Procedura : 2016/3004(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-1305/2016

Teksty złożone :

B8-1305/2016

Debaty :

Głosowanie :

PV 01/12/2016 - 6.9
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :


PROJEKT REZOLUCJI
PDF 343kWORD 83k
24.11.2016
PE593.742v01-00
 
B8-1305/2016

Złożony zgodnie z art. 108 ust. 2 Regulaminu


w sprawie zasięgnięcia opinii Trybunału Sprawiedliwości na temat zgodności z traktatami Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską w sprawie ochrony informacji osobowych powiązanych z zapobieganiem przestępstwom, ich śledzeniem, wykrywaniem i ściganiem (2016/3004(RSP))


Sophia in ‘t Veld, Cecilia Wikström, Angelika Mlinar w imieniu grupy ALDE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie zasięgnięcia opinii Trybunału Sprawiedliwości na temat zgodności z traktatami Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską w sprawie ochrony informacji osobowych powiązanych z zapobieganiem przestępstwom, ich śledzeniem, wykrywaniem i ściganiem  (2016/3004(RSP))  
B8-1305/2016

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego ust. 6 i 11,

–  uwzględniając wniosek dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską w sprawie ochrony informacji osobowych powiązanych z zapobieganiem przestępstwom, ich śledzeniem, wykrywaniem i ściganiem,

–  uwzględniając Umowę między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską w sprawie ochrony informacji osobowych powiązanych z zapobieganiem przestępstwom, ich śledzeniem, wykrywaniem i ściganiem, zatwierdzoną w imieniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając dokumenty robocze Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych PE z dnia 19 września 2010 r. w sprawie przyszłej umowy międzynarodowej między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o ochronie danych osobowych przekazywanych i przetwarzanych na potrzeby zapobiegania przestępstwom, w tym terroryzmowi, oraz śledzenia, wykrywania i ścigania tych przestępstw, w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (DT\830119EN i DT\830120EN),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 27 listopada 2013 r. zatytułowany „Odbudowa zaufania do przepływów danych między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi” (COM(2013)0846),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 marca 2014 r. w sprawie realizowanych przez NSA amerykańskich programów nadzoru, organów nadzoru w różnych państwach członkowskich oraz ich wpływu na prawa podstawowe obywateli UE oraz na współpracę transatlantycką w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych(1),

–  uwzględniając dokument roboczy Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych PE z dnia 14 lipca 2014 r. w sprawie przyszłej umowy międzynarodowej między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o ochronie danych osobowych przekazywanych i przetwarzanych na potrzeby zapobiegania przestępstwom, w tym terroryzmowi, oraz śledzenia, wykrywania i ścigania tych przestępstw, w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (DT\1031547EN),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 października 2015 r. w sprawie działań następczych w związku z rezolucją Parlamentu Europejskiego z dnia 12 marca 2014 r. w sprawie masowej inwigilacji elektronicznej obywateli UE(2),

–  uwzględniając wstępną opinię Europejskiego Inspektora Ochrony Danych z dnia 12 lutego 2016 r. dotyczącą Umowy między Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Unią Europejską w sprawie ochrony informacji osobowych powiązanych z zapobieganiem przestępstwom, ich śledzeniem, wykrywaniem i ściganiem,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 maja 2016 r. w sprawie transatlantyckich przepływów danych(3),

–  uwzględniając oświadczenie grupy roboczej art. 29 ds. ochrony danych w sprawie umowy parasolowej między UE a USA, przyjęte dnia 26 października 2016 r.,

–  uwzględniając art. 16 TFUE oraz art. 7, 8, 21, 47 i art. 52 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

–  uwzględniając wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2010 r. w sprawie C-518/07 (Komisja Europejska przeciwko Republice Federalnej Niemiec),

–  uwzględniając wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 października 2015 r. w sprawie C-362/14, w którym uznano decyzję Komisji 2000/520 za nieważną,

–  uwzględniając opinię Wydziału Prawnego PE z dnia 14 stycznia 2016 r. w sprawie umowy parasolowej między UE a USA (SJ-0784/15),

–  uwzględniając opinię rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 8 września 2016 r. dotyczącą projektu umowy między Kanadą a Unią Europejską w sprawie przekazywania i przetwarzania danych dotyczących przelotu pasażera,

–  uwzględniając art. 108 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że grupa kontaktowa wysokiego szczebla, składająca się z urzędników wysokiego szczebla z Komisji, prezydencji Rady oraz Departamentu Sprawiedliwości, Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Departamentu Stanu USA, została powołana w listopadzie 2006 r., aby zbadać sposoby umożliwiające UE i USA bliższą i skuteczniejszą współpracę w zakresie wymiany informacji między organami ścigania przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony danych osobowych i prywatności;

B.  mając na uwadze, że w sprawozdaniu końcowym z października 2009 r. grupa kontaktowa wysokiego szczebla doszła do wniosku, że najlepszym rozwiązaniem jest zawarcie umowy międzynarodowej, zobowiązującej zarówno UE, jak i USA do przestrzegania wspólnych zasad ochrony danych w odniesieniu do transatlantyckiego przekazywania danych w obszarze egzekwowania prawa;

C.  mając na uwadze, że w dniu 3 grudnia 2010 r. Rada przyjęła decyzję upoważniającą Komisję do rozpoczęcia negocjacji w sprawie umowy między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o ochronie danych osobowych przekazywanych i przetwarzanych na potrzeby zapobiegania przestępstwom, w tym terroryzmowi, oraz śledzenia, wykrywania i ścigania tych przestępstw, w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych;

D.  mając na uwadze, że dnia 29 kwietnia 2016 r. Komisja zwróciła się do Rady o podjęcie decyzji w sprawie przyjęcia tej umowy;

E.  mając na uwadze, że dnia 19 lipca 2016 r. Rada postanowiła zwrócić się do Parlamentu o wyrażenie zgody na zawarcie umowy;

F.  mając na uwadze, że umowę tę parafowano w dniu 9 września 2015 r. i podpisano w dniu 2 czerwca 2016 r.;

G.  mając na uwadze, że dnia 6 października 2015 r. Trybunał Sprawiedliwości w swoim wyroku w sprawie C-362/14 uznał decyzję Komisji 2000/520 za nieważną;

H.  mając na uwadze, że przedmiotowa umowa – jako umowa międzynarodowa – może mieć pierwszeństwo przed aktami prawa wtórnego Unii przyjętymi przez prawodawcę UE, a prymat umowy parasolowej między UE a USA miałby zastosowanie w przyszłości do pakietu dotyczącego ochrony danych;

I.  mając na uwadze, że celem umowy – jak stwierdzono w jej art. 1 – jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony informacji osobowych i zacieśnienie współpracy między Stanami Zjednoczonymi a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi w zakresie zapobiegania przestępstwom, w tym terroryzmowi, oraz ich śledzenia, wykrywania i ścigania;

J.  mając na uwadze, że w dniu 12 lutego 2016 r. Europejski Inspektor Ochrony Danych wydał wstępną opinię w sprawie umowy, zalecając wprowadzenie istotnych ulepszeń, tak aby jej tekst był zgodny z Kartą praw podstawowych i art. 16 TFUE, a w szczególności wyjaśnienie, że wszelkie gwarancje mają zastosowanie do wszystkich osób zamieszkujących UE, nie tylko do obywateli UE, zapewniając skuteczność sądowych środków prawnych w rozumieniu Karty, a także wyjaśnienie, że zbiorcze przekazywanie danych wrażliwych jest niedozwolone;

K.  mając na uwadze, że dnia 24 lutego 2016 r. prezydent Obama podpisał ustawę o sądowych środkach odwoławczych z 2015 r. (H.R. 1428), upoważniając Departament Sprawiedliwości USA do wyznaczania państw trzecich lub regionalnych organizacji integracji gospodarczej, których obywatele mogą wystąpić z powództwem cywilnym na mocy ustawy o prywatności z 1974 r. przeciwko niektórym agencjom rządowym USA w celu uzyskania dostępu do danych lub ich zmiany, lub też uzyskania zadośćuczynienia w związku z nielegalnym ujawnieniem danych przekazywanych z państwa trzeciego do Stanów Zjednoczonych do celów zapobiegania przestępstwom, ich śledzenia, wykrywania i ścigania;

L.  mając na uwadze, że Departament Sprawiedliwości USA może wyznaczać państwa lub organizacje, których obywatele mogą podejmować takie środki prawa cywilnego, jeżeli państwo lub organizacja posiada odpowiednie środki ochrony prywatności w przypadku wymiany informacji ze Stanami Zjednoczonymi, jak przewidziano w umowie ze Stanami Zjednoczonymi lub zgodnie z ustaleniami Departamentu Sprawiedliwości, pozwala na przekazywanie danych osobowych do celów handlowych pomiędzy ich terytorium a Stanami Zjednoczonymi, a także posiada certyfikowane przez Departament Sprawiedliwości strategie przekazywania danych, które nie podważają interesów bezpieczeństwa narodowego Stanów Zjednoczonych;

M.  mając na uwadze, że do tej pory Unia Europejska ani jej państwa członkowskie nie zostały wyznaczone przez Departament Sprawiedliwości USA za „państwo objęte ustawą”, którego obywatele mogą wystąpić z powództwem cywilnym przeciwko niektórym agencjom rządowym USA na mocy ustawy o prywatności z 1974 r.;

N.  mając na uwadze, że sądowe środki odwoławcze na mocy amerykańskiej ustawy o sądowych środkach odwoławczych nie zostałyby przyznane obywatelom państw trzecich w Unii, których dane osobowe są przetwarzane i przekazywane USA zgodnie z przedmiotową umową;

O.  mając na uwadze, że obecne prawodawstwo USA obejmuje różne ograniczenia i warunki wstępne co do zakresu stosowania, podstaw roszczenia, wyznaczania agencji objętych przepisami oraz stosowania ustawy o prywatności z 1974 r. w sprawach związanych z egzekwowaniem prawa;

P.  mając na uwadze, że dane osobowe przetwarzane na podstawie umowy między UE a USA w sprawie danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) oraz umowy między UE a USA w sprawie przetwarzania i przekazywania z UE do USA danych z komunikatów finansowych do celów Programu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów (TFTP) są obecnie wyłączone z zakresu przepisów dotyczących środków prawa cywilnego na mocy ustawy o prywatności z 1974 r.;

Q.  mając na uwadze, że w swoim oświadczeniu z dnia 26 października 2016 r. grupa robocza art. 29 ds. ochrony danych podkreśliła, że konieczne mogą być pewne wyjaśnienia w celu zadbania o to, by poziom ochrony danych osobowych zapewniany przez umowę parasolową był w pełni zgodny z prawem UE, oraz że należy zwrócić szczególną uwagę na następujące aspekty: definicje takich pojęć jak „dane osobowe” i „przetwarzanie danych” różnią się od definicji UE; okres przechowywania danych należy zdefiniować w sposób bardziej rygorystyczny w stosunku do zamierzonego celu; ograniczenia prawa dostępu jednostki są bardzo szerokie, a dostęp można usprawnić poprzez utworzenie mechanizmu prawa pośredniego dostępu;

1.  uważa, że brak jest pewności prawa co do tego, czy przedmiotowa umowa jest zgodna z postanowieniami traktatów (art. 16) oraz Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej (art. 7, 8, 21, 47 i art. 52 ust. 1), jeśli chodzi o prawo jednostki do ochrony danych osobowych, zasadę niedyskryminacji oraz prawo do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu;

2.  postanawia zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości o opinię w sprawie zgodności umowy z traktatami;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji tytułem informacji oraz do podjęcia niezbędnych kroków w celu uzyskania opinii Trybunału Sprawiedliwości.

(1)

Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0230.

(2)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0388.

(3)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0233.

Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności