Procedura : 2016/2935(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-1158/2016

Teksty złożone :

B8-1158/2016

Debaty :

PV 26/10/2016 - 15

Głosowanie :

Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :


PROJEKT REZOLUCJI
PDF 327kWORD 67k
24.10.2016
PE593.584v01-00
 
B8-1158/2016

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji dziennikarzy w Turcji (2016/2935(RSP))


Marine Le Pen, Edouard Ferrand, Mireille D’Ornano, Marcel de Graaff, Gerolf Annemans, Janice Atkinson, Harald Vilimsky, Jean-Luc Schaffhauser w imieniu grupy ENF

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji dziennikarzy w Turcji (2016/2935(RSP))  
B8-1158/2016

Parlament Europejski,

–  uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 26 października 2016 r.,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że sytuacja w zakresie wolności prasy uległa w Turcji znacznemu pogorszeniu w ubiegłej dekadzie; mając na uwadze, że kraj ten znalazł się w 2016 r. na 151. miejscu w rankingu wolności prasy opracowanym przez Reporterów bez Granic, podczas gdy w 2005 r. znajdował się na miejscu 98.;

B.  mając na uwadze, że wolność słowa i wolność prasy to zasadnicze i podstawowe elementy demokracji;

C.  mając na uwadze, że Turcja wciąż jest krajem kandydującym do członkostwa w UE;

D.  mając na uwadze, że rząd turecki wykorzystuje stan wyjątkowy i nieudany zamach stanu z 15 lipca 2016 r., aby poważnie ograniczyć wolność słowa i wolność mediów;

E.  mając na uwadze, że według doniesień organizacji Reporterzy bez Granic w ciągu pierwszych sześciu tygodni obowiązywania stanu wyjątkowego aresztowano 89 dziennikarzy i zamknięto 104 redakcje, na skutek czego 2300 dziennikarzy straciło pracę, a co najmniej 330 cofnięto akredytację prasową; mając na uwadze, że niezliczona liczba dziennikarzy znajduje się obecnie w areszcie policyjnym, została zatrzymana i uwolniona bez postawienia zarzutów lub nie została jeszcze zatrzymana, ale wydano w ich sprawie nakaz aresztowania;

F.  mając na uwadze, że liczne i regularne przypadki łamania wolności prasy miały miejsce także przed nieudanym zamachem i wprowadzeniem stanu wyjątkowego, z których najgłośniejszymi było dochodzenie w sprawie podejrzenia o terroryzm i szpiegostwo prowadzone w maju 2015 r. przeciw gazecie Cumhuriyet, ponieważ opublikowała ona materiał wideo i reportaż, w którym pokazano ciężarówki transportujące broń dla dżihadystów w Syrii, aresztowanie redaktora tejże gazety Cana Dündara i dziennikarza Erdema Güla w listopadzie, nalot policji na stacje telewizyjne i gazety koncernu medialnego Ipek oraz zwolnienie jego dziennikarzy w październiku 2015 r., a także przejęcie przez rząd kontroli nad gazetą Zaman w marcu 2016 r.;

G.  mając na uwadze, że dziennikarze są nie tylko celem wymierzonych przeciw nim działań rządu lub wymiaru sprawiedliwości, ale padają także ofiarą samosądów, takich jak atak motłochu kierowanego przez parlamentarzystę AKP na gazetę Hürriyet we wrześniu 2015 r. i pobicie dziennikarza Hürriyet Ahmeta Hakana przez czterech napastników;

H.  mając na uwadze, że łamanie wolności prasy w Turcji dotyczy także obywateli krajów europejskich, jak na przykład niemieckiego satyryka Jana Böhmermanna i holenderskiej dziennikarki Ebru Umar;

I.  mając na uwadze, że Turcja blokuje obecnie tysiące stron internetowych; mając na uwadze, że według Human Rights Watch władze tureckie są odpowiedzialne za prawie trzy czwarte wniosków z całego świata o usunięcie tweetów z Twittera i o zablokowanie kont w ciągu pierwszych sześciu miesięcy 2015 r.;

J.  mając na uwadze, że łamanie wolności słowa i wolności mediów to nie jedyny problem strukturalny Turcji; mając na uwadze, że inne problemy to między innymi traktowanie mniejszościowych grup wyznaniowych i innych mniejszości, odmowa uznania Republiki Cypryjskiej oraz dwuznaczny stosunek do grup terrorystycznych działających w Syrii i Iraku;

1.  wzywa rząd turecki do respektowania wszystkich zasad demokracji i praworządności oraz do zaprzestania dyskryminacji obywateli i łamania wolności słowa i innych praw podstawowych;

2.  wzywa Radę do zaprzestania negocjacji z Turcją w sprawie przystąpienia do UE;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich oraz rządowi Turcji.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności