Procedura : 2016/2936(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-1122/2016

Teksty złożone :

B8-1122/2016

Debaty :

PV 26/10/2016 - 17
CRE 26/10/2016 - 17

Głosowanie :

Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0424

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 335kWORD 73k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-1122/2016
19.10.2016
PE589.718v01-00
 
B8-1122/2016

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie bezpieczeństwa jądrowego i nierozprzestrzeniania broni jądrowej (2016/2936(RSP))


Michael Gahler, Jacek Saryusz-Wolski, Sandra Kalniete, Cristian Dan Preda, Elmar Brok, Arnaud Danjean, Tunne Kelam, David McAllister, Lorenzo Cesa, Lars Adaktusson, Andrey Kovatchev, Bogdan Andrzej Zdrojewski, Eduard Kukan, Andrzej Grzyb, Laima Liucija Andrikienė, Fernando Ruas, Dubravka Šuica, Alojz Peterle, Tokia Saïfi, Julia Pitera w imieniu grupy PPE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie bezpieczeństwa jądrowego i nierozprzestrzeniania broni jądrowej (2016/2936(RSP))  
B8-1122/2016

Parlament Europejski,

–  uwzględniając Układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, który został otwarty do podpisu w 1968 r. i wszedł w życie w 1970 r.,

–  uwzględniając Statut Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej, który wszedł w życie dnia 29 lipca 1957 r.,

–  uwzględniając Konwencję o ochronie fizycznej materiałów jądrowych, która weszła w życie dnia 8 lutego 1987 r., oraz późniejsze poprawki do niej,

–  uwzględniając strategię UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, przyjętą przez Radę Europejską w dniu 12 grudnia 2003 r.,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej(1),

–  uwzględniając konferencję przeglądową stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej. która odbyła się w Nowym Jorku w dniach 27 kwietnia – 22 maja 2015 r.,

–  uwzględniając konkluzje szczytu bezpieczeństwa nuklearnego, który odbył się w Waszyngtonie w dniach 31 marca – 1 kwietnia 2016 r.,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że sytuacja w zakresie bezpieczeństwa wokół Unii Europejskiej, zwłaszcza w jej sąsiedztwie, uległa znacznemu pogorszeniu w ostatnich kilku latach i stała się bardziej niestabilna, niebezpieczna i nieprzewidywalna, wskutek czego państwa członkowskie muszą radzić sobie z szeregiem konwencjonalnych i niekonwencjonalnych zagrożeń ze strony podmiotów państwowych i niepaństwowych;

B.  mając na uwadze, że Układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej uznaje pięć państw posiadających broń jądrową (USA, Wielka Brytania, Rosja, Francja i Chiny), natomiast trzy kraje, które de facto posiadają broń jądrową, rozwinęły potencjał nuklearny poza ramami tego układu (Indie, Pakistan i Izrael), a Korea Północna uznawana jest za kraj zdolny do produkcji broni jądrowej;

C.  mając na uwadze, że międzynarodowe bezpieczeństwo i stabilność są zagrożone przez pogarszające się stosunki między państwami posiadającymi broń jądrową, np. między Stanami Zjednoczonymi a Rosją, czego przykładem było niedawne zawieszenie przez Rosję umowy o utylizacji plutonu z 2000 r., a także przez nieustanne napięcia między Indiami i Pakistanem oraz przez ambicje nuklearne Korei Północnej;

D.  mając na uwadze, że Układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT) ratyfikowało na dzień dzisiejszy 191 państw, w tym pięć krajów uznawanych za państwa posiadające broń jądrową: Stany Zjednoczone, Wielką Brytanię, Rosję, Francję i Chiny;

E.  mając na uwadze, że NPT jest przełomową prawnie wiążącą umową międzynarodową mającą na celu zapobieganie rozprzestrzenianiu się broni jądrowej i technologii wytwarzania broni jądrowej, wspieranie współpracy przy wykorzystywaniu energii jądrowej w celach pokojowych, a także dążenie do ogólnoświatowego rozbrojenia nuklearnego;

F.  mając na uwadze, że Konwencja o ochronie fizycznej materiałów jądrowych jest prawnie wiążącym instrumentem międzynarodowym w obszarze fizycznej ochrony materiałów jądrowych, który ustanawia środki prewencyjne, a także środki wykrywania i karania przestępstw związanych z materiałami jądrowymi;

G.  mając na uwadze niepokojące doniesienia mediów, według których Rosja rozmieściła rakiety Iskander, zdolne do przenoszenia ładunków jądrowych, w obwodzie kaliningradzkim, graniczącym z państwami członkowskimi UE – Polską i Litwą;

H.  mając na uwadze, że Rosja, okupując Półwysep Krymski i wywołując wojnę hybrydową we wschodniej Ukrainie, naruszyła memorandum budapeszteńskie z 1994 r., które dawało Ukrainie gwarancje bezpieczeństwa w zamian za rozbrojenie nuklearne;

I.  mając na uwadze, że UE jako strona uzgodnionego z Iranem wspólnego kompleksowego planu działania odegrała istotną rolę w tworzeniu uregulowań ramowych prowadzących do rzeczywistej rezygnacji przez Iran z ambicji nuklearnych;

J.  mając na uwadze, że w dniu 9 września 2016 r. Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna (KRLD) przeprowadziła kolejną próbę nuklearną, co stanowi naruszenie jej zobowiązań międzynarodowych wynikających z rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz z deklaracji w sprawie denuklearyzacji Półwyspu Koreańskiego z 1992 r.;

K.  mając na uwadze, że globalna współpraca jest kluczowa dla zapobieżenia aktowi terroryzmu nuklearnego;

1.  wyraża głębokie zaniepokojenie pogorszeniem sytuacji w zakresie bezpieczeństwa w sąsiedztwie Unii Europejskiej i na obszarach bardziej oddalonych, co może prowadzić do ponownego pojawienia się broni jądrowej jako aktywnego środka odstraszającego oraz do rozprzestrzeniania broni jądrowej wśród podmiotów państwowych i niepaństwowych;

2.  zwraca uwagę na powrót broni jądrowej do planów strategicznych państw dysponujących bronią nuklearną;

3.  popiera cele Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, który stanowi podstawę globalnych działań na rzecz zapobiegania rozprzestrzenianiu się broni jądrowej, wspierania bezpiecznego cywilnego wykorzystania energii jądrowej oraz dążenia do całkowitej likwidacji broni jądrowej na świecie;

4.  uważa, że warunki dla bezpieczeństwa i trwałego rozbrojenia nuklearnego można stworzyć jedynie w ramach wielostronnego procesu, w którym strony działają w dobrej wierze; jest zdania, że rozbrojenie nuklearne stanowi najistotniejszy cel strategii politycznych na rzecz globalnej kontroli zbrojeń, a zapisany w NPT cel, jakim jest świat wolny od broni jądrowej, powinien być ambitnym celem długoterminowym;

5.  zwraca uwagę, że na konferencji przeglądowej NPT w 2015 r. nie udało się osiągnąć porozumienia w sprawie dokumentu końcowego na temat programu nierozprzestrzeniania broni jądrowej; przypomina, że UE nie udało się wypracować wspólnego stanowiska przed tą konferencją; podkreśla, że państwa posiadające broń jądrową, które nie są uznawane za takie w NPT, w związku z czym nie podlegają międzynarodowym zobowiązaniom w zakresie nierozprzestrzeniania i rozbrojenia, potęgują ryzyko podważenia wiarygodności NPT;

6.  wyraża głębokie zaniepokojenie nasileniem się zagrożenia jądrowego w wyniku postawy Rosji, co ma konsekwencje dla bezpieczeństwa, stabilności i przewidywalności na szczeblu globalnym, a także w wyniku pogorszenia się stosunków z NATO, w tym potencjalnych naruszeń Traktatu o likwidacji pocisków średniego i pośredniego zasięgu, jak również oświadczeń wskazujących na zwiększoną gotowość do użycia broni jądrowej oraz na rozważanie możliwości rozmieszczenia broni jądrowej na dodatkowych obszarach w Europie; zwraca uwagę na rosyjskie ćwiczenia wojskowe symulujące wykorzystanie broni jądrowej wobec Polski i wyraża głębokie zaniepokojenie rozmieszczeniem rakiet Iskander, zdolnych do przenoszenia ładunków jądrowych, w obwodzie kaliningradzkim, który graniczy z państwami członkowskimi UE – Polską i Litwą;

7.  wyraża zaniepokojenie ostatnimi próbami nuklearnymi przeprowadzonymi przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną (KRLD), które niosą ze sobą zagrożenia dla stabilności regionalnej; wzywa KRLD do powstrzymania się od przeprowadzania takich prób w przyszłości;

8.  z zadowoleniem przyjmuje porozumienie między grupą 5+1 a Iranem dotyczące ambicji nuklearnych Iranu i zachęca obie strony do ciągłej współpracy, aby zadbać o pełne wdrożenie wspólnego kompleksowego planu działania;

9.  popiera działania Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej na rzecz współpracy w obszarze technologii jądrowych w celu propagowania bezpiecznego i pokojowego wykorzystania technologii jądrowych;

10.  zachęca do nieustannego propagowania i rygorystycznego wdrażania Konwencji o ochronie fizycznej materiałów jądrowych oraz wzywa do ratyfikacji tej konwencji wszystkie państwa, które jeszcze tego nie uczyniły;

11.  apeluje o intensywniejszą współpracę i skuteczne działania na rzecz ochrony materiałów jądrowych, aby zminimalizować ryzyko przedostania się takich materiałów w ręce grup terrorystycznych;

12.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, parlamentom i rządom państw członkowskich oraz Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych.

(1)

Dz.U. C 349E z 22.12.2010, s. 77.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności