Projekt rezolucji - B8-0188/2017Projekt rezolucji
B8-0188/2017

    PROJEKT REZOLUCJI w sprawie priorytetów UE na sesje Rady Praw Człowieka ONZ w 2017 r.

    13.3.2017 - (2017/2598(RSP))

    złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
    zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu

    Karol Karski, Charles Tannock, Anna Elżbieta Fotyga, Ryszard Antoni Legutko, Tomasz Piotr Poręba, Ryszard Czarnecki, Monica Macovei, Jana Žitňanská, Raffaele Fitto, Valdemar Tomaševski, Branislav Škripek, w imieniu grupy ECR

    Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0183/2017

    Procedura : 2017/2598(RSP)
    Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
    Dokument w ramach procedury :  
    B8-0188/2017
    Teksty złożone :
    B8-0188/2017
    Debaty :
    Teksty przyjęte :

    B8-0188/2017

    Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie priorytetów UE na sesje Rady Praw Człowieka ONZ w 2017 r.

    (2017/2598(RSP))

    Parlament Europejski,

    –  uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych,

    –  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka i konwencje ONZ w sprawie praw człowieka, a także protokoły fakultatywne do nich,

    –  uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 60/251 powołującą Radę Praw Człowieka,

    –  uwzględniając europejską konwencję praw człowieka, Europejską kartę społeczną i Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

    –  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie sesji Rady Praw Człowieka ONZ,

    –  uwzględniając swoje zalecenie dla Rady z dnia 7 lipca 2016 r. w sprawie 71. sesji Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych[1],

    –  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie łamania praw człowieka, w tym przyjęte w trybie pilnym w 2016 r. rezolucje dotyczące Bahrajnu, Brazylii, Burundi, Chin, Demokratycznej Republiki Konga, Dżibuti, Egiptu, Etiopii, Filipin, Gambii, Gwatemali, Hondurasu, Hongkongu, Indii, Indonezji, Iraku, Kambodży, Kazachstanu, Korei Północnej, Krymu, Kuwejtu, Malawi, Mjanmy/Birmy, Nigerii, Nikaragui, Pakistanu, Republiki Środkowoafrykańskiej, Rosji, Rwandy, Somalii, Sudanu, Tadżykistanu, Tajlandii, Tybetu, Wietnamu i Zimbabwe,

    –  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 grudnia 2016 r. w sprawie rocznego sprawozdania dotyczącego praw człowieka i demokracji na świecie za rok 2015 oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie[2],

    –  uwzględniając art. 2, art. 3 ust. 5, art. 18, 21, 27 i 47 Traktatu o Unii Europejskiej,

    –  uwzględniając coroczne sprawozdanie Rady Praw Człowieka za rok 2015 przedłożone Zgromadzeniu Ogólnemu Narodów Zjednoczonych,

    –  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

    A.  mając na uwadze, że propagowanie i ochrona powszechnego charakteru praw człowieka to element dorobku etycznego i prawnego Unii Europejskiej, a także fundamentów europejskiej jedności i integralności; mając na uwadze, że kwestia poszanowania praw człowieka powinna być uwzględniana we wszystkich obszarach polityki UE;

    B.  mając na uwadze, że UE aktywnie działa w organach ONZ na rzecz propagowania i ochrony praw człowieka;

    C.  mając na uwadze, że regularne sesje Rady Praw Człowieka, powoływanie specjalnych sprawozdawców, mechanizm powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka oraz specjalne procedury dotyczące sytuacji poszczególnych krajów lub konkretnych tematów przyczyniają się do propagowania i poszanowania praw człowieka, demokracji i praworządności;

    Rada Praw Człowieka ONZ

    1.  z zadowoleniem przyjmuje prace Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka Zeida Ra’ada Al Husseina i jego Biura (OHCHR); z zadowoleniem przyjmuje rolę OHCHR w rozwijaniu współpracy między międzynarodowymi i regionalnymi mechanizmami ochrony praw człowieka oraz we wskazywaniu metod zwiększania roli „rozwiązań regionalnych” w odniesieniu do powszechnych standardów praw człowieka;

    2.  jest zdania, że skuteczność i wiarygodność Rady Praw Człowieka zależą od rzeczywistego zaangażowania jej członków na rzecz ochrony wszystkich osób we wszystkich krajach przed wszelkimi formami łamania praw człowieka, zgodnie z międzynarodowymi konwencjami praw człowieka propagującymi powszechność, bezstronność, obiektywność, nieselektywność, konstruktywny dialog i współpracę;

    3.  wzywa państwa, by zezwalały na wjazd niezależnych ekspertów Rady Praw Człowieka, specjalnych sprawozdawców i ekspertów OHCHR mających badać zarzuty łamania praw człowieka oraz by podejmowały konstruktywne działania w celu naprawy sytuacji, wywiązywały się z zobowiązań wynikających z konwencji o prawach człowieka i oferowały pełną współpracę w ramach specjalnych procedur Rady Praw Człowieka; zachęca wszystkie kraje do podejmowania konkretnych działań na podstawie zaleceń ujętych w powszechnym okresowym przeglądzie praw człowieka oraz do eliminowania niedociągnięć przez wprowadzenie mechanizmu wdrażania i działań następczych, co obejmuje opracowanie krajowych planów działania i krajowych mechanizmów koordynacji;

    4.  przypomina, że należy zapewnić aktywne i konsekwentne zaangażowanie państw członkowskich w mechanizmy ONZ dotyczące praw człowieka, zwłaszcza w działalność Trzeciego Komitetu, Zgromadzenia Ogólnego ONZ oraz Rady Praw Człowieka, by zwiększać ich wiarygodność;

    Priorytety tematyczne

    5.  podkreśla ważną rolę, jaką w propagowaniu i ochronie praw człowieka odgrywają organizacje pozarządowe działające w dziedzinie praw człowieka oraz obrońcy tych praw; podkreśla, że prawa człowieka i podstawowe wolności muszą być chronione we wszystkich sferach, również w kontekście nowych technologii; podziela obawy Rady Praw Człowieka w związku z doniesieniami o groźbach i działaniach odwetowych wobec członków organizacji społeczeństwa obywatelskiego i organizacji pozarządowych, którzy współpracowali z nią w procesie powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka;

    6.  potępia wszelkie akty przemocy, nękania, zastraszania i prześladowania wymierzone w obrońców praw człowieka, dziennikarzy i blogerów, zarówno w internecie, jak i poza nim; wzywa wszystkie państwa do zapewnienia i wspierania bezpiecznego otoczenia sprzyjającego niezależnej i niezakłóconej przez ingerencje z zewnątrz działalności organizacji pozarządowych, społeczeństwa obywatelskiego, dziennikarzy, obrońców praw człowieka oraz grup znajdujących się w trudnej sytuacji; ponawia apel do państw, które przyjęły przepisy ograniczające działalność niezależnych organizacji praw człowieka, o uchylenie tych przepisów;

    7.  uważa, że wolne, niezależne i bezstronne media należą do podstaw społeczeństwa demokratycznego, w którym kluczową rolę odgrywa otwarta debata; popiera apel o powołanie specjalnego przedstawiciela Sekretarza Generalnego ONZ ds. bezpieczeństwa dziennikarzy; wzywa do poruszania na wszystkich forach międzynarodowych kwestii wolności słowa w internecie, wolności cyfrowej oraz znaczenia wolnego i otwartego internetu; wzywa do zmniejszenia przepaści cyfrowej oraz zapewnienia nieograniczonego dostępu do informacji i komunikacji, a także wolnego od cenzury dostępu do internetu;

    8.  przypomina, że nadal głównym wyzwaniem jest prawo do wolności zrzeszania się i zgromadzeń; z dużym zadowoleniem przyjmuje prace Mainy Kiaiego, specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. prawa do wolności pokojowego zgromadzania się i zrzeszania się; apeluje do wszystkich państw o należyte uwzględnianie sprawozdań;

    9.  sprzeciwia się wszelkim przejawom dyskryminacji i prześladowania z powodu rasy, koloru skóry, języka, religii i przekonań, orientacji seksualnej, pochodzenia społecznego, urodzenia, wieku lub niepełnosprawności czy statusu;

    10.  wyraża zaniepokojenie faktem, że prawo do wolności religii lub przekonań wielu osób lub grup osób jest łamane przez państwa i podmioty niepaństwowe, co prowadzi do dyskryminacji, nierówności i stygmatyzacji; przypomina, że należy zwalczać nietolerancję i dyskryminację ze względu na religię lub przekonania, by zapewnić poszanowanie innych powiązanych praw człowieka, takich jak wolność słowa;

    11.  wzywa UE, by dążyła do lepszej ochrony mniejszości religijnych i etnicznych przed prześladowaniami i przemocą oraz do uchylenia przepisów penalizujących bluźnierstwo lub apostazję, służących za pretekst do prześladowania mniejszości religijnych i etnicznych oraz osób niewierzących; podkreśla w związku z tym, że chrześcijanie są w dalszym ciągu najbardziej prześladowaną grupą wyznaniową na świecie, a w 2016 r. ponad 90 000 spośród nich zostało zabitych z powodu wiary: zginęli oni w konfliktach plemiennych i atakach terrorystycznych lub podczas planowego niszczenia wsi chrześcijańskich stanowiącego element prześladowań ze strony instytucji rządowych; apeluje do władz UE o większe zaangażowanie w obronę prześladowanych chrześcijan, wywodzących się ze wspólnego europejskiego dziedzictwa kulturowego;

    12.  wzywa państwa członkowskie, by wspierały prace ONZ służące przeciwdziałaniu torturom i innemu okrutnemu, nieludzkiemu i poniżającemu traktowaniu lub karaniu, masowym egzekucjom i egzekucjom za przestępstwa narkotykowe; wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ), by na wszystkich szczeblach dialogu i na wszystkich forach wzmagała działania UE w walce z egzekucjami pozasądowymi, torturami i innym brutalnym traktowaniem, zgodnie z wytycznymi polityki UE wobec państw trzecich dotyczącej tortur i innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania lub karania; wzywa do powszechnej ratyfikacji i skutecznego wdrażania Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur i protokołu fakultatywnego do niej;

    13.  wzywa państwa członkowskie, by nadal wspomagały prace Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK); zachęca do intensywnego dialogu i współpracy między MTK, ONZ i jej agencjami oraz Radą Bezpieczeństwa; wyraża ubolewanie z powodu decyzji niektórych państw afrykańskich o wycofaniu się z MTK i apeluje, by ponownie tę decyzję rozważyły; wzywa wszystkie państwa członkowskie ONZ, by współpracowały z MTK dzięki ratyfikacji statutu rzymskiego oraz by zachęcały do ratyfikacji poprawek z Kampali;

    14.  w najostrzejszych słowach potępia utrzymujące się poważne naruszenia praw człowieka, szczególnie te popełniane przez ISIS/Daisz, oraz ataki Boko Haram skierowane przeciwko dzieciom, a także wszelkie inne ataki organizacji terrorystycznych lub paramilitarnych wobec ludności cywilnej, zwłaszcza kobiet i dzieci; potępia częstotliwość i skalę aktów niszczenia dziedzictwa kulturowego i apeluje o wsparcie odpowiednich wysiłków podejmowanych na różnych forach ONZ;

    15.  wzywa UE i jej państwa członkowskie do aktywnych działań na rzecz inicjatywy dotyczącej uznania przez ONZ ludobójstwa popełnionego wobec mniejszości etnicznych i religijnych przez tzw. ISIS/Daisz oraz do przedstawienia MTK podejrzeń o zbrodnie przeciwko ludzkości, zbrodnie wojenne i ludobójstwo; zachęca do intensywnego dialogu i współpracy między MTK, ONZ i jej agencjami oraz Radą Bezpieczeństwa;

    16.  wzywa UE, aby zachęcała wszystkie państwa do umieszczenia praw człowieka w centrum ich polityki na rzecz rozwoju oraz do wdrożenia deklaracji ONZ z 1986 r. o prawie do rozwoju; z zadowoleniem przyjmuje niedawne powołanie przez Radę Praw Człowieka specjalnego sprawozdawcy ds. prawa do rozwoju, którego mandat obejmuje propagowanie, obronę i przestrzeganie prawa do rozwoju w ramach agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i innych międzynarodowych porozumień o współpracy na rzecz rozwoju; podkreśla, że idea praw człowieka dla wszystkich musi przejawiać się w dążeniu do osiągnięcia wszystkich celów agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030;

    17.  wzywa do dalszego wzmacniania środków wspierających upodmiotowienie kobiet i dziewcząt oraz eliminację wszelkiej przemocy i dyskryminacji wobec kobiet i dziewcząt, w tym przemocy ze względu na płeć; apeluje do UE o podejmowanie inicjatyw ponadregionalnych na rzecz propagowania, ochrony i przestrzegania praw kobiet;

    18.  wzywa UE, by nadal propagowała prawa dziecka, zwłaszcza przyczyniając się do zapewnienia dzieciom dostępu do wody, urządzeń sanitarnych, opieki zdrowotnej i edukacji, w tym w strefach konfliktu i w obozach dla uchodźców, oraz eliminując takie zjawiska jak: praca dzieci, rekrutowanie ich do wojska, pozbawianie wolności, torturowanie ich, handel nimi, przedwczesne i przymusowe małżeństwa, seksualne wykorzystywanie, a także eliminując szkodliwe praktyki takie jak okaleczanie kobiecych narządów płciowych; apeluje o środki wspierania i wzmacniania międzynarodowych wysiłków na forum ONZ, aby położyć kres wykorzystywaniu dzieci w konfliktach zbrojnych, a także aby skuteczniej zająć się kwestią wpływu konfliktów i sytuacji pokonfliktowych na kobiety i dziewczęta; wzywa wszystkie państwa należące do ONZ, by wypełniły swe powinności i zobowiązania wynikające z Konwencji o prawach dziecka przyjętej w 1989 r., by zapewnić poszanowanie praw wszystkich dzieci podlegających jurysdykcji ich sądów, niezależnie od ich statusu prawnego oraz bez jakiejkolwiek dyskryminacji;

    19.  apeluje do państw o wspieranie praw osób niepełnosprawnych, w tym ich równego udziału w życiu społecznym i ich integracji społecznej; apeluje do wszystkich państw o ratyfikację i wdrożenie Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych;

    20.  wzywa UE do współpracy z partnerami w zakresie wdrażania Wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka, w tym również środków zachęcających więcej państw do przyjmowania krajowych planów działania i angażowania się w prace grup roboczych ONZ i OHCHR; ponawia swój apel do wszystkich państw i UE o aktywne i konstruktywne zaangażowanie się w ten proces, aby wypracować prawnie wiążący instrument w celu zapobiegania naruszeniom praw człowieka, prowadzenia dochodzeń w przypadku wystąpienia naruszeń praw człowieka, stosowania środków prawnych i umożliwienia dostępu do środków odwoławczych;

    21.  z zadowoleniem przyjmuje ONZ‑owską Deklarację nowojorską w sprawie uchodźców i migrantów, w której poruszono kwestię znacznych przepływów uchodźców i migrantów i która doprowadziła do przyjęcia globalnej umowy dotyczącej kompleksowych działań w odpowiedzi na problem uchodźczy, a także mające zastosowanie do migrantów i uchodźców zobowiązanie, którego celem jest ratowanie życia i zwalczanie handlu ludźmi; przypomina, że kwestią migracji w dalszym ciągu należy zajmować się w skali globalnej, a nie jedynie na szczeblu europejskim; wzywa do ochrony praw człowieka przysługujących osobom ubiegającym się o azyl, praw uchodźców, migrantów i wszystkich osób przesiedlonych, a także do ochrony praw człowieka w odniesieniu do kobiet, dzieci i grup szczególnie wrażliwych, w tym osób niepełnosprawnych;

    22.  apeluje do wszystkich państw o podjęcie konkretnych działań w najlepiej pojętym interesie dzieci będących uchodźcami i dzieci migrujących w oparciu o Konwencję o prawach dziecka, a także o wprowadzenie środków wzmacniających systemy ochrony dzieci, co obejmuje szkolenia dla pracowników socjalnych i innych grup zawodowych, oraz skoordynowaną współpracę z organizacjami pozarządowymi;

    Priorytety dotyczące poszczególnych krajów

      Ukraina

    23.  ubolewa, że trwająca agresja rosyjska doprowadziła do tragicznej sytuacji humanitarnej w Donbasie oraz że ukraińskim i międzynarodowym organizacjom humanitarnym odmawia się dostępu do okupowanych regionów; wyraża głębokie zaniepokojenie problemami humanitarnymi, jakie stwarzają warunki życia ponad 1,5 mln osób wewnętrznie przesiedlonych; wyraża głębokie zaniepokojenie utrzymującą się przemocą seksualną związaną z konfliktem, w szczególności na granicy oraz na Krymie; jest głęboko zaniepokojony łamaniem praw człowieka na okupowanym przez Rosję Krymie, zwłaszcza w odniesieniu do Tatarów krymskich; podkreśla potrzebę dalszej pomocy finansowej UE dla Ukrainy; potwierdza swoje pełne zaangażowanie na rzecz suwerenności, niezależności, jedności i integralności terytorialnej Ukrainy w granicach uznanych na arenie międzynarodowej oraz na rzecz jej wolnej i suwerennej decyzji o dążeniu do integracji z Unią Europejską; wzywa wszystkie strony, by na drodze dialogu politycznego i w pełnej zgodności z prawem międzynarodowym niezwłocznie podjęły starania o pokojowe ponowne włączenie okupowanego Półwyspu Krymskiego do ukraińskiego systemu prawnego; popiera przedłużenie sankcji wobec Rosji do czasu pełnego wdrożenia porozumienia mińskiego i zwrotu Krymu; apeluje do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych i Rady o wywieranie silniejszej presji na Federację Rosyjską, by umożliwiła organizacjom międzynarodowym wjazd na Krym w celu monitorowania sytuacji w zakresie praw człowieka w związku z trwającym na półwyspie rażącym łamaniem podstawowych wolności i praw człowieka oraz w celu stworzenia w oparciu o konwencje stałych międzynarodowych mechanizmów monitorowania; wzywa ponadto do pełnego wdrożenia porozumienia mińskiego; przypomina, że wszystkie strony konfliktu zobowiązane są do stosowania wszelkich wykonalnych środków służących ochronie ludności cywilnej na kontrolowanym przez nie obszarze przed skutkami działań wojennych; popiera nawiązanie interaktywnego dialogu na 34. posiedzeniu Rady Praw Człowieka i zachęca do tego;

      Syria

    24.  potępia w najostrzejszych słowach okrucieństwa i powszechne łamanie praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, jakich dopuszczają się siły reżimu syryjskiego przy wsparciu Rosji i Iranu, a także naruszanie praw człowieka i łamanie międzynarodowego prawa humanitarnego ze strony uzbrojonych niepaństwowych ugrupowań terrorystycznych, w szczególności ISIL/Daisz, odpowiedzialnego za zbrodnie mające wymiar ludobójstwa, Dżabhat Fatah an-Szam / Front an-Nusra oraz inne grupy dżihadystyczne; podkreśla potrzebę kontynuowania śledztwa w sprawie wykorzystania i niszczenia broni chemicznej przez wszystkie strony konfliktu w Syrii, i z ubolewaniem przyjmuje decyzję Rosji i Chin o blokowaniu nowej rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie użycia broni chemicznej; ponawia swoje wezwanie do udzielenia pełnego i niezakłóconego dostępu organizacjom humanitarnym oraz do pociągnięcia do odpowiedzialności osób winnych popełnienia zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości; popiera inicjatywę UE dotyczącą wniesienia sprawy dotyczącej sytuacji w Syrii do Międzynarodowego Trybunału Karnego i wzywa Radę Bezpieczeństwa ONZ do podjęcia działań w tym kierunku; popiera mandat komisji śledczej do przeprowadzenia specjalnego śledztwa w sprawie Aleppo i sporządzenia stosownego sprawozdania przed 34. sesją Rady Praw Człowieka w marcu, a także domaga się przedstawienia tego sprawozdania na forum Zgromadzenia Ogólnego i Rady Bezpieczeństwa;

    Gruzja

    25.  wciąż niepokoi się brakiem wolności słowa i wolności mediów oraz brakiem dostępu do okupowanych przez Rosję regionów Abchazji i Regionu Cchinwali/Osetii Południowej, w których wciąż powszechnie łamane są prawa człowieka; wzywa do zacieśnienia kontaktów międzyludzkich między terytorium kontrolowanym przez Tbilisi a obydwoma okupowanymi regionami; wzywa do pełnego poszanowania suwerenności i integralności terytorialnej Gruzji, a także nienaruszalności jej uznanych przez społeczność międzynarodową granic; podkreśla konieczność bezpiecznego i godnego powrotu uchodźców i osób wewnętrznie przesiedlonych do miejsca ich stałego zamieszkania; wzywa rząd gruziński do podjęcia stosownych działań służących wykonaniu zaleceń ujętych w powszechnym okresowym przeglądzie praw człowieka;

    KRLD (Korea Północna)

    26.  wyraża głębokie zaniepokojenie stale pogarszającą się sytuacją w zakresie praw człowieka w KRLD; wzywa rząd KRLD do wypełnienia zobowiązań wynikających z instrumentów na rzecz praw człowieka, których jest stroną, oraz do zapewnienia organizacjom humanitarnym, niezależnym obserwatorom praw człowieka i specjalnemu sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w KRLD dostępu do tego kraju i do podjęcia z nimi niezbędnej współpracy; wzywa KRLD do zapewnienia krajowym i międzynarodowym mediom wolności wypowiedzi i wolności prasy oraz do zezwolenia obywatelom na wolny od cenzury dostęp do internetu; stanowczo potępia systematyczne stosowanie kary śmierci w KRLD na dużą skalę; wzywa rząd KRLD do ogłoszenia moratorium na wykonanie wszystkich wyroków śmierci z myślą o zniesieniu kary śmierci w najbliższej przyszłości; domaga się, by osoby ponoszące największą odpowiedzialność za zbrodnie przeciwko ludzkości popełnione w KRLD odpowiedziały za swoje czyny, stanęły przed MTK i zostały objęte ukierunkowanymi sankcjami; zdecydowanie potępia próby jądrowe, uznając je za niepotrzebną i niebezpieczną prowokację oraz za naruszenie rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ i poważne zagrożenie dla pokoju i stabilności na Półwyspie Koreańskim i w Azji Północno-Wschodniej; postuluje odnowienie mandatu specjalnego sprawozdawcy; domaga się przedstawienia sprawozdania grupy ekspertów Zgromadzeniu Ogólnemu i Radzie Bezpieczeństwa ONZ; zaleca ujęcie w rezolucji kluczowych zaleceń w sprawie odpowiedzialności, zawartych w sprawozdaniu ekspertów, w tym zaleceń dotyczących wzmocnienia fachowej wiedzy śledczej i prokuratorskiej biura w Seulu, a także powołania eksperta w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, żeby przyspieszyć działania w kierunku większej odpowiedzialności;

    Mjanma/Birma

    27.  wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu doniesień o brutalnych starciach na północy stanu Arakan i ubolewa z powodu ofiar śmiertelnych, utraty przez ludzi źródeł utrzymania i schronienia, a także z powodu doniesień dotyczących nieproporcjonalnego użycia siły przez siły zbrojne Mjanmy/Birmy; wzywa wojsko i siły bezpieczeństwa do natychmiastowego zaprzestania zabójstw, prześladowań i gwałtów osób należących do ludu Rohindża, a także do zaprzestania palenia ich domów; domaga się, by rząd i władze cywilne Mjanmy/Birmy natychmiast położyły kres dyskryminacji i segregacji mniejszości Rohindża; domaga się zapewnienia poszanowania praw ludu Rohindża, a także zagwarantowania ochrony, bezpieczeństwa i równości wszystkich obywateli Mjanmy/Birmy; z zadowoleniem przyjmuje decyzję rządu Mjanmy/Birmy, by sprawie zaprowadzenia pokoju i pojednaniu narodowemu nadać najwyższe znaczenie; z zadowoleniem przyjmuje ogłoszenie przez rząd Mjanmy/Birmy utworzenia komisji śledczej w sprawie niedawnych aktów przemocy w stanie Arakan; podkreśla potrzebę odpowiedniego ścigania winnych i zapewnienia odpowiedniego zadośćuczynienia ofiarom naruszeń; wzywa rząd Mjanmy/Birmy do kontynuowania procesu demokratyzacji oraz do poszanowania praworządności, wolności słowa i podstawowych praw człowieka; wzywa UE i jej państwa członkowskie, by poparły odnowiony mandat specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. Mjanmy/Birmy;

    o

    o    o

    28.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, specjalnemu przedstawicielowi UE ds. praw człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich, Radzie Bezpieczeństwa ONZ, sekretarzowi generalnemu ONZ, przewodniczącemu 71. Zgromadzenia Ogólnego ONZ, przewodniczącemu Rady Praw Człowieka ONZ, Wysokiemu Komisarzowi NZ ds. Praw Człowieka oraz sekretarzowi generalnemu Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy.