Procedura : 2015/2661(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0385/2015

Teksty złożone :

B8-0385/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 30/04/2015 - 10.2
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :


PROJEKT REZOLUCJI
PDF 153kWORD 98k
27.4.2015
PE555.159v01-00
 
B8-0385/2015

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie prześladowania chrześcijan na świecie, w związku z zabójstwem kenijskich studentów przez ugrupowanie terrorystyczne Al-Szabab 2015/2661 (RSP)


Lidia Senra Rodríguez, Javier Couso Permuy, Malin Björk, Paloma López Bermejo, Marina Albiol Guzmán, Ángela Vallina, Sabine Lösing, Neoklis Sylikiotis, Takis Hadjigeorgiou, Inês Cristina Zuber w imieniu grupy GUE/NGL

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie prześladowania chrześcijan na świecie, w związku z zabójstwem kenijskich studentów przez ugrupowanie terrorystyczne Al-Szabab 2015/2661 (RSP)  
B8‑0385/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając wspólną strategię Afryka-UE przyjętą w 2007 r.,

–       uwzględniając plan działania na rzecz współpracy UE i Afryki na lata 2014–2017 przyjęty na czwartym szczycie UE-Afryka w kwietniu 2014 r.,

–       uwzględniając pierwszy program panafrykański UE na lata 2014-2020,

–       uwzględniając siódme doroczne posiedzenie Komisji Unii Afrykańskiej i Komisji Europejskiej, które odbyło się w Brukseli w dniu 22 kwietnia,

–       uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie ataków przeprowadzonych przez grupę Al-Szabab w Kenii, w szczególności oświadczenia z dnia 3 kwietnia 2015 r., 23 listopada i 5 maja 2014 r.,

–       uwzględniając oświadczenia sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-Moona w sprawie ataków przeprowadzonych przez grupę Al-Szabab, w szczególności oświadczenia z dnia 2 kwietnia 2015 r., 2 grudnia, 22 listopada, 4 czerwca 2014 r. i 21 września 2013 r.,

–       uwzględniając odnośne rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ, w szczególności rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 733/1992 nakładającą embargo na dostawy broni do Somalii, która została po potwierdzona przez inne rezolucje Rady Bezpieczeństwa, w tym najnowszą nr 2182/2014,

–       uwzględniając oświadczenie specjalnego przedstawiciela Unii Afrykańskiej w Somalii oraz szefa AMISOM z dnia 2 kwietnia 2015 r.,

–       uwzględniając konkluzje Rady UE do Spraw Zagranicznych w sprawie walki z terroryzmem z dnia 9 lutego 2015 r.,

–       uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka,

–       uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych ONZ z 1966 r.,

–       uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych,

–       uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów z 1981 r.,

–       uwzględniając konwencję ONZ dotycząca uchodźców z 1951 r., której stroną jest Kenia;

–       uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że w dniu 2 kwietnia ugrupowanie terrorystyczne Al-Szabab zabiło 148 osób, głównie studentów, w ataku na kampus uniwersytetu w kenijskim mieście Garissa znajdującym się około 200 km od granicy z Somalią; mając na uwadze, że w czerwcu 2014 r. ugrupowanie Al-Szabab przeprowadziło atak na wybrzeżu Kenii, zabijając 48 osób; mając na uwadze, że we wrześniu 2013 r. ugrupowanie to przeprowadziło zamach na centrum handlowe Westgate w Nairobi, w którym zabitych zostało co najmniej 67 osób;

B.     mając na uwadze, że ugrupowania Al-Szabab przeprowadza celowe ataki na chrześcijan w Kenii; mając na uwadze, że większość ludności Somalii stanowią muzułmanie, natomiast ponad 80% populacji Kenii to chrześcijanie, a 11% stanowią muzułmanie, przede wszystkim mieszkający w Kenii etniczni Somalijczycy;

C.     mając na uwadze, że ugrupowanie przeprowadziło ostatnio inne śmiertelne ataki w Somalii, takie jak zabicie w dniu 14 kwietnia 10 osób w wyniku ataku bombowego na somalijskie ministerstwo edukacji, czy zabicie 9 osób, w tym pracowników ONZ; mając na uwadze, że zarówno na obszarach przygranicznych zamieszkiwanych przez wielu etnicznych Somalijczyków, jak i w Nairobi, regularnie dochodzi do ataków z użyciem broni palnej i granatów przypisywanych ugrupowaniu Al-Szabab;

D.     mając na uwadze, że w 2011 r. kenijskie wojsko wkroczyło do południowej Somalii, aby walczyć z ugrupowaniem Al-Szabab; mając na uwadze, że następnie kenijska armia dołączyła do sił zbrojnych Unii Afrykańskiej składających się z 22 tys. żołnierzy; mając na uwadze, że ugrupowanie terrorystyczne Al-Szabab oświadczyło, iż prawdziwym powodem jego ataków w Kenii jest wywarcie nacisku na rząd Kenii, aby wycofał wojsko z Somalii;

E.     mając na uwadze, że w lutym 2012 r. były przywódca Al-Szabab Ahmed Abdi Godane „przyrzekł posłuszeństwo” Al-Kaidzie; mając na uwadze doniesienia o powiązaniach z innymi islamskimi grupami w Afryce takimi jak Boko Haram w Nigerii czy Al-Kaida w Islamskim Maghrebie; mając na uwadze, że Al-Szabab prowadzi działalność rekrutacyjną w Kenii, zwłaszcza w okolicach miasta portowego Mombasy; mając na uwadze doniesienia o zagranicznych dżihadystach, którzy udają się do Somalii, by przyłączyć się do ugrupowania Al-Szabab nie tylko z krajów sąsiadujących, lecz również z USA i UE;

F.     mając na uwadze, że od 20 lat Somalia nie ma skutecznego rządu krajowego; mając na uwadze, że po interwencji zbrojnej Stanów Zjednoczonych w 1992 r., tzw. operacji „przywrócenia nadziei”, kraj ten jest terenem walk;

G.     mając na uwadze, że Al-Szabab jest ugrupowaniem islamskim, które powstało z Unii Trybunałów Islamskich – luźnej organizacji islamskich systemów sądowych, a później się zradykalizowało po najeździe na Somalię etiopskiej armii ze wsparciem Stanów Zjednoczonych w 2006 r.;

H.     mając na uwadze, że ugrupowaniu Al-Szabab udało się uzyskać kontrolę nad znaczną częścią kraju, jednak straciło ono większość poparcia ludności Somalii, kiedy odrzuciło zachodnią pomoc żywnościową w czasie klęski suszy i głodu w 2011 r.; mając na uwadze, że w sierpniu 2011 r. ugrupowanie zostało zmuszone do wycofania się z Mogadiszu oraz z portu Kismayo we wrześniu 2012 r.; mając również na uwadze, że chociaż straciło ono kontrolę nad większością somalijskich miast i miasteczek, nadal dominuje na wielu obszarach wiejskich;

I.      mając na uwadze, że w dużym stopniu konflikt między Somalią, Etiopią i Kenią wziął swój początek w narzuceniu kolonialnych granic, w wyniku czego somalijska ludność została podzielona głównie między te trzy kraje, co z kolei było zarzewiem wielu konfliktów, w tym masakry w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku przez kenijską armię kilku tysięcy mieszkających w Kenii etnicznych Somalijczyków;

J.      mając na uwadze, że Kenia jest największą gospodarka Wschodniej Afryki, lecz pomimo dużych dochodów plasuje się na samym dole jeśli chodzi o wskaźnik rozwoju społecznego; mając na uwadze, że większość ludności Kenii żyje poniżej granicy ubóstwa; mając na uwadze, że Kenia ma charakterystyczne dla siebie problemy gospodarcze spowodowane monopolizacją zasobów przez mniejszość oraz znaczną odpowiedzialnością byłych władz kolonialnych za zdziesiątkowanie zasobów naturalnych tego kraju;

K.     mając na uwadze, że Kenia boryka się z powracającymi powodziami, przede wszystkim na suchych i półsuchych obszarach w północnej części kraju, gdzie mieszka 5,5 mln ludzi, głównie pasterzy, którzy znajdują w wyjątkowo dramatycznej sytuacji związanej z chronicznym ubóstwem;

L.     mając na uwadze, że małe gospodarstwa rolne stanowią 94,8% wszystkich gospodarstw w Kenii, jednak mają one dostęp tylko do 11,7% ziemi uprawnej w tym kraju; mając na uwadze, że w ostatnich czasach Afryka padła ofiarą grabieży ziemi w wyniku czego miliony hektarów żyznej ziemi uprawnej znajduje się obecnie w rękach dużych korporacji, co pozbawia dziesiątki tysięcy społeczności rolniczych środków utrzymania; mając na uwadze, że główne kenijskie towary eksportowe do UE stanowią herbata, kawa, róże i goździki, fasola, groszek, awokado, okoń nilowy i tuńczyk; mając na uwadze, że 500 tys. hektarów ziemi w Kenii wykorzystuje się do produkcji agropaliw przez firmy z Kanady, Japonii i Belgii, co w ogromnym stopniu oddziałuje na środowisko i społeczności lokalne;

M.    mając na uwadze, że urbanizacja, przemysł wydobywczy, tamy hydroelektryczne i wiele innych gigantycznych projektów przemysłowych coraz bardziej ingeruje w ziemie uprawne, tereny zalesione, źródła wody, społeczności rolnicze i terytoria rdzennej ludności; mając na uwadze, że od czasu ogłoszenia odkrycia pierwszych pokładów ropy naftowej w marcu 2012 r. w Kenii odkryto kolejne bogate złoża ropy i gazu; mając na uwadze, że w listopadzie 2013 r. brytyjska firma Tullow Oil oraz jej partner Africa Oil – firma poszukiwawcza z siedzibą w Kanadzie – odkryły złoża ropy naftowej w piątym odwiercie poszukiwawczym w hrabstwie Turkana w basenie południowego Lokicharu; mając na uwadze, że kraj jest jest gotowy do masowego wydobywania tych zasobów naturalnych, a produkcja ropy naftowej ma się rozpocząć w 2016 r.;

N.     mając na uwadze, że obecnie kobiety w Kenii wykonują olbrzymią większość prac rolniczych oraz produkują i sprzedają większość żywności, jednak otrzymują tylko ułamek z dochodów i posiadają symboliczną część mienia; mając na uwadze, że kobiety w Kenii nadal mają gorszy dostęp do oświaty niż kobiety w innych częściach świata, co zwiększa ich zależność od mężczyzn, napotykają również ograniczenia jeśli chodzi o posiadanie, nabywanie i kontrolowanie nieruchomości w Kenii, bez względu na ich klasę społeczną, religię, lub grupę etniczną; mając na uwadze, że prawo w Kenii zabrania okaleczania żeńskich narządów płciowych od 2011 r., nakładając na sprawców karę trzech lat więzienia i grzywny; mając na uwadze, że okaleczanie żeńskich narządów płciowych jest od dawna stosowaną praktyką;

O.     mając na uwadze, że Róg Afryki jest jednym z najbardziej narażonych na brak bezpieczeństwa żywnościowego regionów świata, i mając na uwadze miliony ludzi, którzy żyją na tym obszarze w stanie niedożywienia i w zagrożeniu głodem; mając na uwadze, że pomimo bogatych zasobów naturalnych Róg Afryki jest jednym z najuboższych regionów na świecie oraz że znajdują się w nim kraje, które mają jedne z najniższych standardów zdrowotnych; mając na uwadze, że działania społeczności międzynarodowej nie zdołały rozwiązać problemów bezpieczeństwa ludzi oraz suszy i głodu w regionie, a nawet doprowadziły do pogorszenia sytuacji;

P.     mając na uwadze, że mnogość stron w wojnie domowej, brak dobrych rządów w Somalii, utrata środków do życia przez somalijskich rybaków oraz działalność piratów u wybrzeży Somalii, napięcia między Sudanem i Sudanem Południowym, między Etiopią, Erytreą i Somalią oraz między Erytreą a Dżibuti, członkostwo Kenii i innych państw afrykańskich w Unii Afrykańskiej, siły rozmieszczone w Somalii, ingerencja i interwencje ze strony podmiotów zewnętrznych, a także gospodarcze i geostrategiczne interesy UE i innych zachodnich podmiotów przyczyniają się wspólnie do tego, że Róg Afryki jest jednym z najbardziej targanych konfliktami regionów na świecie, co powoduje ogrom ludzkiego cierpienia, wewnętrzne przesiedlenia ludności, pogłębienie kryzysów humanitarnych i zahamowanie zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego, demokracji oraz rządów prawa; mając na uwadze, że embargo ONZ na dostawy broni zostało naruszone przez wiele podmiotów;

Q.     mając na uwadze, że Kenia przyjęła blisko 600 tys. uchodźców z targanych konfliktami krajów sąsiednich, zwłaszcza z Somalii; mając na uwadze, że w 2011 r. pogłębienie konfliktu oraz lokalna klęska głodu zmusiły miliony ludzi do opuszczenia Somalii, co spowodowało olbrzymi napływ uchodźców do Dadaab, gdzie obecnie w obozach dla uchodźców mieszka ponad 350 tys. Somalijczyków;

R.     mając na uwadze, że edukacja, umiejętność czytania i pisania, prawa kobiet, sprawiedliwość społeczna, sprawiedliwy podział dochodów państwowych w społeczeństwie, zmniejszenie nierówności i walka z korupcją mają kluczowe znaczenie dla zwalczania fundamentalizmu, przemocy i braku tolerancji;

S.     mając na uwadze, że w latach 2014–2020 UE przekaże Kenii 435 mln EUR; mając na uwadze, że UE ofiaruje największe wsparcie finansowe dla misji Unii Afrykańskiej w Somalii (AMISOM) wypłacane przez Instrument na rzecz Pokoju w Afryce; mając na uwadze, że UE prowadzi kilka cywilno-wojskowych operacji w regionie, takich jak misja WPBiO i EUCAP Nestor w Rogu Afryki (od 2012 r.) i EU NAVFOR (od 2008 r.) lub EUTM Somalia (od 2010 r.); mając na uwadze, że USA mają bazę marynarki wojennej w zatoce Manda w Kenii;

T.     mając na uwadze, że w reakcji na ataki grupy Al-Szabab kenijski rząd uchwalił w grudniu 2014 r. ustawę antyterrorystyczną; mając na uwadze, że zawiera ona propozycje wydłużenia okresu policyjnego aresztu dla podejrzanych o terroryzm, z 90 dni do niemal roku, zaostrzenia kar, nadania organom śledczym większych uprawnień w zakresie podsłuchu telefonicznego oraz zobowiązania wynajmujących do dostarczania informacji o ich najemcach; mając na uwadze, że dziennikarzom grozi nawet do trzech lat więzienia, jeśli ich doniesienia „zagrażają śledztwom lub operacjom w dziedzinie bezpieczeństwa antyterrorystycznego”; mając na uwadze, że rząd kenijski podjął również decyzję o rozwiązaniu ponad 500 organizacji pozarządowych, w tym 15 z powodu domniemanego zbierania środków na działania terrorystyczne; mając na uwadze, że według działaczy na rzecz praw człowieka środek ten zagraża wolnościom obywatelskim i wolności słowa;

U.     mając na uwadze, że poszanowanie praw podstawowych i wolności obywatelskich stanowi czynnik o zasadniczym znaczeniu dla powodzenia polityki zwalczania terroryzmu; mając na uwadze, że współpraca państw i podmiotów międzynarodowych w kwestiach bezpieczeństwa musi odbywać się przy pełnym poszanowaniu praw człowieka i prawa międzynarodowego;

V.     mając na uwadze, że po ataku terrorystycznym na uniwersytet w Garissie wiceprezydent kraju Willian Ruto postawił ONZ ultimatum: albo UNHCR w ciągu trzech miesięcy zamknie obóz dla uchodźców w miejscowości Dadaab, albo Kenia zrobi to sama; mając na uwadze, że UNHCR ostrzegło, iż miałoby to „niezwykle poważne konsekwencje humanitarne i praktyczne”; mając na uwadze, że konwencja ONZ dotycząca uchodźców zakazuje odsyłania uchodźców na obszary, gdzie ich życie lub wolność są zagrożone; mając na uwadze, że zaproponowano również zbudowanie muru oddzielającego Somalię od Kenii;

W.    mając na uwadze, że Międzynarodowy Trybunał Karny oskarżył obecnego prezydenta Kenii Uhuru Kenyattę i wiceprezydenta Williana Ruto o popełnienie w 2007 r. zbrodni przeciwko ludzkości podczas brutalnych rozruchów, jakie miały miejsce po wyborach i w wyniku których zginęło ponad 1000 Kenijczyków; mając na uwadze, że 5 grudnia 2014 r. prokurator generalny wycofał wszystkie zarzuty wobec Kenyatty, ale oskarżył rząd Kenii o nękanie i zastraszanie potencjalnych świadków;

1.      z największą mocą potępia systematyczne naruszenia praw człowieka, wynikające z aktów terroryzmu popełnianych przez Al-Szabab; składa rodzinom wszystkich ofiar, zwłaszcza osób, które zginęły w masakrze na uniwersytecie w Garissie, kondolencje i wyrazy głębokiego współczucia; podkreśla, że osoby odpowiedzialne za takie zbrodnie należy postawić przed sądem za pomocą właściwych mechanizmów;

2.      wskazuje, że z powodu coraz większego zubożenia społeczeństwa, malejących możliwości gospodarczych, rosnących nierówności i ograniczonych możliwości edukacyjnych liczba bezrobotnych wzrasta, co jest z kolei społeczno-gospodarczą podstawą dla rozwoju grupy Al-Szabab; zauważa ponadto z niepokojem, że państwo somalijskie i kenijskie nie oferuje w wielu regionach żadnych podstawowych usług publicznych, takich jak woda, kanalizacja, opieka zdrowotna czy kształcenie; wzywa w związku z tym władze Kenii i Somalii do zajęcia się społeczno-gospodarczą podstawą rozwoju grupy Al-Szabab oraz do podniesienia pogarszającego się poziomu życia, tak aby doprowadzić do sprawiedliwości społecznej;

3.      przestrzega przed groźbą wywołania wojny religijnej; uznaje, że działania Al-Szabab łamią zasady islamu; jest przekonany, że strategii antyterrorystycznej nie można kształtować jako walki między cywilizacjami czy wyznaniami, prowadzącej do rasistowskich i ksenofobicznych uprzedzeń;

4.      bardzo krytycznie postrzega rolę, jaką poszczególne zachodnie interwencje z ostatnich lat odegrały w pobudzaniu radykalizacji jednostek w Rogu Afryki; podkreśla, że takie strategie polityczne promują terroryzm zamiast go zwalczać, a zatem należy ich zaniechać; jest zaniepokojony tym, że w unijnych strategiach zwalczania terroryzmu kładzie się nacisk na „rozwiązania” wojskowe, co skutkuje licznymi programami pomocy wojskowej dla krajów w Rogu Afryki; stwierdza, że konfliktów w tym regionie nie da się rozwiązać militarnie; odrzuca sięganie po pojęcie „obowiązku ochrony”, gdyż narusza ono prawo międzynarodowe i nie ma odpowiedniej podstawy prawnej uzasadniającej jednostronne użycie siły;

5.      podkreśla w szczególności, że Unia Europejska, jej państwa członkowskie i kraje partnerskie Unii Afrykańskiej powinny oprzeć swoje strategie zwalczania terroryzmu międzynarodowego na zasadzie praworządności i zasadzie przestrzegania praw podstawowych, podobnie jak ma to miejsce w przypadku strategii dotyczących wszelkich innych rodzajów przestępstw; ponadto podkreśla fakt, że polityka zewnętrzna Unii w zakresie zwalczania terroryzmu międzynarodowego powinna w pierwszym rzędzie skupiać się na zapobieganiu oraz na polityce sprzeciwiania się wszelkim interwencjom wojskowym, co wiąże się z gruntownym zrewidowaniem stanowiska UE w negocjacjach międzynarodowych; podkreśla także konieczność promowania dialogu politycznego, tolerancji i zrozumienia różnych kultur i religii;

6.      wzywa UE i społeczność międzynarodową do współpracy z krajami afrykańskimi oraz z regionalnymi i międzynarodowymi podmiotami na rzecz rozwiązania konfliktów wyłącznie drogą pokojową, w tym poprzez zajmowanie się ich przyczynami; wzywa UE do utworzenia nowych ram stosunków z Kenią i ze wszystkimi krajami afrykańskimi, opartych na zasadzie nieingerencji w ich sprawy wewnętrzne i na poszanowaniu ich suwerenności oraz mających na celu wspieranie rozwoju regionów sąsiedzkich oraz pobudzanie zatrudnienia i edukacji w miejsce „układów o stowarzyszeniu” służących głównie utworzeniu stref wolnego handlu korzystnych dla interesów przedsiębiorstw z Zachodu;

7.      potępia i odrzuca wojskowe podejście UE realizowane za pomocą reformy sektora bezpieczeństwa i misji szkoleniowej EUTM Somalia, a także odrzuca wszelkie dalsze misje w ramach europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) w tym regionie, np. EUCAP Nestor; wzywa Radę i Komisję do zakończenia misji EUTM Somalia, ponieważ wydaje się, że nie da się zapobiec przyłączaniu się rekrutów wyszkolonych przez misję EUTM do różnych grup zbrojnych takich jak Al-Szabab, a zatem, realizując tę misję, UE w ogromnym stopniu przyczynia się do nasilenia konfliktu i militaryzacji tego regionu;

8.      podkreśla, że nie wolno przeznaczać środków na pomoc rozwojową, takich jak EFR, na żadne cele wojskowe; zdecydowanie sprzeciwia się wykorzystywaniu EFR do szkolenia sił wojskowych; zdecydowanie sprzeciwia się wykorzystywaniu pomocy rozwojowej do wzmocnienia interesów strategicznych; uważa, że EFR musi pozostać instrumentem finansującym wyłącznie walkę z ubóstwem i głodem w krajach rozwijających się;

9.      uważa, że zwalczanie handlu bronią powinno być priorytetem dla UE w jej walce z poważną i zorganizowaną przestępczością międzynarodową; jest w szczególności zdania, że należy jeszcze bardziej zacieśnić współpracę, jeśli chodzi o mechanizmy wymiany informacji oraz identyfikowalność i niszczenie zakazanej broni;

10.    domaga się międzynarodowego śledztwa pod auspicjami ONZ w celu ustalenia, w jakim stopniu państwa trzecie są odpowiedzialne za organizację i finansowanie grup terrorystycznych w tym regionie, a także w jakim stopniu przedsiębiorstwa wielonarodowe i rządy są odpowiedzialne za zagarnianie majątku i pogłębianie nierówności gospodarczych i społecznych;

11.    wzywa UE do zastosowania wyłącznie cywilnego i pokojowego podejścia do rozwiązania konfliktu oraz do przyjęcia neutralnej roli rozjemcy/mediatora, aby doprowadzić do trwałego pokoju w Somalii i w całym regionie Rogu Afryki; wzywa UE i jej państwa członkowskie do udzielenia neutralnej, bezstronnej i niezależnej pomocy humanitarnej ludności znajdującej się w szczególnie trudnej sytuacji;

12.    powtarza, że państwa członkowskie UE i państwa regionu Rogu Afryki powinny zająć się podstawowymi przyczynami brutalnego ekstremizmu, podchodząc do tego w sposób zgodny z prawami człowieka i prawem międzynarodowym, a nie sprzyjać reżimom lub grupom represyjnym w Rogu Afryki czy je wspierać;

13.    jest głęboko zaniepokojony spekulacją cenami żywności i masowym wykupem gruntów rolnych w Afryce, również do celów produkcji agropaliw, co może zagrażać lokalnemu bezpieczeństwu żywnościowemu i skutkować nasileniem klęski głodu; wzywa rządy krajów Rogu Afryki i państw członkowskich UE do oceny, jak nabywanie ziemi uprawnej wpływa obecnie na ubóstwo ludności wiejskiej i na klęskę głodu; wzywa Komisję do włączenia kwestii przejmowania gruntów do swego dialogu politycznego z krajami rozwijającymi się w celu wycofania wsparcia dla takich praktyk; wzywa UE do zwiększenia części oficjalnej pomocy rozwojowej przeznaczonej na rolnictwo oraz na inwestycje w drobne zrównoważone gospodarstwa i pasterstwo, tak aby zapewnić drobnym rolnikom dostęp do ziemi, co umocni rynek lokalny, a także zagwarantować suwerenność żywnościową w Rogu Afryki oraz pomoc w odnowie wód tego regionu w celu zapewnienia źródła utrzymania rybakom i ich rodzinom;

14.    wzywa rząd kenijski i rządy krajów pochodzenia przedsiębiorstw wydobywczych do zażądania od tych przedsiębiorstw stosowania najlepszych praktyk w celu zapewnienia przejrzystości, rozliczalności i udziału opinii publicznej, a także wzywa te rządy do zajęcia się problemem korupcji w przemyśle wydobywczym;

15.    wzywa rząd kenijski do wspierania ważnej roli kobiet w społeczeństwie, gospodarce kraju, produkcji żywności i ochronie środowiska, w tym poprzez propagowanie udziału kobiet w życiu publicznym i politycznym; wzywa rząd również do przyjęcia skutecznych środków służących eliminacji praktyk okaleczania w tym kraju;

16.    jest głęboko zaniepokojony faktem, że rząd kenijski koncentruje się na bezpieczeństwie wewnętrznym bardziej niż na prawach człowieka i wolnościach obywatelskich; wzywa ten kraj do wypełniania obowiązków na mocy prawa międzynarodowego, w szczególności w zakresie udzielania schronienia i ochrony uchodźcom;

17.    wzywa władze państw członkowskich UE i państw Rogu Afryki do przestrzegania zakazu tortur, który jest wyraźnie zapisany w Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania; powtarza, że zeznania wymuszone torturami nie są dopuszczalne, i potępia tę praktykę; zdecydowanie sprzeciwia się wykorzystywaniu dronów do pozasądowych i eksterytorialnych egzekucji oraz apeluje o zakazanie wykorzystywania dronów do takich celów;

18.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, Komisji, Radzie, państwom członkowskim Unii Europejskiej, państwom Rogu Afryki, Parlamentowi Panafrykańskiemu oraz członkom Zgromadzenia Ogólnego ONZ.

 

Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności