Procedura : 2015/2661(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0382/2015

Teksty złożone :

B8-0382/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 30/04/2015 - 10.2
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0178

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 140kWORD 78k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0382/2015
27.4.2015
PE555.156v01-00
 
B8-0382/2015

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącego Komisji/wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie zabójstwa kenijskich studentów przez islamską grupę terrorystyczną Al-Szabab (2015/2661(RSP))


Maria Heubuch, Heidi Hautala, Judith Sargentini, Michèle Rivasi, Ernest Urtasun, Barbara Lochbihler, Tamás Meszerics, Jordi Sebastià, Davor Škrlec, Bart Staes w imieniu grupy Verts/ALE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie zabójstwa kenijskich studentów przez islamską grupę terrorystyczną Al-Szabab (2015/2661(RSP))  
B8‑0382/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini z dnia 3 kwietnia 2015 r. w sprawie ataków terrorystycznych na uniwersytecie w Garissie w Kenii,

–       uwzględniając oświadczenie Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 2 kwietnia 2015 r.,

–       uwzględniając oświadczenie Unii Afrykańskiej z dnia 2 kwietnia 2015 r.,

–       uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–       uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r.,

–       uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów z 1981 r.,

–       uwzględniając Deklarację ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form nietolerancji i dyskryminacji ze względu na wyznanie lub przekonania z 1981 r.,

–       uwzględniając drugi przegląd umowy z Kotonu z dnia 11 maja 2010 r.,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że w ataku przeprowadzonym przez grupę Al-Szabab w dniu 2 kwietnia 2015 r. na uniwersytet w Garissie w Kenii, który prawdopodobnie został zaplanowany przez Kenijczyka Mohameda Kuno, zginęło 147 studentów;

B.     mając na uwadze, że ta masakra byłą najbardziej zabójczym atakiem w Kenii od 1998 r., kiedy Al-Kaida zbombardowała ambasadę Stanów Zjednoczonych w Nairobi, zabijając ponad 200 osób;

C.     mając na uwadze, że grupa terrorystyczna Al-Szabab, która bierze początek w Unii Trybunałów Islamskich, jest najbardziej aktywna w Somalii;

D.     mając na uwadze, że w Somalii panuje wewnętrzna niestabilność od dwóch dziesięcioleci, od momentu obalenia reżimu Siada Barre w 1991 r.; mając na uwadze, że wojna domowa spowodowała już niezliczone cywilne ofiary śmiertelne, a bezpieczeństwo cywilnej ludności pozostaje kwestią budzącą poważne zaniepokojenie; mając na uwadze, ze sytuacja w Somalii skomplikowała się jeszcze bardziej z powodu aktów piractwa i rozboju wobec statków;

E.     mając na uwadze, że dążeniem grupy Al-Szabab jest utworzenie w Somalii fundamentalistycznego państwa islamskiego; mając na uwadze, że w przeszłości grupa ta sprawowała kontrolę nad Mogadiszu i w wieloma częściami Somalii;

F.     mając na uwadze, że stała misja pokojowa Unii Afrykańskiej, AMISOM w Somalii, w ostatnich latach znacznie osłabiła Al-Szabab, ale że znaczna część terytorium Somalii pozostaje pod kontrolą podporządkowanych Al-Kaidzie bojowników;

G.     mając na uwadze, że Kenia od wielu lat jest militarnie zaangażowana w walkę z grupą Al-Szabab w Somalii i udziela schronienia dużej liczbie somalijskich uchodźców;

H.     mając na uwadze, że od kiedy Kenia zwiększyła swoje militarne zaangażowanie w Somalii w 2011 r., aby chronić ten kraj przed przemocą ze strony Al-Szabab, ataki nasiliły się, przechodząc od ataku na centrum handlowe Westgate w Nairobi we wrześniu 2013 r. do masakrowania wiosek i celowego zabijania osobistości z kręgów policyjnych i religijnych;

I.      mając na uwadze, że ugrupowanie Al-Szabab zabiło ponad 400 osób na terytorium Kenii przez ostatnie dwa lata, w tym 67 osób podczas ataku na centrum handlowe Westgate w Nairobi w 2013 r.;

J.      mając na uwadze, że ugrupowanie Al-Szabab głosi, iż atak na uniwersytet w Garissie był aktem odwetu za militarne zaangażowanie Kenii i akty okrucieństwa popełnione w Somalii oraz w Kenii wobec swoich muzułmańskich obywateli i uchodźców; mając na uwadze, że ugrupowanie Al-Szabab ostrzegło, iż nastąpią dalsze ataki, jeżeli Kenia nie wycofa swoich sił z Somalii;

K.     mając na uwadze, że od 2014 r. rząd Kenii poszerzył swoje środki bezpieczeństwa w reakcji na zagrożenia ze strony ugrupowania Al-Szabab, przeprowadzając obławy policyjne w większości somalijskim sąsiedztwie, zaostrzając kontrole administracyjne uchodźców, wprowadzając nowe ustawy i dając szeroką swobodę działania antyterrorystycznej jednostce policyjnej;

L.     mając na uwadze, że w odpowiedzi na masakrę na uniwersytecie w Garissie Kenia przeprowadziła ataki powietrzne w Somalii ukierunkowane na dwa obozy ugrupowania Al-Szabab w regionie Gedo wzdłuż granicy kenijsko-somalijskiej;

M.    mając na uwadze, że Kenia rozpoczęła budowę muru o długości 700 km wzdłuż całej granicy z Somalią, aby nie wpuszczać na swoje terytorium członków ugrupowania Al-Szabab;

N.     mając na uwadze, że ugrupowanie Al-Szabab korzysta od lat z szeregu różnych źródeł dochodów, w tym dochodów innych grup terrorystycznych, finansowania przez państwa sponsorujące terroryzm, diasporę somalijską, dochodów z piractwa, porwań, wymuszeń na lokalnych przedsiębiorstwach, nielegalnego handlu węglem drzewnym, przemytu cukru itp.;

O.     mając na uwadze, że Kenia w ciągu kilku dni po masakrze na uniwersytecie zablokowała szereg rachunków bankowych, których właścicieli podejrzewa się o wspomaganie finansowania terroryzmu; mając na uwadze, że rodziny somalijskie tracą w ten sposób jedyny formalny, przejrzysty i uregulowany sposób wysyłania i otrzymywania pieniędzy, ale także agencje pomocowe pracujące w Somalii są narażone na ryzyko utraty jedynej drogi przekazywania pieniędzy na codzienną działalność humanitarną i rozwojową;

P.     mając na uwadze, że Kenia zagroziła zamknięciem obozów dla uchodźców w miejscowości Dadaab i odesłaniem ponad 360 000 uchodźców somalijskich w przeciągu 90 dni z powodu obaw o bezpieczeństwo po ataku na uniwersytet w Garissie w tym miesiącu; mając jednak na uwadze, że kenijska minister spraw zagranicznych Amina Mohamed wycofała się z tych zamierzeń, oświadczając, że nie określono terminu zamknięcia Dadaab oraz że odsyłanie uchodźców będzie „zależało od dostępnych środków”; mając na uwadze, że zaproponowała ona zorganizowanie konferencji darczyńców, na której Kenia wystąpi do międzynarodowych darczyńców o zapewnienie środków na przesiedlenie;

Q.     mając na uwadze, że w północno-wschodniej Kenii bojownicy somalijskiego ugrupowania Al-Szabab przeprowadzają intensywną rekrutację; mając także na uwadze, że rekrutowanie bojowników przez ugrupowanie Al-Szabab w samej Kenii oznacza zmianę taktyki dla stowarzyszonych z Al-Kaidą we Wschodniej Afryce;

R.     mając na uwadze, że niesprawiedliwość społeczna, frustracja i poczucie politycznej marginalizacji wśród wielu kenijskich mniejszości etnicznych i religijnych zostały wykorzystane przez ugrupowanie Al-Szabab, w tym również w kampanii rekrutacyjnej;

S.     mając na uwadze, że poszanowanie praw podstawowych stanowi czynnik o zasadniczym znaczeniu dla powodzenia polityki zwalczania terroryzmu;

1.      zdecydowanie potępia potworny atak na uniwersytet w Garissie w północno-wschodniej Kenii przeprowadzony w dniu 2 kwietnia 2015 r. przez bazujące w Somalii islamskie ugrupowanie Al-Szabab, w którym 147 młodych ludzi zginęło, a rannych zostało znacznie więcej;

2.      składa głębokie kondolencje rodzinom tych ofiar oraz wyrazy sympatii rodzinom wszystkim rannym ofiarom; apeluje do władz Kenii o postawienie przed sądem wszystkich sprawców, organizatorów, osób finansujących i sponsorów tych karalnych czynów;

3.      zdecydowanie potępia wszelkie prześladowania i łamanie prawa poszczególnych ludzi oraz społeczności do życia i integralności fizycznej z powodów religijnych, etnicznych, rasowych czy innych;

4.      powtarza, że terroryzm we wszystkich formach i przejawach stanowi jedno z najpoważniejszych zagrożeń dla pokoju i bezpieczeństwa na świecie, a każdy akt terrorystyczny jest przestępstwem i nie może być usprawiedliwiony niezależnie od tego, kto, gdzie i kiedy go popełnił i czym się kierował;

5.      wyraża solidarność z narodem i rządem kenijskim w zapobieganiu terroryzmowi i brutalnemu ekstremizmowi i zwalczaniu ich zgodnie z zobowiązaniami na mocy prawa międzynarodowego, zwłaszcza międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka, międzynarodowego prawa humanitarnego oraz międzynarodowego prawa uchodźczego;

6.      apeluje zwłaszcza do rządu o niewykorzystywanie ataków terrorystycznych jako pretekstu do ograniczenia swobód obywatelskich; apeluje do władz kenijskich o oparcie swojej strategii zwalczania terroryzmu na zasadzie praworządności i zasadzie przestrzegania praw podstawowych; nalega na konieczność prowadzenia nadzoru sądowego i demokratycznego nad polityką zwalczania terroryzmu;

7.      przypomina Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych i państwom członkowskim o ich zobowiązaniu – w ramach Planu działania UE dotyczącego praw człowieka i demokracji, przyjętego w czerwcu 2012 r. – do zagwarantowania poruszania kwestii praw człowieka we wszystkich rodzajach dialogu na temat walki z terroryzmem prowadzonego z krajami trzecimi;

8.      kładzie nacisk na opracowanie kompleksowego podejścia do problemu zwalczania radykalizacji i terroryzmu, które skupiałoby się na zwiększeniu spójności społecznej i zapobieganiu przestępczości; apeluje do władz kenijskich o nasilenie działań zmierzających do ograniczenia ubóstwa, oferowania perspektyw zatrudnienia, zwłaszcza dla ludzi młodych, a także upodmiotowienia i poszanowania jednostki, aby zlikwidować przyczyny żalów i frustracji, które mogą ewentualnie wykorzystywać posługujący się przemocą ekstremiści;

9.      z zadowoleniem przyjmuje okazywaną przez Unię Afrykańską determinację do nasilenia działań mających na celu zapobieganie terroryzmowi oraz okrutnemu ekstremizmowi i zwalczanie ich w ramach odpowiednich instrumentów na szczeblu kontynentu i międzynarodowym;

10.    zauważa jednak z niepokojem, że o ile misja Unii Afrykańskiej w Somalii (AMISOM) niewątpliwie zyskała przewagę nad ugrupowaniem mudżahedinów Al-Szabab, to jednak organizacja islamska pomimo niepowodzeń nadal jest silnym i niebezpiecznym przeciwnikiem;

11.    zauważa, że ugrupowanie Al-Szabab okazało elastyczność i zdolność do reagowania, ponownie kreując swój wizerunek dzięki eksploatacji historycznej niesprawiedliwości, gospodarczych i społecznych żalów oraz politycznej marginalizacji kenijskiej islamskiej społeczności w północno-wschodnich i przybrzeżnych prowincjach;

12.    apeluje do władz kenijskich o zajęcie się głębokimi przyczynami radykalizacji i ekstremizmu; uważa, że bezpieczeństwo zostanie osiągnięte jedynie wtedy, gdy kwestie podziałów w kenijskim społeczeństwie politycznym i obywatelskim oraz nierównego rozwoju regionalnego zostaną właściwie rozwiązane; w związku z tym apeluje do rządu Kenii o zaprzestanie dyskryminacji kenijskich Somalijczyków i muzułmanów, zwalczanie korupcji, przeprowadzenie reform dotyczących bezpieczeństwa i policji oraz o propagowanie międzyreligijnego i międzykulturowego dialogu jako środka realizacji dalekosiężnych i długotrwałych rozwiązań kwestii przemocy;

13.    apeluje do Kenii, aby w kontekście, w którym długotrwały upadek państwa somalijskiego i skutki uboczne konfliktu wpłynęły na pokój i stabilność w Kenii, zacieśniła współpracę z regionalnymi sąsiadami w celu budowy pokoju i bezpieczeństwa w regionie; zwraca się do UE o kontynuowanie w tym celu współpracy w dziedzinie dyplomacji i długotrwałego rozwoju w regionie na kontynencie;

14.    z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Kenia od ponad dwudziestu lat przyjmuje uchodźców i chroni ich przed przemocą i prześladowaniami w sąsiedniej Somalii; przyznaje, że obecna sytuacja dotycząca bezpieczeństwa w regionie oraz powaga zagrożeń, z jakimi mierzy się Kenia, powodują, iż zasadnicze znaczenie ma ochrona uchodźców i Kenijczyków przed ewentualnymi najazdami terrorystów ugrupowania Al-Szabab zza granicy; apeluje jednakże do rządu o wypełnienie przezeń zobowiązań dotyczących zagwarantowania bezpieczeństwa obywateli oraz innych ludzi żyjących w Kenii, w tym uchodźców;

15.    podkreśla zwłaszcza, że o ile popierany przez ONZ somalijski rząd odzyskał kontrolę nad większością miast w ostatnich latach, to jednak większość kraju pozostaje pod kontrolą podporządkowanych Al-Kaidzie buntowników, co powoduje, że powrót jest dla uchodźców somalijskich niebezpieczny; przypomina ponadto, że zgodnie z prawem międzynarodowym powrót uchodźców musi być dobrowolny, a nie przymusowy; apeluje zatem do rządu kenijskiego o niezamykanie obozów dla uchodźców w miejscowości Dadaab, ponieważ decyzja ta miałaby dramatyczne skutki humanitarne i stanowiłaby złamanie międzynarodowych zobowiązań Kenii w kontekście prawa międzynarodowego;

16.    przypomina, że Somalia jest jednym z najuboższych krajów na świecie; zauważa jednak z zaniepokojeniem, że z powodu ataku w Garissie rząd zawiesił systemy przekazywania pieniędzy, od których zależą społeczności ubogie, wiejskie oraz uchodźcy wobec braku możliwości rozwoju lub zatrudnienia w regionie;

17.    obawia się, że wstrzymanie przekazów pieniężnych zaszkodzi walczącym rodzinom oraz działaniom pomocowym w Somalii; wzywa więc władze Kenii do przywrócenia przekazów pieniężnych do Somalii, ponieważ pieniądze te stanowią ratunek dla milionów ludzi w kraju, który odbudowuje się pomimo buntu bojowników islamskich, a także pomimo powszechnego głodu i uporczywej suszy;

18.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi Kenii, instytucjom Unii Afrykańskiej, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Zgromadzeniu Ogólnemu ONZ, współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE oraz Parlamentowi Panafrykańskiemu.

Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności