Projekt rezolucji - B8-0346/2015Projekt rezolucji
B8-0346/2015

    PROJEKT REZOLUCJI w sprawie upamiętnienia setnej rocznicy ludobójstwa Ormian

    13.4.2015 - (2015/2590(RSP))

    złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji
    zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu

    Takis Hadjigeorgiou, Neoklis Sylikiotis, Barbara Spinelli, Curzio Maltese, Patrick Le Hyaric, Younous Omarjee, Fabio De Masi, Josu Juaristi Abaunz, Miloslav Ransdorf, Kostas Chrysogonos, Kostadinka Kuneva, Lidia Senra Rodríguez, Martina Michels w imieniu grupy GUE/NGL

    Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0342/2015

    Procedura : 2015/2590(RSP)
    Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
    Dokument w ramach procedury :  
    B8-0346/2015
    Teksty złożone :
    B8-0346/2015
    Debaty :
    Teksty przyjęte :

    B8‑0346/2015

    Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie upamiętnienia setnej rocznicy ludobójstwa Ormian

    (2015/2590(RSP))

    Parlament Europejski,

    –       uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych,

    –       uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka ONZ z dnia 10 grudnia 1948 r.,

    –       uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z dnia 16 grudnia 1966 r.,

    –       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 czerwca 1987 r. w sprawie politycznego rozwiązania kwestii ormiańskiej[1], w której uznano ludobójstwo Ormian,

    –       uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z dnia 24 kwietnia 1998 r., w której upamiętniono „pierwsze ludobójstwo XX wieku” oraz „zbrodnię przeciw ludzkości” popełnioną przeciwko narodowi ormiańskiemu,

    –       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka i demokracji na świecie za rok 2013 oraz polityki UE w tym zakresie[2], a w szczególności jej ust.77,

    –       uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa z dnia 9 grudnia 1948 r.,

    –       uwzględniając Konwencję ONZ o niestosowaniu przedawnienia wobec zbrodni wojennych i zbrodni przeciw ludzkości z dnia 26 listopada 1968 r.,

    –       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 listopada 2000 r. w sprawie postępów Turcji na drodze do przystąpienia[3],

    –       uwzględniając swoją rezolucję z 28 września 2005 r. w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją[4],

    –       uwzględniając rezolucje i oświadczenia organów ustawodawczych i rządów wielu państw członkowskich UE oraz innych państw,

    –       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

    A.     mając na uwadze, że w 2015 r. przypada setna rocznica ludobójstwa Ormian popełnionego w Imperium Osmańskim w następstwie decyzji o unicestwieniu Ormian, w wyniku której śmierć poniosło 1,5 miliona osób;

    B.     mając na uwadze, że ta zbrodnia ludobójstwa, obejmująca wywłaszczenia, masakry, czystki etniczne i niszczenie dziedzictwa ormiańskiego, wywarła również głęboki długotrwały wpływ na społeczności uchodźców, zwłaszcza na kontynencie europejskim;

    C.     mając na uwadze, że Parlament Europejski w rezolucji z dnia 18 czerwca 1987 r. uznał, iż tragiczne wydarzenia w latach 1915–1917, które dotknęły Ormian mieszkających na terytorium Imperium Osmańskiego, stanowią ludobójstwo w rozumieniu Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 9 grudnia 1948 r.;

    D.     mając na uwadze, że do dzisiaj rząd turecki odmawia uznania ludobójstwa z 1915 r., a czyniąc tak, odmawia rozliczenia się z częścią historii kraju i tym samym nie wyciąga wniosków z własnej przeszłości;

    E.     mając na uwadze, że w ostatnich latach w Turcji między innymi działacze, dziennikarze i pisarze opowiadali się za uznaniem przez Turcję ludobójstwa Ormian; mając na uwadze, że zgodnie z konstytucją turecką jest to nadal uznawane za akt podlegający karze; mając na uwadze, że niektórzy, jak dziennikarz Hrant Dink, zapłacili za potępienie ludobójstwa własnym życiem;

    F.     mając na uwadze, że ONZ uznała ludobójstwo Ormian w 1985 r., a liczne państwa i parlamenty, w tym państwa członkowskie UE, również to uczyniły;

    G.     mając na uwadze, że uznanie przez rząd turecki ludobójstwa Ormian przyczyniłoby się do złagodzenia napięć i poprawy stosunków dwustronnych między Turcją i Armenią;

    1.      uczestniczy w obchodach setnej rocznicy ludobójstwa Ormian i oddaje hołd pamięci 1,5 milionowi niewinnych cywili, którzy zginęli;

    2.      wzywa parlamenty i rządy państw członkowskich UE oraz społeczeństwo obywatelskie, by przyłączyły się do upamiętnienia tej setnej rocznicy; wskazuje, że udział w obchodach przyczyniłby się do przełamania zmowy milczenia narzuconego przez Turcję w sprawie tego ludobójstwa, a także w sprawie traktowania w tym kraju ludności kurdyjskiej, trwającej okupacji Cypru oraz podsycania kryzysu w Syrii i zaangażowania w ten konflikt;

    3.      wzywa Turcję, by wykorzystała setną rocznicę do uznania ludobójstwa Ormian popełnionego przez Imperium Osmańskie i rozliczyła się z tą częścią swojej historii, gdyż tylko prawda umożliwi krajowi –bez tego obciążenia – rzeczywistą demokratyzację i postęp, a także rozwój dobrosąsiedzkich stosunków z Armenią;

    4.      wzywa władze Turcji, by otworzyły wszystkie archiwa, co pozwoli historykom, naukowcom i badaczom rzucić światło na te tragiczne wydarzenia i rozpocząć rzeczywiście jawną dyskusję na wszystkich szczeblach z myślą o przezwyciężeniu polityki milczenia i o uznaniu tego ludobójstwa;

    5.      zachęca rządy i parlamenty, by oddały cześć pamięci ofiar i uznały, że ludobójstwo Ormian stanowi ciemną kartę w historii cywilizacji światowej;

    6.      uważa, że aby uniknąć powtórki z historii, należy jej nauczać – także tej o ludobójstwie Ormian – w jej prawdziwym świetle;

    7.      proponuje ustanowienie dnia pamięci o ludobójstwie Ormian;

    8.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich UE, prezydentowi i parlamentowi Armenii oraz prezydentowi, rządowi i parlamentowi Turcji.