Projekt rezolucji - B8-0801/2016Projekt rezolucji
B8-0801/2016

    PROJEKT REZOLUCJI w sprawie masakr we wschodniej części Konga

    17.6.2016 - (2016/2770(RSP))

    złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
    zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu

    Charles Tannock, Mark Demesmaeker, Raffaele Fitto, Angel Dzhambazki, Arne Gericke w imieniu grupy ECR

    Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0801/2016

    Procedura : 2016/2770(RSP)
    Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
    Dokument w ramach procedury :  
    B8-0801/2016
    Teksty złożone :
    B8-0801/2016
    Teksty przyjęte :

    B8-0801/2016

    Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie masakr we wschodniej części Konga

    (2016/2770(RSP))

    Parlament Europejski,

    –  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Demokratycznej Republiki Konga, w szczególności rezolucję z dnia 10 marca 2016 r.[1],

    –  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 23 maja 2016 r. w sprawie Demokratycznej Republiki Konga,

    –  uwzględniając Afrykańską kartę na rzecz demokracji, wyborów i dobrych rządów,

    –  uwzględniając umowę z Kotonu,

    –  uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 22 czerwca 2016 r. w sprawie masakr we wschodniej części Konga,

    –  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

    A.  mając na uwadze, że na skutek aktów przemocy we wschodniej części Konga dotychczas, w okresie od października 2014 do maja 2016 r., 1116 osób straciło życie, 1470 zostało uprowadzonych, zaś 34 297 rodzin zostało przymusowo wysiedlonych lub rozdzielonych;

    B.  mając na uwadze, że straty materialne obejmują 13 spalonych ośrodków zdrowia, 27 szkół, które zostały zniszczone, przymusowo opuszczone lub zajęte przez osoby przesiedlone albo ugrupowania wojskowe lub zbrojne, a także kilka wsi zajmowanych przez uzbrojone bojówki;

    C.  mając na uwadze, że odpowiedzialność za serię masakr, które miały miejsce w tym rejonie od 2014 r., przypisuje się często ugandyjskiemu Sojuszowi Sił Demokratycznych (ADF), który jest jednym z ugrupowań zbrojnych działających we wschodniej części Konga;

    D.  mając na uwadze, że w 2013 r. armia Konga i siły pokojowe ONZ rozpoczęły pierwszą poważną operację przeciwko ADF, lecz w 2015 r. przyjęły rolę znacznie mniej ofensywną;

    E.  mając na uwadze, że w niedawnym sprawozdaniu grupy badawczej ds. Konga stwierdzono, że żołnierze armii Demokratycznej Republiki Konga brali udział w masakrach ludności cywilnej w północno-wschodniej części kraju od 2014 r., choć stwierdzono, że nie ma jasnych przesłanek, w jakim stopniu w działania te zaangażowane było dowództwo sił zbrojnych;

    F.  mając na uwadze, że autor tego sprawozdania Jason Stearns, który został wydalony z Demokratycznej Republiki Konga w kwietniu 2016 r., stwierdził, że „ADF nie jest zagraniczną organizacją islamską, lecz bojówką głęboko zakorzenioną w lokalnej społeczności, która ma powiązania z miejscowymi przedstawicielami świata polityki i gospodarki i jest dobrze zintegrowana z istniejącymi sieciami przemytniczymi, w szczególności siecią zajmującą się przemytem drewna”;

    G.  mając na uwadze, że masakry we wschodniej części Konga wynikają z powiązań między polityką, grupami etnicznymi i eksploatacją zasobów;

    H.  mając na uwadze, że napięcie polityczne w Demokratycznej Republice Konga jest wysokie, a stojący na czele państwa od 2001 r. prezydent Kabila, który zgodnie z konstytucją ma ustąpić ze stanowiska przed końcem roku, jest oskarżany o opóźnianie wyborów prezydenckich, które powinny się odbyć w listopadzie 2016 r., w celu utrzymania się przy władzy;

    I.  mając na uwadze, że rząd Konga stosuje represje wobec wszelkich form opozycji, które polegają na aresztowaniach i zastraszaniu przeciwników, takich jak Moïse Katumbi;

    J.  mając na uwadze, że kongijska opozycja na posiedzeniu w miejscowości Genval w Belgii w dniu 9 czerwca 2016 r. przyjęła wspólną deklarację, w której wyraża sprzeciw wobec przedłużenia prezydentury Kabili;

    1.  potępia trwające zabójstwa ludzi we wschodniej części Konga oraz wzywa rząd Demokratycznej Republiki Konga, by zapewnił bezpieczeństwo wszystkim mieszkańcom kraju, a także uniemożliwił żołnierzom zawodowym uczestniczenie w obrocie miejscowymi zasobami naturalnymi i ich eksploatacji;

    2.  domaga się międzynarodowego dochodzenia, które może pomóc w identyfikacji sprawców, współsprawców i inicjatorów masakr, zbrodni przeciwko ludzkości i przypadków łamania praw człowieka, jakich doświadcza ludność we wschodniej części Konga;

    3.  wzywa do wznowienia wspólnych działań FARDC (Sił Zbrojnych Demokratycznej Republiki Konga) i MONUSCO (misji stabilizacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga) w celu unieszkodliwienia ugrupowań zbrojnych we wschodniej części Konga;

    4.  ponownie wzywa władze Demokratycznej Republiki Konga do podjęcia wyraźnych działań mających zapewnić przestrzeganie konstytucji oraz do zagwarantowania terminowych wyborów przed końcem 2016 r., które powinny się odbyć w pełnej zgodności z Afrykańską kartą na rzecz demokracji, wyborów i dobrych rządów, a także do zapewnienia warunków sprzyjających przejrzystym, wiarygodnym i pluralistycznym wyborom;

    5.  wzywa wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do wzmożenia dialogu prowadzonego z władzami Demokratycznej Republiki Konga na mocy art. 8 umowy z Kotonu w celu powstrzymania masakr we wschodniej części Konga i ostatecznego wyjaśnienia kwestii przebiegu wyborów;

    6.  wzywa UE do rozważenia nałożenia ukierunkowanych sankcji na osoby odpowiedzialne za masakry we wschodniej części Konga i brutalne tłumienie akcji podejmowanych przez działaczy pokojowych oraz opozycję polityczną w Demokratycznej Republice Konga, w tym zakazu podróży i zamrożenia aktywów, aby zapobiec dalszej przemocy;

    7.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Unii Afrykańskiej, prezydentowi, premierowi i parlamentowi Demokratycznej Republiki Konga, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Radzie Praw Człowieka ONZ oraz Wspólnemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu AKP–UE.