Procedura : 2017/2510(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0126/2017

Teksty złożone :

B8-0126/2017

Debaty :

PV 01/02/2017 - 16
CRE 01/02/2017 - 16

Głosowanie :

PV 02/02/2017 - 7.6
CRE 02/02/2017 - 7.6
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0017

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 351kWORD 48k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0120/2017
25.1.2017
PE598.437v01-00
 
B8-0126/2017

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie kryzysu praworządności w Demokratycznej Republice Konga i w Gabonie (2017/2510(RSP))


Mariya Gabriel, Bogdan Brunon Wenta, Michael Gahler, György Hölvényi, Maurice Ponga, Cristian Dan Preda, Anna Záborská, Joachim Zeller, Željana Zovko, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Frank Engel, Ádám Kósa, Adam Szejnfeld, Krzysztof Hetman, Tadeusz Zwiefka, Ivo Belet, Paul Rübig w imieniu grupy PPE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie kryzysu praworządności w Demokratycznej Republice Konga i w Gabonie (2017/2510(RSP))  
B8-0126/2017

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Demokratycznej Republiki Konga (DRK),

–  uwzględniając oświadczenia delegatury UE w Demokratycznej Republice Konga w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w tym kraju,

–  uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini z dnia 18 grudnia 2016 r. w sprawie nieosiągnięcia porozumienia w DRK,

–  uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel z dnia 23 listopada 2016 r. w sprawie obecnych wysiłków politycznych w DRK,

–  uwzględniając konkluzje Rady w sprawie DRK z dnia 23 maja i 17 października 2016 r.,

–  uwzględniając lokalne oświadczenia UE z dnia 2 sierpnia i 24 sierpnia 2016 r. w sprawie procesu wyborczego w DRK po rozpoczęciu dialogu narodowego w DRK,

–  uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie DRK, a zwłaszcza rezolucję nr 2293 (2016) w sprawie wznowienia sankcji nałożonych na DRK i mandatu grupy ekspertów oraz 2277 (2016), w której przedłużono mandat misji stabilizacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w DRK (MONUSCO),

–  uwzględniając komunikaty prasowe Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 15 lipca i 21 września 2016 r. w sprawie sytuacji w DRK,

–  uwzględniając roczne sprawozdanie Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w DRK opublikowane dnia 27 lipca 2015 r.,

–  uwzględniając sprawozdania Sekretarza Generalnego ONZ z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie misji stabilizacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w DRK oraz w sprawie wdrożenia Ram pokoju, bezpieczeństwa i współpracy dla DRK i regionu,

–  uwzględniając wspólny komunikat prasowy Unii Afrykańskiej, Organizacji Narodów Zjednoczonych, Unii Europejskiej i Międzynarodowej Organizacji Frankofonii z dnia 16 lutego i 5 czerwca 2016 r. w sprawie potrzeby prowadzenia obejmującego wszystkie strony dialogu politycznego w DRK i ich zaangażowania we wspieranie kongijskich podmiotów w wysiłkach na rzecz konsolidacji demokracji w tym kraju,

–  uwzględniając umowę ramową dotyczącą pokoju, bezpieczeństwa i współpracy w DRK i regionie, podpisaną w Addis Abebie w lutym 2013 r.,

–  uwzględniając końcowe sprawozdanie misji obserwacji wyborów Unii Europejskiej,

–  uwzględniając wspólne oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Federiki Mogherini i komisarza do spraw współpracy międzynarodowej i rozwoju Nevena Mimicy wydane w dniu 24 września 2016 r. w następstwie ogłoszenia przez gaboński Trybunał Konstytucyjny oficjalnych wyników wyborów prezydenckich,

–  uwzględniając oświadczenie w sprawie Gabonu wydane przez rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel w dniu 11 września 2016 r.,

–  uwzględniając komunikat prasowy wydany przez Unię Afrykańską w dniu 1 września 2016 r., w którym potępiono przemoc towarzyszącą konfliktowi powyborczemu w Gabonie i wezwano do jego pokojowego rozwiązania;

–  uwzględniając coroczne sprawozdanie UE na temat praw człowieka i demokracji na świecie w 2015 r., przyjęte przez Radę Unii Europejskiej w dniu 22 czerwca 2015 r.,

–  uwzględniając krajowy program orientacyjny w ramach 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju na lata 2014–2020, w którym nadano priorytet wzmacnianiu demokracji, sprawowaniu rządów i praworządności

–  uwzględniając konstytucje Konga i Gabonu,

–  uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów z czerwca 1981 r.,

–  uwzględniając Afrykańską kartę na rzecz demokracji, wyborów i dobrych rządów,

–  uwzględniając umowę z Kotonu,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że pewna liczba afrykańskich liderów politycznych próbowała pozostać przy władzy przez okres dłuższy niż dozwolony mimo ograniczeń konstytucyjnych, kwestionowanych procesów wyborczych czy też ostrych protestów ludności, czym wprowadzała swoje państwa w długie okresy kryzysu i niestabilności;

B.  mając na uwadze, że ostatnio Ali Bongo, ustępujący prezydent Gabonu, pozostający u władzy od 2009 r., czyli od śmierci swojego ojca, Omara Bongo, został ogłoszony zwycięzcą wyborów prezydenckich w 2016 r.; mając na uwadze, że obserwatorzy międzynarodowi, zwłaszcza z ramienia unijnej misji obserwacji wyborów, dostrzegli wyraźne nieprawidłowości przy opracowywaniu wyników;

C.  mając na uwadze, że Jean Ping, jego główny konkurent, natychmiast podważył i skrytykował te wyniki; mając na uwadze, że do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęła skarga na rzekome nieprawidłowości wyborcze, w której wezwano do ponownego przeliczenia głosów, a Trybunał Konstytucyjny ostatecznie potwierdził te wyniki; mając na uwadze, że rozpatrzenie skargi nie rozwiało jednak wszystkich wątpliwości dotyczących wyników wyborów prezydenckich;

D.  mając na uwadze, że po ogłoszeniu wyników w całym kraju rozpoczęły się demonstracje uliczne, które brutalnie stłumiono; mając na uwadze, że kryzys powyborczy doprowadził do istotnego pogorszenia się w Gabonie sytuacji w zakresie praw człowieka, które charakteryzuje się wzrostem ukierunkowanych aresztów dokonywanych przez władze oraz przemocą wśród ludności cywilnej, co doprowadziło do śmierci wielu osób;

E.  mając na uwadze, że prezydent Konga Joseph Kabila, który pozostaje u władzy od 2001 r., opóźniał przeprowadzenie wyborów i sprawował władzę także po zakończeniu swojego konstytucyjnego mandatu; mając na uwadze, że doprowadziło to do bezprecedensowych napięć politycznych, niepokojów i aresztowań w całym kraju, a także do śmierci wielu osób;

F.  mając na uwadze, że w związku z tym funkcjonariusze kongijskich sił bezpieczeństwa i wywiadu zaczęli stosować środki represji wobec członków opozycji i organizacji społeczeństwa obywatelskiego sprzeciwiających się organom sprawującym władzę; mając na uwadze, że grupy działające na rzecz praw człowieka stale informują o pogarszaniu się sytuacji w zakresie praw człowieka i wolności słowa i zgromadzeń w DRK, w tym o nadużywaniu siły wobec pokojowych demonstrantów, niesłusznych aresztowaniach i zatrzymaniach oraz motywowanych politycznie procesach;

G.  mając na uwadze, że w grudniu 2016 r., wraz z upływem kadencji prezydenta Kabili, nastąpiła eskalacja przemocy, która doprowadziła do śmierci wielu osób wskutek starć między protestującymi a siłami bezpieczeństwa;

H.  mając na uwadze, że sytuacja pogarsza się z powodu uporczywej i umacniającej się bezkarności w DRK;

I.  mając na uwadze, że wolność mediów uległa znacznemu ograniczeniu w obu krajach, na co wpływ mają ciągłe groźby i ataki na dziennikarzy; mając na uwadze, że media i stacje radiowe zostały zamknięte przez władze, a oprócz tego nałożone zostały ograniczenia dotyczące korzystania z internetu i sieci społecznościowych;

J.  mając na uwadze, że pokojowe, przejrzyste i terminowe przeprowadzenie wyborów prezydenckich w tych krajach przyczyniłoby się wymiernie do stawienia czoła wyzwaniom dotyczącym postępu demokratycznego i zmiany władzy, przed którymi stoi region Afryki Środkowej;

K.  mając na uwadze, że krajowy program orientacyjny w ramach 11. Europejskiego Funduszu Rozwoju na lata 2014–2020 nadaje priorytet wzmacnianiu demokracji, sprawowaniu rządów i praworządności; mając na uwadze, że stały rozwój demokracji i wprowadzenie w życie należycie funkcjonującego systemu konstytucyjnego stanowią dla UE i partnerów afrykańskich przedmiot znacznego wspólnego zainteresowania;

Gabon

1.  jest głęboko zaniepokojony kryzysem politycznym w Gabonie oraz aktami przemocy mającymi miejsce między protestującymi a siłami bezpieczeństwa, które stanowią pokłosie ogłoszenia wstępnych wyników wyborów prezydenckich z 2016 r.;

2.  stanowczo potępia wszystkie akty przemocy, przypadki naruszania praw człowieka, niesłusznych aresztowań i bezprawnego przetrzymywania, politycznego zastraszania społeczeństwa obywatelskiego i działaczy opozycji, a także przypadki naruszania wolności prasy i wolności słowa, które miały miejsce przed wyborami prezydenckimi oraz po ich zakończeniu; wzywa do uwolnienia wszystkich osób przetrzymywanych ze względów politycznych;

3.  wzywa władze gabońskie do podjęcia wszelkich niezbędnych środków w celu zagwarantowania w każdych okolicznościach poszanowania demokracji, praworządności, dobrych rządów i praw człowieka, które obejmują wolność słowa i wolność prasy, zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami Gabonu;

4.  wzywa wszystkie podmioty polityczne i organy sądowe, których dotyczą obecnie kontrowersje powyborcze, do wykazania się odpowiedzialnością i powściągliwością, a przede wszystkim do powstrzymania się od nawoływania do przemocy;

5.  ubolewa nad faktem, że procedura skargi, która doprowadziła do ogłoszenia Alego Bongo zwycięzcą wyborów, została przeprowadzona w sposób nieprzejrzysty, oraz że Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił w wystarczający sposób nieprawidłowości zidentyfikowanych w niektórych prowincjach, zwłaszcza w prowincji Ogowe Górne, która stanowi udzielne księstwo Alego Bongo;

6.  uznaje, że oficjalne wyniki wyborów prezydenckich są nieprzejrzyste i wysoce wątpliwe, co budzi obiekcje dotyczące legitymacji prezydenta Bongo; wyraża ubolewanie, że gabońska elita rządząca nie wykorzystała możliwości, jaką dawały wybory prezydenckie, aby zademonstrować wobec społeczności międzynarodowej, że jest w stanie przeprowadzić otwarte i uczciwe wybory oraz postępować w jak najbardziej odpowiedzialny sposób w toku całego procesu wyborczego;

7.  wzywa w związku z tym, aby ponownym przeliczeniem głosów zajął się nie tylko Trybunał Konstytucyjny, ale też Unia Afrykańska i ONZ; wzywa do wysłania misji powyborczej Unii Afrykańskiej, która została pierwotnie zaplanowana na wrzesień 2016 r.;

8.  wyraża głębokie ubolewanie, że pomimo podpisania z rządem Gabonu protokołu ustaleń unijnej misji obserwacji wyborów umożliwiono jedynie ograniczony dostęp do scentralizowanych danych o liczbie głosów w lokalnych komisjach wyborczych i w siedzibie Państwowej Komisji Wyborczej w Libreville, a przez to do procedury skargi konstytucyjnej, co uniemożliwiło unijnej misji obserwacji wyborów skontrolowanie zgodności z prawem procesu wyborów prezydenckich;

9.  stanowczo potępia przypadki zastraszania członków unijnej misji obserwacji wyborów oraz stosowania wobec nich gróźb, a także ataki podważające jej neutralność i przejrzystość, a ponadto wzywa władze gabońskie do pełnego poszanowania i wdrożenia zaleceń zawartych w końcowym sprawozdaniu unijnej misji obserwacji wyborów;

10.  podkreśla, że wolna opozycja ma fundamentalne znaczenie dla każdego systemu demokratycznego i dla przeprowadzania uczciwych wyborów; wzywa władze gabońskie do stymulowania i wspierania wielopartyjnego otoczenia politycznego zakładającego partycypację;

11.  odnotowuje rozpoczęcie w dniu 14 listopada 2016 r. dialogu narodowego zaproponowanego przez Alego Bongo; podkreśla jednak, że czołowa postać opozycji, Jean Ping, odmawia w nim udziału i chce rozpocząć własny dialog narodowy; wyraża w związku z tym zastrzeżenia co do wiarygodności i znaczenia takiego procesu oraz akcentuje pilną potrzebę otwartej i przejrzystej procedury pojednawczej, która doprowadzi do zakończenia kryzysu powyborczego;

12.  wzywa rząd Gabonu do przeprowadzenia dogłębnej i sprawnej reformy procedury wyborczej w celu jej usprawnienia i zapewnienia jej pełnej przejrzystości i wiarygodności; podkreśla, że władze Gabonu muszą zagwarantować pełną i szczerą współpracę ze wszystkimi zainteresowanymi stronami na szczeblu krajowym i międzynarodowym w celu zapewnienia, aby kolejne wybory parlamentarne były w pełni przejrzyste i uczciwe oraz odbywały się w warunkach wolności, demokracji i pokoju, a także obejmowały wszystkie strony;

13.  wzywa do przeprowadzenia niezależnego i obiektywnego dochodzenia w sprawie towarzyszących wyborom aktów przemocy oraz zarzutów poważnych naruszeń praw człowieka i podstawowych wolności, a ponadto zwraca uwagę na konieczność zapewnienia, aby wszystkie osoby uznane za odpowiedzialne zostały postawione przed sądem; wzywa ponadto, aby UE, we współpracy z ONZ i Unią Afrykańską, w dalszym ciągu uważnie monitorowała ogólną sytuację w Gabonie oraz informowała o wszystkich przypadkach naruszeń praw człowieka i podstawowych wolności; odnotowuje wszczęcie przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym (MTK), na wniosek złożony przez władze gabońskie, wstępnego dochodzenia w sprawie aktów przemocy mających miejsce po zakończeniu wyborów;

14.  wzywa Radę do rozważenia nałożenia ukierunkowanych sankcji na osoby odpowiedzialne za mające miejsce po zakończeniu wyborów akty przemocy i przypadki naruszania praw człowieka, a także za osłabianie procesu demokratycznego w kraju;

Demokratyczna Republika Konga

15.  ubolewa nad faktem, że rząd Konga nie przeprowadził wyborów prezydenckich w terminie ustanowionym w konstytucji; ponownie apeluje o pomyślne i terminowe przeprowadzenie wyborów, w pełnej zgodności z konstytucją Konga i Afrykańską kartą na rzecz demokracji, wyborów i dobrych rządów, a także podkreśla, że rząd Konga ma obowiązek jak najszybciej zagwarantować warunki sprzyjające przejrzystym, wiarygodnym i pluralistycznym wyborom;

16.  wzywa wszystkie siły polityczne do zaangażowania się w pokojowy i konstruktywny dialog oraz do zapobieżenia pogłębieniu się obecnego kryzysu politycznego lub powstrzymania dalszej przemocy i prowokacji;

17.  z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Krajowej Konferencji Episkopatu Konga (CENCO) zmierzające do wypracowania większego konsensusu w sprawie przemian politycznych; przyjmuje do wiadomości porozumienie osiągnięte pod koniec grudnia 2016 r., w ramach którego odmówiono prezydentowi Kabili sprawowania władzy przez trzecią kadencję i wezwano do przeprowadzenia wyborów przed końcem 2017 r.;

18.  ponownie wyraża głębokie zaniepokojenie pogarszającą się sytuacją w zakresie praw człowieka, coraz większym ograniczaniem przestrzeni politycznej w DRK oraz aktami zastraszania, których ofiarą padają obrońcy praw człowieka, przeciwnicy polityczni i dziennikarze; potępia wszelkie brutalne represje wobec uczestników pokojowych demonstracji;

19.  nalega na respektowanie przez rząd obowiązku przestrzegania, chronienia i promowania praw człowieka i podstawowych wolności przysługujących jego obywatelom; przypomina, że wolność słowa, zgromadzeń i zrzeszania się jest podstawą dynamicznego życia politycznego i demokratycznego oraz podkreśla, że stosowanie siły wobec pokojowych demonstracji powinno być zakazane;

20.  wzywa do przeprowadzenia pełnego, gruntownego i jawnego dochodzenia w sprawie zarzutów o łamanie praw człowieka, do których miało dochodzić podczas protestów, w celu zidentyfikowania sprawców i pociągnięcia ich do odpowiedzialności;

21.  z zadowoleniem przyjmuje unijne ukierunkowane sankcje, w tym zakazy wjazdu na terytorium Unii Europejskiej i zamrażanie aktywów, nakładane na osoby odpowiedzialne za brutalne interwencje i osłabianie procesu demokratycznego w DRK; wzywa Radę do rozważenia rozszerzenia tych środków ograniczających w przypadku dalszej przemocy;

22.  wzywa delegaturę UE do dalszego uważnego śledzenia rozwoju sytuacji w DRK;

°

°  °

23.  podkreśla, że sytuacja w Gabonie i DRK stanowi poważne zagrożenie dla stabilności regionu Afryki Środkowej jako całości; ponownie wyraża aprobatę dla pełnionej przez Unię Afrykańską kluczowej roli w zapobieganiu kryzysowi politycznemu w regionie i dalszej destabilizacji regionu Wielkich Jezior Afrykańskich;

24.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Unii Afrykańskiej, prezydentowi, premierowi i parlamentowi Demokratycznej Republiki Konga i Gabonu, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Radzie Praw Człowieka oraz Wspólnemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu AKP–UE.

Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności