Procedura : 2016/2935(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-1163/2016

Teksty złożone :

B8-1163/2016

Debaty :

PV 26/10/2016 - 15

Głosowanie :

Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0423

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 351kWORD 86k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-1162/2016
24.10.2016
PE593.589v01-00
 
B8-1163/2016

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji dziennikarzy w Turcji (2016/2935(RSP))


Elena Valenciano, Pier Antonio Panzeri, Clara Eugenia Aguilera García, Nikos Androulakis, Zigmantas Balčytis, Hugues Bayet, Brando Benifei, José Blanco López, Vilija Blinkevičiūtė, Simona Bonafè, Biljana Borzan, Soledad Cabezón Ruiz, Nicola Caputo, Andrea Cozzolino, Miriam Dalli, Viorica Dăncilă, Isabella De Monte, Tanja Fajon, Jonás Fernández, Monika Flašíková Beňová, Doru-Claudian Frunzulică, Enrico Gasbarra, Michela Giuffrida, Theresa Griffin, Sergio Gutiérrez Prieto, Cătălin Sorin Ivan, Liisa Jaakonsaari, Eva Kaili, Cécile Kashetu Kyenge, Javi López, Krystyna Łybacka, Vladimír Maňka, Louis-Joseph Manscour, Costas Mavrides, Sorin Moisă, Alessia Maria Mosca, Victor Negrescu, Momchil Nekov, Demetris Papadakis, Emilian Pavel, Vincent Peillon, Pina Picierno, Tonino Picula, Kati Piri, Miroslav Poche, Liliana Rodrigues, Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández, Daciana Octavia Sârbu, Siôn Simon, Tibor Szanyi, Claudiu Ciprian Tănăsescu, Paul Tang, Claudia Țapardel, Marc Tarabella, Julie Ward, Carlos Zorrinho, Miltiadis Kyrkos w imieniu grupy S&D

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji dziennikarzy w Turcji (2016/2935(RSP))  
B8-1163/2016

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Turcji, w szczególności rezolucję z dnia 15 stycznia 2015 r. w sprawie wolności słowa w Turcji – niedawne aresztowania dziennikarzy i dyrektorów mediów oraz systematyczne wywieranie nacisków na media(1),

–  uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Turcji z dnia 18 lipca 2016 r.,

–  uwzględniając oświadczenia komisarza Rady Europy ds. praw człowieka,

–  uwzględniając wspólne oświadczenie z dnia 16 lipca 2016 r. wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz komisarza do spraw europejskiej polityki sąsiedztwa i negocjacji w sprawie rozszerzenia na temat sytuacji w Turcji,

–  uwzględniając oświadczenie z dnia 21 lipca 2016 r. wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii oraz komisarza do spraw europejskiej polityki sąsiedztwa i negocjacji w sprawie rozszerzenia na temat ogłoszenia stanu wyjątkowego w Turcji,

–  uwzględniając dialog polityczny na wysokim szczeblu między UE a Turcją z dnia 9 września 2016 r.,

–  uwzględniając fakt, że poszanowanie praworządności, w tym wolności wypowiedzi, stanowi kluczowy element procesu przystąpienia do UE,

–  uwzględniając europejską konwencję praw człowieka,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r.,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w dniu 15 lipca 2016 r. miała miejsce próba nielegalnego obalenia pochodzącego z wyborów rządu w Turcji, w trakcie której śmierć poniosło 250 osób, a ponad 2 100 odniosło obrażenia;

B.  mając na uwadze, że po próbie zamachu stanu z dnia 15 lipca 2016 r. policja turecka aresztowała co najmniej 99 dziennikarzy i pisarzy, którym dotychczas nie przedstawiono żadnych zarzutów, przy czym liczba pracowników mediów zatrzymanych pod zarzutami prawdopodobnie związanymi z korzystaniem przez nich z prawa do wolności wypowiedzi wynosiła na dzień 20 października 2016 r. co najmniej 130; mając na uwadze, że zwolniono 64 spośród dziennikarzy aresztowanych po dniu 15 lipca 2016 r.;

C.   mając na uwadze, że wśród zatrzymanych dziennikarzy znajdują się znana pisarka Asli Erdogan, która była także członkinią organu doradczego i felietonistką dziennika kurdyjskiego, obecnie zamkniętego, Özgür Gündem, nauczyciel akademicki i felietonista Mehmet Altan oraz jego brat Ahmet Altan, pisarz i były redaktor tygodnika Taraf;

D.  mając na uwadze, że wolne, zróżnicowane i niezależne media odgrywają podstawową rolę w każdym demokratycznym społeczeństwie; mając na uwadze, że bez wolności wypowiedzi i wolności mediów nie może być mowy o aktywnych i zaangażowanych obywatelach;

E.  mając na uwadze, że na mocy postanowień dekretu wydanego po ogłoszeniu stanu wyjątkowego aresztowanym dziennikarzom odmawiano prawa dostępu do adwokata przez pierwsze pięć dni po zatrzymaniu, prawa wyboru adwokata podczas pobytu w areszcie policyjnym oraz prawa do poufności stosunków między klientem a adwokatem, a także ograniczono ich prawa do odwiedzin; mając na uwadze, że niektórym dziennikarzom grożą jeszcze surowsze ograniczenia;

F.  mając na uwadze, że przypuszczalnie wielu spośród zatrzymanych dziennikarzy padło w więzieniu ofiarą niewłaściwego traktowania, gróźb, obelg i ataków; mając na uwadze, że formułowane są poważne twierdzenia, iż współredaktorzy naczelni zamkniętego dziennika Özgür Gündem Bilir Kaya i Inan Kizilkaya byli w więzieniu torturowani;

G.  mając na uwadze, że w ciągu pierwszych dwu i pół miesięcy trwania stanu wyjątkowego władze zamknęły około 150 serwisów medialnych i wydawnictw, co pozbawiło pracy ponad 2 300 dziennikarzy i pracowników mediów;

H.  mając na uwadze, że po próbie zamachu stanu wobec dziennikarzy zastosowano sankcje administracyjne, takie jak konfiskata paszportu, ograniczenia podróży wobec posiadaczy specjalnych „szarych” paszportów, cofnięcie legitymacji prasowych, oraz inne arbitralne restrykcje, takie jak tymczasowe aresztowanie bez przedstawienia zarzutów; mając na uwadze, że w stanie wyjątkowym zawieszone są wszelkie możliwości odwołania się od tych decyzji na drodze sądowej;

I.  mając na uwadze, że po próbie zamachu stanu aresztowano również członków rodzin dziennikarzy, mimo że nie byli oni objęci dochodzeniem, i nałożono na nich sankcje administracyjne, takie jak konfiskata paszportu;

J.  mając na uwadze, że po próbie zamachu stanu aresztowano i deportowano z Turcji dziennikarzy zagranicznych;

K.  mając na uwadze, że w następstwie nieudanego zamachu stanu zamknięto ponad 150 serwisów medialnych, w tym 46 gazet, 29 kanałów telewizyjnych, 31 stacji radiowych, 3 agencje prasowe, 16 magazynów i 28 wydawnictw; mając na uwadze, że wśród nich znajduje się Zarok TV, kanał z filmami animowanymi dla dzieci nadawany w języku kurdyjskim;

L.  mając na uwadze, że w wyniku niedawnych nalotów policji i brutalnego zamknięcia czołowych opozycyjnych radiostacji i kanałów telewizyjnych, w tym IMC TV, Hayatin Sesi TV i Özgür Radyo, oraz aresztowania ich dziennikarzy wolność mediów i wolność słowa w Turcji znalazły się w ogromnym niebezpieczeństwie, jednocześnie istnieje ryzyko, że zniknie pluralizm, gwałtownie nasila się też autocenzura;

M.  mając na uwadze, że w najnowszym światowym rankingu wolności prasy przygotowanym przez Reporterów bez Granic Turcja zajmuje 151. miejsce wśród 180 krajów; mając na uwadze, że według rankingu wolności prasy i mediów sporządzonego przez Freedom House Turcja zalicza się do krajów pozbawionych wolnej prasy i cieszących się jedynie częściową wolnością internetu;

N.  mając na uwadze, że przestrzeganie praworządności i praw podstawowych, w tym wolności wypowiedzi, to podstawowe wartości UE, do których poszanowania Turcja jest formalnie zobowiązana na podstawie wniosku o członkostwo w UE i powiązanych negocjacji, a także ze względu na pełne członkostwo w Radzie Europy;

1.  zdecydowanie potępia próbę zamachu stanu w Turcji z dnia 15 lipca 2016 r.; popiera prawowite instytucje Turcji; ubolewa z powodu wysokiej liczby ofiar i solidaryzuje się z ofiarami i ich rodzinami;

2.  podkreśla, że rząd turecki ma prawo i obowiązek zbadania haniebnej próby zamachu stanu z dnia 15 lipca 2016 r. i pociągnięcia wszystkich winnych do odpowiedzialności; potępia jednak zmasowaną rozprawę z dziennikarzami, pisarzami i przedstawicielami mediów w Turcji, w tym ze znanymi dziennikarzami jak Nazli Ilicak, Sahin Alpay, Asli Erdogan, Murat Aksoy, Ahmet Altan i Mehmet Altan, bez dowodów na ich osobisty udział w przestępstwie;

3.  ponownie stwierdza, że sytuacja dziennikarzy i wolność mediów uległy pogorszeniu w ciągu ostatnich lat oraz wyraża zaniepokojenie, że po wprowadzeniu stanu wyjątkowego sytuacja pod względem wolności mediów w Turcji ponownie rozwija się w złym kierunku;

4.  wzywa władze Turcji, aby w braku przekonujących dowodów działalności przestępczej natychmiast i bezwarunkowo uwolniły wszystkich więzionych dziennikarzy; podkreśla, że trzeba unikać przetrzymywania dziennikarzy z powodu treści ich materiałów dziennikarskich lub domniemanych powiązań, również w przypadku gdy przedstawiono im zarzuty, oraz dopilnować, aby tymczasowe aresztowanie stosowano wyjątkowo;

5.  przypomina, że wolna i pluralistyczna prasa jest niezbędnym elementem każdej demokracji; przypomina władzom Turcji, że w podejściu do mediów i dziennikarzy należy zachować jak największą ostrożność, gdyż wolność wypowiedzi i wolność mediów mają decydujące znaczenie dla funkcjonowania demokratycznego i otwartego społeczeństwa; zachęca rząd turecki, by udzielił policji i prokuratorom jasnych wytycznych dotyczących znaczenia wolności mediów oraz dopilnował, aby decyzje o prowadzeniu dochodzenia w sprawie dziennikarzy lub organizacji informacyjnych opierały się na wyraźnych dowodach popełnienia przestępstwa, służyły interesowi publicznemu oraz nie naruszały wolności wypowiedzi;

6.  przypomina władzom Turcji, że dekrety stanu wyjątkowego nie powinny być wykorzystywane jako pretekst do ułatwiania poważnych naruszeń praw człowieka, uciszania protestów i zamykania serwisów medialnych; przypomina, że prawa człowieka i praworządność muszą być przestrzegane zgodnie z zasadami europejskiej konwencji praw człowieka i Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, które obejmują prawo do życia, zakaz stosowania tortur i nieludzkiego lub poniżającego traktowania, domniemanie niewinności, pewność prawa, zakaz karania bez podstawy prawnej, indywidualny charakter przestępstwa, sprawiedliwość proceduralną, niezależność sądownictwa, wyczerpujące i jasne informowanie o zarzutach oraz pełny dostęp do obciążających dowodów;

7.  wzywa władze Turcji do cofnięcia sankcji administracyjnych nałożonych na dziennikarzy, takich jak zatrzymanie paszportów i legitymacji prasowych, ograniczenia podróży wobec posiadaczy specjalnych „szarych” paszportów, oraz innych arbitralnych restrykcji, takich jak tymczasowe aresztowanie bez przedstawienia zarzutów;

8.  wzywa władze Turcji do powstrzymania się od traktowania również członków rodzin podejrzanych dziennikarzy jak potencjalnych podejrzanych i stosowania wobec nich sankcji administracyjnych lub innych;

9.  wzywa władze Turcji, by zapobiegały stosowaniu przemocy i gróźb wobec podejrzanych oraz ich złemu traktowaniu, a także by prowadziły wiarygodne dochodzenia w potwierdzonych przypadkach; wzywa rząd turecki, by zbadał twierdzenia o stosowaniu tortur wobec uwięzionych dziennikarzy, zwłaszcza wobec współredaktorów naczelnych zamkniętego dziennika Özgür Gündem Bilira Kaya i Inana Kizilkaya;

10.  wyraża poważne zaniepokojenie zamknięciem ponad 150 serwisów medialnych, w tym IMC TV i Zarok TV, która nadaje filmy animowane dla dzieci w języku kurdyjskim; wzywa do ich ponownego otwarcia, przywrócenia ich niezależności oraz zatrudnienia zwolnionych pracowników; wzywa władze Turcji, by położyły kres praktyce niewłaściwego stosowania przepisów kodeksu karnego w celu mianowania powierników w prywatnych organizacjach medialnych oraz zaprzestały ingerencji w kierowanie niezależnymi organizacjami informacyjnymi, w tym w odniesieniu do decyzji redakcyjnych oraz zwolnień dziennikarzy i redaktorów, a także by przestały wywierać presję na krytyczne serwisy informacyjne i dziennikarzy i ich zastraszać;

11.  wzywa Turcję do złagodzenia napiętego klimatu politycznego, jaki panuje po zamachu stanu i stwarza warunki do ograniczania wolności słowa w mediach i w internecie;

12.  podkreśla, że Turcja stoi w obliczu realnego zagrożenia terroryzmem; powtarza jednak, że szeroko zdefiniowane tureckie przepisy antyterrorystyczne nie powinny być wykorzystywane do karania dziennikarzy za korzystanie z przysługującego im prawa do wolności wypowiedzi;

13.  wzywa Turcję do opracowania reform, które przewidywałyby odpowiednie mechanizmy kontroli i równowagi w pełni gwarantujące wolność, w tym wolność myśli, słowa i mediów, a także demokrację, równość, praworządność i poszanowanie praw człowieka;

14.  ponownie stwierdza, że trzeba zwrócić większą uwagę na niezależne media w ramach Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej oraz zwraca się do delegatury UE w Turcji, aby uważnie śledziła zbliżające się rozprawy sądowe wszystkich dziennikarzy i pisarzy;

15.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, a także prezydentowi, rządowi i parlamentowi Turcji.

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0014.

Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności