Projekt rezolucji - B8-0147/2017Projekt rezolucji
B8-0147/2017

    PROJEKT REZOLUCJI w sprawie rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) .../... z dnia 1 grudnia 2016 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących stosowania limitów pozycji dla towarowych instrumentów pochodnych (C(2016)4362)

    8.2.2017 - (2016/3017(DEA))

    złożony zgodnie z art. 105 ust. 4 Regulaminu

    Fabio De Masi, Rina Ronja Kari, Marisa Matias, Paloma López Bermejo, Merja Kyllönen, Sabine Lösing, Tania González Peñas, Miguel Urbán Crespo, Lola Sánchez Caldentey, Xabier Benito Ziluaga, Estefanía Torres Martínez w imieniu grupy GUE/NGL

    Procedura : 2016/3017(DEA)
    Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
    Dokument w ramach procedury :  
    B8-0147/2017
    Teksty złożone :
    B8-0147/2017
    Debaty :
    Teksty przyjęte :

    B8-0147/2017

    Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) .../... z dnia 1 grudnia 2016 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących stosowania limitów pozycji dla towarowych instrumentów pochodnych (C(2016)4362)

    (2016/3017(DEA))

    Parlament Europejski,

    –  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) .../... z dnia 1 grudnia 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących stosowania limitów pozycji dla towarowych instrumentów pochodnych (C(2016)4362),

    –  uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

    –  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającą dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE, w szczególności jej art. 57 ust. 3 i 12[1],

    –  uwzględniając art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE[2],

    –  uwzględniając projekt regulacyjnego standardu technicznego Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) z dnia 28 września 2015 r.,

    –  uwzględniając pismo z dnia 27 listopada 2015 r. wysłane przez sprawozdawcę i przewodniczącego Komisji Gospodarczej i Monetarnej do komisarza Hilla,

    –  uwzględniając art. 105 ust. 4 Regulaminu,

    A.  mając na uwadze, że deregulacja rynków finansowych przed kryzysem finansowym w latach 2007–2008 w znacznej mierze przyczyniła się do spekulacji wszystkimi typami instrumentów finansowych, w tym towarowymi instrumentami pochodnymi;

    B.  mając na uwadze, że występuje jasne powiązanie między finansjalizacją rynków towarowych a cenami towarów, w szczególności środków spożywczych; mając na uwadze, że działania uczestników rynku finansowego wykazują tendencję do odwodzenia cen towarów od poziomów uzasadnionych przez podstawowe czynniki rynkowe, co ma negatywny wpływ zarówno na producentów, jak i konsumentów, zwłaszcza najbiedniejszych;

    C.  mając na uwadze, że dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (MiFID II) wprowadza nowy zharmonizowany system limitów pozycji dla kontraktów pochodnych w odniesieniu do towarów w celu ograniczenia nadmiernych spekulacji towarowymi instrumentami pochodnymi;

    D.  mając na uwadze, że art. 57 dyrektywy 2014/65/UE wymaga zapewnienia przez państwa członkowskie, aby właściwe organy ustanowiły i stosowały limity pozycji dotyczące wielkości pozycji netto, które dana osoba może posiadać każdorazowo w towarowych instrumentach pochodnych znajdujących się w systemach obrotu i będących przedmiotem ekonomicznie równoważnych kontraktów będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym w celu zapobiegania nadużyciom na rynku oraz wspierania prawidłowej wyceny i warunków rozliczania instrumentów, w tym zapobiegania pozycjom powodującym zakłócenia na rynku;

    E.  mając na uwadze, że art. 57 ust. 3 dyrektywy 2014/65/UE upoważnia Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) do opracowywania projektów regulacyjnych standardów technicznych i uprawnia Komisję do przyjmowania takich standardów w celu określenia metodologii obliczania, którą właściwe organy mają stosować przy określaniu limitów pozycji miesięcznych cen kasowych i innych miesięcznych limitów pozycji dotyczących towarowych instrumentów pochodnych rozliczanych fizycznie i w środkach pieniężnych, w oparciu o właściwości danego instrumentu pochodnego;

    F.  mając na uwadze, że ESMA wydała właściwy regulacyjny standard techniczny w dniu 28 września 2015 r. („regulacyjny standard techniczny 21”);

    G.  mając na uwadze, że celem tego regulacyjnego standardu technicznego jest zapewnienie właściwym organom krajowym metodologii obliczania limitów pozycji w celu ustanowienia zharmonizowanego systemu limitów pozycji dla instrumentów pochodnych znajdujących się w systemach obrotu i będących przedmiotem ekonomicznie równoważnych kontraktów będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym;

    H.  mając na uwadze, że zespół negocjacyjny ds. MiFID II Parlamentu Europejskiego wyraził poważne obawy dotyczące wniosku ESMA zarówno na piśmie, jak i publicznie w Komisji Gospodarczej i Monetarnej (ECON);

    I.  mając na uwadze, że w odpowiedzi na niektóre zarzuty w dniu 1 grudnia 2016 r. Komisja przyjęła projekt regulacyjnego standardu technicznego proponowanego przez ESMA w dniu 28 września 2015 r. ze zmianami;

    J.  mając na uwadze, że art. 57 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE stanowi, iż ESMA powinna uwzględniać zmienność odpowiednich rynków, w tym zamiennych instrumentów pochodnych oraz rynków bazowych instrumentów towarowych podczas opracowywania regulacyjnego standardu technicznego;

    K.  mając na uwadze, że po przyjęciu przez Komisję regulacyjnego standardu technicznego właściwe organy nadal nie są zobowiązane do uwzględniania zmienności w celu ograniczenia limitów, ale muszą ją stosować tylko w przypadku występowania „nadmiernej zmienności”; mając na uwadze, że nie jest dostępna jasna definicja „nadmiernej zmienności”;

    L.  mając na uwadze, że wartość odniesienia dla limitów pozycji została ograniczona przez Komisję w porównaniu z wcześniejszym wnioskiem ESMA, ale tylko w odniesieniu do bardzo niewielkiej liczby kontraktów dotyczących żywności i wyłącznie dla końcowego miesiąca (wygaśnięcia);

    M.  mając na uwadze, że właściwy organ krajowy nadal może według własnego uznania regulować wartości bazowe w przedziale od 2,5 % do 35 %; mając na uwadze, że nie wprowadzono przepisów dotyczących etapu „pozostałych miesięcy” kontraktów pochodnych;

    N.  mając na uwadze, że limity pozycji dla miesięcy innych niż miesiąc wygaśnięcia są nadal oparte na otwartych pozycjach, a nie ilości, która podlega dostarczeniu, czego domagał się Parlament Europejski w celu zapewnienia lepszego dostosowania cen rynkowych do gospodarczych towarów bazowych;

    O.  mając na uwadze, że w odniesieniu do najbardziej wrażliwych i wysoce płynnych kontraktów dotyczących żywności wartość bazowa na poziomie 20 % nie spełnia celu ustanowionego w dyrektywie 2014/65/UE, jakim jest zapobieganie nadużyciom na rynku oraz wspieranie prawidłowej wyceny i warunków rozliczania;

    P.  mając na uwadze, że wyżej wspomniane kwestie sugerują, iż właściwe organy dysponują znaczną swobodą uznania, co może zagrażać całemu systemowi limitów pozycji uzgodnionemu na poziomie 1 MiFID II;

    1.  wyraża sprzeciw wobec rozporządzenia delegowanego Komisji;

    2.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji i do powiadomienia jej, że rozporządzenie delegowane nie może wejść w życie;

    3.  wzywa Komisję do przedstawienia nowego aktu delegowanego uwzględniającego wyżej wspomniane obawy, a w szczególności następujące zalecenia:

      a) obniżenie „wartości odniesienia” dla limitów pozycji dla najbardziej wrażliwych i wysoce płynnych kontraktów dotyczących żywności do maksymalnie 15 %;

    b) poszerzenie zakresu kontraktów objętych zmniejszonymi limitami na co najmniej wszystkie towary wywierające pośredni wpływ na ceny żywności do spożycia przez ludzi;

      c) ponowne zdefiniowanie zmienności, tak aby stała się obowiązkowym parametrem w metodologii ustanawiania limitów pozycji;

    4.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.