskie od dnia 1 stycznia 1991 r. obowiązków określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania art. 93 TFUE[1] w odniesieniu do obowiązku współpracy i przekazywania wszelkich niezbędnych dokumentów;
d) analiza i badanie przestrzegania obowiązków określonych w dyrektywie Rady 77/799/EWG z dnia 19 grudnia 1977 r. dotyczącej wzajemnej pomocy właściwych władz państw członkowskich w dziedzinie podatków bezpośrednich[2] oraz w dyrektywie Rady 2011/16/UE z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania i uchylającej dyrektywę 77/799/EWG[3] w odniesieniu do przekazywania przez państwa członkowskie, od dnia 1 stycznia 1991 r., informacji dotyczących interpretacji prawa podatkowego, w drodze spontanicznej wymiany, innym państwom członkowskim;
e) analiza i ocena praktyki Komisji Europejskiej w zakresie właściwego stosowania dyrektyw 77/799/EWG i 211/16/UE w odniesieniu do przekazywania informacji dotyczących interpretacji prawa podatkowego, w drodze spontanicznej wymiany, innym państwom członkowskim;
f) analiza i ocena przestrzegania przez państwa członkowskie zasad lojalnej współpracy zapisanych w art. 4 ust. 3 TUE, takich jak zobowiązanie do ułatwiania wypełniania przez Unię jej zadań oraz do powstrzymania się od wszelkich środków, które mogłyby zagrażać urzeczywistnieniu celów Unii, zważywszy na domniemaną wielką skalę agresywnego planowania podatkowego ułatwianego przez państwa członkowskie oraz prawdopodobny znaczący wpływ, jaki wywiera to na unijne finanse publiczne oraz finanse publiczne w UE;
g) przedstawianie wszelkich zaleceń, jakie uzna za niezbędne w tym względzie;
3. postanawia, że komisja specjalna będzie liczyć 45 członków;
4. ustala czas trwania mandatu komisji specjalnej na 6 miesięcy, począwszy od dnia przyjęcia niniejszej decyzji.