Διαδικασία : 2016/2773(RSP)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : B8-0886/2016

Κείμενα που κατατέθηκαν :

B8-0886/2016

Συζήτηση :

PV 06/07/2016 - 5
CRE 06/07/2016 - 5

Ψηφοφορία :

PV 06/07/2016 - 6.12
CRE 06/07/2016 - 6.12
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :


ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ
PDF 655kWORD 183k
4.7.2016
PE585.325v01-00
 
B8-0886/2016

εν συνεχεία δήλωσης της Επιτροπής

σύμφωνα με το άρθρο 37 παράγραφος 3 του Κανονισμού και τη συμφωνία πλαίσιο για τις σχέσεις μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής


σχετικά με τις προτεραιότητες του Κοινοβουλίου ως προς το πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής για το 2017 (2016/2773(RSP))


João Pimenta Lopes, Tania González Peñas, Marina Albiol Guzmán, Javier Couso Permuy, Martina Anderson, Lynn Boylan, Matt Carthy, Liadh Ní Riada, Νικόλαος Χουντής, Paloma López Bermejo, Ángela Vallina, Τάκης Χατζηγεωργίου, Rina Ronja Kari, Στέλιος Κούλογλου, Merja Kyllönen, Maria Lidia Senra Rodríguez, Marisa Matias, Δημήτριος Παπαδημούλης, Marie-Christine Vergiat, Fabio De Masi, Stefan Eck, Xabier Benito Ziluaga, Lola Sánchez Caldentey, Estefanía Torres Martínez, Miguel Urbán Crespo εξ ονόματος της Ομάδα GUE/NGL

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τις προτεραιότητες του Κοινοβουλίου ως προς το πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής για το 2017 (2016/2773(RSP))  
B8-0886/2016

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τη συμφωνία πλαίσιο για τις σχέσεις μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής(1), και ιδίως το παράρτημα IV αυτής,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 37 παράγραφος 3 του Κανονισμού του,

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη της συνεχίζουν να βρίσκονται αντιμέτωπα με τη βαθύτερη οικονομική και κοινωνική κρίση της ιστορίας της· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ΕΕ και οι πολιτικές λιτότητας τις οποίες επιβάλλει η ΕΕ εντός του πλαισίου οικονομικής διακυβέρνησης έχουν διευρύνει, όπως αναμενόταν, τις κοινωνικοοικονομικές ανισότητες εντός και μεταξύ των κρατών μελών, με αύξηση του αριθμού των ατόμων που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού (που το 2015 ανερχόταν στο 24,4% στην ΕΕ των 28)· λαμβάνοντας υπόψη ότι η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και τα φθίνοντα φορολογικά συστήματα έχουν συμβάλει στη μεταφορά της παραγωγής των εργαζομένων σε μεγάλους επιχειρηματίες και έχιυν επιδεινώσει το χάσμα εισοδήματος και πλούτου·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η οικονομική στασιμότητα, η υψηλή ανεργία, τα συρρικνούμενα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα και οι αυξανόμενες κοινωνικοοικονομικές ανισότητες επιτάσσουν ριζική απομάκρυνση από τις πολιτικές που ακολουθεί σήμερα η ΕΕ προς πολιτικές οι οποίες ενισχύουν τις προσπάθειες των κρατών μελών και των κρατών μελών για επίτευξη βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης και πλήρους απασχόλησης και για καταπολέμηση της φτώχειας, του κοινωνικού αποκλεισμού και των εισοδηματικών ανισοτήτων και συγκεκριμένα μέσω αναδιανεμητικών πολιτικών και δημοσίων επενδύσεων που δημιουργούν θέσεις εργασίας·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το φορτίο του χρέους που είναι απόρροια της ONΕ, είναι βαρέως δυσανάλογο, με κάποιες χώρες να συνεχίζουν να επωφελούνται και άλλες να υφίστανται τις συνέπειες μιας βαθιάς ύφεσης· λαμβάνοντας υπόψη ότι το εν λόγω χρέος λειτούργησε ως πρόσχημα για την επιβολή απαράδεκτων προγραμμάτων λιτότητας, γεγονός που οδήγησε σε αύξηση του χρέους, μέσω της μετατροπής του ιδιωτικού σε δημόσιο χρέος, σε συνδυασμό με τις δημοσιονομικές επιπτώσεις της επακόλουθης ύφεσης, ενώ η επιδίωξη των στόχων της επιβολής διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και αποδόμησης των κρατικών κοινωνικών λειτουργιών και των δικαιωμάτων των εργαζομένων· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτές οι πολιτικές προκάλεσαν αύξηση της ανεργίας, φτώχεια, μεγάλες περικοπές μισθών, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και περιστολή των δημόσιων δαπανών σε τομείς όπως η εκπαίδευση, ο πολιτισμός και η υγεία· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πολιτικές αυτές έχουν επιβάλει την εκτέλεση προγραμμάτων ριζοσπαστικών αποκρατικοποιήσεων και θα συνεχίσουν να συμπιέζουν τη ζήτηση·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην οικονομική, κοινωνική και δημοκρατική κρίση, όπως στο πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης, έχει στερήσει δια παντός από τις κυρίαρχες και δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις και τα εθνικά κοινοβούλια τη δυνατότητα επιλογής των πολιτικών που θα ακολουθήσουν, εμποδίζει την άσκηση δημοκρατικού ελέγχου από τους λαούς της Ευρώπης και επιβάλλει καθεστώς μόνιμης λιτότητας· λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει αυξανόμενη αντίθεση του λαού κατά της καπιταλιστικής διαδικασίας ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, που αντικατοπτρίζει την επείγουσα ανάγκη για μια διαδικασία ένταξης που εξυπηρετεί την κοινωνική και δημοκρατική πρόοδο, δίκαιη και ειρηνική επίλυση των διεθνών προκλήσεων και έναρξη πολιτιστικού διαλόγου σε παγκόσμιο επίπεδο, τη συνεργασία μεταξύ χωρών με ίσα δικαιώματα·

Ε.  Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα φορολογικά συστήματα έχουν σχεδιαστεί για να ευνοούν το μεγάλο κεφάλαιο και όχι την εργατική τάξη· λαμβάνοντας υπόψη ότι η λιτότητα και τα σκληρά μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας παράλληλα με τις βαριές απώλειες κρατικών εσόδων λόγω της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής, ασκούν περαιτέρω πίεση στους προϋπολογισμούς των κρατών μελών και υπονομεύουν τα συμφέροντα των λαών και των εργαζομένων· λαμβάνοντας υπόψη ότι η φορολογική πολιτική εξακολουθεί να αποτελεί αρμοδιότητα των κρατών μελών· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι μυστικές φορολογικές συμφωνίες, η παγκόσμια φοροδιαφυγή και η φοροδιαφυγή και η μεταφορά κερδών σε φορολογικούς παραδείσους εξακολουθούν να επιτρέπονται ή δεν αντιμετωπίζονται δεόντως στο νομικό πλαίσιο·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι δημοσιονομικές επιλογές που έχουν γίνει από την ΕΕ δεν αντανακλούν τις προτεραιότητες που είναι αναγκαίες για την επίτευξη βιώσιμης, ποιοτικής και κοινωνικά ισόρροπης ανάπτυξης και δεν λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη οικονομικής και κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ αντιμετωπίζει σήμερα τη μεγαλύτερη προσφυγική ανθρωπιστική κρίση μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ και ορισμένα κράτη μέλη έχουν άμεσες αρμοδιότητες στα ριζικά αίτια αυτής εξόδου πληθυσμών, που κάνει τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους λόγω πολέμων, λόγω της αλλαγής του κλίματος, λόγω των ανισοτήτων και των παρεμβατικών και επιθετικών πολιτικών που επιβλήθηκαν στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, ιδίως μέσω στρατιωτικών επεμβάσεων και την τροφοδότηση των περιφερειακών συγκρούσεων, σε πλήρη συντονισμό με τα γεωπολιτικά στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ· λαμβάνοντας υπόψη ότι ο τρόπος με τον οποίον η ανθρωπιστική κρίση έχει αντιμετωπιστεί, αποτελεί σαφή ένδειξη της ταξικής φύσης αυτής της ΕΕ που δεν συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις της, ακόμη και αυτών που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ εφαρμόζει πολυάριθμες πολιτικές που προλειαίνουν το έδαφος για την εκδήλωση ξενοφοβίας και ρατσισμού και την ανάπτυξη ριζοσπαστικών ξενόφοβων και ρατσιστικών κομμάτων και κινημάτων, καθώς εφαρμόζουν διακρίσεις όσον αφορά τη μεταχείριση των εργαζομένων, των προσφύγων και των μεταναστών, με βάση την ιθαγένεια·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η πρόταση σχετικά με νέα διευθέτηση για το Ηνωμένο Βασίλειο στην ΕΕ, που θα είχε επιβληθεί αν η έκβαση του δημοψηφίσματος του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν διαφορετική, θα ενίσχυε την ατζέντα της απορρύθμισης και της ανταγωνιστικότητας, και θα υπονόμευε την ελεύθερη κυκλοφορία και την αρχή της μη διάκρισης· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτό αποτελεί απόδειξη της προσέγγισης των δύο μέτρων και δύο σταθμών που εφαρμόζεται στα κράτη μέλη της ΕΕ· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα μονομερή συμφέροντα των μεγαλύτερων κρατών μελών δεν πρέπει να υπερισχύουν των συμφερόντων των πιο μικρών·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι πρέπει να γίνεται σεβαστό το δικαίωμα κάθε κράτους μέλους να αποχωρήσει από την ΕΕ·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος καταδεικνύει την ανάγκη για μια άλλη Ευρώπη η οποία πρέπει να οικοδομηθεί με τη σύμφωνη γνώμη των λαών, που προσδοκούν συγκεκριμένες αποφάσεις για κοινωνικά ζητήματα όπως η απασχόληση, η διαφάνεια, η πρόνοια και η απόρριψη των μέτρων λιτότητας·

ΙΒ.  υπενθυμίζει ότι όλες οι συμφωνίες σχετικά με τη μελλοντική σχέση μεταξύ της ΕΕ και του ΗΒ, μετά την αποχώρηση του τελευταίου, πρέπει να είναι αποτέλεσμα δημοκρατικής διαδικασίας με τη συμμετοχή τόσο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όσο και των εθνικών κοινοβουλίων· λαμβάνοντας υπόψη ότι όλα τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα και το καθήκον να αναπτύξουν οικονομικές, πολιτικές και πολιτιστικές σχέσεις της δικής τους επιλογής με το Ηνωμένο Βασίλειο, βάσει των αρχών του αμοιβαίου συμφέροντος, της φιλίας μεταξύ των λαών και της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το δημοψήφισμα στο Ηνωμένο Βασίλειο κατέδειξε την ανάγκη να σημειωθεί πρόοδος στη διαδικασία επανένωσης της Ιρλανδίας μέσω δημοψηφίσματος, όπως προβλέπεται στη συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ύπαρξη διεθνών συνόρων μεταξύ Βορρά και Νότου θα είχε σοβαρές αρνητικές συνέπειες για την Ιρλανδία· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ πρέπει να συνεχίσει να υποστηρίζει ενεργά την ειρηνευτική διαδικασία στην Ιρλανδία και να μεριμνά για την συνέχισή της στο πλαίσιο οποιωνδήποτε διαπραγματεύσεων σχετικά με την Βρετανική αποχώρηση·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει δημοκρατικό έλλειμμα που προκύπτει από τις πολιτικές επιλογές της ΕΕ και ότι αποτελεί μεγάλο πρόβλημα, και πολλοί πολίτες αισθάνονται ότι δεν εκπροσωπούνται από τα θεσμικά όργανα· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με τη διαφάνεια, τον ανοικτό χαρακτήρα και την υπεράσπιση των αξιών της δημοκρατίας, περιλαμβανομένης της ισχυρότερης συμμετοχής των πολιτών, της ειρήνης, της ανοχής, της προόδου, της αλληλεγγύης και της συνεργασίας μεταξύ των λαών·

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι θα πρέπει να υποστηριχθεί ως απόλυτο δικαίωμα η κυρίαρχη βούληση των λαών να αποφασίζουν την δική τους αναπτυξιακή πορεία σε καθένα από τα κράτη μέλη·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η κρίση του κλίματος συνεχίζει να αποτελεί απειλή για τη σταθερότητα, την υγεία και τα μέσα διαβίωσης των κοινωνιών σε όλο τον κόσμο καθώς και για την καλή διαβίωση των ζώων και τη βιοποικιλότητα· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι δεσμεύσεις στην COP 21, αν και προφανώς φιλόδοξη, θα πρέπει να ενισχυθεί προς τη σωστή κατεύθυνση·

Μακροοικονομία και πολιτικές λιτότητας

1.  καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα εργασίας, το οποίο θα θέτει επί τάπητος τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν σήμερα οι λαοί και τα κράτη μέλη, όπως η στασιμότητα των οικονομιών, ο αποπληθωρισμός, η αύξηση των κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων και της φτώχειας, η μη ισορροπημένες επενδύσεις και η μη ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη, η υψηλή ανεργία και η αυξημένη επισφάλεια στην εργασία, η εξασθένιση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, το υψηλό χρέος, η αυξημένη ανάγκη για διεθνή προστασία καθώς και η κλιματική κρίση· εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για την πρόθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να συνεχίσει τις πολιτικές δημοσιονομικής εξυγίανσης, διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ιδιωτικοποιήσεων και απορρύθμισης, αντίθετα προς το συμφέρον των λαών· υποστηρίζει ότι οι πολιτικές προκλήσεις στο οικονομικό, κοινωνικό και κλιματικό πεδίο, μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με βαθιά αλλαγή που θα στοχεύει σε προοδευτικές πολιτικές που θα φέρουν τους ανθρώπους και το περιβάλλον στο επίκεντρο των αναπτυξιακών στρατηγικών και όχι τα συμφέροντα των χρηματοπιστωτικών αγορών και των μεγάλων επενδυτών·

2.  εκφράζει τη βαθιά του λύπη για τη συνεχιζόμενη επιβολή από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ μέτρων λιτότητας στα κράτη μέλη και, ειδικότερα, τον εκβιασμό των θεσμικών οργάνων της ΕΕ προς ορισμένες χώρες που διατυπώνουν τις δικές τους επιλογές για τη μεγέθυνση και την ανάπτυξη· επιμένει ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα πρέπει να σέβονται την εθνική κυριαρχία κάθε κράτους μέλους και η απόφαση που λαμβάνεται από τους λαούς να κινηθούν προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής, και ότι καμία χώρα δεν πρέπει να βρίσκεται σε μειονεκτική θέση λόγω της ενίσχυσης της οικονομίας, είτε με δημόσια επενδυτικά σχέδια είτε μέσω πολιτικών αναδιανεμητικής ή προοδευτικής φορολόγησης·

3.  ζητεί να δοθεί άμεσα τέλος στα λεγόμενα μνημόνια συμφωνίας και τις αντιπαραγωγικές και κοινωνικά ισοπεδωτικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές και πολιτικές λιτότητας που έχουν επιβληθεί· είναι της άποψης ότι τα εν λόγω μνημόνια επέβαλαν αθέμιτες φορολογικές πρακτικές οι οποίες παραβιάζουν την αρχή της αναλογικής ισότητας και της προοδευτικότητας. ζητεί μετ’ επιτάσεως την κατάρτιση σχεδίου έκτακτης ανάγκης για τη στήριξη της οικονομίας των χωρών που έχουν πληγεί από την παρέμβαση της τρόικας·

4.  εκφράζει τη λύπη του για την ανεπαρκή αντίδραση στην ΕΕ σε φορολογικά σκάνδαλα· υπερασπίζεται την υποχρέωση να καταστήσουν δημόσιες τόσο τις φορολογικές αποφάσεις τύπου «tax ruling», όσο και την υποβολή εκθέσεων ανά χώρα για να εξασφαλίζεται διαφάνεια και έλεγχος· υπερασπίζεται τον τερματισμό της πρακτικής των εταιρειών off-shore και άλλων φορολογικών παραδείσων, την προάσπιση της συνεργασίας για την κατάργηση του τραπεζικού απορρήτου για φορολογικούς σκοπούς, την προώθηση των δράσεων συνεργασίας για την πρόληψη και την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη φορολογική απάτη και την τιμωρία των κερδοσκοπικών πράξεων από μέτρα φορολογικής πολιτικής και τη διασφάλιση ότι η καταβολή των φόρων θα γίνεται εκεί όπου παράγεται η αξία· ζητεί τη σύγκληση διεθνούς διάσκεψης κορυφής στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών με στόχο τον καθορισμό χάρτη πορείας και ένα κοινό σχέδιο δράσης για την κατάργηση των φορολογικών παραδείσων και του φορολογικού ντάμπινγκ·

5.  ζητεί την άμεση παύση της διαδικασίας για τη δημιουργία Ένωσης Κεφαλαιαγορών· επαναλαμβάνει την ανάγκη διαχωρισμού των επενδυτικών τραπεζικών δραστηριοτήτων από τις τραπεζικές δραστηριότητες λιανικής και ενίσχυσης του δημοσίου ελέγχου στον χρηματοπιστωτικό τομέα· τονίζει ότι ευθύνη για την κρίση της οικονομίας των χωρών φέρουν η απορρύθμιση των χρηματοοικονομικών αγορών, οι καταστροφικές διαδικασίες ιδιωτικοποίησης που πραγματοποιήθηκαν στον χρηματοπιστωτικό τομέα, το επακόλουθη φαινόμενο των συγχωνεύσεων και εξαγορών που οδήγησε σε μεγάλη αύξηση της συγκέντρωσης στον κλάδο αυτό και δημιούργησε τις αποκαλούμενες «too big to fail» τράπεζες, καθώς και τη χρηματιστικοποίηση της οικονομίας· απορρίπτει την τραπεζική ένωση·

6.  καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διασφαλίσει την αποτελεσματική και έγκαιρη υλοποίηση επενδύσεων που δίνουν προτεραιότητα στις χώρες που λαμβάνουν χρηματοδοτική υποστήριξη, ιδίως στις περιφέρειες στόχους που βρίσκονται σε οικονομική κρίση και ύφεση, με υψηλά επίπεδα ανεργίας και φτώχειας, την προώθηση της ανάπτυξης και της απασχόλησης, την ενίσχυση των πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (ΠΜΜΜΕ) και την εξασφάλιση υγιούς οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής·

Η Οικονομική διακυβέρνηση και η ΟΝΕ

7.  είναι της άποψης ότι η συνθήκη δημοσιονομικής σταθερότητας, το δημοσιονομικό σύμφωνο και το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο θα πρέπει να ανακληθούν, καθώς αποτελούν έναν μη δημοκρατικό και οικονομικό σύνολο δυσμενές για τις επενδύσεις, την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας· τονίζει την επείγουσα ανάγκη για τα κράτη μέλη να ανακτήσουν την ικανότητα να αποφασίζουν για τις οικονομικές πολιτικές που ανταποκρίνονται καλύτερα στις ανάγκες τους·

8.  υπογραμμίζει το γεγονός ότι το ύψος του δημόσιου και του εξωτερικού χρέους στις χώρες της περιφέρειας της ΕΕ είναι μεταξύ των υψηλότερων στον κόσμο – γεγονός που οφείλεται στην ασύμμετρη φύση της διεργασίας ολοκλήρωσης· θεωρεί ότι είναι επιτακτική ανάγκη να μειωθεί το βάρος του χρέους, μέσω επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους (ποσά, διάρκεια και επιτόκια) και την ακύρωση του κερδοσκοπικού και παράνομου μέρους του, την επαναφορά του σε βιώσιμα επίπεδα, ως επείγον θέμα και θέμα στοιχειώδους δικαιοσύνης· ζητεί τη σύγκληση Διακυβερνητικής Διάσκεψης για να ανακληθεί η συνθήκη δημοσιονομικής σταθερότητας·

9.  καλεί την Επιτροπή να επιτρέψει – έως την οριστική κατάργηση της συνθήκης δημοσιονομικής σταθερότητας – δημοσιονομικά περιθώρια ελιγμών προκειμένου να παράσχει περαιτέρω ρευστότητα για επενδύσεις, για την ανάπτυξη στον τομέα της εκπαίδευσης, του πολιτισμού και της υγείας, και για την ολιστική κοινωνική ανάπτυξη, που θα διευκολύνει τις ποιοτικές και ασφαλείς θέσεις απασχόλησης, καθώς και την ενίσχυση του κράτους πρόνοιας·

10.  ζητεί μετ’ επιτάσεως την κατάρτιση σχεδίου έκτακτης ανάγκης για τη στήριξη της οικονομίας των χωρών που έχουν πληγεί από την παρέμβαση της τρόικας·

11.  ζητεί τη δημιουργία ενός προγράμματος στήριξης για όσα κράτη μέλη πιθανόν επιθυμούν να διαπραγματευτούν την έξοδό τους από το ευρώ επειδή η συμμετοχή τους σε αυτό έχει καταστεί μη βιώσιμη και ανυπόφορη· υπογραμμίζει ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα πρέπει να προβλέπει την κατάλληλη αποζημίωση για την προκληθείσα κοινωνική και οικονομική βλάβη·

12.  απορρίπτει εμφατικά την έκθεση των Πέντε Προέδρων καθώς δεν προσφέρει διέξοδο από το κυρίαρχο αφήγημα της λιτότητας, αλλά αντιθέτως προτείνει την εμβάθυνση των υφιστάμενων πολιτικών συμπεριλαμβανομένης της αύξησης της ανταγωνιστικότητας και της διαρθρωτικής σύγκλισης, επιβάλλοντας αυστηρές δημοσιονομικές πολιτικές και λιτότητα·

Εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα

13.  επικρίνει έντονα τις πολιτικές λιτότητας, τις λεγόμενες πολιτικές ανταγωνιστικότητας, την ελευθέρωση και απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, οι οποίες υπονόμευσαν τα βασικά κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα στα κράτη μέλη· υπερασπίζεται το δικαίωμα σε συλλογικές διαπραγματεύσεις, με την άμεση συμμετοχή των οργανώσεων των εργαζομένων, ως βασικό μέσο για τη διασφάλιση και την ενίσχυση των δικαιωμάτων για την καταπολέμηση των διακρίσεων, του κοινωνικού ντάμπινγκ, της επισφαλούς απασχόλησης, του χρόνου εργασίας και της δόλιας απορρύθμισης, της άτυπης εργασίας, της διεύρυνσης των χαμηλόμισθων θέσεων εργασίας, του ανταγωνισμού με στόχο χαμηλότερους μισθούς, το φαινόμενο των φτωχών εργαζομένων, του κοινωνικού αποκλεισμού, των φτωχών συνταξιούχων και της παρενόχλησης και της άσκησης βίας στον χώρο εργασίας και για την προστασία των εργαζομένων από την αυτοεκμετάλλευσης σε νέες μορφές εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της ψηφιακής εργασίας και της συμμετοχικής εργασίας, και την προστασία του δικαιώματος ανάπαυλας·

14.  απορρίπτει και καταδικάζει τις επικρίσεις που διατύπωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έναντι των πολιτικών που επιδιώκουν την αποτίμηση των μισθών και την αναδιανομή του εισοδήματος και του πλούτου υπέρ των εργαζομένων· τονίζει την ανάγκη λήψης αποτελεσματικών μέτρων για την καταπολέμηση των μισθολογικών διακρίσεων εντός ενός πλαισίου μισθολογικής πολιτικής που υιοθετεί την έννοια της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας· τονίζει την ανάγκη εφαρμογής αναπτυξιακών πολιτικών που προάγουν την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την αντιμετώπιση των υψηλών ποσοστών ανεργίας, που επηρεάζουν τις γυναίκες και τη νεολαία·

15.  καλεί την Επιτροπή να σταματήσει να προτείνει αναδιοργάνωση και περικοπές στις δημόσιες υπηρεσίες των κρατών μελών, να μην προωθήσει ευέλικτες εργασιακές σχέσεις και την ιδιωτικοποίηση των δημοσίων υπηρεσιών που έχουν οδηγήσει αδιαμφισβήτητα στην αποδυνάμωση των κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, με βαθύτερες συνέπειες για τις γυναίκες·

16.  υπενθυμίζει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή τη δέσμευσή της για προσχώρηση στον ανανεωμένο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη και καλεί την Επιτροπή να υποβάλει χωρίς καθυστέρηση πρόταση προσχώρησης στον Χάρτη· επιπλέον, ζητεί μετ' επιτάσεως από την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση για ένα κοινωνικό πρωτόκολλο, το οποίο θα δίνει προτεραιότητα στα κοινωνικά και συλλογικά συμφέροντα έναντι των οικονομικών ελευθεριών·

17.  εκφράζει την ανησυχία του για το γεγονός ότι η οδηγία σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων, υπό την παρούσα μορφή της, δεν αντιμετωπίζει τα βασικά προβλήματα που αφορούν την κινητικότητα των εργαζομένων στο εσωτερικό της ΕΕ· καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη, να προχωρήσει στην αναθεώρηση της παρούσας οδηγίας, να καταπολεμήσει το κοινωνικό ντάμπινγκ σε όλες τις εκφάνσεις του και να εξασφαλίσει πρόσβαση για τους αποσπασμένους εργαζομένους στα ίδια κοινωνικά πλεονεκτήματα με τους εργαζομένους της χώρας υποδοχής, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και η διασφάλιση της αρχής της ίσης αμοιβής για ίση εργασία στον ίδιο τόπο· δηλώνει ότι σε καμία περίπτωση ένας εργαζόμενος δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζει περιορισμό των μισθολογικών ή κοινωνικών δικαιωμάτων του· ζητεί επίσης, στην επικείμενη αναθεώρηση του κανονισμού 883/2004, να ενισχυθεί ο συντονισμός των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης των κρατών μελών· υπογραμμίζει την ανάγκη να ενισχυθεί η επιβολή της εργατικής και κοινωνικής νομοθεσίας σε όλους τους τομείς·

18.  ζητεί να καταρτιστεί μαυροπίνακας με τις εταιρείες της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των εικονικών εταιρειών, που είναι υπεύθυνες για επανειλημμένες παραβάσεις των κανόνων της ΕΕ και των κρατών μελών στον τομέα της εργατικής και κοινωνικής νομοθεσίας, και οι εταιρείες αυτές να αποκλείονται από δημόσιες συμβάσεις ή επιδοτήσεις, καθώς και χρηματοδότηση από την ΕΕ, για συγκεκριμένη περίοδο·

19.  καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο της συζήτησης και των συστάσεων για τα εθνικά πλαίσια αφερεγγυότητας, να εξασφαλιστεί η συμμετοχή και η ενημέρωση των εργαζομένων και των οργανώσεων εργαζομένων, σε όλα τα στάδια της διαδικασίας, και να αποτραπεί η τακτική χρήση των διαδικασιών αφερεγγυότητας προκειμένου να μειωθούν οι συνθήκες απασχόλησης των εργαζομένων ή να διευκολυνθούν οι μαζικές απολύσεις· ζητεί, στο πλαίσιο αυτό, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διευκολύνει την ανάληψη επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν κίνδυνο αφερεγγυότητας από τους εργαζομένους τους, προκειμένου να διατηρήσουν την οικονομική δραστηριότητα και να ελαχιστοποιηθούν οι απώλειες θέσεων εργασίας·

20.  υπογραμμίζει την ανάγκη για μια ολοκληρωμένη στρατηγική για την καταπολέμηση της φτώχειας, η οποία εστιάζεται, μεταξύ άλλων, για τη μείωση της παιδικής φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού· καλεί την αξιολόγηση και τη δημιουργία συστημάτων ελάχιστου εισοδήματος σε επίπεδο κρατών μελών, το οποίο εγγυάται ένα ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματος στα αντίστοιχα κράτη μέλη, με την ελάχιστη βαθμολογία τουλάχιστον 60%, ως ένα σημαντικό βήμα προς την εξάλειψη της φτώχειας·

21.  τονίζει την ανάγκη για υπεράσπιση και ανάπτυξη, στα κράτη μέλη, των κοινωνικών λειτουργιών του κράτους και την παροχή δημοσίων υπηρεσιών, που θα πρέπει να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την πρόσβαση στη δικαιοσύνη και σε καθολική, δωρεάν και ποιοτική δημόσια εκπαίδευση και υγειονομική περίθαλψη, καθώς και υπηρεσιών για τη φροντίδα των παιδιών, των ασθενών και των ηλικιωμένων, καθώς και υψηλό επίπεδο κοινωνικής προστασίας γενικά·

22.  εκτιμά ότι όλες οι δράσεις της ΕΕ και των προγραμμάτων πολιτισμού και εκπαίδευσης θα πρέπει να έχουν μια συστηματική, χωρίς κοινωνικούς αποκλεισμούς διάσταση, να προωθούν πολιτικές δημόσιας ποιοτικής εκπαίδευσης και να συμβάλλουν στην πλήρη πρόσβαση στον πολιτισμό και την αναψυχή για όλους· καλεί, συνεπώς, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αποκλείσουν όλες τις δημόσιες δαπάνες που αφορούν την παιδεία και τον πολιτισμό, από τον υπολογισμό του δημόσιου ελλείμματος στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης·

23.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι τα προγράμματα κινητικότητας της ΕΕ δεν έχουν πλήρως εκπληρώσει τον σκοπό τους και ότι έχουν επιβάλει απαράδεκτες διακρίσεις στην πρόσβαση· ως εκ τούτου, ζητεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ενισχύσει την πρόσβαση σε όλα τα προγράμματα κινητικότητας για όλους όσοι επιθυμούν να υποβάλουν αίτηση, ιδίως τις ομάδες μειονεκτούντων ατόμων, και να βελτιώσει την ενημέρωση και πρόσβαση στα προγράμματα κινητικότητας στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης· εκφράζει τη λύπη του για την πρόσφατη τάση που εμφανίζεται σε ορισμένα προγράμματα για την αντικατάσταση συστημάτων επιδότησης με τους μηχανισμούς εγγύησης δανείου όπως το Erasmus+ και η «Δημιουργική Ευρώπη»· ζητεί, ως εκ τούτου, να δημιουργηθούν συστήματα που επιτρέπουν την αξιοπρεπή επιχορήγηση για ολόκληρο το χρονικό διάστημα εκτός της χώρας προέλευσης, ούτως ώστε να διασφαλιστεί η καθολική πρόσβαση σε αυτά τα προγράμματα κινητικότητας·

24.  τονίζει ότι οι διαδικτυακές υπηρεσίες, το ηλεκτρονικό εμπόριο, τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας (όσον αφορά όχι μόνον τους συντάκτες, αλλά και τους καλλιτέχνες, ερμηνευτές ή εκτελεστές καλλιτέχνες και παραγωγούς), την προστασία, τη διαχείριση και τη διατήρηση των δεδομένων, καθώς και η ουδετερότητα των δικτύων, απαιτούν κοινή, κοινοτική και διεθνή προσέγγιση που θα έχει ως βασική αρχή την αρχή σύμφωνα με την οποία η προστασία των δημόσιων συμφερόντων πρέπει πάντοτε να υπερισχύει της επιχειρηματικής λογικής και της λογικής του κέρδους· τονίζει ότι το διαδίκτυο ανήκει στον δημόσιο τομέα και η διασφάλιση της αρχής της ουδετερότητας του Διαδικτύου είναι υψίστης σημασίας·

Δικαιώματα των γυναικών και ισότητα των φύλων

25.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει υποβάλει μια νέα στρατηγική για την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών για την περίοδο 2015-2020, και ζητεί να υποβληθεί μια τέτοια στρατηγική·

26.  καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, να υποβάλει πρόταση για μια ολοκληρωμένη στρατηγική της ΕΕ σχετικά με τη βία κατά των γυναικών, η οποία θα καλύπτει όλες τις διαφορετικές μορφές βίας· χαιρετίζει την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την προσχώρηση της ΕΕ στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και την πρωτοβουλία για τη δρομολόγηση μιας εκστρατείας ευαισθητοποίησης το 2017 για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών·

27.  καταδικάζει την απόσυρση της οδηγίας για την άδεια μητρότητας· ζητεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποβάλει νέα πρόταση που θα σέβεται τη θέση του Κοινοβουλίου υπέρ της αύξησης της ισχύουσας ελάχιστης εγγυημένης περιόδου άδειας μητρότητας από 14 σε 20 εβδομάδες με πλήρεις αποδοχές και της θέσπισης υποχρεωτικού δικαιώματος άδειας πατρότητας με αποδοχές· πιστεύει ότι πρέπει να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα σε όλα τα κράτη μέλη για να βελτιωθεί η ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής για τις γυναίκες και τους άνδρες, και ότι θα πρέπει να γίνουν βήματα για την αύξηση της διάρκειας της γονικής άδειας με πλήρεις αποδοχές, έτσι ώστε να περάσουμε σε ένα πιο δίκαιο σύστημα γονικής άδειας·

28.  καλεί επίσης την Επιτροπή να εγγυηθεί και να συμπεριλάβει την καθολική πρόσβαση στη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και στα αντίστοιχα δικαιώματα σε όλους τους συναφείς τομείς πολιτικής στην ΕΕ και εκτός αυτής·

Δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες

29.  καταδικάζει δριμύτατα τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας καθώς και όλες τις άλλες προτάσεις που αποσκοπούν στην εξωτερίκευση των συνόρων της ΕΕ, προκειμένου τα άτομα που χρειάζονται προστασία να παραμένουν εκτός της ΕΕ, που συνιστούν πλήρη καταστρατήγηση των δεσμεύσεων της ΕΕ και των κρατών μελών της προς το διεθνές δίκαιο, περιλαμβανομένης της αρχής της μη επαναπροώθησης· αποδοκιμάζει τη μεγάλη έμφαση που δίνεται στην πρόληψη και την καταστολή της παράτυπης μετανάστευσης, μεταξύ άλλων μέσω της κράτησης, χωρίς καμία μέριμνα για τον αυξανόμενο αριθμό των αιτούντων άσυλο που προσπαθούν να γλιτώσουν από πολέμους, διώξεις, πείνα και κλιματικές καταστροφές· καταδικάζει τον πολλαπλασιασμό των κατασταλτικών προτάσεων και στρατιωτικών επιχειρήσεων που παρουσίασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2015 και 2016 για την παρούσα ανθρωπιστική κρίση, όπως την επιχείρηση EUNAVFOR Med, την επιχείρηση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, την πρόταση για ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του Frontex μέσω της σύστασης ευρωπαϊκού σώματος συνοριοφυλάκων, τη δημιουργία στρατοπέδων και κέντρων κράτησης, την επιτάχυνση των επιστροφών, συμπεριλαμβανομένων επιστροφών αιτούντων άσυλο, και την πίεση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να χαρακτηρισθεί η Τουρκία (μια χώρα με πενιχρές επιδόσεις στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων) ασφαλής τρίτη χώρα για όλους τους αιτούντες άσυλο·

30.  καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ανακατευθύνει τα κονδύλια που διατίθενται για τον έλεγχο των συνόρων και την αυξημένη ενίσχυση του οχυρού Ευρώπη στην υποδοχή προσφύγων και μεταναστών, ιδίως, μέσω προγραμμάτων επανεγκατάστασης και μετεγκατάστασης, δραστηριοτήτων προδραστικών δραστηριοτήτων έρευνας και διάσωσης, ανοιχτών και αξιοπρεπών κέντρων υποδοχής και κοινωνικής ένταξης των προσφύγων και των μεταναστών· καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διαμορφώσει προτάσεις για ασφαλείς και νόμιμους τρόπους πρόσβασης στην ΕΕ για όλους τους άνδρες, γυναίκες και παιδιά που έχουν ανάγκη προστασίας, καθώς και των διακινούμενους εργαζομένους, συμπεριλαμβανομένου ενός άμεσου, φιλόδοξος και δεσμευτικού προγράμματος επανεγκατάστασης, και να στηρίξει την πρόταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για θεωρήσεις για ανθρωπιστικούς λόγους, στο πλαίσιο της αναθεώρησης του κώδικα θεωρήσεων, ώστε να μην αναγκάζονται πλέον οι άνθρωποι να διακινδυνεύουν τη ζωή τους στη Μεσόγειο ή στις ερήμους προσπαθώντας να περάσουν στην Ευρώπη·

31.  χαιρετίζει τις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη θέσπιση προσωρινών μέτρων στον τομέα της διεθνούς προστασίας υπέρ της Ιταλίας και της Ελλάδας· θεωρεί λυπηρή την αδράνεια που επιδεικνύουν τα κράτη μέλη ως προς την τήρηση κρατών μελών να τηρήσουν των δεσμεύσεών τους στο θέμα αυτό·

32.  ζητεί την εφαρμογή του δικαιώματος στην οικογενειακή ζωή όπως κατοχυρώνονται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είτε από τρίτη χώρα είτε εντός της ΕΕ, και την επείγουσα ανάγκη να επιταχυνθεί η διαδικασία μετεγκατάστασης, καθώς και ο ταχύς εντοπισμός ευάλωτων αιτούντων· υπενθυμίζει ότι η κατανομή στις διάφορες χώρες πρέπει να βασίζεται στην οικογένεια, στη γλώσσα και στους πολιτισμικούς δεσμούς των προσφύγων· τονίζει την ανάγκη για προώθηση της κοινωνικής ένταξης και της ένταξης στην αγορά εργασίας των μεταναστών και προσφύγων, αναγνωρίζοντας και λαμβάνοντας υπόψη, προς όφελός τους, τις δεξιότητες και τα προσόντα τους, και τη διασφάλιση της προστασίας από την εκμετάλλευση και τις διακρίσεις·

33.  εκφράζει τη λύπη του για την αδυναμία της Επιτροπής να προτείνει εναλλακτική λύση στον κανονισμό του Δουβλίνου με βάση τον επιμερισμό των ευθυνών· διατυπώνει καίριες ανησυχίες όσον αφορά την υποχρέωση όλων των κρατών μελών να εξετάζουν κατά πόσον η αίτηση μπορεί να κηρυχθεί απαράδεκτη με βάση τις έννοιες της ασφαλούς τρίτης χώρας ή της πρώτης χώρας ασύλου·

34.  ζητεί την άμεση έγκριση της οριζόντιας οδηγίας κατά των διακρίσεων προκειμένου να προαχθεί ο αγώνας κατά των διακρίσεων, συμπεριλαμβανομένων των επιθέσεων εναντίον μειονοτήτων, μεταναστών και αιτούντων άσυλο καθώς και άλλων ευάλωτων ομάδων· εκτιμά ότι η αύξηση των ρατσιστικών και ξενοφοβικών αισθημάτων και οργανισμών συνδέεται με την άνοδο ακροδεξιών φασιστικών φαινομένων στην Ευρώπη, πράγμα που δεν μπορεί να εξεταστεί μεμονωμένα από τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν στην ΕΕ και τα κράτη μέλη, κατά τις τελευταίες δεκαετίες·

35.  εκφράζει τη λύπη του για την αύξηση του αριθμού των πράξεων, και των περιπτώσεων ρητορικής μίσους, που στρέφονται κατά των εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων, των ατόμων ΛΟΑΔΜ, των αιτούντων άσυλο και των αστέγων·

36.  ζητεί από την Επιτροπή να αξιολογήσει την εφαρμογή των εθνικών στρατηγικών ένταξης των Ρομά (NRIS) και τη σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με τα μέτρα για την ουσιαστική ενσωμάτωση των Ρομά στα κράτη μέλη, και να προτείνει πρόσθετα μέτρα εάν είναι απαραίτητο για την ουσιαστική ένταξη των Ρομά·

37.  εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία όσον αφορά το μονόπλευρο και κατασταλτικό Ευρωπαϊκό Θεματολόγιο της ΕΕ για την ασφάλεια, το οποίο για άλλη μια φορά επικεντρώνεται μονοδιάστατα σε κατασταλτικές πολιτικές και στην επέκταση των υπηρεσιών επιβολής του νόμου της ΕΕ· επικρίνει την αναβάθμιση των πολιτικών ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της συλλογής δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την κατάρτιση προφίλ των πολιτών, αξιοποιώντας τους δικαιολογημένα διογκωμένους φόβους του λαού, χρησιμοποιώντας την καταπολέμηση της τρομοκρατίας για προσβολή των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών και για αύξηση της κρατικής επιτήρησης· επισημαίνει ότι, παρά το γεγονός ότι περισσότερα από 80 δεσμευτικά νομικά μέσα που συνήφθησαν τα τελευταία 12 έτη στον τομέα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, οι πρόσφατες βίαιες επιθέσεις κατέδειξαν με συγκλονιστικό τρόπο την αποτυχία της τυφλής κατασταλτικής εστίασης των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και των κυβερνήσεων των κρατών μελών· καταδικάζει την κατασταλτική νομοθεσία που όχι μόνον παραβίασε μαζικά για τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των πολιτών και κατοίκων της ΕΕ, αλλά έχει επίσης συμβάλει ενεργά στην υπονόμευση και ακύρωση των υφιστάμενων πολιτικών πρόληψης όπως η εργασία στον τομέα της νεολαίας, οι πολιτικές κοινωνικοοικονομικής συνοχής και άλλα μέσα πρόληψης με στόχο τη στήριξη των ατόμων που διατρέχουν τον κίνδυνο κοινωνικού αποκλεισμού·

38.  καλεί την Επιτροπή να ξεκινήσει σοβαρές προσπάθειες για την προστασία των πολιτών από την αύξηση της κρατικής επιτήρησης· εκφράζει, στο πλαίσιο αυτό, τη βαθιά του ανησυχία για τις εκτεταμένες αρμοδιότητες της νέας Μονάδας της Ευρωπόλ για την αναφορά διαδικτυακού περιεχομένου (IRU) για την παρακολούθηση και την αστυνόμευση του διαδικτύου χωρίς δικαστική παρέμβαση· επισημαίνει ότι ο νέος κανονισμός της Ευρωπόλ δεν προβλέπει ρητή νομική βάση για την IRU.

39.  θεωρεί ότι η αναθεώρηση της οδηγίας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, ποινικοποιεί ορισμένες σημαντικότατες δυνητικές προπαρασκευαστικές πράξεις που δεν έχουν ως ρητό στόχο την εκ προθέσεως τέλεση τρομοκρατικού εγκλήματος· υπογραμμίζει το γεγονός ότι αυτό, παραβιάζει μια καθιερωμένη αρχή του ποινικού δικαίου σύμφωνα με την οποία η εκούσια πρόθεση αποτελεί βασικό στοιχείο κάθε ποινικού ορισμού·

40.  ζητεί να επικαιροποιηθεί η οδηγία για την προστασία της ιδιωτικής ζωής ώστε να ευθυγραμμιστεί με τον πρόσφατα εκδοθέντα κανονισμό για την προστασία των δεδομένων·

41.  καλεί την Επιτροπή να λάβει πλήρως υπόψη την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C 293/12 και C 594/12 της 8ης Απριλίου 2014· ζητεί επιμόνως από την Επιτροπή να μην προτείνει περαιτέρω μέτρα με βάση τη γενικευμένη διατήρηση δεδομένων·

42.  καλεί την Επιτροπή να παρουσιάσει σχέδιο δράσης για να ενισχύσουν τα κράτη μέλη τις συνθήκες κράτησης, ιδίως με δεδομένη την ευρεία χρήση της προσωρινής κράτησης, μεταξύ άλλων σε περιπτώσεις Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης (EAW)· καλεί την Επιτροπή να λάβει πλήρως υπόψη τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σχετικά με τις συνθήκες κράτησης στις φυλακές·

43.  είναι βαθύτατα απογοητευμένο με την αδράνεια της Επιτροπής όσον αφορά την έκθεση νομοθετικής πρωτοβουλίας σχετικά με την αναθεώρηση του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης· καλεί την Επιτροπή να παρουσιάσει νέα πρόταση, λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση του Κοινοβουλίου για το θέμα αυτό, ειδικά το θέμα των δοκιμών αναλογικότητας·

44.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν έχει συμπεριλάβει στις νέες πρωτοβουλίες της μια ανανεωμένη-επικαιροποιημένη πρόταση για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα, στην οποία να αποτυπώνεται η συμφωνία σε πρώτη ανάγνωση που επιτεύχθηκε από το Κοινοβούλιο το 2011·

45.  ζητεί επιμόνως από την Επιτροπή να ανταποκριθεί στα αιτήματα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που διατυπώνονται στα ψηφίσματά του σχετικά με εικαζόμενη μεταφορά και παράνομη κράτηση ατόμων στις ευρωπαϊκές χώρες από τη CIA, ιδιαίτερα μετά την έκθεση της Γερουσίας των ΗΠΑ για τα βασανιστήρια που διαπράχθηκαν από τη CIA·

46.  επισημαίνει τον βαθιά αντιδημοκρατικό χαρακτήρα της ΕΕ, όπως αποδεικνύεται από τον τρόπο με τον οποίο τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα αντιμετωπίζουν τις συνέπειες του αγώνα των εργαζομένων και τη συμμετοχή των πολιτών· παροτρύνει, ως εκ τούτου, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να λάβει σοβαρά υπόψη τη συμμετοχή των πολιτών στις διάφορες εκφάνσεις δημοκρατικής έκφρασης, να σεβαστεί κάθε νέο δημοψήφισμα για θέματα σχετικά με την ΕΕ, και ζητεί να προασπιστεί το αναφαίρετο δικαίωμα του λαού να συζητά και να εκφράζει τη βούλησή του· απορρίπτει, στο πλαίσιο αυτό, το επιχείρημα του αναπόφευκτου·

47.  υπενθυμίζει στην Επιτροπή τη δέσμευσή της να υποβάλει πρόταση διοργανικής συμφωνίας σχετικά με υποχρεωτικό μητρώο διαφάνειας για όλα τα θεσμικά όργανα της ΕΕ· επαναβεβαιώνει την ανάγκη για ενίσχυση της αντιπροσωπευτικής και συμμετοχικής δημοκρατίας·

48.  καλεί την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση για αναθεώρηση της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών με βάση τα συμπεράσματα της έκθεσης υλοποίησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

49.  πιστεύει ότι πρέπει να βελτιωθεί η ποιότητα της νομοθετικής διαδικασίας στην ΕΕ· εμμένει, ωστόσο, στην άποψη ότι το θεματολόγιο για τη βελτίωση της νομοθεσίας και το πρόγραμμα REFIT δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν ως πρόσχημα για τη μείωση των ρυθμιστικών παρεμβάσεων που αποδυναμώνουν την κοινωνική προστασία, την προστασία των καταναλωτών, τα περιβαλλοντικά πρότυπα, τα πρότυπα καλής διαβίωσης των ζώων και τον κοινωνικό διάλογο· επιμένει, ως εκ τούτου, ότι θα πρέπει να δημοσιοποιούνται όλες οι εκτιμήσεις αντικτύπου και οι αποφάσεις της επιτροπής ρυθμιστικού ελέγχου·

50.  καλεί, αντίθετα, την Επιτροπή να εγγυηθεί ότι όλη η μελλοντική νομοθεσία θα υπόκειται σε εκτίμηση αντικτύπου όσον αφορά τα κοινωνικά και θεμελιώδη δικαιώματα και θα περιλαμβάνει ρήτρες λήξης ισχύος ώστε να διασφαλίζεται η τακτική αξιολόγηση της νομοθεσίας της ΕΕ·

Εσωτερική αγορά και διεθνές εμπόριο

51.  υποστηρίζει ότι η ενιαία αγορά, με τις πολυμερείς τομεακές προσεγγίσεις της, έχει επιτείνει και διευκολύνει τη διάλυση των κυρίαρχων μέσων ρύθμισης των οικονομιών, την κυριαρχία της οικονομίας, τις αποκλίσεις και τις ασυμμετρίες στην ανάπτυξη, και προωθούν τη φοροαποφυγή και τη φοροδιαφυγή και τη μεταφορά κερδών σε φορολογικούς παραδείσους, την ιδιωτικοποίηση, την απορρύθμιση των εμπορικών σχέσεων και τη συγκέντρωση κεφαλαίων· μέσω της ενιαίας αγοράς και εν ονόματι της ανταγωιστικότητας, η ΕΕ προωθεί και στηρίζει επιθέσεις στα δικαιώματα των εργαζομένων, που οδήγησαν σε κοινωνικές ανισότητες, σε απορρύθμιση της εργασίας, σε υποτίμηση των μισθών και σε όλο και πιο επισφαλή απασχόληση, ενώ οι πιο δίκαιες, πιο αναδιανεμητικές φορολογικές πολιτικές καταρρέουν ή παρεμποδίζονται· σημειώνει ότι, αντίθετα προς αυτό που δηλώνεται συστηματικά, η ενιαία αγορά έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του κόστους για τους καταναλωτές και την υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών·

52.  εκφράζει τη λύπη του για την καθυστέρηση της Επιτροπής όσον αφορά την κοινοποίηση στο Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο των διορθωτικού πράξεων για τον ενωσιακό τελωνειακό κώδικα (ΕΤΚ) τις κατ’ εξουσιοδότηση και μεταβατικές κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις· θεωρεί απαράδεκτο το γεγονός ότι αυτές οι καθυστερημένες κοινοποιήσεις δυσχέραναν την εκ μέρους του Κοινοβουλίου άσκηση της ελεγκτικής εξουσίας· παροτρύνει, ως εκ τούτου, την Επιτροπή να εξασφαλίσει καλύτερη συνεργασία των υπηρεσιών της με το Κοινοβούλιο και την έγκαιρη πληροφόρηση σχετικά με την ολοκλήρωση και εφαρμογή του ΕΤΚ·

53.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η Επιτροπή αποδυναμώνει ακόμη περισσότερο την προστασία των πληροφοριοδοτών, των δημοσιογράφων, των καταναλωτών και των εργαζομένων μέσω της οδηγίας για τα εμπορικά μυστικά· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι τα άτομα που αποκαλύπτουν παρανομίες θα προστατεύονται ηθικά και υλικά όταν μπορεί ευλόγως να στοιχειοθετηθεί ότι προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον· σημειώνει, ωστόσο, ότι τα πρότυπα προστασίας παραμένουν άνισα στην ΕΕ και δεν παρέχουν επαρκή προστασία, όπως δείχνουν πρόσφατες υποθέσεις στις οποίες δόθηκε ευρεία δημοσιότητα· καλεί την Επιτροπή να υποβάλει νομοθετική πρόταση για την ελάχιστη προστασία των πληροφοριοδοτών·

54.  τονίζει ότι κάθε χώρα θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να καθορίζει την εμπορική πολιτική και να συνάπτει αυτές τις εμπορικές συμφωνίες που είναι οι πλέον σύμφωνες με τα συμφέροντά της και τα οικονομικά χαρακτηριστικά και τις ανάγκες τους, λαμβάνοντας υπόψη τα αντίστοιχα επίπεδα συμπληρωματικότητας με τρίτες χώρες·

55.  θεωρεί ότι η έκβαση του βρετανικού δημοψηφίσματος συνηγορεί προς την προσωρινή αναστολή της κύρωσης των εμπορικών συμφωνιών της ΕΕ με τρίτες χώρες, με τις οποίες οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη· αντιτίθεται στην προσέγγιση της εμπορικής ελευθέρωσης, της κατάργησης των κανονιστικών ρυθμίσεων και την ιδιωτικοποίηση που προωθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με πολλούς εταίρους σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς και τη δογματική λογική των ελευθέρων συναλλαγών που προσδιορίζει αυτή την εμπορική πολιτική και απορρίπτει, ειδικότερα, τις μεγάλης κλίμακος περιφερειακές συμφωνίες όπως η TTIP, η CETA και η TiSA και, με διαφορετικό τρόπο, τις ΣΟΕΣ· εκφράζει τη λύπη του για το γενικό εμπορικό προσανατολισμό της ΕΕ, που θέτει σε κίνδυνο την κυριαρχία των κρατών μελών και υπηρετεί τα γεωπολιτικά συμφερόντων των πλουσιότερων χωρών και των πολυεθνικών επιχειρήσεων, με στόχο τον έλεγχο και την αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων τρίτων χωρών, τη διεύρυνση των ενδοπεριφερειακών και διαπεριφερειακών ασυμμετριών και τη διαιώνιση των εξαρτήσεων των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών (εντός και εκτός της ΕΕ)· σημειώνει ότι οι εν λόγω συμφωνίες συμβάλλουν στην καταστροφή και απορρύθμιση της εργασίας, στην αύξηση της φτώχειας, στην ενίσχυση της κερδοσκοπίας (ιδίως των τροφίμων) και στην καταστροφή των δημόσιων υπηρεσιών και συνιστούν απειλή για την υγεία και την καλή μεταχείριση των ζώων, τη βιώσιμη γεωργία και το περιβάλλον, και την πολιτιστική πολυμορφία· ζητεί να υπάρξει ρυθμιζόμενο, αμοιβαία αλληλοσυμπληρούμενο διεθνές εμπόριο·

56.  ζητεί να υπάρξει ρυθμιζόμενο, αμοιβαία αλληλοσυμπληρούμενο διεθνές εμπόριο· τάσσεται, ειδικότερα, κατά της συμπερίληψης ρήτρας ISDS στις εμπορικές συμφωνίες ή στο πλαίσιο της ΕΕ, είτε με την παραδοσιακή τους μορφή είτε με τη μορφή ΣΕΕ, καθώς θεωρεί ότι δεν υπάρχει λόγος να παρέχουν στους επενδυτές ειδικές δικαιοδοσίες που υποχρεώνουν τα κράτη να καταβάλουν τεράστια χρηματικά ποσά και που μειώνουν τα περιθώριά τους για άσκηση πολιτικής· επιμένει ότι όλα τα έγγραφα των διαπραγματεύσεων πρέπει να δημοσιοποιούνται, και ότι όλα τα εθνικά κοινοβούλια πρέπει να καλούνται να τοποθετηθούν, πριν από την έγκριση των εν λόγω συμφωνιών, γεγονός που επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την καθημερινή ζωή των λαών·

Περιφερειακή ανάπτυξη, παραγωγή και στρατηγικοί τομείς

57.  απορρίπτει την προσέγγιση της Επιτροπής για υπαγωγή της πολιτικής για τη συνοχή στην οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ· τονίζει ότι η περιφερειακή πολιτική αποτελεί σημαντικό εργαλείο για την προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, με πρωταρχικούς στόχους τη μείωση των ανισοτήτων μεταξύ των περιφερειών, ιδίως δε των πιο φτωχών και ιδιαίτερα απομακρυσμένων περιφερειών, την προαγωγή της σύγκλισης και την ενθάρρυνση της ανάπτυξης και της απασχόλησης· εμμένει στην άποψη ότι η πολιτική συνοχής δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μέσο οικονομικού σωφρονισμού αν μια περιφέρεια ή ένα κράτος απορρίπτει τις πολιτικές απορρύθμισης και ιδιωτικοποιήσεων·

58.  συνιστά την εφαρμογή επειγόντων μέτρων όσον αφορά τους παραγωγικούς κλάδους που έχουν ζωτική σημασία για κάθε οικονομία και, ως εκ τούτου, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο για τις δυνατότητες ανάπτυξης κάθε χώρας· ζητεί να προωθηθούν τα δημόσια έργα, για στήριξη προς τις πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, τους συνεταιρισμούς και τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς και να ενισχυθούν τα κοινοτικά ταμεία και να προσανατολιστούν προς αυτήν την κατεύθυνση·

59.  παροτρύνει την Επιτροπή να δώσει προτεραιότητα στα κράτη μέλη που έχουν πληγεί περισσότερο από την οικονομική κρίση και ιδίως βρίσκονται σε ύφεση, με εστίαση στις περιοχές με υψηλά ποσοστά ανεργίας και φτώχειας·

60.  πιστεύει ότι η υφιστάμενη χρηματοδότηση της ΕΕ και οι σημερινοί δημοσιονομικοί πόροι της ΕΕ για την πολιτική συνοχής είναι ανεπαρκείς για να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες της πραγματικής σύγκλισης, να υπερκεραστούν οι περιφερειακές ανισότητες, τα υψηλά επίπεδα ανεργίας, οι εισοδηματικές ανισότητες και η φτώχεια στα κράτη μέλη· επισημαίνει την ανάγκη να ενισχυθεί ο προϋπολογισμός της ΕΕ στον τομέα της πολιτικής συνοχής· επισημαίνει τη σημασία να παραμείνουν στην αρμοδιότητα του κάθε κράτους μέλους η εδαφική διαχείριση και ο εδαφικός σχεδιασμός· επισημαίνει ότι η αποφυγή της συσσώρευσης καθυστερούμενων πληρωμών στο μέλλον έχει καθοριστική σημασία προκειμένου να εξασφαλιστεί η επιτυχής εφαρμογή των πολιτικών συνοχής·

61.  επισημαίνει τις πενιχρές επενδύσεις που προβλέπει ο προϋπολογισμός της ΕΕ για Ε&A· καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να μην εστιάζει την κατανομή της χρηματοδότησης της έρευνας σε λίγα πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα και εταιρείες·

62.  επιβεβαιώνει ότι το νερό αποτελεί οικουμενικό δικαίωμα και πρέπει να κατοχυρώνεται για κάθε ανθρώπινο ον, και δεν θα πρέπει να υπόκειται σε ιδιωτικοποίηση·

63.  ζητεί να χαραχθεί αποκεντρωμένη Κοινή Αλιευτική Πολιτική που θα προάγει τον εκσυγχρονισμό και τη βιώσιμη ανάπτυξη του αλιευτικού τομέα, διασφαλίζοντας την κοινωνικοοικονομική του βιωσιμότητα, τη βιωσιμότητα των πόρων, τη διατήρηση και τη δημιουργία θέσεων εργασίας και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των εργαζομένων του αλιευτικού τομέα· ζητεί να ληφθούν μέτρα που θα διασφαλίζουν την εθνική κυριαρχία επί των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών των κρατών μελών και των αλιευτικών τους πόρων·

64.  ζητεί να διαφυλαχθεί η βιοποικιλότητα σε θαλάσσια περιβάλλοντα με τη διασφάλιση ευνοϊκών συνθηκών για την αναπλήρωση των πληθυσμών των ιχθύων με την εφαρμογή κατάλληλων πρακτικών βιώσιμης διαχείρισης· επιβεβαιώνει την ανάγκη η κοινή αλιευτική πολιτική να αναγνωρίσει τις ιδιαιτερότητες της παράκτιας αλιείας και της μικρής κλίμακας αλιείας και την καταλληλότητα των υφιστάμενων μέσων για τις ανάγκες του τομέα·

65.  θεωρεί ότι τα 30 χρόνια της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ) είχαν σοβαρές επιπτώσεις και στο γεωργικό τομέα στα κράτη μέλη και ότι συνέβαλαν στην κρίση στον τομέα της γεωργίας· ζητεί να δοθεί εκ νέου έμφαση σε μια από τις αρχές χρηματοδότησης της ΚΓΠ (άρθρο 39, σημείο 2), «για την εξασφάλιση δίκαιου βιοτικού επιπέδου για τους γεωργούς», προκειμένου να καταπολεμηθεί η αυξημένη συγκέντρωση της παραγωγής και το αυξημένο επίπεδο της εντατικής γεωργίας, η μείωση των γεωργών μικρής κλίμακας και των οργανώσεων των αγροτών, καθώς και η αύξηση των περιφερειακών ανισοτήτων και της εξωτερικής εξάρτησης σε εμπορεύματα, τα οποία ευνοούν τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές οικονομίες· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι το φαινόμενο αυτό θέτει σε κίνδυνο σημαντικές κληρονομιές της γεωργίας και της υπαίθρου με παγκόσμια σημασία, την ίδια στιγμή που οι μεγάλες επιχειρήσεις της αγροβιομηχανίας επεκτείνουν τα περιθώριά τους και επιβάλλουν το μοντέλο του παγκόσμιου επισιτιστικού συστήματος το οποίο συνεπάγεται καταστροφικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις· υπογραμμίζει το γεγονός ότι, στο επίκεντρο κάθε πολιτικής γεωργικών προϊόντων και τροφίμων, πρέπει να βρεθούν οι αγρότες και όχι οι μεγάλες επιχειρήσεις, ώστε να ενισχυθούν πραγματικά σε όλες τις περιφέρειες η βιωσιμότητα, η μεγέθυνση και η απασχόληση·

66.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι οι σημερινές πολιτικές οδηγούν σε αποδεκατισμό των παραδοσιακών οικογενειακών γεωργικών εκμεταλλεύσεων σε όλη την ΕΕ και, συνεπώς, σε μαρασμό της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας στις αγροτικές περιοχές·

67.  αντιτίθεται σθεναρά στην αρπαγή γης και την δεσπόζουσα κυριαρχία στην αγορά καθώς και την αθέμιτη διαμόρφωση των τιμών από τις μεγάλες εταιρείες γεωργικών προϊόντων διατροφής, οι οποίες εκμεταλλεύονται τους αγρότες και επιβάλλουν την υπέρμετρη παραγωγή σε βάρος της ποιότητας των τροφίμων, την καλή διαβίωση των ανθρώπων και των ζώων, καθώς και του περιβάλλοντος·

68.  καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να απαγορεύσει όλες τις μορφές κατοχύρωσης σπόρων με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, προκειμένου να προστατευθούν οι αγρότες από την πίεση και τη δύναμη των πολυεθνικών εταιρειών που παράγουν σπόρους για σπορά και να προστατευθούν οι τοπικές ποικιλίες, καθώς και η γενετική και πολιτιστική κληρονομιά μας· καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, να απαγορεύσει την αδειοδότηση, την καλλιέργεια και την εμπορία ΓΤΟ και να αναλάβει δράση για την αντιμετώπιση της διαδεδομένης χρήσης φυτοφαρμάκων·

69.  ζητεί από την Επιτροπή να εφαρμόσει, χωρίς καθυστέρηση, τα εκκρεμή σημεία της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προστασία και την καλή διαβίωση των ζώων 2012-2015· καλεί την Επιτροπή να διαμορφώσει μια νέα και φιλόδοξη στρατηγική για την προστασία και την καλή διαβίωση των ζώων για την περίοδο 2016-2020, με σκοπό την αντιμετώπιση των υφιστάμενων ελλείψεων και κενών, ώστε να διαμορφωθούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού και να βελτιωθεί η καλή μεταχείριση των ζώων σε όλη την ΕΕ·

70.  είναι της άποψης ότι η χρηματοδότηση της ΕΕ για τη γεωργία πρέπει να αποσκοπεί στην ανάπτυξη γεωργικών συστημάτων των κρατών μελών, κατά τρόπο ώστε να μειωθεί η εξωτερική εξάρτηση από προμήθειες και να εξασφαλιστεί η γεωργική και αγροτική κληρονομιά·

71.  καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να μελετήσει την ανάγκη για τη δημιουργία δημόσιων μέσων ρύθμισης της παραγωγής και των αγορών στον τομέα του γάλακτος, καθώς και σε άλλους τομείς, διασφαλίζοντας δίκαιες τιμές για τους παραγωγούς, λαμβάνοντας υπόψη τόσο το κόστος των συντελεστών παραγωγής όσο και των τιμών καταναλωτή, προκειμένου να εξασφαλιστεί η δίκαιη κατανομή της προστιθέμενης αξίας κατά μήκος της αλυσίδας προστιθέμενης αξίας του κλάδου, ενώ παράλληλα πρέπει να αποφεύγεται η συγκέντρωση και εντατικοποίηση της παραγωγής, και να διασφαλιστεί το δικαίωμα κάθε κράτους μέλους για καλλιέργεια και παραγωγή, και να διασφαλιστεί η επισιτιστική κυριαρχία·

72.   υπογραμμίζει την ανάγκη να ενισχυθεί και να αναπτυχθεί μια διαφοροποιημένη βιομηχανική βάση σε όλα τα κράτη μέλη και τις περιφέρειες, λαμβάνοντας υπόψη τις περιφερειακές ιδιαιτερότητες, δεδομένου ότι αυτό είναι ουσιώδες για τη διασφάλιση υψηλών επιπέδων απασχόλησης, οικονομικής δραστηριότητας και ανάπτυξης·

73.  καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αξιολογήσει το πρόβλημα της μετεγκατάστασης της βιομηχανικής παραγωγής στην παγκόσμια αλυσίδα αξίας και να προτείνει την απαγόρευση της χρηματοδότησης της ΕΕ για τη μετεγκατάσταση της παραγωγής σε τρίτες χώρες, προκειμένου να διαφυλαχθούν οι θέσεις εργασίας στα κράτη μέλη·

74.  απορρίπτει την Ευρωπαϊκή Ενεργειακή Ένωση, ένα σχέδιο που αφορά τα μεγάλα ευρωπαϊκά μονοπώλια στον κλάδο· ζητεί δημόσιο έλεγχο στον στρατηγικό αυτό τομέα, καθώς η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, η εξασφάλιση της διαφοροποίησης των πηγών, η εξέλιξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, η βιώσιμη χρήση των ενδογενών δυνατοτήτων κάθε χώρας και η ασφάλεια του εφοδιασμού, μεταξύ άλλων, απαιτούν σχεδιασμό και δημόσιο και δημοκρατικό έλεγχο όσον αφορά τον ενεργειακό τομέα· τονίζει ότι είναι αναγκαίο η Επιτροπή να υποβάλει δεσμευτικά κριτήρια αειφορίας για τη χρήση της ενέργειας και της βιομάζας·

75.  επαναλαμβάνει ότι η ενέργεια είναι δημόσιο αγαθό και ότι η ίση πρόσβαση στην ενέργεια σε προσιτές τιμές ενέργειας πρέπει να εξασφαλίζεται προς όφελος των καταναλωτών· τονίζει ότι η ΕΕ θα πρέπει να εστιάσει περισσότερο την προσοχή της στο θέμα της ενεργειακής φτώχειας, δεδομένου ότι η ενεργειακή πενία επηρεάζει σχεδόν το 11% του πληθυσμού της ΕΕ· παροτρύνει, σε σχέση με αυτό, την Επιτροπή να δώσει προτεραιότητα σε μέτρα για την άμβλυνση της ενεργειακής ένδειας στις μελλοντικές νομοθετικές προτάσεις και να υποβάλει ειδικό σχέδιο δράσης μέχρι τα μέσα του 2017·

76.  πιστεύει ότι η ενεργειακή μετάβαση θα πρέπει να οδηγήσει σε ένα πιο αποτελεσματικό, διαφανές, βιώσιμο, αποκεντρωμένο και δημοκρατικό ενεργειακό σύστημα που θα βασίζεται σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, το οποία θα ωφελεί το σύνολο της κοινωνίας, ενώ παράλληλα θα προστατεύει τους πλέον ευάλωτους και θα διασφαλίζει ότι θα έχουν πρόσβαση στα οφέλη των μέτρων ενεργειακής απόδοσης και ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές·

77.  επαναλαμβάνει το αίτημα του Κοινοβουλίου σχετικά με δεσμευτικούς στόχους για μερίδιο ανανεώσιμων πηγών ενέργειας 30% και εξοικονόμηση ενέργειας 40% για το 2030· ζητεί, ως εκ τούτου, από την Επιτροπή να αντικατοπτρίσει το γεγονός αυτό στην προσεχή αναθεώρηση των οδηγιών για τις ΑΠΕ και την ενεργειακή απόδοση, και να προωθήσει τους εν λόγω δεσμευτικούς στόχους κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων των οδηγιών· ζητεί, επί πλέον, από την Επιτροπή να υποβάλει δεσμευτικά κριτήρια αειφορίας για τη χρήση της ενέργειας και της βιομάζας·

78.  καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προτείνει συγκεκριμένα κριτήρια βιωσιμότητας για τα βιομηχανικά προϊόντα και να ενσωματώσει πλήρως την «κυκλική οικονομία» σε όλες τις σχετικές πολιτικές, λαμβάνοντας υπόψη ολόκληρο τον κύκλο ζωής των προϊόντων· τονίζει περαιτέρω την ανάγκη για πλήρη εφαρμογή των δράσεων που προσδιορίζονται στον χάρτη πορείας για μια Ευρώπη που χρησιμοποιεί αποδοτικά τους πόρους, καθώς και τη σταδιακή κατάργηση των επιδοτήσεων που έχουν αρνητικό αντίκτυπο στο περιβάλλον· θεωρεί ότι η προσανατολισμένη προ την αγορά προσέγγιση με την κυκλική οικονομία έχει επικίνδυνες συνέπειες για το δημόσιο συμφέρον, και ότι είναι αναγκαίο να υ άρξει ισχυρή δημοκρατική λογοδοσία των κρατών μελών και των δημόσιων πολιτικών·

79.  απορρίπτει τα μοντέλα ελευθέρωσης που επεβλήθησαν στα κράτη μέλη στον τομέα των μεταφορών· ζητεί, αντιθέτως, την άμεση ανάκληση, σύμφωνα με την ανάγκη να διαφυλαχθούν οι υποχρεώσεις των δημόσιων υπηρεσιών, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την προώθηση πολιτικών στον τομέα των μεταφορών, που θα σέβονται την κυριαρχία των κρατών μελών και τις δικές τους στρατηγικές προσέγγισης στην εδαφική συνοχή και την εθνική ανάπτυξη· ζητεί την προώθηση κοινωνικού διαλόγου μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων εργαζομένων, παράλληλα με συνεργασία ώστε να καταστεί δυνατή η καλύτερη ολοκλήρωση μεταξύ των εθνικών δικτύων μεταφοράς και η διαλειτουργικότητά τους· τονίζει την ανάγκη να προωθηθούν μέσα μαζικής μεταφοράς, κοινές λύσεις κινητικότητας και η πεζοπορία και η ποδηλασία, ιδίως στις αστικές περιοχές·

80.  παροτρύνει την Επιτροπή να αξιολογήσει ρυθμίσεις στον τομέα των μεταφορών της ΕΕ και να τις προσαρμόσει, εάν κριθεί σκόπιμο, στην ψηφιακή εποχή· ζητεί από την Επιτροπή να επαναφέρει το ρυθμιστικό πλαίσιο των διαφόρων μέσων μεταφοράς προκειμένου να προωθήσει νέες καινοτομίες και υπηρεσίες για κινητικότητα και υλικοτεχνική υποστήριξη, με παράλληλη εξασφάλιση υψηλών προτύπων όσον αφορά την ασφάλεια, τις συνθήκες εργασίας και την προστασία των καταναλωτών, καθώς και τη δίκαιη φορολόγηση και την πρόληψη επιβλαβών περιβαλλοντικών επιπτώσεων·

81.  καλεί την Επιτροπή να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να μειωθεί η χρήση άνθρακα στον τομέα των μεταφορών·

82.  ζητεί να καταρτιστεί ένα φιλόδοξο σχέδιο για τη μείωση των θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων, που θα περιλαμβάνει σαφείς στόχους μείωσης·

Περιβάλλον

83.  πιστεύει ότι η κλιματική κρίση, όπως αναγνωρίζεται στην 5η ΕΑ της IPCC που έγινε αποδεκτή και εγκρίθηκε στην τελευταία διάσκεψη COP 21, προκαλείται από επιζήμιες ανθρώπινες δραστηριότητες, την εκμετάλλευση ενός συστήματος παραγωγής έντασης ενέργειας, καθώς και τη χρήση και εκμετάλλευση ορυκτών καυσίμων·

84.  τονίζει, ως εκ τούτου, ότι η λύση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής είναι κυρίως η επιδίωξη ανάληψης δεσμεύσεων για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από όλες τις ενδιαφερόμενες χώρες σύμφωνα με τις ιστορικές ευθύνες και, καθώς αυτό δεν πρέπει να αφεθεί σε εργαλεία της αγοράς, απαιτεί ρήξη με τις καπιταλιστικές πολιτικές ανάπτυξης, στοιχεία χωρίς τα οποία δεν είναι δυνατή η αλλαγή των μεθόδων παραγωγής ή των προτύπων διανομής και τρόπων κατανάλωσης·

85.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι οι δεσμεύσεις της COP 21, αφενός, δεν εγγυώνται μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου – και, ως εκ τούτου, δεν εξασφαλίζουν μείωση της συγκέντρωσης αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα σε επίπεδο που να θεωρείται συμβατό με αύξηση της μέσης θερμοκρασίας όχι μεγαλύτερης των 2 °C – και, αφετέρου, διατηρούνται και να ενισχύονται οι μηχανισμοί της αγοράς που μεταφράζονται σε μια μορφή ιδιοποίησης της φύσης και των πόρων της·

86.  υποστηρίζει την αύξηση της χρηματοδότησης που διατίθεται για τις πολιτικές για τη διατήρηση του περιβάλλοντος· ζητεί να αυξηθούν σημαντικά οι πόροι του προγράμματος LIFE που ανέρχονται τουλάχιστον στο 1% του προϋπολογισμού της ΕΕ· απορρίπτει την αποδυνάμωση της νομοθεσίας σε σχέση με την προστασία των οικοτόπων και των άγριων ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση· ζητεί τη δημιουργία ειδικού χρηματοδοτικού μέσου ειδικά για τη χρηματοδότηση του δικτύου Natura 2000 και την υιοθέτηση συνεκτικών μέτρων διαφύλαξης των αξιών που αντιπροσωπεύει·

87.  καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ενσωματώσει την κλιματική πολιτική και την πολιτική για την κλιματική αλλαγή σε όλες τις πολιτικές της· εκφράζει τη λύπη του για την έλλειψη φιλοδοξίας όσον αφορά δεσμευτικούς στόχους, όπως έχει δείξει μέχρι σήμερα η Επιτροπή·

88.  καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επιδείξει συνέπεια και να συμμορφωθεί με την αρχή της πρόληψης, σε σχέση με την εντολή της να μην προτείνει περαιτέρω παρεκκλίσεις όσον αφορά τη χρήση χημικών ουσιών, επιβλαβών φυτοφαρμάκων και ενδοκρινικών διαταρακτών για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, να μειώσει την έκθεση χημικών ουσιών μέσω των υδάτων, του εδάφους, του αέρα και των τροφίμων που έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και το παγκόσμιο περιβάλλον και να υποβάλει νομοθετικές προτάσεις για τη μείωση της έκθεσης·

Για την ειρήνη, κατά του μιλιταρισμού και του ΝΑΤΟ

89.  καταδικάζει τα συνεχή βήματα προς τη στρατιωτικοποίηση της ΕΕ· απορρίπτει την Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την Ασφάλεια και την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας (ΚΕΠΠΑ) καθώς και την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας (ΚΠΑΑ)· ζητεί τερματισμό της συνεργασίας ΕΕ-ΝΑΤΟ και απορρίπτει την τρέχουσα πολιτική επέκτασης του ΝΑΤΟ· επιμένει στη διάλυση όλων των ξένων στρατιωτικών βάσεων στην Ευρώπη·

90.  εμμένει στην άποψη ότι οποιαδήποτε εξωτερική δραστηριότητα της ΕΕ πρέπει να τηρεί την αρχή της αυστηρά μη στρατιωτικής εξωτερικής πολιτικής που είναι σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο και εφαρμόζεται κατά τρόπο που δεν εισάγει διακρίσεις, αναλαμβάνοντας ηγετικό ρόλο στη διπλωματική και ειρηνική διευθέτηση συγκρούσεων, μεταξύ άλλων, μέσω πρωτοβουλιών διαμεσολάβησης και προγραμμάτων αφοπλισμού, αποστράτευσης και επανένταξης (ΑΑΕ) σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών· τονίζει τη σημασία των προσπαθειών για ενίσχυση του καθεστώτος ελέγχου των εξαγωγών όπλων σε διεθνές επίπεδο (συνθήκη για το εμπόριο όπλων - ATT) για βελτίωση του καθεστώτος ελέγχου των εξαγωγών όπλων από την ΕΕ, για υποστήριξη του καθεστώτος NPT (μη διάδοση των πυρηνικών όπλων) και του πυρηνικού αφοπλισμού, καθώς και των μέτρων για την εξάλειψη της φτώχειας, την ανθρωπιστική βοήθεια, τη βιώσιμη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη και τους αναπτυξιακούς στόχους της χιλιετίας που ενθαρρύνουν τις ισόρροπες οικονομικές σχέσεις, το θεμιτό εμπόριο και τη δίκαιη κατανομή των πόρων και του πλούτου στις γειτονικές χώρες της ΕΕ και σε παγκόσμιο επίπεδο·

91.  καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υλοποιήσει τη δέσμευσή της να συνεργάζεται με τους εταίρους της ΕΠΓ κατά την υλοποίηση των αναπτυξιακών στόχων του ΟΗΕ· τονίζει ότι η δημιουργία θέσεων εργασίας αποτελεί καθοριστικό ζήτημα για το μέλλον της πλειονότητας των γειτονικών χωρών· υποστηρίζει την ιδιαίτερη έμφαση στην απασχολησιμότητα των νέων, την προώθηση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων· υπογραμμίζει ότι αυτό απαιτεί μια πολυεπίπεδη προσέγγιση, από το εθνικό έως το περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, καθώς και στην περιφερειακή, υποπεριφερειακή και διασυνοριακή συνεργασία που είναι σε θέση να κινητοποιεί τα κράτη μέλη της ΕΕ, τις χώρες εταίρους και τις τοπικές και περιφερειακές αρχές· ζητεί την υποβολή ρεαλιστικών προσεγγίσεων και προγραμμάτων που έχουν απτά οφέλη για τους λαούς· καλεί την Επιτροπή να παρουσιάσει τη στρατηγική της συνεργασίας με τη γειτονιά των γειτόνων που ανακοινώθηκε στο πλαίσιο της αναθεώρησης της πολιτικής γειτονίας·

92.  απορρίπτει κάθε χρήση του προϋπολογισμού της ΕΕ για στρατιωτικούς και πολιτικοστρατιωτικούς σκοπούς· απορρίπτει την υλοποίηση κοινού πιλοτικού σχεδίου έρευνας της Επιτροπής και του ΕΟΑ στον τομέα της ΚΠΑΑ, το οποίο καλύπτει μεταξύ άλλων τα τηλεκατευθυνόμενα αεροπορικά συστήματα (RPAS)· εκφράζει την έντονη αντίθεσή του στη χρήση οποιασδήποτε χρηματοδότησης από τα κονδύλια του Horizon 2020, ή τον προϋπολογισμό της ΕΕ εν γένει, για στρατιωτική έρευνα, πολιτικοστρατιωτική έρευνα ή έρευνα στον τομέα της ασφάλειας εν γένει, και για ανάπτυξη τηλεκατευθυνόμενων αεροπορικών συστημάτων ειδικότερα· καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι οι δεσμεύσεις της Ένωσης σχετικά με την εξάλειψη της φτώχειας, τη βιώσιμη ανάπτυξη, τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης, τον έλεγχο των εξοπλισμών, το καθεστώς NΡT και τον πυρηνικό αφοπλισμό·

93.  καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να βελτιώσει τη διαφάνεια των δαπανών στον τομέα των διεθνών δραστηριοτήτων, οι οποίες αρχικά θα αποβλέπουν, σε όλες τις φάσεις, από τον προγραμματισμό έως την εκ των προτέρων αξιολόγηση· επαναλαμβάνει την έντονη κριτική του για τη συνεχιζόμενη έλλειψη κοινοβουλευτικού ελέγχου στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας·

94.  επιβεβαιώνει ότι οι εξωτερικές υποθέσεις αποτελούν κυρίαρχη αρμοδιότητα κάθε κράτους μέλους, και απορρίπτει την ιδέα της ενιαίας εξωτερικής πολιτικής για την ΕΕ· υπενθυμίζει ότι η εξωτερική πολιτική των κρατών μελών, μεμονωμένα ή σε συνεργασία, πρέπει να τηρεί την αρχή της αυστηρά μη στρατιωτικής εξωτερικής πολιτικής, σε εναρμόνιση με το διεθνές δίκαιο και να εφαρμόζεται κατά τρόπο που δεν εισάγει διακρίσεις, και ότι ο ρόλος στη διπλωματική και ειρηνική επίλυση των συγκρούσεων θα πρέπει να αναλαμβάνεται υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, και να διενεργείται με πνεύμα αμοιβαίας εταιρικής σχέσης και αλληλεγγύης, και σεβασμό της κυριαρχίας των τρίτων χωρών·

95.  καταδικάζει απερίφραστα την προαγωγή και στήριξη της ευρωπαϊκής βιομηχανικής και τεχνολογικής βάσης στον τομέα της άμυνας (ΕΒΤΒΑ) και το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα (ΣΒΣ), καθώς και την αύξηση και εμβάθυνση της συνεργασίας στον τομέα της άμυνας· απορρίπτει κάθε χρήση του προϋπολογισμού της ΕΕ για στρατιωτικούς και πολιτικοστρατιωτικούς σκοπούς· ζητεί να υιοθετηθούν πολιτικές για πραγματική ειρήνη, αλληλεγγύη και ισότητα, με στόχο την ολοκλήρωση του αφοπλισμού, του ελέγχου των όπλων, ιδίως των πυρηνικών, και την αποστρατικοποίηση της ΕΕ·

96.  εκφράζει μεγάλη ανησυχία για το γεγονός ότι πολλές κυβερνήσεις δεν σέβονται ούτε καν τις εθνικές, ευρωπαϊκές και διεθνείς δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει όσον αφορά τις εξαγωγές όπλων· ζητεί να δοθεί τέλος στο εμπόριο όπλων της ΕΕ και στην εξαγωγή όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού σε ζώνες συγκρούσεων·

_____________________

97.  καλεί την Επιτροπή να αναθεωρήσει το πρόγραμμα εργασίας της σύμφωνα με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

98.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, καθώς και στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών.

(1)

ΕΕ L 304 της 20.11.2010, σ. 47.

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου