Procedura : 2015/2697(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0679/2015

Teksty złożone :

B8-0679/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 09/07/2015 - 12.4
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :


PROJEKT REZOLUCJI
PDF 171kWORD 102k
6.7.2015
PE559.048v01-00
 
B8-0679/2015

złożony w następstwie pytań wymagających odpowiedzi ustnej B8‑0566/2015 i B8‑0567/2015

zgodnie z art. 128 ust. 5 Regulaminu


w sprawie Europejskiej agendy bezpieczeństwa (2015/2697(RSP))


Monika Hohlmeier w imieniu grupy PPE
Helga Stevens w imieniu grupy ECR

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Europejskiej agendy bezpieczeństwa (2015/2697(RSP))  
B8‑0679/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając art. 2, 3, 4, 6, 7 i 21 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), a także art. 4, 16, 20, 67, 68, 70−73, 75 oraz 82−88 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

–       uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 6, 7, 8, art. 10 ust. 1, art. 11, 12, 21, 47–50, 52 i 53,

–       uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie Europejskiej agendy bezpieczeństwa (COM(2015)0185),

–       uwzględniając sprawozdanie Europolu za 2014 r. dotyczące sytuacji i tendencji w odniesieniu do terroryzmu w UE (sprawozdanie TE-SAT),

–       uwzględniając rezolucję w sprawie zagrożeń dla pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego spowodowanych przez akty terroryzmu (rezolucja 2178 (2014)), przyjętą przez Radę Bezpieczeństwa ONZ w dniu 24 września 2014 r.,

–       uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 513/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. ustanawiające, w ramach Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, instrument na rzecz wsparcia finansowego współpracy policyjnej, zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz zarządzania kryzysowego oraz uchylające decyzję Rady 2007/125/WSiSW(1),

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie odnowienia strategii bezpieczeństwa wewnętrznego Unii Europejskiej(2),

–       uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie środków zwalczania terroryzmu(3),

–       uwzględniając swoją debatę plenarną w dniu 28 kwietnia 2015 r. w sprawie Europejskiej agendy bezpieczeństwa,

–       uwzględniając pytania do Rady i Komisji na temat Europejskiej agendy bezpieczeństwa (O–000064/2015 – B8-0566/2015 i O-000065/2015 – B8-0567/2015),

–       uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że zagrożenia dla bezpieczeństwa wewnętrznego Unii stały się bardziej skomplikowane, hybrydowe, międzynarodowe, szybko ewoluujące i płynne, wykraczają poza zdolności poszczególnych państw członkowskich i w związku z tym wymagają bardziej niż kiedykolwiek spójnej, kompleksowej i skoordynowanej reakcji UE;

B.     mając na uwadze, że zapewnienie bezpieczeństwa i wolności obywateli europejskich stanowi wspólny obowiązek Unii i państw członkowskich, który wymaga skoordynowanych i spójnych działań ze strony wszystkich państw członkowskich, instytucji i agencji UE oraz organów ścigania, zakładający wspólne cele i priorytety oraz opierający się na wspólnych zasadach;

C.     mając na uwadze, że bezpieczeństwo narodowe pozostaje w zakresie wyłącznej odpowiedzialności każdego państwa członkowskiego, zgodnie z art. 4 TUE;

D.     mając na uwadze, że zgodnie z postanowieniami Karty praw podstawowych Unii Europejskiej bezpieczeństwo jest prawem podstawowym i że to prawo podstawowe jest szczególnie zagrożone;

E.     mając na uwadze, że szczególną uwagę należy zwrócić na wspieranie i ochronę wszystkich ofiar przestępstw w UE jako główną część agendy bezpieczeństwa;

F.     mając na uwadze, że spójność wewnętrznych i zewnętrznych aspektów bezpieczeństwa ma zasadnicze znaczenie;

1.      z zadowoleniem przyjmuje przyjętą przez Komisję Europejską agendę bezpieczeństwa na okres 2015–2020 oraz określone w niej priorytety;

2.      uważa, że w obliczu wyzwań, przed jakimi stoi obecnie Unia Europejska, cztery najpilniejsze priorytety wymagają skoordynowanych działań na szczeblu krajowym, unijnym i globalnym oraz poświęcenia pełnej uwagi w Europejskiej agendzie bezpieczeństwa na okres 2015–2020, mianowicie terroryzm, radykalizacja, cyberprzestępczość i przestępczość zorganizowana, ponieważ stanowią one najpoważniejsze zagrożenia dla bezpieczeństwa obywateli UE;

3.      z całą mocą przypomina, że środki bezpieczeństwa muszą zawsze być realizowane z pełnym poszanowaniem praw podstawowych i praworządności, dlatego z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie się Komisji do dalszego opierania Europejskiej agendy bezpieczeństwa na zasadach poszanowania praw podstawowych, przejrzystości i demokratycznej kontroli;

Walka z terroryzmem

4.      wyraża swoje poparcie dla działań określonych w agendzie mających na celu walkę z terroryzmem i zapobieganie radykalizacji; z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie wygłoszone w Parlamencie przez pierwszego wiceprzewodniczącego Komisji Fransa Timmermansa o tym, że Komisja dostosuje dostępne zasoby finansowe do priorytetów agendy; podkreśla w związku z tym znaczenie dopilnowania, by odnośne agencje UE dysponowały wystarczającymi zasobami ludzkimi i finansowymi umożliwiającymi wykonywanie ich obecnych i dodatkowych zadań związanych z agendą; zamierza bacznie kontrolować i oceniać przyszłe potrzeby Funduszu Bezpieczeństwa Wewnętrznego na szczeblu UE i państw członkowskich;

5.      podkreśla, że poradzenie sobie z zagrożeniem stwarzanym przez zagranicznych bojowników i terroryzm ogólnie wymaga wielopłaszczyznowego podejścia obejmującego: zajęcie się wszystkimi podstawowymi czynnikami, takimi jak radykalizacja, pogłębienie spójności społecznej i integracji oraz ułatwianie ponownej integracji poprzez propagowanie tolerancji politycznej i religijnej, analizowanie zjawiska podburzania w internecie do popełniania aktów terrorystycznych i przeciwdziałanie mu, zapobieganie wyjazdom w celu wstąpienia do organizacji terrorystycznych, zapobieganie rekrutacji i angażowaniu się w konflikty zbrojne i ograniczanie tych zjawisk, uniemożliwianie przekazywania wsparcia finansowego organizacjom terrorystycznym i osobom chcącym do nich wstąpić, zapewnianie w razie potrzeby zdecydowanych środków prawnych oraz wyposażanie organów ścigania w odpowiednie narzędzia do wykonywania ich obowiązków z pełnym poszanowaniem praw podstawowych;

6.      przypomina, w świetle ostatnich ataków terrorystycznych w Brukseli, Paryżu, Kopenhadze i Saint-Quentin-Fallavier, o pilnej potrzebie skuteczniejszego oceniania przez UE zagrożeń dla bezpieczeństwa UE i skoncentrowania się na pilnych obszarach priorytetowych w walce z terroryzmem: wzmocnieniu bezpieczeństwa na granicach UE, zwiększeniu zdolności do zgłaszania podejrzanych treści w internecie, zwalczaniu przemytu broni palnej oraz nasileniu dzielenia się informacjami i współpracy operacyjnej pomiędzy krajowymi organami ścigania i służbami wywiadowczymi;

7.      z zadowoleniem przyjmuje pilny apel Komisji o zakończenie prac nad ustanowieniem unijnego systemu danych dotyczących przelotu pasażera; przypomina w związku z tym, że Parlament zobowiązał się do prac nad finalizacją dyrektywy UE o danych dotyczących przelotu pasażera do końca bieżącego roku; wzywa Komisję, państwa członkowskie i właściwe organy UE, aby aktywnie uczestniczyły w pomyślnym przyjęciu tego dokumentu w celu zapewnienia UE skutecznego i wydajnego narzędzia do zwalczania terroryzmu i poważnych przestępstw;

8.      przypomina o ogromnym znaczeniu śledzenia i przerywania przepływów finansowych w walce z sieciami terrorystycznymi i grupami prowadzącymi przestępczość zorganizowaną, w tym przepływów finansowych poza systemem SWIFT; z zadowoleniem przyjmuje starania podejmowane w celu zapewnienia sprawiedliwego i wyważonego uczestnictwa w prowadzonym przez USA programie śledzenia środków finansowych należących do terrorystów (TFTP) i potwierdza swoje przywiązanie do tej koncepcji;

9.      ubolewa nad brakiem w Europejskiej agendzie bezpieczeństwa bardziej konkretnych środków do skutecznej walki z radykalizacją w Europie; w szczególności wzywa UE do nasilenia działań w celu przeciwdziałania radykalizacji w internecie i wykorzystywania stron internetowych lub mediów społecznych do szerzenia radykalnych ideologii w Europie; uwypukla, w obliczu potwornej i barbarzyńskiej dekapitacji francuskiego obywatela, niepokojące zagrożenie, jakie niesie radykalizacja w Europie; pozytywnie ocenia utworzenie w Europolu działu ds. zgłaszania podejrzanych treści w internecie, który ma wspierać państwa członkowskie w wykrywaniu i usuwaniu pełnych przemocy treści ekstremistycznych w internecie we współpracy z sektorem, oraz apeluje do Komisji o przeznaczenie dodatkowych zasobów niezbędnych do jego funkcjonowania;

10.    podkreśla pilną potrzebę wzmożenia działań zapobiegających radykalizacji oraz wspierania programów deradykalizacji przez wzmocnienie pozycji społeczności i społeczeństwa obywatelskiego oraz zaangażowanie ich na szczeblu krajowym i lokalnym, aby powstrzymać rozprzestrzenianie się ekstremistycznych ideologii; apeluje do Komisji o wzmocnienie sieci upowszechniania wiedzy o radykalizacji postaw, która skupia wszystkie podmioty zaangażowane w opracowywanie kampanii przeciwko radykalizacji oraz tworzenie struktur i procesów służących deradykalizacji powracających zagranicznych bojowników, a także o bezpośrednie zakwestionowanie ideologii ekstremistycznych przez zaoferowanie pozytywnych alternatyw;

11.    wzywa Komisję do przedstawienia definicji „zagranicznych bojowników”, określającej te osoby, które wyjeżdżają do stref objętych konfliktem w celu dołączenia do organizacji terrorystycznych, w oparciu o definicję przedstawioną w rezolucji nr 2178 (2014) Rady Bezpieczeństwa NZ, w celu zapewnienia organom sądowym zdolności do ścigania i karania za to przestępstwo w stosownych przypadkach oraz aby czyn taki był kwalifikowany w całej UE jako poważne przestępstwo kryminalne;

12.    ubolewa, że Komisja nie przedstawiła konkretnych wniosków, w tym za pośrednictwem ukierunkowanych programów badawczych, w celu określenia i przeanalizowania strategii stosowanych przez werbowników „zagranicznych bojowników”, którzy stosują wyjątkowo wyrafinowane narzędzia technologiczne, strategie komunikacyjne i sprytną propagandę w celu przyciągnięcia młodych zniechęconych i podatnych osób, podburzania ich do wstąpienia do organizacji terrorystycznych i popełnienia przestępstw lub wciągnięcia ich w proces radykalizacji;

13.    w pełni popiera priorytet Komisji polegający na wsparciu państw członkowskich w dalszym rozwijaniu wzajemnego zaufania, pełnym wykorzystaniu istniejących narzędzi wymiany informacji i umacnianiu transgranicznej współpracy operacyjnej między właściwymi organami; podkreśla znaczenie takiej transgranicznej współpracy, zwłaszcza w regionach przygranicznych;

14.    z zadowoleniem przyjmuje skoncentrowanie się Komisji na zarządzaniu granicami jako kluczowym aspekcie zapobiegania transgranicznej przestępczości i terroryzmowi; podkreśla, że należy zwiększyć bezpieczeństwo granic UE za pomocą systematycznych kontroli w istniejących bazach danych, takich jak system informacyjny Schengen (SIS), i z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie się Komisji do przedstawienia zmienionego wniosku w sprawie inteligentnych granic na początku 2016 r.;

Cyberprzestępczość i przestępczość z wykorzystaniem internetu

15.    podkreśla, że cyberprzestępczość i przestępczość z wykorzystaniem internetu stanowią poważne zagrożenie dla obywateli UE i tym samym wymagają nowego podejścia do egzekwowania prawa w erze cyfrowej; podkreśla, że obywatele muszą być chronieni w takim samym stopniu zarówno w internecie, jak i poza nim; przypomina, że nowe zmiany technologiczne zwiększają skalę i tempo oddziaływania przestępczości, i w związku z tym wzywa Komisję do zapewnienia organom ścigania prawnych i technicznych możliwości działania z myślą o skutecznej walce z tymi przestępstwami przy pełnym poszanowaniu praw podstawowych; opowiada się za zwiększeniem budżetu i personelu Europejskiego Centrum ds. Walki z Cyberprzestępczością (EC3) oraz rozwojem nowych i skutecznych instrumentów do walki z cyberprzestępczością;

16.    pozytywnie ocenia prace EC3 w walce z poważną międzynarodową cyberprzestępczością i przestępczością z wykorzystaniem internetu; podkreśla kluczową rolę EC3 we wspieraniu państw członkowskich, przede wszystkim w walce z seksualnym wykorzystywaniem dzieci; przypomina zapowiedziane przez Komisję wsparcie EC3 w postaci niezbędnych ekspertów i środków budżetowych w celu pobudzenia tych obszarów współpracy europejskiej, którymi nie zajmowano się od stworzenia EC3 w 2013 r.;

17.    wzywa Komisję do uruchomienia odpowiedniej kampanii informacyjnej i przygotowującej poświęconej zagrożeniom związanym z poważną cyberprzestępczością w celu zwiększenia odporności na cyberataki;

18.    wzywa Komisję do przeprowadzenia pełnej oceny istniejących środków związanych ze zwalczaniem wykorzystywania seksualnego dzieci w internecie, aby ocenić, czy konieczne są dodatkowe narzędzia prawne oraz zbadać, czy Europol dysponuje wystarczającą wiedzą ekspercką, zasobami i personelem, by być w stanie przeciwdziałać temu przerażającemu przestępstwu;

Walka z przestępczością zorganizowaną

19.    podkreśla wagę przestępczości zorganizowanej, zwłaszcza jeśli chodzi o handel ludźmi, w tym przymusową prostytucję, handel narządami, wykorzystywanie seksualne dzieci oraz niewolniczą pracę; przypomina o skrajnym stopniu przemocy i brutalności przestępców wobec szczególnie bezbronnych grup, takich jak kobiety, dzieci i migranci; z zadowoleniem przyjmuje obecne ramy i zgadza się, że niezbędna jest strategia na okres po 2016 r. w pełni uwzględniająca Europol i Eurojust ze względu na ich fachową wiedzę w tej dziedzinie;

20.    przyznaje, że walka z przestępczością zorganizowaną wymaga od Europy zdecydowanych działań, i dlatego wyraża poparcie dla Komisji w jej dążeniu do rozwiązania tej kwestii; apeluje do Komisji, by w szczególności zacieśniła współpracę z krajami trzecimi w zakresie walki z handlem ludźmi, a w szczególności z przemytem migrantów, w celu zapobiegania kolejnym tragediom na Morzu Śródziemnym;

21.    podkreśla znaczenie wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych badających konkretne przypadki o charakterze transgranicznym i apeluje do państw członkowskich o bardziej regularne korzystanie z tego skutecznego narzędzia oraz zbadanie sposobów jego efektywniejszego wykorzystania, szczególnie w regionach przygranicznych, w celu zajęcia się takimi problemami jak przemyt narkotyków, przymusowa prostytucja i handel ludźmi oraz przestępcze gangi motocyklowe;

22.    ubolewa, że nie stosuje się jeszcze systematycznie instrumentów takich jak zamrażanie i konfiskata mienia przestępców we wszystkich sprawach transgranicznych, w których instrumenty takie można by zastosować, oraz wzywa państwa członkowskie i Komisję do aktywniejszego działania w tym zakresie;

23.    uważa, że oprócz instrumentów UE na rzecz walki z przestępczością zorganizowaną i terroryzmem Europejska agenda bezpieczeństwa powinna obejmować mechanizmy ochrony ofiar tych poważnych przestępstw w celu zapobiegania dalszej wiktymizacji; zaznacza, że ochronę ofiar należy postrzegać jako ważne narzędzie w walce z przestępczością zorganizowaną i terroryzmem, ponieważ stanowi ona jasny sygnał dla przestępców, że społeczeństwo nie ulegnie przemocy i będzie zawsze bronić ofiar i ich godności;

24.    podkreśla konieczność skoncentrowania się instytucji UE i państw członkowskich na właściwym wdrożeniu agendy w celu uzyskania skutecznych wyników i w związku z tym z zadowoleniem odnotowuje zamiar regularnego przedstawiania przez Komisję Parlamentowi i Radzie aktualnych informacji na temat wdrażania agendy;

25.    popiera apel Komisji o bardziej skoordynowaną współpracę pomiędzy agencjami; z zadowoleniem przyjmuje środki zaproponowane przez Komisję w celu poprawy wymiany informacji i nasilenia współpracy operacyjnej pomiędzy państwami członkowskimi i z agencjami UE;

26.    z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź przeprowadzenia przez Komisję oceny konieczności i potencjalnej wartości dodanej europejskiego systemu przekazywania informacji z akt policyjnych (EPRIS) w celu ułatwienia transgranicznego dostępu do informacji przechowywanych w krajowych aktach policyjnych oraz całkowicie popiera uruchomienie projektu pilotażowego zaplanowanego przez grupę państw członkowskich w celu stworzenia mechanizmów zautomatyzowanego, transgranicznego wyszukiwania w wykazach krajowych na podstawie systemu trafieniowego („hit/no hit”; podkreśla znaczenie transgranicznego dostępu do informacji, zwłaszcza w regionach przygranicznych;

27.    wyraża zadowolenie ze zobowiązania się Komisji do dopilnowania, aby wymiar wewnętrzny i zewnętrzny polityki bezpieczeństwa współgrały ze sobą; podkreśla potrzebą dalszego wzmacniania powiązań i synergii tych dwóch wymiarów; apeluje o większą spójność zewnętrznych i wewnętrznych instrumentów, szczególnie w reakcji na kwestie horyzontalne, takie jak zwalczanie terroryzmu, terroryzm, zorganizowana przestępczość, zagraniczni bojownicy, cyberobrona, przemyt ludzi i handel ludźmi oraz migracja; apeluje o dalszą synergię polityk UE i o zacieśnienie współpracy z krajami trzecimi (Europejska Służba Działań Zewnętrznych) oraz podmiotami działającymi w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (Europol, FRONTEX, Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL)) w celu zajęcia się złożonym wewnętrznym i zewnętrznym charakterem obecnych zagrożeń;

28.    z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady z dnia 18 maja 2015 r. o zwróceniu się do „wysokiej przedstawiciel, by w ścisłej konsultacji z państwami członkowskimi UE przedstawiła do końca 2015 r. wspólne ramy z wykonalnymi propozycjami, tak by wspomóc przeciwdziałanie hybrydowym zagrożeniom i budowanie odporności UE i jej państw członkowskich, a także partnerówˮ; zwraca się do Rady o rozwijanie większej synergii między wewnętrznym i zewnętrznym wymiarem bezpieczeństwa UE; apeluje o ściślejszą współpracę pomiędzy wszystkimi właściwymi organami i agencjami UE, państwami członkowskimi i innymi organizacjami międzynarodowymi, w szczególności NATO, aby rozwinąć większą orientację sytuacyjną i mechanizmy wczesnego ostrzegania w celu przeciwdziałania zagrożeniom wojny hybrydowej w takich obszarach jak m.in. cyberobrona, łączność strategiczna, bezpieczeństwo granic oraz bezpieczeństwo energetyczne;

29.    zgadza się z Komisją co do znaczenia wspierania działań związanych ze szkoleniami, badaniami naukowymi i innowacjami oraz co do wagi prac Europejskiego Kolegium Policyjnego (CEPOL) w tym zakresie; uważa, że programy w zakresie szkoleń i wymiany dla urzędników organów ścigania są niezmiernie istotne dla dalszego rozwoju skutecznej współpracy krajowych organów ścigania oraz pomiędzy tymi organami a Europolem; uważa, że niezbędne są dalsze inwestycje w badania naukowe i innowacje związane z bezpieczeństwem;

30.    podkreśla, że szybko zmieniająca się sytuacja w zakresie bezpieczeństwa wymaga elastycznego podejścia opartego na dostosowywaniu się do nowych warunków oraz regularnego przeglądu działań priorytetowych określonych w agendzie, i zwraca się do Rady Europejskiej o regularne przeprowadzanie oceny zagrożeń dla UE;

31.    zauważa z ubolewaniem, że w agendzie nie przewidziano wystarczająco dużo konkretnych środków w celu umocnienia wymiaru sądowego ram bezpieczeństwa; ponownie wzywa do dalszego rozwoju współpracy sądowej w sprawach karnych, również poprzez lepsze wykorzystanie instrumentów wzajemnej pomocy prawnej;

32.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

(1)

Dz.U L 150 z 20.5.2014, s. 93.

(2)

Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0102.

(3)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0032.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności