Procedura : 2015/2582(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0243/2015

Teksty złożone :

B8-0243/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 12/03/2015 - 8.10
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :


PROJEKT REZOLUCJI
PDF 151kWORD 88k
9.3.2015
PE552.222v01-00
 
B8-0243/2015

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji w Wenezueli (2015/2582(RSP))


Javier Couso Permuy, Marina Albiol Guzmán, Inês Cristina Zuber, João Ferreira, Miguel Viegas, Fabio De Masi, Neoklis Sylikiotis, Ángela Vallina, Paloma López Bermejo, Lidia Senra Rodríguez, Sabine Lösing, Sofia Sakorafa, Emmanouil Glezos, Younous Omarjee, Kostas Chrysogonos, Stelios Kouloglou w imieniu grupy GUE/NGL

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Wenezueli (2015/2582(RSP))  
B8‑0243/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając cel określony w rozdziale I art. 1 pkt 2 Karty Narodów Zjednoczonych z 1945 r.: „Rozwijać przyjazne stosunki między narodami, oparte na poszanowaniu zasady równouprawnienia i samostanowienia narodów, i stosować inne odpowiednie środki dla wzmocnienia powszechnego pokoju”,

–       uwzględniając art. 1 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych oraz art. 1 Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, które stanowią, że: „Wszystkie narody mają prawo do samostanowienia. Z mocy tego prawa swobodnie określają one swój status polityczny i swobodnie zapewniają swój rozwój gospodarczy, społeczny i kulturalny.”,

–       uwzględniając oświadczenie szefów państw i rządów CELAC (Wspólnoty Państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów) i UE z dnia 27 stycznia 2013 r., w którym sygnatariusze potwierdzili swoje zaangażowanie na rzecz wszystkich celów i zasad zapisanych w Karcie Narodów Zjednoczonych, a także swoje poparcie dla wszelkich wysiłków służących obronie suwerennej równości wszystkich państw oraz poszanowania ich terytorialnej integralności i politycznej niezależności,

–       uwzględniając ogłoszenie Ameryki Łacińskiej i Karaibów strefą pokoju zgodnie z ustaleniami z drugiego szczytu CELAC, który odbył się w Hawanie w dniach 28 i 29 stycznia 2014 r.,

–       uwzględniając przewidzianą w Karcie Narodów Zjednoczonych zasadę nieingerowania w sprawy wewnętrzne innych państw,

–       uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–       uwzględniając wybór Boliwariańskiej Republiki Wenezueli na członka Rady Praw Człowieka ONZ oraz wnioski z ostatniego powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka dotyczącego Wenezueli, przeprowadzonego przez Radę Praw Człowieka,

–       uwzględniając Konwencję wiedeńską o stosunkach dyplomatycznych z 1961 r.,

–       uwzględniając oświadczenie sekretarza generalnego Unii Narodów Południowoamerykańskich (UNASUR) z dnia 7 marca 2015 r. wydane po wizycie delegacji UNASUR w Wenezueli,

–       uwzględniając oświadczenia w sprawie sytuacji w Wenezueli wydane przez Mercosur, UNASUR i CELAC, zwłaszcza deklaracje Mercosuru i CELAC o odrzuceniu jednostronnych środków przymusu USA wobec Boliwariańskiej Republiki Wenezueli,

–       uwzględniając oświadczenia w sprawie Wenezueli, jakie wygłosili argentyński laureat Pokojowej Nagrody Nobla Adolfo Pérez Esquivel i papież Franciszek,

–       uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa dotyczące Wenezueli, w szczególności ostatnie oświadczenie jej rzecznika prasowego z dnia 24 lutego 2015 r.,

–       uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Wenezueli, w szczególności z dni: 24 maja 2007 r.(1), 23 października 2008 r.(2), 7 maja 2009 r.(3), 11 lutego 2010 r.(4), 8 lipca 2010 r.(5), 24 maja 2012 r.(6), 27 lutego 2014 r.(7) i 18 grudnia 2014 r.(8),

 

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

 

A.     mając na uwadze, że w ostatnich miesiącach niektóre sektory w Wenezueli prowadzą wojnę, podnosząc ceny, obracając przemyconymi towarami i gromadząc zapasy; mając na uwadze, że rząd Boliwariańskiej Republiki Wenezueli potępił „operację Jerycho”, tj. ostatnią próbę zamachu stanu na wybrany demokratycznie rząd, zaplanowaną na 12 lutego 2014 r. przez skrajnie prawicową opozycję a finansowaną i popieraną przez rząd USA przy wsparciu szeregu najwyższych rangą wenezuelskich urzędników wojskowych;

B.     mając na uwadze, że według informacji wenezuelskiego rządu próba zamachu stanu opierała się na czteroetapowym planie mającym na celu obalenie prezydenta Maduro, począwszy od wojny gospodarczej, a skończywszy na krwawym przewrocie zbrojnym obejmującym ataki bombowe z wykorzystaniem samolotów wojskowych Tucano na cele strategiczne takie jak najważniejsze siedziby niektórych organów rządowych, w tym pałac prezydencki czy ministerstwo obrony, oraz kanał telewizji Telesur; mając na uwadze, że działania te miały zostać przeprowadzone po opublikowaniu manifestu wzywającego do „transformacji” i powołania rządu tymczasowego; mając na uwadze, że manifest ten podpisali liderzy opozycji, w tym Antonio Ledezma, María Corina Machado i Leopoldo López;

C.     mając na uwadze, że ten „studniowy plan przejściowy” miał zakładać szereg środków, które wdrożyłaby nowo powołana junta, w tym wezwanie do przedterminowych wyborów, prywatyzacji wszystkich usług publicznych oraz interwencji MFW, Banku Światowego i Międzyamerykańskiego Banku Rozwoju w gospodarkę Wenezueli;

D.     mając na uwadze, że prezydent Maduro ogłosił ujawnienie kolejnych faktów w najbliższych tygodniach i powiedział, że przedstawi dowody na szczycie obu Ameryk, który ma się odbyć w kwietniu 2015 r. w Panamie; mając na uwadze, że wezwano przywódców opozycji do unikania walki zbrojnej i do poszanowania konstytucji Wenezueli;

E.     mając na uwadze, że w wyniku wydania przez prokuraturę generalną nakazu aresztowania burmistrz Caracas Antonio Ledezma został aresztowany za domniemany udział w spisku pod zarzutem udziału w zmowie i działania z zamiarem popełnienia przestępstwa; mając na uwadze, że oba te przestępstwa są określone w wenezuelskim kodeksie karnym i w ustawie organicznej o zwalczaniu przestępczości zorganizowanej i finansowania terroryzmu oraz są ścigane na mocy tych przepisów;

F.     mając na uwadze, że w wyniku użycia przemocy w stanie Táchira czternastoletni Kluivert Roa został zastrzelony w dniu 24 lutego 2015 r.; mając na uwadze, że policjant, który miał dopuścić się tego zabójstwa, został aresztowany w ciągu 24 godzin i trwa jego proces;

G.     mając na uwadze, że w grudniu 2014 r. prezydent USA Barack Obama ogłosił ustawę nakładającą sankcje na Wenezuelę; mając na uwadze, że wszystkie 33 kraje Ameryki Łacińskiej i Karaibów potępiły i odrzuciły te jednostronne sankcje; mając na uwadze, że rząd Wenezueli zareagował, zapowiadając szereg środków stanowiących wykonanie artykułów Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych;

H.     mając na uwadze, że jednym z czynników ciągłej destabilizacji sytuacji w Wenezueli było i nadal jest trwające od ponad 12 lat finansowanie antyrządowych organizacji i partii politycznych przez agencje USA, takie jak USAID i Narodowa Fundacja na rzecz Demokracji, które przeznaczyły na ten cel wiele milionów dolarów; mając na uwadze, że prezydent Obama zatwierdził niedawno specjalny fundusz w kwocie 5,5 mln USD na finansowanie antyrządowych ugrupowań w Wenezueli przez Departament Stanu;

I.      mając na uwadze, że w lutym 2014 r. rozpoczęto realizację planu „La Salida” („Wyjście”) od demonstracji zorganizowanej przez studentów w odpowiedzi na wezwanie prawicowych i skrajnie prawicowych partii politycznych, która doprowadziła do fali przemocy trwającej kilka miesięcy, a celem tego planu była ewidentnie destabilizacja wybranego demokratycznie rządu Wenezueli; mając na uwadze, że od lutego do czerwca 2014 r. 43 osoby zostały zabite a 878 osób zostało rannych; mając na uwadze, że nie była to nowa strategia, lecz powtórzył się scenariusz z czasów zamachu stanu w 2002 r. oraz przemocy po demokratycznym wyborze Nicolása Maduro na prezydenta w kwietniu 2013 r.; mając na uwadze, że liderzy opozycji odmówili wówczas uznania wyników wyborów i konsekwentnie podsycali przemoc; mając na uwadze, że w trakcie nocy wyborczej 11 Wenezuelczyków, w tym dwoje dzieci, zginęło w atakach na osoby biorące udział w świętowaniu zwycięstwa wyborczego;

J.      mając na uwadze, że wenezuelski Komitet ds. ofiar zamieszek na barykadach ulicznych i ciągłego zamachu stanu (Comité de Víctimas de la Guarimba y el Golpe Continuado), utworzony przez ofiary przemocy i ich krewnych, wezwał społeczność międzynarodową, by nie używała praw człowieka do celów politycznych oraz nie nawiązywała współpracy z wenezuelskimi politykami starającymi się zataić akty przemocy i nienawiści, które miały miejsce w Wenezueli od lutego 2014 r., lub manipulować nimi; mając na uwadze, że krewni ofiar wezwali do osądzenia winnych i do położenia kresu bezkarności sprawców łamania praw człowieka propagowanej w kraju;

K.     mając na uwadze, że delegacja informacyjna UNASUR, w której skład weszli sekretarz generalny UNASUR i były prezydent Kolumbii Ernesto Samper oraz ministrowie spraw zagranicznych Brazylii, Ekwadoru i Kolumbii, odwiedziła Wenezuelę w dniach 6–7 marca 2015 r., aby poprzeć wysiłki na rzecz pokoju; mając na uwadze, że podczas tej wizyty E. Samper przypomniał stanowisko UNASUR, które zawarto w „piśmie ustanawiającym i potwierdzono w demokratycznej klauzuli traktatu” i z którego „wynika absolutnie jednoznacznie i niepodważalnie, że każde działanie mające na celu destabilizację demokracji lub każda próba destabilizacji rządu spotka się z jednomyślnym odrzuceniem przez kraje UNASUR”; mając na uwadze, że rzecznik prawicowej partii Mesa de Unidad Democrática (Platforma Jedności Demokratycznej) Jesús „Chuo” Torrealba określił wizytę UNASUR jako akt prowokacji względem wenezuelskiej opozycji; mając na uwadze, że już w marcu 2014 r. ministerialna misja UNASUR odwiedziła Wenezuelę w akcie poparcia dla otwartego dialogu, a w kwietniu 2014 r. miały miejsce spotkania z udziałem przedstawicieli rządu, opozycji, organizacji studentów, związków zawodowych, przedsiębiorców i grup religijnych, w których pośredniczyli przedstawiciele UNASUR i Watykanu;

L.     mając na uwadze, że sekretarz generalny ONZ Ban Ki-Moon wyraził poparcie dla wizyty delegacji UNASUR w Wenezueli; mając na uwadze, że wiceprzewodnicząca Komisji / wysoka przedstawiciel odniosła się ostatnio z aprobatą do inicjatyw podejmowanych przez UNASUR i regionalnych partnerów Wenezueli w celu wsparcia mediacji w kraju;

M.    mając na uwadze, że papież Franciszek zaapelował do Wenezueli, aby dla dobra narodu powróciła na wspólną drogę zrozumienia i szczerego konstruktywnego dialogu;

N.     mając na uwadze, że większość krajowych i międzynarodowych mediów przedstawia sytuację w Wenezueli tylko z jednej strony; mając na uwadze, że w wyniku manipulacji informacjami, w szczególności w mediach społecznościowych, rozpowszechniane są pogłoski i nieprawdziwe obrazy jakoby pochodzące z Wenezueli, a faktycznie zarejestrowane w Syrii, Chile, Egipcie, Hiszpanii i Singapurze;

O.     mając na uwadze, że laureat Pokojowej Nagrody Nobla Adolfo Pérez Esquivel wezwał do obrony demokracji w Wenezueli przed próbami zdestabilizowania rządu, ostrzegł, że próby przeprowadzenia zamachu stanu postępują dzięki nowym metodom stosowanym w Ameryce Łacińskiej, i potępił międzynarodowe korporacje medialne, takie jak CNN i Fox News, za emitowanie propagandy wojennej w imię pokoju oraz nienawiści w imię wolności;

P.     mając na uwadze, że w ciągu ostatnich 14 lat w Wenezueli 19 razy odbywały się różne wybory; mając na uwadze, że pomimo demokratycznych wyborów część opozycji odmawia uznania legitymacji rządu; mając na uwadze, że konstytucja Boliwariańskiej Republiki Wenezueli przewiduje mechanizmy demokracji uczestniczącej, takie jak możliwość przeprowadzenia referendum pozwalającego unieważnić wynik wyborów prezydenckich; mając na uwadze, że w tym roku mają się odbyć wybory parlamentarne;

Q.     mając na uwadze, że Boliwariańska Republika Wenezueli uzyskała szerokie poparcie i została wybrana na członka Rady Praw Człowieka ONZ; mając na uwadze, że Wenezuela zaakceptowała 97% zaleceń z ostatniego powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka przeprowadzonego przez Radę Praw Człowieka w 2011 r.; mając na uwadze, że 80% zaleceń miało już bezpośrednie zastosowanie, a Wenezuela zobowiązała się do wdrożenia pozostałych zaakceptowanych zaleceń; mając na uwadze, że w październiku 2014 r. Wenezuela została wybrana także na jednego z pięciu niestałych członków Rady Bezpieczeństwa ONZ na okres 2015–2016, otrzymawszy poparcie 181 ze 193 członków ONZ; mając na uwadze, że w dniach 6 i 7 listopada 2014 r. Wenezuela stanęła przed Komitetem ONZ przeciwko Torturom, który zbadał przestrzeganie przez to państwo Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania;

R.     mając na uwadze, że według oenzetowskiego wskaźnika rozwoju społecznego między 2006 a 2013 r. Wenezuela awansowała o trzynaście pozycji na 67. miejsce wśród 187 państw; mając na uwadze, że w ostatnim dziesięcioleciu rząd Wenezueli zwiększył wydatki na cele społeczne o ponad 60,6%; mając na uwadze, że obecnie Wenezuela jest krajem o najniższym wskaźniku nierówności w regionie;

S.     mając na uwadze, że według ECLAC (Komisji Gospodarczej ONZ ds. Ameryki Łacińskiej i Karaibów) wskaźnik ubóstwa w Wenezueli zmalał, zaś średnia długość życia wydłużyła się; mając na uwadze, że wskaźnik skrajnego ubóstwa spadł do rekordowo niskiego poziomu 5,4% w 2015 r. w porównaniu do 21% w 1998 r.; mając na uwadze, że Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) pogratulowała rządowi Wenezueli znacznego ograniczenia liczby osób niedożywionych, a tym samym zrealizowania jednego z milenijnych celów rozwoju ONZ;

T.     mając na uwadze, że Wenezuela jest piątym co do wielkości światowym eksporterem ropy i posiada największe na świecie potwierdzone złoża tego surowca; mając na uwadze, że zgodnie z projektem budżetu na 2015 r. 38% wydatków publicznych – 8,2% PKB Wenezueli – zostanie przeznaczone na inwestycje społeczne, w tym edukację, mieszkalnictwo i rozwój miast, opiekę zdrowotną, zabezpieczenie społeczne, kulturę, komunikację, naukę i technologię;

1.      stanowczo potępia ostatnią próbę zamachu stanu i powiązane akty przemocy ze strony prawicowych i skrajnie prawicowych ugrupowań opozycyjnych w Wenezueli; ubolewa nad ciągłymi próbami zdestabilizowania Boliwariańskiej Republiki Wenezueli przez akty przemocy podobne do wcześniejszych prób przeprowadzenia zamachu stanu w 2002 r.;

2.      wyraża głęboki żal z powodu ofiar śmiertelnych i składa kondolencje ich rodzinom; domaga się, by osoby dopuszczające się tych zbrodni lub nakłaniające do nich były pociągane do odpowiedzialności; wyraża swe poszanowanie dla systemu sądownictwa Boliwariańskiej Republiki Wenezueli i tym samym odrzuca wszelkie ingerencje w toczące się postępowania sądowe na szczeblu krajowym;

3.      ubolewa nad udziałem części opozycji, na przykład Antonio Ledezmy, Maríi Coriny Machado i Leopoldo Lópeza, w próbach przeprowadzenia zamachu stanu, czym sama wykluczyła się w przeszłości poza ramy demokracji, usiłując naruszyć wenezuelski ład konstytucyjny;

4.      przypomina o swym pełnym poszanowaniu zasady nieingerowania w sprawy wewnętrzne państw, zgodnie z prawem międzynarodowym; głęboko ubolewa nad każdą ingerencją ze strony UE czy dowolnego kraju w wewnętrzne sprawy państw trzecich; w związku z tym ubolewa nad decyzją USA o nałożeniu sankcji na Wenezuelę;

5.      przypomina, że w pełni popiera wenezuelskie społeczeństwo, proces boliwariański i wybranego prezydenta Nicolása Maduro oraz solidaryzuje się z nimi; odrzuca wszelkie ataki na wenezuelską demokrację i suwerenność;

6.      potępia niedemokratyczne i powstańcze cele tej kampanii destabilizacyjnej; zwraca uwagę na imperialistyczny interes USA w zapewnieniu sobie dostępu do wenezuelskich złóż ropy i ich cel polityczny polegający na osłabieniu państw zrzeszonych w Boliwariańskim Sojuszu Narodów Naszej Ameryki (ALBA);

7.      popiera zasady zawarte w ogłoszeniu Ameryki Łacińskiej i Karaibów strefą pokoju i apeluje do całej społeczności międzynarodowej o pełne poszanowanie tego ogłoszenia w swoich relacjach z państwami CELAC, w tym o zobowiązanie się do nieingerowania bezpośrednio czy pośrednio w sprawy wewnętrzne jakiegokolwiek państwa i do przestrzegania zasad suwerenności państwowej, równych praw i samostanowienia narodów;

8.      podkreśla, że w żadnym wypadku dialog z państwami trzecimi nie powinien skutkować ograniczaniem prawa narodów do samostanowienia; ubolewa nad faktem, że UE i jej państwa członkowskie zbyt często przyznają pierwszeństwo względom dyplomatycznym, politycznym czy ekonomicznym kosztem praw człowieka, które to podejście prowadzi ponadto do stosowania polityki podwójnych standardów, sprzecznej z powszechną wizją praw człowieka; potępia nieuzasadnione wykorzystywanie przez Parlament Europejski praw człowieka do celów politycznych, szczególnie w przypadku Wenezueli; przypomina, że jest to dziewiąta rezolucja Parlamentu w sprawie tego kraju od 2007 r., a większość z nich składana była w okresie poprzedzającym wybory lub w czasie procesu destabilizacji;

9.      potępia rolę, jaką większość międzynarodowych mediów odgrywa w rozpowszechnianiu pogłosek i wykorzystywaniu nieprawdziwych obrazów w celu stworzenia atmosfery przemocy i destabilizacji, która osłabia rząd Wenezueli; przypomina, że wolność informacji jest jednym z podstawowych praw człowieka, i apeluje do mediów międzynarodowych o odpowiedzialne postępowanie i relacjonowanie wydarzeń w sposób uczciwy, dokładny i wyważony, co obecnie nie ma miejsca;

10.    z zadowoleniem przyjmuje realizację w Wenezueli polityki włączenia społecznego, która opiera się na odpowiedzialności i sprawiedliwości społecznej, równości, solidarności i prawach człowieka oraz która pomogła ograniczyć poziom nierówności w kraju, zwłaszcza jeśli chodzi o środki służące rozwojowi społecznemu i znaczny postęp w ograniczaniu ubóstwa czy postęp w obszarze edukacji, co obejmuje wyeliminowanie analfabetyzmu w 2005 r. i zwiększenie liczby studentów wyższych uczelni;

11.    przypomina o znaczeniu roli Wenezueli w budowaniu i umacnianiu procesu współpracy i integracji dla dobra narodów Ameryki Łacińskiej; podkreśla znaczny postęp dokonany w integracji i współpracy regionalnej z korzyścią dla ludności Ameryki Łacińskiej; z zadowoleniem przyjmuje istotne osiągnięcia ALBA i CELAC w dziedzinie zdrowia, edukacji, kultury i integracji finansowej;

12.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, parlamentowi Mercosuru, Euro-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz regionalnym organom Ameryki Łacińskiej, w tym UNASUR, ALBA i CELAC.

(1)

Dz.U. C 120E z 24.4.2008, s. 484.

(2)

Dz.U. C 15E z 21.1.2010, s. 85.

(3)

Dz.U. C 212E z 5.8.2010, s. 113.

(4)

Dz.U. C 341E z 16.12.2010, s. 69.

(5)

Dz.U. C 351E z 2.12.2011, s. 130.

(6)

Dz.U. C 264E z 13.9.2013, s. 88.

(7)

Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0176.

(8)

Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0106

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności