Procedura : 2016/2872(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-1134/2016

Teksty złożone :

B8-1134/2016

Debaty :

PV 27/10/2016 - 3
CRE 27/10/2016 - 3

Głosowanie :

Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0425

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 245kWORD 77k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-1126/2016
19.10.2016
PE589.734v01-00
 
B8-1134/2016

złożony w następstwie pytania wymagającego odpowiedzi ustnej B8-1803/2016

zgodnie z art. 128 ust. 5 Regulaminu


w sprawie wolontariatu europejskiego (2016/2872(RSP))


Andrew Lewer, Angel Dzhambazki w imieniu grupy ECR

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wolontariatu europejskiego (2016/2872(RSP))  
B8-1134/2016

Parlament Europejski,

–  uwzględniając decyzję Rady z dnia 27 listopada 2009 r. w sprawie Europejskiego Roku Wolontariatu Propagującego Aktywność Obywatelską (rok 2011)(1),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 20 września 2011 r. pt. „Komunikat w sprawie polityki UE i wolontariatu: Uznanie i propagowanie wolontariatu transgranicznego w UE” (COM(2011)0568),

–  uwzględniając Agendę Działań na rzecz Wolontariatu w Europie opracowaną przez Przymierze Europejskiego Roku Wolontariatu 2011,

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie walidacji uczenia się pozaformalnego i nieformalnego(2),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2013 r. w sprawie wolontariatu i działalności wolontariackiej w Europie(3),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 czerwca 2012 r. w sprawie uznania i propagowania wolontariatu transgranicznego w UE(4),

–  uwzględniając Europejską kartę praw i obowiązków wolontariuszy(5),

–  uwzględniając skierowane do Komisji pytanie w sprawie wolontariatu europejskiego (O-000107/2016 – B8-1803/2016),

–  uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  przypominając, że w 2016 r. wolontariat europejski obchodzi 20. rocznicę powstania i że od jego powołania wsparcie otrzymało 100 000 wolontariuszy;

B.  podkreślając, że Europejski Rok Wolontariatu 2011 miał na celu podkreślenie wartości dodanej wolontariatu w Europie i że po pięciu latach Parlament Europejski powinien rozważyć skutki Europejskiego Roku Wolontariatu 2011 pod względem wartości dodanej i polityki rozwoju oraz zastanowić się nad tym, w jaki sposób wolontariat jest ujęty w najważniejszych europejskich programach takich jak Erasmus+ i wolontariat europejski;

C.  zauważając, że Europejski Rok Wolontariatu 2011 mógł zapewnić impuls i kontekst w odniesieniu do ustanowienia lub zmiany krajowych i prawnych ram wolontariatu w całej Europie; podkreślając, że chociaż koncepcja pojedynczego punktu kontaktowego dla instytucji UE i wymiana najlepszych praktyk w dziedzinie wolontariatu na poziomie UE ma wartość, polityka w zakresie wolontariatu pozostaje w gestii państw członkowskich UE;

D.  przypominając, że osoby podejmują się wolontariatu, kierując się własną wolą, wyborem i motywacją, i nie dążą przy tym do korzyści finansowych; podkreślając, że może on przyczyniać się do budowania poczucia wspólnoty i stanowić sposób reagowania na ludzkie, społeczne bądź środowiskowe potrzeby i problemy;

E.  podkreślając, że wolontariat to jeden z najbardziej widocznych przejawów wspólnoty, który propaguje i ułatwia włączenie społeczne, buduje kapitał społeczny i powoduje przemianę społeczeństwa, oraz że wolontariat przyczynia się do rozwoju dobrze prosperującego społeczeństwa obywatelskiego, które może oferować kreatywne i innowacyjne rozwiązania wspólnych wyzwań oraz przyczynia się do wzrostu gospodarczego;

F.  podkreślając fakt, że bezpieczne środowisko sprzyjające wolontariuszom i organizacjom wolontariackim, włącznie z trwałą infrastrukturą wolontariacką, może przyczynić się do zaangażowania w wolontariat większej liczby obywateli;

G.  podkreślając fakt, że wolontariat wymaga połączenia mechanizmów wsparcia lub odpowiednich struktur organizacyjnych, które mogą skorzystać na odpowiednich ramach prawnych w państwach członkowskich, określających prawa i obowiązki wolontariuszy i wolontariatu; rozumiejąc, że liczebność i działalność wolontariatu różni się znacznie w poszczególnych państwach członkowskich;

H.  podkreślając znaczenie równego dostępu do możliwości w zakresie wolontariatu i ochrony przed dyskryminacją w czasie pracy wolontariackiej, a także prawo osób do godzenia działalności wolontariackiej z życiem prywatnym i zawodowym;

I.  podkreślając, że uznanie społecznej i ekonomicznej wartości wolontariatu jest kluczowe dla sprzyjania odpowiednim zachętom dla wszystkich zainteresowanych stron, a tym samym zwiększenia skali, jakości i wpływu wolontariatu;

J.  uznając, że program Erasmus+ oferuje możliwości finansowania i wspierania projektów wolontariackich, zwłaszcza poprzez program wolontariatu europejskiego, oraz że program „wolontariusz pomocy UE” został zainicjowany przez DG ECHO, aby zapewnić praktyczne wsparcie dla projektów pomocy humanitarnej; podkreślając jednak, że dostęp organizacji wolontariackich do głównych funduszy unijnych, takich jak europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne, pozostaje ograniczony;

K.  przypominając, że obecny kryzys uchodźczy pokazuje, jak istotni są wolontariusze i wolontariat; odnotowując, że wolontariusze mogą dawać przykład odporności i są często gotowi proponować elastyczne i pragmatyczne rozwiązania wspólnych problemów;

1.  uważa, że wolontariat stanowi przejaw wspólnoty, wolności i odpowiedzialności, który przyczynia się do wzmocnienia aktywnego obywatelstwa, oraz jest istotnym narzędziem włączenia społecznego i spójności, wraz ze szkoleniem, edukacją i dialogiem międzykulturowym, wnosząc jednocześnie istotny wkład w upowszechnianie wartości państw członkowskich UE; podkreśla, że korzyści płynące z wolontariatu są również widoczne w działalności wolontariackiej prowadzonej z krajami trzecimi, która stanowi strategiczne narzędzie wspierania wzajemnego zrozumienia i relacji międzykulturowych;

2.  uznaje wartość krajowych ram prawnych, które precyzują status wolontariuszy i wolontariatu, a także znaczenie lepszego zrozumienia i porównywalności kwalifikacji i umiejętności na szczeblu UE z myślą o ułatwieniu mobilności;

3.  wzywa państwa członkowskie do wdrożenia procesów w ramach zalecenia Rady z 2012 r. w celu zapewnienia lepszego zrozumienia i porównywalności kwalifikacji i umiejętności; sugeruje, aby we wszystkich przyszłych inicjatywach w zakresie europejskiego paszportu umiejętności i Europass nadać znaczenie wiedzy nabytej w ramach uczenia się formalnego, nieformalnego i pozaformalnego, w tym wolontariatu; przypomina, że wolontariat zapewnia umiejętności, które mogą ułatwić dostęp do rynku pracy;

4.  zauważa, że w Europie wolontariuszami jest prawie 100 mln obywateli w każdym wieku, a ich praca przyczynia się do wygenerowania ok. 5 % PKB UE; zwraca się do Komisji o rozważenie wartości ekonomicznej towarów i usług dostarczanych przez wolontariuszy poprzez politykę w większym stopniu skupioną na wolontariacie;

5.  zachęca państwa członkowskie, które jeszcze tego nie uczyniły, do ustanowienia krajowych systemów służb wolontariatu i do poprawy dostępu do wysokiej jakości informacji na temat możliwości w zakresie wolontariatu na szczeblu krajowym i lokalnym, zwłaszcza poprzez istniejące sieci informacji młodzieżowej i wzajemnego informowania się, oraz do tworzenia krajowych ośrodków służb obywatelskich, które również wspierałyby międzynarodowy wolontariat;

6.  zwraca się do Komisji, aby rozważyła przeprowadzenie badania na temat różnych krajowych systemów służb wolontariatu, włącznie ze służbą obywatelską i korpusem solidarności, oraz aktualnego otoczenia dla potencjalnych wolontariuszy w państwach członkowskich, w celu ułatwienia wzajemnego zrozumienia i szerzenia dobrych praktyk;

7.  odnotowuje zaproponowany przez Komisję pomysł utworzenia nowej inicjatywy w zakresie wolontariatu – europejskiego korpusu solidarności; wzywa Komisję, aby przede wszystkim oceniła unijną wartość dodaną takiej inicjatywy; wzywa Komisję, w zależności od pozytywnej oceny jej wartości dodanej, do dopilnowania, aby w kształtowanie tej inicjatywy były zaangażowane zwłaszcza lokalne i krajowe organizacje wolontariackie; podkreśla ponadto konieczność dopilnowania, aby tworzenie i wdrażanie europejskiego korpusu solidarności nie podważyło budżetów już przydzielonych na inne programy UE ani uzgodnionych pułapów WRF na lata 2014–2020;

8.  zaleca dalsze umiędzynarodowienie programu wolontariatu europejskiego i proponuje zaproszenie wszystkich państw EFTA/EOG, krajów przystępujących i krajów kandydujących do współpracy z państwami członkowskimi UE, zgodnie z ich układami o stowarzyszeniu i umowami dwustronnymi z UE; podkreśla potrzebę zwiększenia możliwości w zakresie wolontariatu za granicą i współpracy z organizacjami wolontariackimi w UE i krajach sąsiadujących;

9.  podkreśla, że program wolontariatu europejskiego powinien nieść korzyści zaangażowanym osobom i organizacjom, a także całemu społeczeństwu; podkreśla znaczenie propagowania wolontariatu europejskiego wśród wszystkich młodych ludzi, jednakże bez wykluczania starszego pokolenia, ponieważ może ono odegrać istotną rolę, np. mentorów;

10.  podkreśla, że wolontariat europejski powinien być oparty na wysokiej jakości ofertach wolontariatu zgodnych z kartą wolontariatu oraz zasadami karty jakości mobilności edukacyjnej oraz że powinien opierać się na strukturze, która zachęca organizacje wolontariackie do stawania się organizacjami przyjmującymi, tym samym zapewniając im odpowiednie wsparcie i szkolenie, przy jednoczesnym wzmocnieniu roli organizacji koordynujących, które wspierają wiele organizacji przyjmujących, np. pod względem administracji i szkolenia;

11.  przypomina, że program wolontariatu europejskiego powinien być oparty na strukturze, która umożliwia młodzieży szybki i łatwy dostęp do programu; wzywa zatem do racjonalizacji i uproszczenia obecnego systemu składania wniosków, tak aby zachęcać do angażowania się w wolontariat i zmniejszyć obciążenia administracyjne dla organizacji charytatywnych i wolontariackich;

12.  podkreśla potrzebę wzmocnienia działań następczych po doświadczeniach z wolontariatu, zwłaszcza po powrocie z wolontariatu za granicą, poprzez wspieranie – nie tylko przed wyjazdem, ale także po powrocie – społeczności lokalnych w postaci szkoleń po fazie ukierunkowania i integracji; takie środki powinny również wspierać pozytywne informacje zwrotne, tak aby umożliwić dzielenie się doświadczeniami i zachęcić więcej osób do rozważenia możliwości w zakresie wolontariatu;

13.  podkreśla, że w całym procesie należy zapewnić opiekę mentorską poprzez odpowiedzialne zarządzanie wolontariuszami, zauważając, że wolontariusze również powinni mieć świadomość własnej odpowiedzialności dotyczącej zobowiązań wobec organizacji wolontariackich i społeczeństwa;

14.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

(1)

Dz.U. L 17 z 22.1.2010, s. 43–49.

(2)

Dz.U. C 398 z 22.12.2012, s. 1.

(3)

Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0549.

(4)

Dz.U. C 332 E z 15.11.2013, s. 14.

(5)

http://ec.europa.eu/citizenship/pdf/volunteering_charter_en.pdf

Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności