Procedura : 2017/2732(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0446/2017

Teksty złożone :

B8-0446/2017

Debaty :

Głosowanie :

PV 05/07/2017 - 8.13
CRE 05/07/2017 - 8.13
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0305

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 435kWORD 54k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0440/2017
28.6.2017
PE605.565v01-00
 
B8-0446/2017

złożony w następstwie pytania wymagającego odpowiedzi ustnej B8-0319/2017

zgodnie z art. 128 ust. 5 Regulaminu


w sprawie opracowania ambitnej strategii przemysłowej UE jako strategicznego priorytetu na rzecz wzrostu gospodarczego, zatrudnienia i innowacji w Europie (2017/2732(RSP))


Reinhard Bütikofer w imieniu grupy Verts/ALE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie opracowania ambitnej strategii przemysłowej UE jako strategicznego priorytetu na rzecz wzrostu gospodarczego, zatrudnienia i innowacji w Europie (2017/2732(RSP))  
B8-0446/2017

Parlament Europejski,

–  uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 9, 151, 152, art. 153 ust. 1 i 2, art. 191, 192, 193 oraz 173,

–  uwzględniając art. 14, 27 i 30 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 listopada 2010 r. „Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia: europejski wkład w pełne zatrudnienie” (COM(2010)0682),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie polityki przemysłowej w erze globalizacji(1),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 10 października 2012 r. pt. „Silniejszy przemysł europejski na rzecz wzrostu i ożywienia gospodarczego” (COM(2012)0582),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 22 stycznia 2014 r. pt. „Działania na rzecz odrodzenia przemysłu europejskiego” (COM(2014)0014),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2014 r. w sprawie reindustrializacji Europy z myślą o promowaniu konkurencyjności i trwałego rozwoju(2),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 października 2015 r. pt. „Handel dla wszystkich – W kierunku bardziej odpowiedzialnej polityki handlowej i inwestycyjnej” (COM(2015)0497),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 października 2016 r. w sprawie potrzeby europejskiej polityki reindustrializacji w świetle niedawnych spraw Caterpillar i Alstom(3),

–  uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 15 grudnia 2016 r.,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 1 czerwca 2017 r. w sprawie cyfryzacji europejskiego przemysłu UE(4),

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie przyszłej unijnej strategii na rzecz polityki przemysłowej,

–  uwzględniając pytanie do Komisji wymagające odpowiedzi ustnej, dotyczące opracowania ambitnej strategii przemysłowej UE jako strategicznego priorytetu na rzecz wzrostu gospodarczego, zatrudnienia i innowacji w Europie (O-000047/2017 – B8-0319/2017),

–  uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że przemysł europejski jest światowym liderem w wielu sektorach przemysłowych, że na przemysł przypada ponad połowa europejskiego eksportu, około 65 % inwestycji w badania i rozwój i ponad 50 mln miejsc pracy w formie zatrudnienia bezpośredniego i pośredniego, co odpowiada 20 % miejsc pracy w Europie;

B.  mając na uwadze, że przemysł europejski musi zachować swoją zdolność do inwestowania w Europie oraz stawić czoła wyzwaniom społecznym i związanym z ochroną środowiska, pozostając liderem pod względem odpowiedzialności społecznej i środowiskowej;

C.  mając na uwadze, że przemysł wytwórczy odpowiada za 65 % wydatków na działalność badawczo–rozwojową przedsiębiorstw, w związku z czym wzmocnienie bazy przemysłowej UE jest niezbędne dla utrzymania doświadczenia i wiedzy specjalistycznej w UE;

D.  mając na uwadze, że w obliczu globalnych wyzwań, takich jak zmiana klimatu, ważne jest, by efektywność energetyczna i efektywne gospodarowanie zasobami oraz gospodarka o obiegu zamkniętym znalazły się w centrum odnowy europejskiego przemysłu, jeżeli zamierza się utrzymać jego konkurencyjność w przyszłości;

E.  mając na uwadze, że ambitna polityka w zakresie innowacji, sprzyjająca produkcji innowacyjnych, energooszczędnych produktów wysokiej jakości i promująca zrównoważone procesy, pozwoli UE na odniesienie sukcesów w globalnej konkurencji;

F.  mając na uwadze, że w sprawiedliwym handlu produktami przemysłowymi należy przestrzegać wysokich standardów praw pracowniczych oraz prawa o ochronie środowiska zarówno w UE, jak i w krajach trzecich;

G.  mając na uwadze, że inwestycje w energię ze źródeł odnawialnych, efektywność energetyczną, oszczędne gospodarowanie zasobami i gospodarkę o obiegu zamkniętym są głównym motorem inwestycji w produkty przemysłowe zdolne do tworzenia pozytywnego sprzężenia zwrotnego;

H.  mając na uwadze, że w ostatnich dziesięcioleciach wydajność pracy rosła znacznie szybciej niż produktywność zasobów, chociaż z szacunków wynika, że praca stanowi mniej niż 20 % kosztów produkcji, podczas gdy zasoby stanowią 40 % kosztów produkcji;

I.  mając na uwadze, że tylko w sektorach związanych z efektywnością energetyczną i energią odnawialną do 2020 r. może powstać 5 mln bezpośrednich i o wiele więcej pośrednich miejsc pracy;

J.  mając na uwadze, że innowacje i inwestycje w działalność badawczo–rozwojową, zatrudnienie oraz odnawianie umiejętności są kluczowe dla konkurencyjności i zrównoważonego rozwoju;

K.  mając na uwadze, że najwyższe wskaźniki innowacji mają kraje posiadające jasno określoną strategię przemysłową; mając na uwadze, że najbardziej zasobooszczędne kraje i sektory są najbardziej konkurencyjne;

L.  mając na uwadze, że w produkcji przemysłowej, jak również z punktu widzenia dobra publicznego, skupianie się wyłącznie na krótkoterminowych zyskach finansowych i krótkoterminowej rentowności kapitału zaszkodziło innowacjom, inwestycjom w badania i rozwój, zatrudnieniu, wynagrodzeniom i odnawianiu umiejętności;

M.  mając na uwadze, że zielony sektor gospodarki podczas recesji był jednym z głównych twórców netto miejsc pracy w Europie, a firmy z długoterminowym planem działania w zielonej gospodarce tworzą miejsca pracy, które są bardziej odporne na aktualne skutki zewnętrzne zglobalizowanej gospodarki;

N.  mając na uwadze, że potencjał rozwoju zielonych miejsc pracy umniejszają niedobory umiejętności wynikające m.in. ze zmienności programów nauczania dotyczących zrównoważonego rozwoju, stwierdzonych niedoskonałości w poszczególnych sektorach oraz braku studentów posiadających niezbędne umiejętności z zakresu nauk ścisłych, technologii, inżynierii i matematyki oraz umiejętności cyfrowe;

O.  mając na uwadze, że istnieje potrzeba przygotowania w odpowiednim czasie pracowników do przejścia na zasobooszczędną i przyjazną dla klimatu gospodarkę, mającą duży potencjał w zakresie zatrudnienia;

P.  mając na uwadze, że kobiety prowadzące działalność gospodarczą stanowią 31 % osób samozatrudnionych w UE i 30 % przedsiębiorców rozpoczynających działalność; mając na uwadze, że kobiety są niedostatecznie reprezentowane na większości stanowisk naukowych, inżynierskich i kierowniczych oraz na wyższych szczeblach hierarchii zawodowej;

Pobudzenie gospodarki realnej przez zrównoważoną politykę reindustrializacji

1.  podkreśla zasadniczą rolę przemysłu jako siły napędowej innowacyjności, zrównoważonego rozwoju i wysokiej jakości zatrudnienia w Europie; podkreśla znaczenie modernizacji bazy przemysłowej UE i przypomina, że UE dąży do sytuacji, w której przed 2020 r. 20 % PKB Unii Europejskiej będzie się opierało na przemyśle;

2.  jest przekonany, że przemysł europejski powinien być postrzegany jako strategiczny atut pod względem konkurencyjności i zrównoważonego charakteru UE; podkreśla, że jedynie odporny przemysł i zorientowana na przyszłość polityka przemysłowa umożliwią UE sprostanie nadchodzącym wyzwaniom, w tym zwiększonej presji wynikającej z globalizacji w kilku sektorach przemysłu europejskiego, walce ze zmianami klimatu, wyczerpywaniu się zasobów oraz potrzebie przejścia na zrównoważony rozwój;

3.  ponawia swój apel do Komisji i państw członkowskich o wspólną i kompleksową politykę przemysłową UE, którą należy zaproponować do połowy 2018 r. i która opierałaby się m.in. na cyfryzacji, przejściu na zrównoważony rozwój oraz na opartą na odnawialnych źródłach energii, energo- i zasobooszczędną gospodarkę;

4.  apeluje, aby ta polityka była oparta na jasno określonych celach i wskaźnikach – w szczególności na ambitnych celach w zakresie energii odnawialnej, efektywności energetycznej, zasobów i klimatu – oraz na podejściu uwzględniającym cykl życia i gospodarkę o obiegu zamkniętym; podkreśla, że powinna ona obejmować inteligentny zestaw środków po stronie podaży i popytu, mających na celu relokację gospodarki w UE, dzięki czemu przemysł będzie bardziej odporny i mniej zależny od zasobów;

5.  podkreśla rolę MŚP jako trzonu przemysłu UE i przypomina o konieczności prowadzenia takiej unijnej polityki przemysłowej, która będzie zgodna z potrzebami MŚP; podkreśla również potrzebę zmniejszenia obciążeń administracyjnych, w szczególności dla MŚP, jednakże bez szkody dla ustalania i egzekwowania najwyższych standardów z korzyścią dla konsumentów i pracowników oraz dla ochrony zdrowia i środowiska;

6.  opowiada się za kompleksowym podejściem do polityki przemysłowej UE, traktującym priorytetowo wzmacnianie unijnych łańcuchów wartości oraz włączenie wszystkich regionów UE do sieci odnowionego przemysłu UE;

7.  wzywa UE do opracowania polityki przemysłowej w celu ukierunkowania inwestycji na kreatywność, umiejętności, innowacje, zrównoważone technologie i rozwiązania oraz uważa, że należy ją wspierać przez inwestycje w zrównoważone rozwiązania w dziedzinie energii, infrastruktury transportu publicznego oraz w opracowywanie inteligentnych rozwiązań w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych;

8.  wzywa do promowania międzysektorowych sojuszy na rzecz innowacji w celu przezwyciężenia podchodzenia do polityki przemysłowej w sposób jednotorowy, co może hamować potencjał innowacyjny;

Ustanowienie wysokich standardów jako siły napędowej innowacji i konkurencyjności

9.  podkreśla potrzebę pełnego wykorzystania potencjału przemysłu w dziedzinie technologii środowiskowych, a także dopilnowania, by przemysł stale się rozwijał i upowszechniał najlepsze dostępne techniki oraz pojawiające się innowacje;

10.  podkreśla konieczność włączenia aspektów ochrony środowiska do innych obszarów polityki, takich jak dziedziny związane z gospodarką, inwestycjami, normami przemysłowymi, badaniami i innowacjami, żeby stworzyć spójne i wspólne podejście; uważa, że działania prowadzone w obrębie Unii należy też uzupełniać poszerzonymi działaniami globalnymi i współpracą z krajami trzecimi w celu stawienia czoła wspólnym wyzwaniom;

11.  uważa, że przepisy prawa mogą być motorem innowacji i że ustanowienie w UE wysokich standardów stymuluje niezbędne inwestycje prywatne w działalność badawczo-rozwojową, które umożliwią europejskim przedsiębiorstwom dostarczanie wysokiej jakości produktów i usług na rynku UE i konkurowanie na rynkach międzynarodowych;

12.  przypomina o istotnej roli normalizacji w UE i opowiada się za zdecydowanym dążeniem do odgrywania wiodącej roli w międzynarodowych organizacjach normalizacyjnych; apeluje do UE, by odzyskała wiodącą rolę w określaniu, wdrażaniu i egzekwowaniu wysokich norm w zakresie ochrony środowiska, oraz ostrzega, że pozostawanie w tyle za państwami trzecimi (na przykład w ustanawianiu norm emisji dla pojazdów) miałoby wpływ nie tylko na zrównoważony rozwój, lecz również na konkurencyjność przemysłu UE;

13.  uważa, że zamówienia publiczne oraz oznakowanie ekologiczne mogą odgrywać istotną rolę we wprowadzaniu na rynek zrównoważonych produktów, usług i innowacji oraz w relokacji gospodarki; wzywa do szybkiego wdrożenia dyrektyw UE dotyczących zamówień publicznych oraz do podejmowania wspólnych wysiłków przez państwa członkowskie i Komisję, aby zapewnić, że instytucje zamawiające podejmują decyzje dotyczące zamówień w oparciu o zasadę oferty najkorzystniejszej ekonomicznie, ze szczególnym uwzględnieniem kosztów całego cyklu życia oraz produktów zrównoważonych pod względem środowiskowym i społecznym, zapobiegając dumpingowi płac i nieuczciwej konkurencji, a także służąc pomocą we wzmacnianiu regionalnych struktur gospodarczych;

Zmieniona polityka konkurencji umożliwiająca konkurencyjność unijnego przemysłu na rynku światowym

14.  wzywa Komisję do dokonania przeglądu unijnego prawa konkurencji, aby uwzględnić w bardziej adekwatny sposób coraz większą rolę głównych podmiotów krajowych w państwach trzecich;

15.  wzywa Komisję do dokonania przeglądu bezpośrednich inwestycji zagranicznych państw trzecich w UE pod względem bezpieczeństwa i ochrony dostępu do kluczowych technologii przyszłości;

16.  zwraca się do Komisji o lepsze monitorowanie pozaeuropejskich inwestycji w państwach członkowskich UE oraz o zagwarantowanie przestrzegania europejskich przepisów w dziedzinie zamówień publicznych, np. przepisów dotyczących rażąco niskich ofert i nieuczciwej konkurencji;

17.  wzywa Komisję do zwrócenia większej uwagi na rolę przedsiębiorstw państwowych z siedzibami zagranicznymi, które są wspierane i dotowane przez własne rządy w sposób zakazany dla podmiotów unijnych na mocy zasad jednolitego rynku UE;

Dostosowanie polityki handlowej do polityki przemysłowej i celów transformacji

18.  apeluje o większą spójność polityki handlowej z polityką przemysłową, tak aby umowy handlowe nowej generacji nie prowadziły do dalszego przenoszenia produkcji i do pogłębienia deindustrializacji w UE;

19.  podkreśla, że polityka handlowa i inwestycyjna powinny mieć na celu przyczynianie się do zrównoważonego rozwoju, tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy i promowania wysokich standardów społecznych i środowiskowych w przemyśle i produkcji; wzywa Komisję do zagwarantowania, by te standardy były jednolicie ujmowane w umowach handlowych;

20.  podkreśla potrzebę zapobieżenia temu, by polityka handlowa UE wspierała praktyki antykonkurencyjne, w tym dumping społeczny i środowiskowy, w szczególności dumping tanich produktów, które zagrażają europejskim standardom i mają wpływ na gałęzie przemysłu związane z UE; wzywa UE do pilnego podjęcia niezbędnych działań w celu obrony przed nieuczciwymi praktykami handlowymi i znaczącego wzmocnienia własnych instrumentów ochrony handlu przez poprawę ich zdolności do reagowania i skuteczności;

21.  podkreśla potrzebę stworzenia skutecznej unijnej strategii antydumpingowej i antysubsydyjnej, która będzie spójna z zasadami WTO;

22.  odnotowuje potrzebę koordynacji działań UE na rzecz zmniejszenia zależności od surowców z państw trzecich przez połączenie działań w trzech aspektach: sprawiedliwego dostępu do zasobów na rynku międzynarodowym, zrównoważonego górnictwa krajowego, w tym górnictwa miejskiego, oraz innowacji technologicznych w zakresie efektywności, przy czym UE powinna wnosić wkład w wielostronne zarządzanie zasobami na szczeblu światowym;

23.  podkreśla, że podczas gdy UE jest w dużej mierze otwarta na konkurentów z państw trzecich w kilku sektorach gospodarki, państwa trzecie wprowadziły rozmaite bariery, które dyskryminują europejskie przedsiębiorstwa; wskazuje na potrzebę uczciwych i jednakowych warunków w zakresie globalnej konkurencji na rzecz wzajemności w dostępie do rynku, by zapobiec ryzyku utraty miejsc pracy i chronić specjalistyczną wiedzę przemysłową w Europie;

Finansowanie w dziedzinie energii oraz przestawienie się na zrównoważony rozwój jako czynnik napędzający politykę przemysłową

24.  wzywa do włączenia do strategii przemysłowej UE skutecznych instrumentów finansowych i środków na rzecz środowiska, które mogłyby przyczynić się do zwiększenia przejrzystości rynku pod względem ryzyka węglowego; zwraca uwagę na konieczność ułatwiania zrównoważonego rozwoju przemysłu w kontekście celów określonych w porozumieniu paryskim;

25.  wzywa do przeznaczenia zasobów publicznych i prywatnych UE i państw członkowskich na szeroko zakrojony plan inwestycji ekologicznych koncentrujący się na transformacji energetyki, zrównoważonej mobilności i gospodarce o obiegu zamkniętym; uważa, że fundusze UE, w tym europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne, środki finansowe instrumentu „Łącząc Europę” i Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) stwarzają doskonałą możliwość sfinansowania tych inwestycji; uważa, że wytyczne dotyczące pomocy państwowej powinny być lepiej dostosowane i wykorzystywane w celu dostarczenia środków polityki wzmacniających innowacje i zrównoważony rozwój;

26.  uważa, że zmiany strukturalne w krajowych i międzynarodowych systemach finansowych i podatkowych, w tym przesunięcie polityki podatkowej z pracy na zasoby, internalizacja kosztów zewnętrznych, odchodzenie od stosowania paliw kopalnych i uruchomienie systemu handlu emisjami, mają zasadnicze znaczenie dla tworzenia ram gospodarczych, które sprzyjają inwestycjom prywatnym i publicznym w kontekście zrównoważonej polityki przemysłowej;

27.  oczekuje, że w 2018 r. Komisja przedstawi budżet emisji dla Unii, który będzie spójny z zobowiązaniami podjętymi na mocy porozumienia paryskiego i będzie obejmował – w ramach unii energetycznej – środki identyfikacji i wsparcia w odniesieniu do rozwoju projektów unii energetycznej w dziedzinie energii ze źródeł odnawialnych;

28.  dostrzega znaczenie i specyfikę branży zaopatrzenia kolei, którą charakteryzuje duża kapitałochłonność, znaczny stopień uzależnienia od zamówień publicznych oraz konieczność przestrzegania bardzo surowych norm; przypomina istotny wkład transportu kolejowego w osiąganie celów związanych ze zmianami klimatycznymi oraz konieczność zapewnienia, by Europa utrzymała przewagę technologiczną i innowacyjną w tym sektorze; zwraca się do Komisji o zapewnienie szerszego wykorzystywania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych – w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) – w celu wspierania projektów inwestycji kolejowych na szczeblu regionalnym i lokalnym;

29.  przypomina o ogromnym potencjalne w zakresie tworzenia miejsc pracy i o korzyściach ograniczenia kosztów, jakie ma przynieść zwiększenie efektywności energetycznej; podkreśla, że środki obejmujące cele, normy i mechanizmy umożliwiające przeprowadzanie analiz porównawczych w celu zwiększenia efektywności energetycznej muszą zatem stanowić podstawę inicjatyw podejmowanych we wszystkich sektorach przemysłu; zwraca uwagę, że w szczególności sektory transportu i budownictwa muszą funkcjonować zgodnie z aktywną polityką dotyczącą efektywności energetycznej i prowadzić dywersyfikację na rzecz zrównoważonych, niezanieczyszczających i bezpiecznych źródeł energii;

30.  wzywa do zdecydowanej poprawy wdrażania zrównoważonego rozwoju, jak również kryteriów społecznych i kryteriów zatrudnienia przy korzystaniu z funduszy UE, zwłaszcza EFIS, oraz wszystkich instrumentów finansowych zarządzanych przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI);

31.  apeluje, by ukierunkowane na daną branżę inwestycje w badania i rozwój miały na celu zapewnienie efektywnego gospodarowania zasobami i efektywności energetycznej, wykorzystanie odnawialnych źródeł energii oraz wsparcie gospodarki o obiegu zamkniętym i zrównoważoności; apeluje o ustanowienie konkretnych instrumentów umożliwiających UE i państwom członkowskim połączenie wysiłków w zakresie badań i rozwoju w tych priorytetowych dziedzinach oraz wykorzystanie wyników w lokalnej gospodarce i w sieciach wartości;

Podnoszenie umiejętności w celu zwiększenia możliwości zatrudnienia ukierunkowanego na przyszłość w sektorze przemysłu

32.  podkreśla potrzebę skoordynowanych działań UE na rzecz wspierania nowych umiejętności, a także przekwalifikowywania, poprawy kwalifikacji i uczenia się przez całe życie, zgodnie z postulatami Komisji zawartymi w Programie na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia;

33.  podkreśla potrzebę szerszego i lepszego dostępu do szkoleń, uczenia się przez całe życie, dostosowanego do przyszłych wymagań kształcenia zawodowego i akademickiego, zdecydowanego nacisku na nauki ścisłe, technologię, inżynierię i matematykę, wspierania przedsiębiorczości i odpowiedniej siatki bezpieczeństwa socjalnego wraz z polityką drugiej szansy; podkreśla, że należy pogłębić demokratyzację miejsc pracy oraz że pracownicy powinni mieć indywidualne prawa do szkoleń;

34.  uważa, że aby zmaksymalizować potencjał zatrudnienia netto w zielonej gospodarce, należy stworzyć ludności aktywnej zawodowo w UE odpowiednie możliwości nabywania nowych umiejętności potrzebnych w gospodarce o obiegu zamkniętym oraz radzenia sobie z przestawieniem się na bardziej zrównoważone procesy produkcji i produkty; wzywa do opracowania europejskiej strategii w zakresie kształcenia i szkolenia wspierającej przedsiębiorstwa, instytuty badawcze i partnerów społecznych we wspólnym badaniu potrzeb w zakresie umiejętności wymaganych do celów zrównoważenia środowiskowego;

35.  podkreśla, że w świetle dostępnych danych statystycznych oraz badań kobiety są niewystarczająco reprezentowane na większości stanowisk naukowych, inżynierskich i kierowniczych, jak i na wyższych szczeblach hierarchii zawodowej; podkreśla fakt, że kobiety pracujące zawodowo w przemyśle wytwórczym są dla UE atutem; apeluje do Komisji o określenie wyzwań i przeszkód, przed którymi stają kobiety pragnące zostać przedsiębiorcami, oraz o propagowanie i wspieranie przywódczej roli kobiet;

Sprawiedliwsze opodatkowanie i inwestowanie w gospodarkę realną

36.  ubolewa nad finansjalizacją gospodarki realnej, napędzaną przez kulturę korporacyjną skoncentrowaną na krótkoterminowej perspektywie finansowej – tj. na tworzeniu wartości dla akcjonariuszy – zamiast utrzymywania innowacyjnych narzędzi przemysłowych, które mogą zapewnić wysokiej jakości miejsca pracy i długoterminowe korzyści dla społeczeństwa; ubolewa, że takie podejście doprowadziło do utraty dużej liczby miejsc pracy w sektorze produkcyjnym;

37.  ubolewa nad brakiem sprawiedliwego opodatkowania na szczeblu UE dużych korporacji działających w Europie i na świecie; uważa, że zwalczanie unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania pozwoliłoby na obniżenie podatków dla MŚP i na uzupełnienie lokalnych budżetów publicznych na poczet przyszłych inwestycji; wzywa do ustanowienia wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych (CCCTB) jako zasobu własnego w budżecie UE;

38.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

 

 

(1)

Dz.U. C 199E z 7.7.2012, s. 131.

(2)

Dz.U. C 482 z 23.12.2016, s. 89.

(3)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0377.

(4)

Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0240.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności