Procedura : 2015/2660(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0384/2015

Teksty złożone :

B8-0384/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 29/04/2015 - 10.67
CRE 29/04/2015 - 10.67
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0176

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 151kWORD 84k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0367/2015
27.4.2015
PE555.158v01-00
 
B8-0384/2015

złożony w następstwie oświadczeń Rady Europejskiej i Komisji

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie ostatnich tragicznych wydarzeń na Morzu Śródziemnym oraz polityki UE w zakresie migracji i azylu (2015/2660(RSP))


Gianni Pittella, Tanja Fajon, Jörg Leichtfried, Birgit Sippel, Sylvie Guillaume, Viorica Dăncilă, Victor Negrescu, Renato Soru, Péter Niedermüller, Josef Weidenholzer, Demetris Papadakis, Hugues Bayet, Adam Gierek, Louis-Joseph Manscour, Pier Antonio Panzeri, Marc Tarabella, José Blanco López, Flavio Zanonato, Jonás Fernández, Peter Simon, Victor Boștinaru, Andi Cristea, Silvia Costa, Luigi Morgano, Siôn Simon, Christine Revault D’Allonnes Bonnefoy, Alessia Maria Mosca, Tibor Szanyi, Sergio Gutiérrez Prieto, Krystyna Łybacka, Theresa Griffin, Patrizia Toia, Daniele Viotti, Doru-Claudian Frunzulică, Nikos Androulakis, Soraya Post, Vilija Blinkevičiūtė, Anna Hedh, Elly Schlein, Marlene Mizzi, Renata Briano, Elena Gentile, Pina Picierno, Nicola Danti, Claudia Tapardel, Mercedes Bresso, Liisa Jaakonsaari, Eric Andrieu, Michela Giuffrida, Clare Moody, Jutta Steinruck, Roberto Gualtieri, Tonino Picula, Iliana Iotova, Monika Flašíková Beňová, Ana Gomes, Damiano Zoffoli, Biljana Borzan, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Francisco Assis, Enrico Gasbarra, Jakob von Weizsäcker, Zigmantas Balčytis, Udo Bullmann, Pedro Silva Pereira, Miriam Dalli, Sorin Moisă, Neena Gill, Eider Gardiazabal Rubial, Nicola Caputo, Kati Piri, Paul Tang, Elena Valenciano, Isabella De Monte, Caterina Chinnici, Goffredo Maria Bettini, Javi López, Afzal Khan, Simona Bonafè w imieniu grupy S&D

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie ostatnich tragicznych wydarzeń na Morzu Śródziemnym oraz polityki UE w zakresie migracji i azylu (2015/2660(RSP))  
B8‑0384/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

–       uwzględniając Europejską konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności,

–       uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–       uwzględniając konwencję genewską z 1951 r. oraz dodatkowe protokoły do niej,

–       uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 23 kwietnia 2015 r.,

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 grudnia 2014 r.(1) w sprawie sytuacji w regionie Morza Śródziemnego oraz potrzeby opracowania całościowego podejścia UE do migracji (2014/2907(RSP)),

–       uwzględniając przemówienie przewodniczącego Parlamentu Europejskiego podczas jego wizyty na Lampedusie w dniach 2 i 3 października 2014 r., upamiętniającej rocznicę tragedii z dnia 3 października 2013 r.,

–       uwzględniając sprawozdania Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych z wizyty jej delegacji na Lampedusie w listopadzie 2011 r., w Jordanii w lutym 2013 r., dotyczące sytuacji uchodźców z Syrii, oraz w Bułgarii w styczniu 2014 r., dotyczące sytuacji osób ubiegających się o azyl i uchodźców, szczególnie z Syrii,

–       uwzględniając debatę na sesji plenarnej w dniu 9 października 2013 r. poświęconą polityce migracyjnej UE w regionie Morza Śródziemnego, ze zwróceniem szczególnej uwagi na tragiczne wydarzenia u wybrzeży Lampedusy,

–       uwzględniając debaty przeprowadzone w Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych Parlamentu od początku obecnej kadencji parlamentarnej, a mianowicie w dniu 22 lipca 2014 r. na temat wdrożenia komunikatu w sprawie prac Śródziemnomorskiej Grupy Zadaniowej; w dniu 4 września w sprawie działań Frontexu w regionie Morza Śródziemnego i w sprawie Śródziemnomorskiej Grupy Zadaniowej; w dniu 24 września w sprawie piątego sprawozdania rocznego Komisji na temat imigracji i azylu (za 2013 r.)(2) oraz w sprawie sprawozdania rocznego Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) na temat sytuacji w dziedzinie azylu w Unii Europejskiej (2013 r.),

–       uwzględniając komunikat Komisji z dnia 4 grudnia 2013 r. w sprawie prac Śródziemnomorskiej Grupy Zadaniowej (COM(2013)0869),

–       uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 20 grudnia 2013 r.,

–       uwzględniając dokument roboczy Komisji z dnia 22 maja 2014 r. na temat wdrażania komunikatu w sprawie prac Śródziemnomorskiej Grupy Zadaniowej (SWD(2014)0173),

–       uwzględniając konkluzje przyjęte przez Radę Europejską na posiedzeniu w dniach 26–27 czerwca 2014 r., w których określiła ona strategiczne wytyczne dotyczące planowania ustawodawczego i operacyjnego na nadchodzące lata w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości,

–       uwzględniając polityczne wytyczne dla przyszłej Komisji przedstawione przez przewodniczącego J.C. Junckera na posiedzeniu plenarnym Parlamentu w dniu 15 lipca 2014 r.,

–       uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 11 września 2014 r. dotyczącą europejskiej polityki migracyjnej,

–       uwzględniając zobowiązania podjęte przez komisarza ds. migracji, spraw wewnętrznych i obywatelstwa X. Avramopoulosa podczas przesłuchania przed Komisją Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w dniu 30 września 2014 r.,

–       uwzględniając konkluzje Rady na temat podejmowania działań mających na celu lepsze zarządzanie przepływami migracyjnymi, przyjęte w dniu 10 października 2014 r.,

–       uwzględniając sprawozdanie Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy z kwietnia 2012 r. zatytułowane „Śmierć na Morzu Śródziemnym”,

–       uwzględniając roczne sprawozdania specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. praw człowieka migrantów, w szczególności sprawozdanie opublikowane w kwietniu 2013 r. dotyczące zarządzania granicami zewnętrznymi UE i jego wpływu na prawa człowieka migrantów, a także sprawozdanie opublikowane w kwietniu 2014 r. w sprawie wyzysku migrantów w pracy,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że w ciągu minionych dwóch tygodni ponad tysiąc migrantów poniosło śmierć na Morzu Śródziemnym, przy czym według szacunków Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji w ciągu bieżącego roku liczba ofiar śmiertelnych może wynieść ponad 30 000, co ponownie wskazuje, że trzeba uczynić wszystko, co możliwe, by ratować ludzi w sytuacji zagrożenia życia oraz że państwa członkowskie muszą wywiązywać się z międzynarodowych zobowiązań dotyczących ratownictwa na morzu;

B.     mając na uwadze, że w lutym 2015 r. większość osób ubiegających się o azyl przybyła z Syrii, Afganistanu i Iraku oraz mając na uwadze, że ponad dwie trzecie z nich są uprawnione do otrzymania azylu lub ochrony uzupełniającej(3);

C.     mając na uwadze, że dziesięciopunktowy plan ogłoszony przez Komisję oraz ministrów spraw zagranicznych i ministrów spraw wewnętrznych w dniu 20 kwietnia 2015 r. oraz konkluzje Rady Europejskiej z dnia 23 kwietnia 2015 r. rozczarowują;

D.     mając na uwadze, że w wyniku operacji „Mare Nostrum”, polegającej wyłącznie na akcjach poszukiwawczo-ratowniczych na pełnym morzu w celu nasilenia humanitarnych działań ratunkowych na Morzu Śródziemnym, uratowano 150 810 migrantów w ciągu 364 dni(4); mając na uwadze, że twierdzenie, iż operacja ta stanowi czynnik przyciągający, więc w wyniku jej zakończenia liczba migrantów usiłujących przeprawić się przez Morze Śródziemne – i tych, którzy mogą ponieść śmierć, próbując tego – zmniejszy się, okazało się nieuzasadnione, gdyż liczba przybyszów w 2015 r. do chwili obecnej jest znacznie wyższa niż w analogicznym okresie 2014 r.;

E.     mając na uwadze, że wspólna operacja „Tryton” koordynowana przez Frontex uzyskała z dniem 1 listopada 2014 r. pełną zdolność operacyjną, a jej pierwotny budżet wynosił jedynie 2,9 mln EUR miesięcznie, podczas gdy na „Mare Nostrum” przeznaczano około 9 mln EUR;

1.      wyraża głębokie ubolewanie i smutek z powodu przypadków tragicznej śmierci na Morzu Śródziemnym;

2.      z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wiceprzewodnicząca Komisji/ wysoka przedstawiciel i prezydencja łotewska niezwłocznie zwołały w Luksemburgu nadzwyczajne wspólne posiedzenie ministrów spraw zagranicznych i ministrów spraw wewnętrznych, na którym przeprowadzono szeroką pierwszą dyskusję na temat możliwości ratowania życia, zwalczania przemytników i handlarzy oraz podziału odpowiedzialności między państwami członkowskimi, jeśli chodzi o przyjmowanie i ochronę;

3.      z zadowoleniem przyjmuje fakt, że państwa członkowskie niezwłocznie zwołały szczyt nadzwyczajny, aby znaleźć wspólne rozwiązania w odpowiedzi na kryzysową sytuację w regionie Morza Śródziemnego; uważa jednak za godne ubolewania, że przyjęte środki są nadal daleko niewystarczające i nalega na wszystkie państwa członkowskie, wszystkie instytucje europejskie i wszystkie agencje europejskie, by w odpowiedzi na kryzysową sytuację w regionie Morza Śródziemnego podjęły natychmiastowe działania, które powinny opierać się na zasadzie solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności, jak zapisano w art. 80 TFUE, oraz na wszechstronnym podejściu uwzględniającym wszystkie aspekty zjawiska, w tym bezpieczną i legalną migrację, pełne poszanowanie praw podstawowych i podstawowych wartości oraz współpracę ze strony państw trzecich;

4.      wzywa państwa członkowskie do przestrzegania zasady non-refoulement zgodnie z obowiązującym prawem międzynarodowym;

5.      z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Rady Europejskiej do wzmocnienia unijnej operacji „Tryton” w drodze zwiększenia finansowania i środków; nalega na UE, aby ustanowiła jasny mandat operacji „Tryton” rozszerzający zakres unijnych operacji poszukiwawczo-ratunkowych na pełnym morzu poza 30-milowy limit i nasilający je w celu ratowania życia migrantów w sytuacji zagrożenia;

6.      ubolewa z powodu tego, że Radzie Europejskiej nie udało się ustanowić wiarygodnego ogólnounijnego wiążącego mechanizmu solidarności, który obejmowałby obowiązkowy system przesiedleń oraz nadzwyczajne relokacje między państwami członkowskimi; w związku z tym zasadnicze znaczenie ma kontynuacja rewizji rozporządzenia Dublin III i ustalenie sprawiedliwych kwot podziału między państwami członkowskimi w oparciu o PKB, wielkość i liczbę ludności, stopę bezrobocia, liczbę uchodźców już przebywających w danym państwie oraz, do pewnego stopnia, ich osobiste preferencje; nalega na państwa członkowskie, aby do tego czasu w pełni korzystały z kryteriów przewidzianych w rozporządzeniu Dublin III, takich jak dzieci bez opieki, łączenie rodzin i klauzule dyskrecjonalne;

7.      postuluje, by wszystkie uczestniczące państwa członkowskie szybko i w pełni przetransponowały i skutecznie wdrożyły wspólny europejski system azylowy, co zapewni wspólne europejskie standardy na mocy istniejącego prawodawstwa;

8.      podkreśla, że w 2014 r. blisko połowa osób ubiegających się o azyl, które przybyły do Europy, była uprawniona do uzyskania azylu lub ochrony uzupełniającej lub otrzymała pozwolenie na pobyt ze względów humanitarnych; podkreśla zatem, że należy częściej korzystać z bezpiecznych i legalnych dróg, takich jak wizy humanitarne, oraz wiarygodnego ogólnounijnego solidnego obowiązkowego systemu przesiedleń, obejmującego wiążące kwoty podziału; podkreśla, że oprócz solidnego programu przesiedleń państwa członkowskie powinny zgodzić się na zapewnienie innych legalnych dróg, takich jak wspomaganie łączenia rodzin, prywatne systemy sponsorowania oraz elastyczne rozwiązania wizowe, w tym wizy dla studentów i pracowników;

9.      w związku z tym wzywa Radę Ministrów, by uruchomiła dyrektywę w sprawie tymczasowej ochrony z 2001 r. lub art. 78 ust. 3 TFUE, które przewidują mechanizm solidarności na wypadek masowego nagłego napływu przesiedleńców;

10.    przypomina, że azyl jest jednym z podstawowych praw człowieka, gwarantowanym prawem międzynarodowym i zobowiązaniami wiążącymi dla wszystkich państw członkowskich; podkreśla zatem, że państwa członkowskie powinny w większej mierze korzystać z procedur, jakie mają do dyspozycji, oferujących sposoby postępowania z pilnymi wnioskami o ochronę, dzięki szerszemu stosowaniu obowiązujących ram prawnych(5), w tym badania wniosków o azyl składanych w ich konsulatach w państwach trzecich (spoza UE);

11.    przypomina o konieczności wspierania państw trzecich – zwłaszcza tych w trudnej sytuacji – za pomocą budowania instytucji i zdolności oraz, w szczególności, przez wspieranie realistycznego i dobrze funkcjonującego systemu azylowego;

12.    przypomina, że ścisła współpraca i partnerstwo z państwami trzecimi – pochodzenia i tranzytowymi – ma zasadnicze znaczenie dla zdefiniowania wszechstronnego podejścia do polityki UE w zakresie migracji i azylu; wzywa Komisję i wiceprzewodniczącą Komisji/ wysoką przedstawiciel do wzmożenia wysiłków służących wznowieniu współpracy z partnerami strategicznymi w obecnych ramach, aby w ścisłej współpracy z Wysokim Komisarzem ONZ ds. Uchodźców (UNHCR) określić wspólne działania na rzecz zwalczania siatek przestępczych, budowy i wzmocnienia ochrony i zdolności w zakresie azylu w odniesieniu do migrantów pozostawionych na głównych trasach oraz oferowania bezpiecznych rozwiązań dla osób kwalifikujących się do otrzymania międzynarodowej ochrony;

13.    z zadowoleniem przyjmuje zamiar zwołania na Malcie szczytu UE-Unia Afrykańska z udziałem wszystkich najważniejszych zainteresowanych krajów Afryki; przypomina, że szczyt musi zająć się nie tylko zwalczaniem przemytu i handlu, ale również potrzebą zagwarantowania możliwości uzyskania ochrony i azylu oraz, szerzej, przyczynami migracji, takimi jak ubóstwo, konflikty i prześladowania;

14.    z zadowoleniem przyjmuje działania wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel wspierające prowadzone przez ONZ negocjacje w sprawie ustanowienia władzy rządowej w Libii;

15.    przypomina, że migracja jest ogólnoświatowym skomplikowanym zjawiskiem, które wymaga również długoterminowego podejścia uwzględniającego jej przyczyny, takie jak ubóstwo, nierówność, niesprawiedliwość i konflikty zbrojne; nalega na UE, jej państwa członkowskie i społeczność międzynarodową, by pomogły znaleźć trwałe rozwiązania polityczne w krajach objętych konfliktami oraz by nasiliły dialog polityczny obejmujący wszystkie aspekty praw człowieka w celu wsparcia pluralistycznych i demokratycznych instytucji, tworzenia odporności społeczności lokalnych oraz pobudzania rozwoju społecznego i demokratycznego w krajach pochodzenia i wśród ich mieszkańców;

16.    z zadowoleniem przyjmuje pomysł wspólnego rozpatrywania wniosków o azyl w państwach członkowskich pierwszej linii z pomocą zespołów EASO; podkreśla konieczność przeanalizowania możliwości wzajemnego uznawania decyzji w sprawie azylu jako dodatkowej formy solidarności;

17.    podkreśla, że oprócz wymienionych wyżej punktów konieczne jest opracowanie w ścisłej współpracy z odpowiednimi agencjami wspólnych działań przeciwko przestępczym siatkom handlarzy migrantami, aby uniemożliwić im czerpanie dochodów z narażania życia migrantów; wzywa wiceprzewodniczącą Komisji/ wysoką przedstawiciel i Komisję do nasilenia współpracy z państwami trzecimi – pochodzenia i tranzytowymi – w porozumieniu z odpowiednimi agencjami UE i ONZ oraz organizacjami międzynarodowymi;

18.    przypomina, że celem niniejszej rezolucji jest reakcja na niedawne tragiczne wydarzenia na Morzu Śródziemnym i na konkluzje Rady Europejskiej z dnia 23 kwietnia 2015 r. oraz zaproponowanie zestawu pilnych działań, które należy podjąć natychmiast, pamiętając o tym, że Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych – właściwa do tych spraw – przygotowuje sprawozdanie, które będzie odzwierciedlać średnio- i długoterminowe kierunki polityki Parlamentu w zakresie migracji;

19.    wzywa Komisję, by opracowała i przedstawiła ambitny program europejski w zakresie migracji, oparty na wszechstronnym podejściu i solidarności i uwzględniający środki i propozycje zawarte w niniejszej rezolucji;

20.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także rządom i parlamentom państw członkowskich.

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0105.

(2)

COM(2014) 0288.

(3)

https://easo.europa.eu/wp-content/uploads/EASO-Newsletter-March-2015.pdf

(4)

http://www.marina.difesa.it/EN/operations/Pagine/MareNostrum.aspx

(5)

Pod koniec 2013 r. główny trybunał UE (TSUE) orzekł już w sprawie Koushaki, że obecny kodeks wizowy UE zobowiązuje państwa członkowskie do wydania wnioskodawcy wizy, jeżeli spełnione są kryteria wydania wizy. Zgodnie z obecnym kodeksem wizowym wizę długoterminową wydaje się, „jeżeli dane państwo członkowskie uzna to za konieczne z przyczyn humanitarnych, z uwagi na interes państwowy lub zobowiązania międzynarodowe”.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności