Procedura : 2015/2590(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0347/2015

Teksty złożone :

B8-0347/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 15/04/2015 - 16.5
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0094

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 138kWORD 64k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0342/2015
13.4.2015
PE555.099v01-00
 
B8-0347/2015

złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie upamiętnienia setnej rocznicy ludobójstwa Ormian (2015/2590(RSP))


Knut Fleckenstein, Victor Boștinaru, Richard Howitt, Vincent Peillon, Arne Lietz, Gilles Pargneaux, Sylvie Guillaume, Nikos Androulakis, Demetris Papadakis, Nicola Caputo, Tonino Picula, Marlene Mizzi, Zigmantas Balčytis, Ana Gomes, Tanja Fajon, Siôn Simon, Goffredo Maria Bettini, Andrejs Mamikins, Miroslav Poche, Neena Gill, Soraya Post, Elisa Ferreira, Liisa Jaakonsaari, Pier Antonio Panzeri w imieniu grupy S&D

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie upamiętnienia setnej rocznicy ludobójstwa Ormian (2015/2590(RSP))  
B8‑0347/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 września 2005 r. w sprawie otwarcia negocjacji z Turcją(1),

–       uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa,

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 18 czerwca 1987 r. w sprawie politycznego rozwiązania kwestii ormiańskiej,(2)

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że jednym z głównych motywów integracji europejskiej i jedną z podstawowych wartości Unii Europejskiej jest dążenie do zapobiegania powtórzeniu się wojny i zbrodni przeciwko ludzkości w Europie;

B.     mając na uwadze, że w 1915 r., wkrótce po przystąpieniu Imperium Osmańskiego do I wojny światowej, reżim Komitetu Jedności i Postępu w zaplanowanej centralnie operacji nakazał i przeprowadził masowe deportacje oraz zagładę ponad miliona Ormian żyjących w Imperium Osmańskim oraz unicestwił ich kulturę; mając na uwadze, że Parlament Europejski uznał w swojej rezolucji z dnia 18 czerwca 1987 r., że te wydarzenia stanowią ludobójstwo w rozumieniu Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa;

C.     mając na uwadze, że w 2015 r. przypada setna rocznica ludobójstwa dokonanego na Ormianach w Imperium Osmańskim;

D.     mając na uwadze, że w tym samym czasie setki tysięcy osmańskich muzułmanów zginęło podczas I wojny światowej w wyniku głodu i chorób, a także zabójstw; mając na uwadze, że nie zmienia to faktu, iż masowa zagłada Ormian zamieszkujących Imperium Osmańskie była największą pojedynczą zbrodnią I wojny światowej;

E.     mając na uwadze, że założyciel Republiki Tureckiej, Mustafa Kemal Atatürk, uznał masowe zbrodnie skierowane przeciw Ormianom zamieszkującym Imperium Osmańskie nazywając je „czynem haniebnym”; mając na uwadze, że Republika Turecka nie wykorzystała tego przyznania się jako podstawy do skonfrontowania się z mrocznymi kwestiami swej historii narodowej, zamiast tego głosząc różnorakie formy oficjalnych zaprzeczeń i kontynuując niszczenie ormiańskiego dziedzictwa kulturowego; mając na uwadze, że negowanie ludobójstwa stanowi ostatni etap tego procederu;

F.     mając na uwadze, że przemiany zachodzące w społeczeństwie tureckim od początku XXI wieku i reformy, które utorowały drogę otwarciu negocjacji akcesyjnych z UE, stworzyły warunki umożliwiające bardziej otwartą i swobodną debatę na temat kwestii historycznych w Turcji, w tym kwestii Ormian; mając na uwadze, że w wyniku tego rozwinęły się liczne inicjatywy społeczeństwa obywatelskiego oraz wymiana kulturalna pomiędzy Turcją i Armenią; mając na uwadze, że szereg tureckich organizacji pozarządowych i intelektualistów przygotowuje się do publicznego upamiętnienia w Stambule setnej rocznicy ludobójstwa Ormian;

G.     mając na uwadze, że Turcja i Armenia zainicjowały proces normalizacji stosunków dyplomatycznych, podpisując w 2009 r. w Genewie protokoły w sprawie nawiązania i rozwoju stosunków, w tym otwarcia granic; mając jednak na uwadze, że od tego czasu proces ten utknął w martwym punkcie;

H.     mając na uwadze, że prezydent Turcji, Recep Tayyip Erdoğan, złożył kondolencje rodzinom ofiar ludobójstwa Ormian, nazywając masowe zabójstwa „nieludzkimi”; mając na uwadze, że premier Turcji, Ahmet Davutoğlu, oświadczył, że Turcja „podziela cierpienie Ormian” i wezwał do łamania tabu w radzeniu sobie z „ogromną traumą, która zatrzymała czas w 1915 r.” oraz zobowiązał się do „odpowiedniego uznania ormiańskiego dziedzictwa kulturowego w Turcji”;

I.      mając na uwadze, że Parlament Europejski podkreślił w swojej rezolucji z dnia 2 kwietnia 2009 r. wagę pielęgnowania pamięci o przeszłości, gdyż bez prawdy, upamiętnienia i sprawiedliwości nie jest możliwe pojednanie;

1.      uczestniczy w upamiętnieniu setnej rocznicy ludobójstwa Ormian w duchu solidarności i sprawiedliwości oraz składa hołd pamięci niewinnych ofiar tego ludobójstwa; wzywa Komisję i Radę do włączenia się w upamiętnienie setnej rocznicy; wyraża wdzięczność wszystkim, którzy przyczynili się do zbadania, uznania i upamiętnienia ludobójstwa Ormian;

2.      podkreśla, że odpowiednio wczesne zapobieganie ludobójstwu i zbrodniom przeciw ludzkości oraz skuteczne karanie za te czyny powinno należeć do głównych priorytetów wspólnoty międzynarodowej i Unii Europejskiej;

3.      z zadowoleniem przyjmuje, jako krok we właściwym kierunku, oświadczenia prezydenta Erdoğana i premiera Davutoğlu, w których złożyli kondolencje i uznali zbrodnie przeciw Ormianom zamieszkującym Imperium Osmańskie; zachęca Turcję do wykorzystania upamiętnienia setnej rocznicy ludobójstwa Ormian jako ważnej okazji do kontynuowania wysiłków na rzecz pogodzenia się ze swoją przeszłością i uznania ludobójstwa Ormian, a tym samym utorowania drogi prawdziwemu pojednaniu pomiędzy narodami Turcji i Armenii;

4.      jest przekonany, że otwarta i swobodna debata w społeczeństwie tureckim dotycząca kwestii historycznych, w tym ludobójstwa Ormian, jest nierozerwalnie związana z procesem demokratyzacji, bowiem zdrowa, dojrzała demokracja nie może być zbudowana na fundamencie negowania faktów historycznych i odpowiedzialności; w związku z tym uznaje kluczową rolę, jaką rozpoczęcie procesu akcesji do UE odegrało we wspieraniu demokratyzacji Turcji; wzywa zatem do ożywienia procesu negocjacji z UE jako istotnego katalizatora bardziej otwartej i swobodnej debaty dotyczącej kwestii historycznych, w tym zagłady Ormian zamieszkujących Imperium Osmańskie;

5.      wzywa Turcję i Armenię do ponownego podjęcia wysiłków na rzecz normalizacji wzajemnych stosunków poprzez bezwarunkową ratyfikację protokołów w sprawie nawiązania stosunków dyplomatycznych i otwarcia granic; podkreśla społeczne, ludzkie, kulturalne i gospodarcze korzyści, które przyniosłaby narodom Turcji i Armenii normalizacja stosunków pomiędzy Turcją i Armenią, w tym poprzez wyeliminowanie wzajemnej niechęci i uprzedzeń;

6.      zdecydowanie wspiera działania tureckich i armeńskich środowisk akademickich, organizacji pozarządowych i osobistości ze świata kultury wspierające dialog i pojednanie pomiędzy Turkami i Ormianami; wzywa Komisję i Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (EEAS) do stałego i proaktywnego wspierania tych działań;

7.      wzywa tureckie władze, polityków i media na wszystkich szczeblach do powstrzymywania się od podburzających wypowiedzi przeciw mniejszościom, w tym Ormianom, oraz do uczynienia wszystkiego, co w ich mocy, w celu zwalczania mowy nienawiści i uprzedzeń wobec mniejszości poprzez m.in. usunięcie wszelkiego obraźliwego i dyskryminującego słownictwa z podręczników szkolnych oraz wprowadzenia w życie szeroko zakrojonych przepisów antydyskryminacyjnych, w tym zakazu dyskryminacji ze względu na przynależność etniczną i religijną;

8.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich UE, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, specjalnemu przedstawicielowi UE ds. praw człowieka, prezydentowi i parlamentowi Armenii oraz prezydentowi i parlamentowi Turcji.

 

(1)

Dz.U. C 227 E z 21.9.2006, s. 163.

(2)

Dz.U. C 190 z 20.7.1987, s. 119.

Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności