Procedura : 2015/2723(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0658/2015

Teksty złożone :

B8-0658/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 09/07/2015 - 12.11
CRE 09/07/2015 - 12.11
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0275

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 148kWORD 83k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0657/2015
1.7.2015
PE559.018v01-00
 
B8-0658/2015

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

złożony zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji w Burundi [2015/2723(RSP)]


Louis Michel, Gérard Deprez, Pavel Telička w imieniu grupy ALDE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Burundi [2015/2723(RSP)]  
B8-0658/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Burundi,

–       uwzględniając umowę z Kotonu,

–       uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych,

–       uwzględniając Afrykańską kartę na rzecz demokracji, wyborów i dobrych rządów,

–       uwzględniając porozumienie z Aruszy w sprawie pokoju i pojednania z 2000 r.,

–       uwzględniając konstytucję Republiki Burundi,

–       uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 16 marca 2015 r. w sprawie sytuacji politycznej w Burundi w kontekście przedwyborczym,

–       uwzględniając oświadczenie Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka z dnia 15 kwietnia 2015 r.,

–       uwzględniając oświadczenie Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 17 kwietnia 2015 r. w sprawie sytuacji w Burundi i jej wezwanie z dnia 4 czerwca 2015 r.,

–       uwzględniając oświadczenie wydane na nadzwyczajnym szczycie szefów państw Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej w sprawie sytuacji w Burundi z dnia 31 maja 2015 r.,

–       uwzględniając gorący apel byłych głów państwa, partii politycznych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego w Burundi ogłoszony w dniu 28 maja 2015 r. w Bużumburze,

–       uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 9 czerwca 2015 r.,

–       uwzględniając rezolucje Rady Pokoju i Bezpieczeństwa Unii Afrykańskiej z dnia 13 czerwca 2015 r. oraz dwudzieste piąte posiedzenie zwyczajne Zgromadzenia Unii Afrykańskiej w Johannesburgu w dniach 14 i 15 czerwca 2015 r.,

–       uwzględniając oświadczenie Ministrów Spraw Zagranicznych państw członkowskich UE z dnia 22 czerwca 2015 r. w Luksemburgu,

–       uwzględniając decyzję prezydium Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE z dnia 14 czerwca 2015. w sprawie zawieszenia misji obserwacji wyborów Zgromadzenia w Burundi ze względu na sytuację w kraju,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że w dniu 26 kwietnia 2015 r. wszczęto protesty przeciwko propozycji reelekcji prezydenta Pierre'a Nkurunzizy na trzecią kadencję; mając na uwadze, że policja użyła nadmiernej siły podczas tłumienia demonstracji, mimo iż protestujący zachowywali się spokojnie i nie stanowili widocznego zagrożenia; mając na uwadze, że policja zastrzeliła protestujących podczas demonstracji; mając na uwadze, że według danych policji 892 osoby zostały aresztowane w związku z protestami między 26 kwietnia a 12 maja, a następnie 568 osób zostało zwolnionych; mając na uwadze, że 280 aresztowanych zostało przekazanych prokuraturze;

B.     mając na uwadze, że protesty uległy nasileniu, a działania represyjne były kontynuowane, w wyniku czego śmierć poniosło 78 osób podczas demonstracji lub od ran doznanych w ich trakcie; mając na uwadze, że milicja Imbonerakure powiązana z ligą młodzieżową partii rządzącej, tj. Narodowej Rady na rzecz Obrony Demokracji-Sił na rzecz Obrony Demokracji (CNDD-FDD), była zamieszana w pobicie demonstrantów i zastraszanie członków opozycji;

C.     mając na uwadze, że ciągłe niepokoje i nieustanne konflikty między protestującymi a policją doprowadziły do nieudanego wojskowego zamachu stanu w dniu 13 maja 2015 r., podczas gdy prezydent Nkurunziza uczestniczył w nadzwyczajnym szczycie szefów państw Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej w Dar es Salaam (Tanzania) w sprawie kryzysu w Burundi;

D.     mając na uwadze, że lider opozycji Zedi Feruzi i jego ochroniarz zginęli w wyniku ostrzelania samochodu w dniu 23 maja 2015 r.; mając na uwadze, że okoliczności tego morderstwa nie zostały jeszcze wyjaśnione; mając na uwadze, że morderstwo to zmusiło innych liderów opozycji, działaczy i dziennikarzy krytycznych wobec reżimu do ukrywania się; mając na uwadze, że ponad 100 000 Burundyjczyków uciekło za granicę w związku z obawą przed rozprzestrzenieniem się przemocy poza stolicę (Bużumburę); mając na uwadze, że ta fala burundyjskich uchodźców powoduje niepokojącą nadzwyczajną sytuację humanitarną w krajach sąsiadujących (Demokratycznej Republice Konga, Rwandzie, Tanzanii);

E.     mając na uwadze, że cztery niezależne stacje radiowe lub telewizyjne (Radio PA, Isanganiro, Bonesha i Radio-Télévision Renaissance) zostały zaatakowane granatami i co najmniej jedna stacja radiowa uległa całkowitemu spaleniu, w związku z czym państwowe media stały się jedynym źródłem informacji dla wielu Burundyjczyków mieszkających poza Bużumburą; mając na uwadze, że dziennikarze będący świadkami ataków twierdzą, iż sprawcami byli urzędnicy rządowych służb wywiadowczych i policja;

F.     mając na uwadze, że wstrząsy polityczne zmusiły kościół katolicki w Burundi do odwołania księży wyznaczonych wcześniej do pomocy przy organizacji wyborów, gdyż kościół stwierdził, że „nie może popierać wyborów, które są pełne niedociągnięć”; mając na uwadze, że dwóch wysokich urzędników ds. wyborów spośród pięciu członków Niezależnej Krajowej Komisji Wyborczej (CENI), a mianowicie wiceprzewodniczący komisji Spes Caritas Ndironkeye i członkini odpowiedzialna za zarządzanie i finanse Illuminata Ndabahagamye, zrezygnowało z pełnionej funkcji i uciekło z kraju; mając na uwadze, że Aimé Nkurunziza, poseł do parlamentu i przewodniczący parlamentarnej komisji ds. spraw politycznych i zagranicznych oraz sprawowania rządów także uciekł z kraju, twierdząc, że nie popiera fałszowania wyborów przez rząd; mając na uwadze, że drugi wiceprezydent Burundi Gervais Rufyikiri sam udał się na wygnanie do Belgii w dniu 17 czerwca 2015 r.;

G.     mając na uwadze, że nowy mediator Abdoulaye Bathily został powołany przez Sekretarza Generalnego ONZ w miejsce Saida Djinnita, specjalnego wysłannika ONZ w regionie Wielkich Jezior, który zrezygnował ze swojej funkcji mediatora w dialogu politycznym między partią rządzącą a przeciwnikami reelekcji Pierre'a Nkurunzizy na trzecią kadencję; mając na uwadze, że partia rządząca odmawia wzięcia udziału w dialogu politycznym, który został wznowiony pod egidą nowego mediatora i grupy „mediacyjnej” składającej się z przedstawicieli ONZ, Unii Afrykańskiej (UA), Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej i Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior;

H.     mając na uwadze, że rząd odmawia kolejnego przesunięcia terminu wyborów pomimo usilnych próśb ze strony społeczności międzynarodowej; mając na uwadze, że ostateczna propozycja dotycząca odłożenia wszystkich wyborów do dnia 31 lipca 2015 r. została przedstawiona przez grupę „mediacyjną” w dniu 24 czerwca 2015 r.;

I.      mając na uwadze, że może dojść do proliferacji ataków z użyciem granatów i narastania napięcia do poziomu stwarzającego ryzyko popełniania aktów okrucieństwa, zważywszy na historię konfliktów etnicznych w Burundi;

1.      wyraża swoje głębokie zaniepokojenie sytuacją w Burundi, którą może pogorszyć nasilająca się przemoc, zważywszy na najnowszą historię kraju i wysokie ryzyko odrodzenia się podziałów etnicznych w Burundi, co może prowadzić do zagrożenia porozumienia z Aruszy w sprawie pokoju i pojednania z 2000 r. i mieć katastrofalne skutki dla bezpieczeństwa w całym regionie;

2.      wyraża swoje głębokie zaniepokojenie decyzją rządu Burundi o przeprowadzeniu wyborów pomimo w przeważającej mierze krytycznej sytuacji politycznej i w zakresie bezpieczeństwa;

3.      potępia trwające wybory, w których nie uczestniczy opozycja;

4.      żałuje bardzo mocno, że wybory te i ich wyniki mają nieprzejrzysty, niedemokratyczny i nieuczciwy charakter;

5.      wzywa do natychmiastowego wstrzymania wszystkich aktów przemocy, otwarcia przestrzeni medialnej, umożliwienia powrotu do Burundi wszystkim wygnanym liderom opozycji, bezwarunkowego uwolnienia wszystkich więźniów politycznych oraz natychmiastowego zakończenia prześladowania społeczeństwa obywatelskiego;

6.      potępia próbę zamachu stanu, przypominając, że zmiana rządów z użyciem przemocy i sił wojskowych jest niekonstytucyjna i niedemokratyczna, a także stanowczo potępia zachowanie milicji „Imbonerakure”, która terroryzuje ludność cywilną, oraz użycie broni palnej i amunicji bojowej wobec demonstrantów; potępia wszystkie formy aktów przemocy, niezależnie od ich źródła i podżegaczy; powtarza, że osoby odpowiedzialne za poważne naruszenie praw człowieka nie powinny pozostawać bezkarne, i wzywa do wszczęcia wobec nich krajowych i międzynarodowych postępowań karnych;

7.      z zadowoleniem przyjmuje oświadczenia wydane podczas nadzwyczajnego szczytu szefów państw Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej i szczytu Unii Afrykańskiej oraz w pełni wspiera wysiłki ONZ, UA, Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej i Międzynarodowej Konferencji w sprawie Regionu Wielkich Jezior;

8.      popiera oświadczenia sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-moona; wzywa rząd Burundi do zapewnienia bezpieczeństwa obserwatorom ONZ;

9.      wzywa rząd Burundi do zagwarantowania poszanowania praw człowieka, w tym wolności opinii i wypowiedzi; zauważa, że brak niezależnych głosów w mediach niepaństwowych przyczynia się do rosnących napięć; przypomina, że podstawowym obowiązkiem rządu jest ochrona ludności przed aktami okrucieństwa;

10.    wzywa rząd Burundi, liderów partii politycznych, dostojników kościelnych i wszystkie kluczowe podmioty społeczeństwa obywatelskiego, a także właścicieli mediów i dziennikarzy, aby wykorzystali swoje wpływy w celu zapobiegania wszelkim działaniom, które mogłyby zwiększyć ryzyko przemocy wobec osób indywidualnych lub grup ze względu na ich tożsamość etniczną lub religijną bądź przynależność polityczną; wzywa wszystkie strony do wzięcia udziału w otwartym dialogu w celu rozwiązania sytuacji kryzysowej i ograniczenia napięć;

11.    podkreśla potrzebę poszanowania porozumień z Aruszy jako jedynego sposobu zagwarantowania trwającego pokoju i jedności narodowej; przypomina o nadrzędnym znaczeniu konstytucji, która stanowi, że nikt nie może pełnić funkcji prezydenta więcej niż dwa razy;

12.    wzywa rząd Burundi do zastosowania się do warunku rozbrojenia wszystkich uzbrojonych grup młodzieżowych stowarzyszonych z partiami politycznymi, ze szczególnym odniesieniem do milicji „Imbonerakure”, co stanowi kluczowy czynnik dla przywrócenia środowiska sprzyjającego pokojowemu wznowieniu dialogu, oraz do przeanalizowania wszystkich tematów spornych, w tym problematycznej kwestii trzeciej kadencji;

13.    w pełni zgadza się z konkluzjami Rady Europejskiej na temat Burundi z dnia 18 maja 2015 r. i wzywa wiceprzewodniczącą Komisji/wysoką przedstawiciel do dopilnowania, zgodnie ze strategicznymi ramami UE dotyczącymi praw człowieka i demokracji, by wdrożona została jasna polityka dotycząca sytuacji kryzysowej w Burundi, oparta na zasadach i odnosząca się do naruszania praw człowieka obserwowanego od czasu ogłoszenia przez prezydenta Nkurunzizę chęci ubiegania się o reelekcję na trzecią kadencję (co wywołało demonstracje i niepokoje);

14.    w pełni zgadza się z konkluzjami Rady Europejskiej na temat Burundi z dnia 22 czerwca 2015 r. i przypomina o istniejących zobowiązaniach w ramach umowy z Kotonu w odniesieniu do poszanowania praw człowieka, wartości demokratycznych i rządów prawa oraz o możliwości wszczęcia procedur konsultacyjnych zgodnie z tą umową, w tym jej art. 96;

15.    wyraża swoje uznanie wobec krajów sąsiadujących, które przyjmują uchodźców z Burundi, oraz organizacji humanitarnych za zapewniane wsparcie; wzywa Komisję do rozważenia udzielenia pomocy ludności przesiedlonej i uchodźcom w krajach sąsiadujących;

16.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, państwom członkowskim, rządowi Burundi i krajów regionu Wielkich Jezior, Unii Afrykańskiej, Wspólnocie Wschodnioafrykańskiej, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE oraz Parlamentowi Panafrykańskiemu.

 

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności